Blade Runner (1982)

Memento teert op een foefje. Ik kon 'm de tweede keer zelfs niet helemaal uitzien. Insomnia kan zich niet onderscheiden van anderen 13 in een dozijn politiethrillers. The Prestige vond ik wel goed, minus het einde dan. The Prestige is sterker van sfeer dan Inception, heeft twee sterke hoofdpersonages, de eeuwig charismatische en enigmatische David Bowie, en ik zag er, qua thematiek, heel veel van Ridley Scott's The Duellists in terug.

Daarbij is Insomnia een remake van een veel beter origineel.

Dat maakt hem natuurlijk extra goed..

Verder vind ik Nolan best een aardige regisseur, veel beter dan de overhypte meneer Fincher, maar iets dat in de buurt komt van dit pure pioniersschap van Sir Ridley heeft hij nog niet gemaakt nee.

Vandaag weer een paar interessante artikels ontdekt:

The Cinematography Of Blade Runner:

http://floobynooby.blogspot...

Blade Runner, 25 Years Later:

http://www.blueoregon.com/2...

beetje flauwe film... ongetwijfeld zal dit revolutionair zijn geweest in de jaren '80, maar écht boeiend is hij toch niet meer te noemen...

Had er meer van verwacht, helaas.

Leuk om eindelijk deze rol van Hauer een keer te hebben kunnen aanschouwen. Natuurlijk moet je de film in die tijd plaatsen om 'm volledig goed te kunnen waarderen maar vond overigens de special effects helemaal zo slecht nog niet. Overtuigend acteerwerk ook, way better dan de gemiddeld crap van tegenwoordig.

3,5*

De film is nauwelijks verouderd, daarnaast kun je hem niet boeiend vinden best. Maar in vergelijking met de belabberde SF die er sindsdien voorbij is gekomen slaat hij zich er moeiteloos doorheen. Een hogere prestatie kun je eigenlijk niet verwachten van een film.

Wat was er revolutionair aan deze film in de jaren 80 en waarom is dit de dag van vandaag niet meer boeiend? Leg deze dingen eens uit, alsjeblieft.

Een boeiende film, dat door de decennia heen niet verouderd is. Al vind ik het eind wel een beetje zwak. Vooral het moment hoe replicant Rutger Hauer dood gaat, omdat zijn 4 jaar heel toevallig ineens voorbij zijn. Dat kwam de Bladerunner maar al te goed uit, anders had hij het waarschijnlijk afgelegd tegen de replicant..

Ineens toevallig?

Ja veel te makkelijk, net op het punt dat Ford het loodje ging leggen stopt de replicant ermee.

Het was al duidelijk dat het leven van Roy Batty snel op zijn einde liep, waarom zou hij anders zouden ze anders zo'n haast hebben gehad. Hij wist zelf ook blijkbaar het moment al, dus dan kan er al nooit sprake zijn van toeval. Batty was er sowieso niet op uit om Deckard uit te schakelen, hij redt hem namelijk nog, en neemt daarna de tijd om hem namelijk e.e.a. uit te leggen met Tears in Rain. Niet echt iets waar je normaal mee bezig bent als je iemand probeert te doden.

Gek genoeg vond ik de soundtrack best vaak vervelend, en ook de aankleding niet volstrekt geslaagd met al die tvtjes waarvan je denkt, kom komt, die lijken bij wijze van spreken nog ouderwets voor 1982 (kijk naar 2001 das toch andere koek).
Maar wat ik zo goed vond is het verhaal, wat sommige simpel vinden, en hoe het vertelt wordt. Moreel gezien zijn we voor de persoon aan de 'foute kant', en het slachtoffer maakt ons bang. en blijkt uiteindelijk zeer begrijpelijk, en niet geheel onsympathiek
Daarbij legt de film bijna niks uit, het toont alleen (met hele mooie shots daar niet van) en daardoor leer je als kijker wat er aan de hand is. Behoorlijk onhollywoods eigenlijk. het open einde waarin ook nog een behoorlijke twist zit (die helaas al op de achterkant van de dvd te lezen valt), is goed gevonden. En ook weer ontzettend subtiel.
Dan nog de acteurs. Ford speelt met verve een 'good-guy', en Rutger Hauer speelt wel 1 van de meest memorabele rollen die ik ken denk ik.

