Me and You and Everyone We Know (2005)

Prachtige, prachtige film!! Het eerste uur vond ik de film interessant en origineel, maar niet geweldig. Naarmate het laatste half uur voorbij ging, werd de film alleen maar beter. Erg mooi melodietje, interessante & realistische persoonlijkheden (met overweldigende acteerprestaties) en wat ik vooral interessant vond, was dat de karakters "vertelden" wat ze voelden zonder echt iets hardop te zeggen. Je zag het eigenlijk gewoon in hun ogen.

Erg knap gedaan en echt een meesterwerk in mijn ogen; deze film.

*4,5

Tof filmpje. Ik heb het gisteren voor't eerst gezien. Is zeker en vast het kijken waard!

Ik vind de personages schitterend. Mooi hoe Miranda July de wereld omschrijft in Christine haar ogen. Ontroerende en grappige scenes.

4.5*

Geweldig!!

Extravert,humoristisch,aangrijpend,liefelijk,veelzijdig en prachtig acteerwerk.

Ik vind het niet zo'n leuke film

heb hem gezien in een kleine bios met school..

maar vond er echt niks aan!!

Niet erg indrukwekkend. Na de beginscene (met de goudvis) dacht ik een soort parodie op 'gevoelsfilms' te krijgen, maar volgens mij is het allemaal gemeend.. maar dan op een overdreven en onecht aanvoelende manier.

Soms zitten er wel aardige stukken tussen, maar het meeste was wat gezocht (de twee meisjes, de back-and-forth (hoewel dat wel grappig was)). Rest stil te staan bij het uitstekende acteerwerk, vooral van de vader.

2* dan maar.

Nou ja gemeend. Dit is toch overduidelijk een komedie.

Beetje zwarte komedie-light.

Het lijkt me dat de personages en situaties toch enigzins serieus moeten worden genomen, en herkenbaar moeten zijn. Zeker in dit genre. Ik haalde de beginscene aan, omdat het overdreven gesprek over de goudvis het gevoel bij mij deed aanwakkeren dat we naar een soort parodie zaten te kijken. Toen bleek dat we Christine en de andere karakters echt zo moesten nemen als ze overkwam, leverde dit voor mij genoemde problemen op.

Ik snap niks van je berichten bij deze film. Dit is een tragikomedie. Volgens mij neem je de film veel te serieus.

Dat gezochte en de overdrijving is natuurlijk precies wat bij het genre past.

Nou nee, ik ben het helemaal met otherfool eens. Het komt totaal niet op mij over alsof het allemaal zo ontzettend overdreven zou moeten zijn.

Er wordt meer gemikt op de komische momenten in de tragische realiteit. Alleen die tragische 'realiteit' is inderdaad veel te gezocht.

Het is geen Happiness nee.

Excuus

Maar je doet net alsof de personages in een 'dergelijke film' in een compleet andere wereld leven en absurde dingen doen. Maar juist de herkenning in het opblazen van iets kleins, een nukkigheid, een rare gewoonte, maakt films in dit genre vaak zo sterk. De personages zijn net iets (wereld)vreemder en absurder, maar toch kunnen het je buren, of sterker nog, jijzelf zijn.

Maar hier gaat het compleet over de top waardoor je de voeling met de film en haar karakters compleet kwijt raakt. Het voelt daardoor onecht, of zoals hierboven staat, gezocht.

heel mooi, al is er een moment waarop het zeer onduidelijk is waarom Christine doet wat ze doet, en het einde is wat vreemd ook al is er in principe wel een einde gekomen aan alle verhaallijnen.

laat veel dingen aan je eigen fantasie over dus, maar dat is juist wel weer mooi.

ik vond de verhaal lijn van het kleine jongetje en zijn 'internet relatie' het gaafste..

))((

FOREVER!

Heb veel waardering voor Ghost World en Happiness, maar dit is niet echt mijn ding. Kon af en toe nog wel lachen, maar grotendeels was ik verbaasd over alle vaagheden in de film. Vond die verhaallijn van dat kleine jongetje zelfs ziek! Hoe oud is dat jochie? Zit een beetje te chatten over stront/sex etc, al zal hij het allemaal niet zo opvatten/begrijpen, maar snap niet dat je zoiets kan maken als regisseur. En dat je als ouders je kind zo'n rol laat spelen!?

echt een bagger film kon hier niks mee als je zo een film kan schieten zorg je toch voor een beetje script

echt niet boeiende verhaallijn en echt totaal niet interressant

al die personages dat ik dit af heb kunnen kijken anderhalf uur van mn leven verwoest wat heb ik in godsnaam gedaan

ik had deze film uit moeten zetten wat n ellende

bagger bagger bagger.......................

