The Conjuring 2 (2016)

De laatste (lange) welke ik mij kan herinneren is The Mist. Op het einde na was dit goed te doen. Maar toch maak ik me zorgen.

Misschien is dit wat voor jou? Kaidan (1964)

Op het einde ná? Een van de briljantste eindes aller tijden!

Dat had het voor mij ook kunnen zijn, maaaarrrr ...., daar kunnen we het hier nu niet over hebben.

Maar mocht je het toch willen weten, ik heb mijn frustraties bij The Mist al geuit een paar jaar terug.

Oh ja, The Conjuring 2... Nog heel even wachten, hoop zó dat de legacy van deel 1 niet kapot wordt gemaakt.

Vanavond in avant premiere gezien. Niet slecht, maar duurt iets te lang. Wel enkele toffe elementen zoals de crippled man en the evil nun, maar het verhaal kennen we ondertussen wel. Let ook zeker op in het begin wanneer ze verwijzen naar the real life Amityville moorden.

een 9.6 van IMDB? 0-0

Inmiddels is het denk ik wel zeker dat de eerste X aantal stemmen bij (grote) releases vaak -en dan met de nadruk op vaak, dus niet altijd- worden gekocht en daarom nog niet betrouwbaar zijn.

Klopt, zie ook Batman vs Superman die in no time van een 9,7 naar 7,1 daalde.

133 minuten, moest dat nou echt?

vinden jullie dat lang? Ik heb liever 120 dan 90 meestal (al moet dat dan wel worden benut uiteraard).

Zoveel moderne horrorfilms krijgen dat niet voor elkaar. Zeg ik gevoelsmatig. Als je gaat zoeken in eigen stemmen, op horror, vanaf 2000, 3½* en hoger en meer dan 120 minuten, hoeveel films kom je dan tegen?

Uitstekende sequel op Conjuring van Wan. Speelduur vond ik geen problem alhoewel ik denk dat veel mensen aan 120 minuten genoeg hadden gehad. Dusver heeft Wan nog geen misstap gedaan behalve bij het overdragen van sequels aan anderen die nooit hetzelfde niveau konden halen.

Inderdaad.....90 minuten voor een goede film vind ik wat aan de magere kant.

Trailer ziet er verdomde tof uit trouwens.

Inderdaad niet veel, al mag ik graag denken dat dat door de makers komt, in plaats van mijn geduldsspanne voor dit genre. Ik vermoed dat er een wereld lonkt van langere horrorfilms....

Maar om je vraag te beantwoorden (inclusief de *omg gaf ik dat een zeven*'s):

- Akmareul Boatda (2010) (I Saw the Devil) (2010)

- Grindhouse (2007)

- What Lies Beneath (2000)

- Underworld (2003)

- From Hell (2001)

- The Mist (2007)

- Constantine (2005)

- Hannibal (2001)

- Bone Tomahawk (2015)

- Silent Hill (2006)

- Van Helsing (2004)

- Dreamcatcher (2003)

Laat ik de eerste zijn om toe te geven dat sommige daarvan hun 3,5* wellicht niet waardig zijn. Maar tot herziening is dit wat er staat aan 'horrorfilms' met een langere speelduur sinds 2000.

Elineloves, je kunt weer naar de bios .

Ik had net een recensie gelezen waarin verwezen naar de hoogste twijfelachtigheid van het waargebeurde aspect, maar heb geprobeerd dit van me af te zetten. Het was een tijd geleden dat ik een horrorfilm in de bioscoop gezien had, en enkel het feit dat alles groter was en beter klonk maakte het eigenlijk al de moeite waard. In België halen horrorfilms nog amper de zalen. De eerste 45 minuten van de film zijn echt angstaanjagend en hoogstaand, met heel sterke acteerprestaties van de kinderen. Ook fijn dat het zich in het Engeland van eind jaren '70 afspeelde; het oogde allemaal bijzonder authentiek. De film verzwakt enigszins wanneer de spokenjagers op de proppen komen; plots wordt het weer héél Amerikaans. Het valt ook op dat Lorraine Warren de filmmakers als raadgeefster heeft bijgestaan, want zij en haar man worden bijna als heiligen afgeschilderd. Toch heb ik zowat voortdurend op het puntje van mijn stoel gezeten en heb een paar keer letterlijk koude rillingen gekregen. De schrikmomenten zijn heel efficiënt en bij wijlen zelfs onvoorspelbaar. Een paar scenes deden wat aan Paranormal Activity 3 denken, maar dan een pak beter in beeld gebracht haha. Het is een beetje ongelukkig natuurlijk dat de hoofdpersonages Ed en Lorraine de zwakkere schakel van de film zijn, maar toch is deze prent meer dan de moeite waard. Ook leuk om na vele crappy found footage films nog eens een horrorfilm te zien waar het budget vanaf spat.

Zeer sterk. Ik vreesde er wat voor toen ik de lange speelduur zag, maar dat viel best mee: het verhaal heeft meer om het lijf dan het standaard geestenfilmpje, en Wan neemt echt zijn tijd om je lekker bij het verhaal te betrekken. Zit boordevol horrorclichés, maar ze zijn wel tot in de puntjes verzorgd: bij elke shot vraag je je af wat echt en wat bovennatuurlijk is. Bovendien zien de demonen (zeker het bezeten meisje) er enorm angstaanjagend uit: iets wat me niet vaak meer opvalt, maar hier wel, net als in de eerste trouwens. Zorgt echt voor extra spanning en angst.