De aankleding is nu net het baanbrekende aan deze film. De meeste sf-films geven altijd dat stereotiepe, cleane 'complete-makeover' gevoel, alsof ALLES modern en gestroomlijnd is, van staal, kunststof en glas. Steriel eigenlijk (niks tegen het design in 2001, hoor).

Deze film geeft net een beeld van hoe het zou kunnen zijn: nog steeds veel smoezelige rommel, onafgewerkte kantjes ook. Het futuristische manifesteert zich in bepaalde aspecten en niet noodzakelijk overal. Het zit 'm meer in de sfeer van overbevolking, chaotische toestanden eigenlijk.

Zoals wij ook vandaag nog altijd met een klassieke horloge met wijzerplaat rondlopen. Zo zie ik ook die tv'tjes.

Maar op zo'n tvtje in de auto van Ford werkt wel een soort GPS-systeem, redelijk zijn tijd vooruit lijkt me.

De poetische, onverwacht tedere, barmhartige, klanken van de soundtrack zijn waarschijnlijk het beste van de film. Zet onder dezelfde beelden een typische, anonieme, hedendaagse blockbuster score en je krijgt een heel andere verhaal. Je hoort dat Vangelis diep was geraakt door de schoonheid en de sombere droefheid van de film.

@ AC1...

...geraakt door de schoonheid en de sombere droefheid van de film.

dat vind ik nou eens verdraaid mooi gezegd. Klasse!

yd

Interessante vraag. Aangezien ik hem niet heb gezien in de jaren 80 moet ik u hier het antwoord schuldig op blijven. Maar je hebt gelijk: goed mogelijk dat ik het toen ook niet echt boeiend zou hebben gevonden.

Niemand hoeft zich ook maar een beetje persoonlijk gekwets te voelen door mijn nederige mening.

Ja ik vind die tv'tjes gewoon storend jaren 80 er uitzien.

Dat 't een bende is ok, maar ik zie 't bijvoorbeeld niet gebeuren dat we in de toekomst opeens een hele oude pc gaan gebruiken.

De overbevolking etc, vind ik ook goed. Als ook het originele Aziatische aspect.

Maar kom op het was 1982, laten we wel wezen. Hoe kan je nou verwachten dat 't er in 2019 zo verschrikkelijk raar er uit ziet. (Bij 2001 is het voordeel dat de toekomst wordt gebracht vanuit een ruimteschip, etc. en dat die er überhaupt al gestroomlijnd uitzien).

Desalniettemin, vind ik het dus een hele goede film, maar dat ligt hem dus voor mij in andere zaken dan Soundtrack en Design.

Meer in het mysterieuze moreel-ambigue verhaal, het goede acteerwerk, de boeiende karakters, en de film-noir sfeer.

Daar verdient de film voor mij heel veel punten.

Want het verhaal vind ik gewoon ontzettend goed, en ook goed niet uitgekauwd gebracht.

Waarom? Past toch lekker in het Blade Runner en Alien universum? Een retestrak scherm past daar gewoon niet in.

Ik zie het probleem ook niet zo. Die dikke monitoren zijn gewoon onderdeel van de stijl van de film. Heeft weinig te maken met de vraag of er in de toekomst dikke of dunne tv's zijn, wat mij betreft. Sterker nog, ik vond het vooral in Alien juist heel charmant, allemaal lichtjes en knopjes en schermen met 16 kleuren. Dat is een kwestie van stijl en heeft weinig te maken met het zo accuraat mogelijk uitbeelden van hoe technologie er in de toekomst uitziet.

