The Conjuring 2 (2016)

Poeh, positieve verhalen zeg! Ik kan/wil nog niet geloven dat hij het krankzinnig hoge niveau van deel 1 haalt, maar dat het geen fiasco is lijkt inmiddels wel duidelijk.

Nog twee dagen...

Zwolle84, ik zou zeggen dat deze ongeveer net zo goed is als het eerste deel (al vond ik het niveau daar persoonlijk niet krankzinnig hoog). Vooral het eerste uur zit vol met nagelbijtend spannende scènes. Tegen het einde toe wordt het allemaal iets minder boeiend wat mij betreft, maar dat is omdat je dan op zo'n punt aankomt dat men de confrontatie aan moet gaan met de kwade geesten, en dat doet de engheid wat mij betreft altijd een beetje teniet. Maar een goed vervolg is het zeker - een zeldzaamheid in horrorland!

Klinkt goed, Karl van H. Bij nader inzien ga ik vanavond al, ik houd het niet meer vol om al die verhalen te lezen zonder hem zelf te hebben gezien.

Haha jaaa, volgende week! ??

Vanmiddag gezien met mijn broer in een verder volledig lege bioscoopzaal. Leuke film, maar eerlijk gezegd niets speciaals. Het verhaal hebben we onderhand al honderd keer gezien en het verhaal leunt dan ook vooral op sfeer en acteerwerk. Met name Farmiga doet het (zoals altijd) prima. Daarnaast is de soundtrack heerlijk en heeft heel de film een ouderwets horrorsfeertje. Prima film dus, maar niets nieuws onder de zon.

Geweldige film, jammer van het voorspelbare einde.

Goede film die nooit echt heel eng wil worden. -al is die non wel echt creapy- Zie het dan ook meer als bovennatuurlijke thriller ipv als echte horror. Film straalt wel echt kwaliteit uit en je kan zien dat Wan vaker met dit bijltje heeft gehakt. Het verhaal is niet heel bijzonder maar het puike acteerweerk vergoedt een hoop. Bovendien heeft de film een aantal sterke rustmomenten, waarin je echt even de tijd krijgt om met het gezin verbonden te raken. Zo'n half uur à drie kwartier in de film krijgt de moeder voor het eerst te maken met het kwaad wat in hun huis leeft waarna het complete gezin meteen gillend naar de overburen rent. dit leverde in het bioscooppubliek waar ik zat wat nerveuze lachjes op maar zo'n menselijke reactie is wel wat mij juist in een film zuigt. Zo is er ook nog een scene waarop Ed gitaar speelt voor het gezin en Lorraine en ook deze scene raakte me. Het is iets wat een hoop 'horror' films missen, maar in mijn ogen zijn dit de kleine dingen die er juist toe doen en de film net dat beetje extra geven.

Of ik deze film beter vind dan de eerste ben ik nog niet uit maar geslaagd is 'ie in mijn ogen zeker!

Nee, nee, nee, nee, nee!

Voor straf zou Wan 666 keer op het bord moeten krijten: "Ik mag nooit meer het getal 2 in een filmtitel gebruiken". Waar toch al die onzin vandaan komt dat The Conjuring 2 een van die zeldzame horrorsequels is die het niveau van het eerste deel evenaart is me een raadsel; dit is dus gewoon wél weer het zoveelste voorbeeld van - al schijt hebbend aan het bronmateriaal - simpel cashen.

Waar te beginnen... Het moge inmiddels duidelijk zijn dat ik The Conjuring ontzettend hoog heb zitten. In een tijd waarin horror synoniem is aan simpel vermaak met vooral zo veel mogelijk boe-schrik-momentjes, is The Conjuring een van die films die - vrij uniek in de mainstream - tergend langzaam één voor één je nagels van je vlees trekt. Een film die ontzettend vakkundig is gemaakt en recht doet aan de bijzondere verhalen van de Warrens.

Wie die Warrens een beetje kent, weet dat Wan met The Conjuring 2 goud in handen had, want de Enfield-case is een van hun interessantste verhalen. Een doorsnee rijtjeshuis in plaats van dat eeuwige afgelegen landhuis, de media frenzy eromheen, de enorme documentatie die van de echte case bestaat, het schrijnende plot van een familie die te arm is om al het geweld te ontvluchten; hij had hier zoveel mee kunnen doen.

En die elementen laat hij ook wel de revue passeren, maar het voelt nergens goed. Ik had bijna de hele tijd het gevoel dat ik naar de poppenkast van Insidious (goede film hoor, maar The Conjuring hoort de real deal te zijn) zat te kijken. Soms zelfs letterlijk, zoals met die belachelijke reaper-demoon, maar ook omdat het bij vlagen tegen het jolige aan zat.
Maar los van die Insidious-elementen; The Conjuring 2 loopt niet lekker. De jaren-70-stijl is verzorgd uitgewerkt en die media frenzy wordt ook uitgenut, maar door het vele schakelen wordt deze film geen moment de slow burner die The Conjuring wél is. En zit je eenmaal in het huis, dan gaat het weer veel te snel (verwacht je ook niet met zo'n speelduur...).