Leuke Engelse setting ook, en af en toe een paar geweldige stukjes zwarte humor (de agenten die het zelf niet meer weten en dan maar gewoon wegwandelen met de geruststellende woorden "we zullen u een formulier meegeven" bijvoorbeeld).

Al bij al een zéér geslaagd sequel. Alleen het slot hadden ze wat beter mogen uitwerken: dat je de demoon kan verslaan door gewoon z'n naam te zeggen vond ik toch een beetje mager. Je kon trouwens de naam van de demoon al gespeld zien staan met de letter-blokjes in de woonkamer van Ed en Lorraine, fijne hint.

Meh, inmiddels nog maar een 9..

Het gigantische aantal van 2 !

Ik zal mijn vriendin eens mee hier naartoe nemen

Ik kom op 9: Dracula, The Exorcist, Horns, Jaws, The Mist, Orphan, Rosemary's Baby, Silent Hill en Underworld.

en sinds 2000, Zwolle? 5 dus?

Ik kom tot 5 titels.

Akmareul Boatda (2010) (I saw the devil)

Hannibal (2001)

Mist, The (2007)

Orphan (2009)

What Lies Beneath (2000)

Ja, inderdaad. Had ik overheen gelezen.

scary stukken tussen. Mooie opvolger.

Lees je vooral NIET in. Je hoeft maar één woordje per ongeluk tegen te komen en de briljante twist is verpest.

Zou ik maar doen. Is het waard. Wat de bovenbuurman zegt, maar dat geldt eigenlijk voor elke film.

Valt tegen, hè. Ik had er ook maar 5 en dat is inclusief Grindhouse en een omnibus. Otesánek had er ook wel tussen mogen staan, maar die staat hier als komedie/drama vermeld. Maar goed, zo'n beetje alle moderne horror hypes zitten (vaak ruim) onder de 120 minuten. Zelfs iemand als von Trier haalde de twee uur niet.

Sowieso zijn er niet zo heel veel. Ik schat dat nog geen 10% van de 1000 films in de They Shoot Zombies, Don't They? lijst van ICM twee uur of langer op de teller heeft staan.

Absolute meevaller. De meeste producties van James Wan vind ik tot op heden niet zo indrukwekkend. Het eerste deel van The Conjuring was wel oké, maar niet veel meer dan een brave invuloefening van clichés. Een haunted house verhaal kan niet zonder, maar ik miste de creativiteit. In het tweede deel zijn er ook talloze clichés die je zo weg kunt strepen. We hebben uit zichzelf bewegende objecten, wederom een muziekdoos, wederom een tv met een eigen willetje, stommelende geluiden uit verlaten kamers, een bezeten kind, de spiegel en natuurlijk het onweer om maar een kleine opsomming te geven. Het grote verschil is dat Wan in deel twee een veel leukere invulling geeft aan die clichés en de film veel meer weet te boeien.

Plaats van handeling is dit keer zowaar geen afgelegen landhuis, waar overigens nog wel leuk naar verwezen wordt voor de oplettende kijker, maar een eenvoudig hoekhuis in Londen. Aldaar woont de familie Hodgson en uiteraard worden zij door iets geteisterd. Het eerste uur staat de spanningsboog onverminderd strak. Wan maakt niet de fout door in te zetten op jumpscares; de schrikmomenten die er zijn, komen doorgaans voort uit een goede spanningsopbouw. Daarbij heeft Wan ook begrepen dat de kracht van horror zit in datgene wat je niet ziet. De film is een aantal keer ook heerlijk subtiel, al had dat van mij nog net wat vaker gemogen. Vooral het moment in het begin van de film waar Bill na zijn slokje drinken half slaapdronken naar boven loopt en de kijker in zijn ooghoek iemand in de schommelstoel ziet zitten, terwijl Bill het niet opmerkt was erg sterk. Het camerawerk is ontzettend strak en de sfeer heerlijk authentiek.

De 'in your face' momenten kunnen niet ontbreken en ook op dat gebied boekt Wan progressie. Hetgeen we zien en horen, is veel strakker dan het eerste deel, al vind ik de Crooked Man uitzondering op de regel. Jammer is wel dat de film echt aan de lange kant is. Het tweede uur wordt deels volgemaakt met wat niet al te boeiende subplots en de impact van de griezelige momenten verdwijnt wat, omdat ze te talrijk worden. Het verhaal in dit soort spookhuisfilms is natuurlijk ook nooit van dusdanige aard dat dat echt lang blijft boeien. Het einde kan het wat mindere tweede uur ook niet redden en is wat aan de simpele kant. De start van de credits is overigens wel leuk gedaan.

Hoe dan ook, The Conjuring 2 is voor de liefhebber van het genre een bezoekje aan de bioscoop waard.

Was weer een horror v/d bovenste plank !

Vond m net zo goed als deel 1, camera werk nog beter zelfs.

Zeer sterk deel van The Conjuring.

En de spanning zit er weer goed in!

5*

Wan is een baas!