Hoewel ik het zelf niet heel prettig of fijn om naar te kijken vond, moet ik de film wel nageven dat het een erg originele en bijzondere vormgeving en aankleding heeft. Heel knap gedaan.

Maar dat is echt het enige positieve wat ik erover te zeggen heb. Ik zal best een enorme sci-fi n00b zijn, dat geef ik ronduit toe, maar man man wat een vreselijke film.

Ten eerste stoorde het me dat de film zich afspeelt in 2019. Alles ziet er onzettend anders uit. (Maar er wordt nog wel te pas en te onpas gerookt, en de beeldschermen zijn klein, dat ergerde me ook) Ik weet wel dat ik de film daar niet echt op kan afrekenen (de makers kunnen immers ook niet echt in de toekomst kijken), maar laat het geheel zich dan afspelen in 2100 ofzo. De makers snappen toch ook wel dat de wereld in 37 jaar niet zo drastisch veranderd? Ik zal het wel te serieus nemen, maar goed.

Dan het plot. Ik dacht door de beschrijving van de film dat het nog best iets kon worden, op papier is het een leuk gegeven, maar wat is het belachelijk uitgewerkt. Zo ontzettend traag. Ik heb werkelijk waar geen enkele normale dialoog gehoord, en geen enkele relatable situatie gezien. Sommige dingen kon ik absoluut niet plaatsen. Tuurlijk, het is een totaal andere wereld dan hoe wij die kennen, maar dat neemt niet weg dat de kijkervaring dan nog wel interessant/leuk/spannend kan zijn, en dat was het totaal niet. Op 45 minuten in de film was er nog weinig significants gebeurd, en had ik nog steeds het idee dat de film nog op gang moest komen.

Dat kwam niet meer goed. Omdat het allemaal zo ontzettend traag en vreemd is kan het je (mij, dan) geen reet schelen wat er gebeurd. Echt 0,0. Misschien dat de laatste 20 minuten nog vrij spannend zijn hoor, (en er ook weer prima uitzien) maar mijn aandacht was inmiddels allang ergens anders.

Ik geef toe dat dit mijn genre niet is, en dat alles wat in de film voorkomt niet is wat ik zoek in een film. Maar toch, ik kan een film best een beetje objectief beoordelen, en afgezien van het uiterlijk, wat (zeker voor die tijd) echt wel speciaal was, vond ik het helemaal niks. Hoe help je een plot met heel wat potentieel om zeep.

Ik vind mezelf eigenlijk nog vrij mild, maar ik geef 2*. Deels omdat het uiterlijk aardig wat goedmaakt, deels omdat ik mezelf eigenlijk te onervaren in het genre vind om een film als deze te beoordelen (buiten mijn eigen 'ik vond er geen reet aan' meninkje). Klein beetje compensatie daarvoor dus.

2*

Wow, is dit effe niet jouw cinema, zeg.

Dat er niets interessant gebeurt (desondanks dit één van de meest besproken films is uit de filmgeschiedenis) is een veel gehoord standpunt (die ik natuurlijk niet deel). Dat hij traag is is ook niks nieuw (is ook geen kwaliteitsnorm) maar toch springt het volgende eruit ... "Er wordt te pas en te onpas gerookt" ... Dat snap ik niet goed. Ik heb het ook nog nooit gehoord en ik heb al alles gehoord over deze film. Dus .. Shoot! Wat wil je daarmee zeggen?

Het viel me in de eerste scene meteen al op dat er gerookt werd in het kantoor. Later zie je dit nog een paar keer, en ook vraagt Rachel een keer 'do you mind if I smoke?'. Ik vind dit 'te pas en te onpas' roken typisch iets van de jaren '70 en '80, toen het nog overal mocht.

Nu is dit niet meer zo, laat staan in 2019.