Want waar de Warrens in hun verhalen altijd blijven hameren op die drie fases van demonische activiteit waarbij in het begin één familielid het doelwit is en diens wil gebroken wordt doordat niemand hem/haar gelooft, gaat de demoon er hier direct met twee gestrekte benen in. Paar waarschuwingsklopjes en hop: bijtwond, schuivende kasten, de moeder mag ook gelijk meegenieten, de politie zet een stap binnen en moet gelijk schuivende stoelen ontwijken, enzovoorts. Kan best dat de echte case ook zo was, maar dan nog heb je als regisseur de taak om het op een effectieve manier naar het scherm te vertalen.

En zo blijft het maar doorgaan. Hoop kabaal, veel makkelijke schrikmomenten, maar nergens à la deel 1 die koude rillingen over je rug omdat je dácht ergens in een hoek een donkere schaduw te zien. En dan is dat einde ook nog eens veel te gehaast. Nogmaals: je had hier dus hon-derd-drie-en-der-tig minuten voor, Wan... Maar nee hoor: De Warrens keren terug, alles vliegt ze om de oren, de demoon is de machtigste entiteit die ze ooit hebben meegemaakt, maar één keer z'n naam zeggen en hop: weg is ie. James Bond-redding van Lorraine erachteraan die met een soepele armbeweging haar zwaardere man + kind omhoog slingert, en het zoetsappige slotakkoord kan worden ingezet, waarbij we uiteraard Annabelle nog even in haar vitrine zien zitten - kunnen de schapen die ook weer afvinken.

Nee, hier ben ik oprecht pissig om. The Conjuring, daar blijf je met je tengels vanaf. En dan gebeurt dus exact wat je al vreesde. Zo'n Wan, die ongetwijfeld allang binnen is, zou toch ergens moeten voelen dat dit gewoon not done is? Die zou toch wel grotere belangen moeten hebben dan die centen?

Ondanks die bittere nasmaak moet ik nog wel één heel dik pluspunt benoemen: wat doet die Madison Wolfe het ontzettend goed als Janet! Erg knap hoe zo'n kind al die emoties zo natuurlijk weet op te roepen en over te brengen. Ik hoop dat ze de kans krijgt om haar carrière verder op te bouwen, want dit is een natuurtalent.

Damn. Zonde man. Hoopte het voor je dat het beter was!

Ja, klinkt misschien kinderachtig (het is maar een film), maar ik baal er echt ontzettend van dat dit juist bij The Conjuring gebeurt. Maar goed, dat eerste deel wordt er niet minder om natuurlijk. De naam is alleen vervuild.

James Wan weet weer een uiterst geslaagde horror af te leveren. Het lukt hem wederom om een vervolgfilm van een horror minstens net zo sterk te maken als de eerste. The Conjuring 2 is een ode aan het horrorgenre. Wan weet precies hoe hij dat moet invullen met zijn strakke regie. De man is simpelweg goud waard. Deze film is zelfs wat beter dan zijn voorganger. De nodige clichés zitten ook in deze film maar ze zijn beter uitgewerkt dan de voorganger. De kracht van de film zit hem in het niet zien van het gevaar, en dat maakt het een goede horror.

De locatie waar de film zich grotendeels afspeelt is echt goed gekozen. Dit keer niet een vrijstaand huis met koloniale invloeden maar een afgrijselijk deprimerend rijtjeshuis in Enfield, London. Dat het een rijtjeshuis is maakt het zeker niet minder eng. Het helpt absoluut niet om te weten dat de buren binnen handbereik zijn. De hele locatie voegt zelfs toe aan de horror: buurtbewoners lijken dichtbij maar toch zijn ze verder dan ooit. Het interieur van het huis is grauw, versleten en vies. Een arm gezin dat de eindjes aan elkaar moet knopen en dat is goed te merken.

Een fan van The Conjuring zal enkele subtiele verwijzingen naar de eerste film zien. Het is ook fijn om een herkenbare omgeving te zien. Het huis van de Warrens is een belangrijk bastion van paranormaal onderzoek geworden. De kamer met alle objecten die een rol hebben gespeeld in de talloze paranormale zaken voegt zeker toe aan de kwaliteit van de serie.

Het camerawerk is weer superstrak. Zelfs nog iets beter dan de voorganger. De muziek is weer van hetzelfde niveau en is cruciaal voor de spanning. De muziek is niet bepaald origineel maar wel effectief. De schrikeffecten zijn van hoog niveau en een aantal momenten zijn zelfs origineel te noemen. De personages zijn goed uitgewerkt en de entiteiten die voorkomen zijn lekker eng. Bij een van de verschijningen heb ik wel enigszins mijn twijfels omdat die volledig uit de computer is gekomen. Ik had veel liever een acteur gezien.

The Conjuring 2 is een heerlijke horror film die met respect met het genre omgaat. De film is afgewerkt en er valt weinig kritiek op te leveren. De kijker krijgt soms wat adempauze door een paar luchtige momenten met een grapje hier en daar. Om daarna genadeloze toe te slaan. De speelduur van ruim 2 uur voelt allesbehalve lang aan en van begin tot eind zit je geconcentreerd te kijken. De opbouw van de spanning is een specialiteit geworden van James Wan. Wan staat voor kwaliteit en tot nu toe ben ik allesbehalve teleurgesteld. Ik heb een avond intens kunnen genieten van een van mijn favoriete horror series.

4,5*

Ben een beetje klaar met de bovennatuurlijke horrorfilms. Wel goede sfeer en effecten maar het verhaal kon mij niet boeien. Gemiddeld.

Wan, vergooi je talent aub niet meer in die verplichte amerikaanse melige pulp. Zo jammer dit

een meesterwerk onder de horrorfilms.. Wat een geweldige film ..zo horen horrorfilms gemaakt te worden. Een 10 !!!!

Tolkienfan oh is het waar? Is het beter dan het eerste deel? Voelde de film niet wat langdradig aan met zijn 2uur +?

Ik ben ook benieuwd omwille van de hogere score op MM en IMDb dan deel 1.

Ik wacht wel tot hij op blu-ray uitkomt want griezelfilms bekijken in een cinemazaal vind ik maar niets. Ik word te vaak gestoord door onnodige reacties van irritante toeschouwers, die de sfeer om zeep helpen.

Gisteren was dat ook weer afzien, van die tienermeisjes die denken dat zij de attractie zijn door om de 5 minuten 'ooooh myyy gaaawd' te roepen.

En Jimske: nee, hij komt niet eens een heel klein beetje in de buurt van het niveau van deel 1.

Wauw. Wat de 1e niet direct lukte, kreeg dit deel wel voor elkaar. Met samengeknepen wenkbrauwen, gluurde ik door de luikjes van mijn half gesloten ogen. En mijn winterjas kwam ook van pas.

Ik had niet gerekend op een beetje een niveau van Insidious 2. Dat was voor mij n.l de engste film ooit, samen met REC, en dat zal wel een heel lange tijd zo blijven. Zo eng als Chapter 2 Insidious en REC heb ik, inmiddels, niet echt meer meegemaakt.

Hoewel dit wel mijn angst voor donkere steegjes e.d. opnieuw gevoed heeft.

James Wan verraad een beetje zijn Aziatische achtergrond. Er zitten wat mij betreft dingen in, die aanvoelen, alsof het zo uit een onvervalste Japanner is weggewandeld. Dodelijk. Patrick Wilson is echt nog steeds een snoepje. Ik houd van de rustige gedrevenheid in zijn ogen. Hij is niet de beste acteur natuurlijk. Maar iets in hem legt mijn hele wereld ondersteboven, als ik hem zie spelen. Jep. Patrick is mijn stiekeme beroemde verliefdheid. Een celebrity crush noemen ze dat elders. Vera is ook weer leuk. En de rest, tja, ik heb al gemeld dat ik mijn ogen dichtkneep door de immense engheid.. Dus missie wederom geslaagd. Al kwam het ook wellicht door een voorstukje van Lights Out, met een, in het echt, zwangere, Kr.. Teresa Palmer.

Dat dacht ik ook toen ik je betoog las. Niet veel kan de Conjuring overtreffen, zo ook de sequel niet. Echter als je objectief deze film (Conjuring 2) bekijkt, steekt deze met hoofd en schouders uit boven duizenden andere films in dit genre. Ik heb echt genoten van deze film en voldeed prima aan mijn verwachtingen. Het is onterecht om deze film af te straffen omdat Wan het ook maar gewaagd heeft om de Conjuring deel 1 een opvolger te geven. Deze film dient op zijn eigen waarden beoordeeld te worden en dan kom ik maar tot één conclusie...

Wow, wow, wow, wow, wow!

Dat doe ik ook niet. Als dit een goede film was geweest, zou ik maar wat blij zijn geweest.

Ja, deels. En dat doe ik deels ook. Maar als je het brengt als een nieuw deel van The Conjuring, mag hij óók binnen dat kader worden beoordeeld. En dan doet deze film opeens heel veel dingen fout die te veel breken met het vorige deel.

Toch kijk je dan teveel naar deel 1. Conjuring 2 is inderdaad heel anders, maar dat maakt het wel sterk van Wan, om met iets heel anders te komen.

Wan heeft trouwens wel bewezen sterker terug te komen... Kijk maar naar Insidious Chapter 2.

Ook een slap aftreksel van deel 1.

Ik vond 'm ook gewoon even sterk als deel 1

Alleen die hele crooked man hadden ze eruit mogen laten.

Heerlijke film altijd lastig om een hit te scoren met een deel 2 maar hij is zeker het bekijken waard denk dat de bioscoop bezoekers ook een stuk hogere waardering geven wat een geluid ben wel wat gewend maar deze film liet me een paar keer echt goed schrikken incl kippenvel haha

Zeker een aanrader

Demonen, hè. Alleen die oude man in de stoel was een geest.