Maar goed, ik zeg er ook bij, de makers konden natuurlijk niet weten hoe er over roken gedacht werd in de 21e eeuw, en ik reken de film er ook verder niet op af ofzo. Was alleen iets dat me opviel en waar ik me een beetje aan stoorde.

Dat hij traag is vind ik overigens wel een kwaliteitsnorm als het de kijkervaring aantast. Het kan voor jou (en andere fans) geen factor zijn, maar ik lees wel dat hij er vaak op afgerekend wordt.

BR is sowieso een groeifilm. Hoeveel die hard fans zijn klein begonnen met een schamele voldoende. Herziening doet echt wonderen.

Dat geloof ik graag inderdaad. Hoewel ik niet verwacht deze film nog vaker te bekijken.

Hou het voorlopig maar bij films die beter in mijn straatje passen. Maar goed, soms moet je uit je comfortzone stappen. (Had ik ook bij Die Hard, ik dacht, domme actiefilm, maar die vond ik echt superleuk. Soms kom je iets tegen wat je niet had verwacht).

Begrijp ik ook wel maar als ik dan bvb Mike Leigh's Naked in je top 10 zou staan zou dit ook een easy peasy moeten zijn . Eerste kijkbeurten willen nog wel eens tricky zijn, puur door een verwachtingspatroon dat je hebt, bij een herziening weet je al gauw wat je kan verwachten en kan dan als kijkervaring totaal anders zijn. Ik heb het ook iets te vaak gehad dat ik erg laag begon bij een film en die nu torenhoog staan in mijn beoordeling.

Misschien over een paar jaar als de 35e verjaardag van Blade Runner wordt gevierd .

Tja, ik vind dat zo vreemd. Je praat erover alsof dat iets met kwaliteit te maken heeft. Je toetst de kwaliteit van een film met de 'political correctness' die toevallig heerst in het Hollywood van vandaag. Film wordt beoordeeld voor z'n artistieke kwaliteiten en voor z'n interne logica (en de interne logica van Blade Runner verwijst naar de filmstijl van de jaren '40. Komt daarbij dat het is een wereld die ten onder gaat, de Aarde wordt massaal verlaten want het is naar de kloten, de mensen die achterblijven zijn heus geen 'health freaks'). Er zijn trouwens ook vandaag films waarin volop wordt gerookt. Mensen roken en sommige regisseurs gaan daar niet schijnheilig over doen, zeker niet wanneer het past in de film.

Sorry, maar traag en snel zijn alleen kwaliteitsnormen in de honderd meter sprint. Je houdt misschien niet van trage, sfeervolle films, zoals zo veel mensen tegenwoordig, maar dat is een euveltje van deze tijd. Trage films zijn van alle tijden. Trouwens, voor mij is Blade Runner helemaal niet traag dus dit geeft al aan hoe subjectief alles is.

Toch, mensen die slechte punten geven omdat Alien geen strakke aanraakschermen laat zien of omdat er wordt gerookt in een film. Het blijft bizar. Stel je voor dat Roger Ebert of andere critici daar films beginnen op af te rekenen. Wat?! Geen Senseo koffiezetapparaat in 2001: A Space Odyssey?! Wat een slechte film, zeg!

Ik heb nu al twee keer aangegeven dat ik geen slecht cijfer heb gegeven om het roken, maar dat dat slecht iets was wat me opviel. Lezen blijft ook een vak.

Ik vind dat ik overigens nog behoorlijk veel zelfreflectie heb door aan te geven dat ik heus wel weet dat dit mijn genre niet is. Ik had ook 1* kunnen geven namelijk, omdat ik er vrijwel geen plezier aan heb beleefd. Ik geef nog 2 omdat ik ook wel zie dat het geen bagger is.

Geen paniek, Ste*...

Er bivakeren hier enkele die-hard fans (niet die film) - je herkent ze gemakkelijk aan de 5***** - die elke kritiek hardnekkig proberen te weerleggen of tegen te spreken.

Maakt niet uit en laat je er niet door opwinden

Op naar de volgende film!