Heb er een stuk van gezien, beviel me erg goed, vooral die scène met die vis vond ik erg mooi. Kan niet wachten tot ik hem helemaal zie.

Je hebt een erg mooi einde gemist.

Wat een rare film!

alle hofdrolspelers zijn toch weer op een bepaalde manier met elkaar verbonden. Daar hou ik wel van.

niet echt een topper zoals magnolia of de films van Alejandro González Iñárritu. Vond het wel een aardig filmpje.

Kan em voorstellen dat sommige m bager vinden. Weet niet, vind het moeilijk te verklaren waar dat dan zit, het moet je aanspreken ofzo. denk vooral die verbondenheid en beetje melodramatische sfeer.

ze speelt in haar eigen film!!!????

Dat komt wel vaker voor hoor. Van Clint Eastwood tot Orson Welles, Van Charlie Chaplin tot Roberto Benigni. Zo bijzonder is dat niet.

Grappig dat je niet Woody Allen noemt, de man die langer in zijn eigen films bleef spelen dan goed voor hem was...

Een film boordevol met eenzame zielen die een beetje onthutst en ongemakkelijk in het leven staan; maar in tegenstelling tot een regisseur als bijvoorbeeld Solondz legt Miranda July juist meer de focus op het warme, soms bizarre, soms onweerstaanbare grappige van de onderlinge relaties. De kinderen in deze film staan als het ware net zo ongemakkelijk om de hete brij heen draaiend in het leven als de volwassenen, wanneer het aankomt op intiem contact. En is dat contact er dan eindelijk, dan duiken de personen (soms letterlijk) achter de bank, geven niet thuis en kijken stuurs de andere kant uit. Deze film schetst een prachtig beeld van het verlangen naar intimiteit, maar de onkunde of ongemakkelijkheid om intiem te durven zijn. En dat ongemak in Me And You is vaak ook grappig en luchtig, en in het geval van bijvoorbeeld het schilderijtje wat in de struiken verstopt wordt, ook totaal ontroerend. De door de lucht vliegende goudvis in een plastic zak. Christine die stilletjes hoopt op het woord "macaroni", maar het niet verwacht. Christine en Richard die allebei naar hun auto lopen, en de wandeling zien als hun leven.

Mooi, ontroerend, zeer komisch en meeslepend: 4,5*

Mooie film.

Simpel, ietwat langzaam, maar o zo mooi. Kan dit soort films steeds meer waarderen, en zoals eerder gezegd; de scène met de vis was echt meeslepend.

4.0

Mooi en grappig.

Inderdaad een beetje langzaam, maar dat stoorde me niet zo.

Deed me bij vlagen denken aan American Beauty.

Die videokunstenares was trouwens echt super maf; prachtig (en hilarisch) neergezet .

Oja, het einde was ook erg mooi.

4*

De laatste zin van de samenvatting klopt eigenlijk niet: Die twee meisjes zijn niet overbesekst maar zijn beide nog maagd, dit valt af te leiden uit hun laatste gesprek met elkaar.

Eg goede film trouwens, vond hem zelfs beter dan Happines, 4 sterren.

Sluit dat elkaar uit dan?

Om overbesekst te zijn moet je toch al enkele seksuele ervaringen gehad hebben dacht ik.

En zelfs al waren ze dat wel, dan heeft dat zelfs niets te maken daarmee, ze doen het omdat ze zich vervelen en omdat ze zich tegenover elkaar willen bewijzen.

Misschien ben ik wel wat aan het lullen maar die twee meisjes simpelweg overbesekst te noemen... zo ervaarde ik het helemaal niet.

Artistiek ensemble filmpje met verschillende verhaallijntjes over mensen die (onbedoeld) verwant zijn aan elkaar. Net als in Neighbours. Ik dacht al: 'wow die actrice zit helemaal in haar rol'. Totdat ik me realiseerde dat ze en de schrijfster en de maakster van dit filmpje moest zijn. Zo is ze natuurlijk in 't eggies.

Waarom jongens dit nou mooi vinden? **

Yak prachtig verwoord!!

Leuke film !!

Redelijk vaag en heel rustig.. Houd echt van dit soort films. Doordat de film bij vlagen zo apart is, wordt hij ook grappig.

Mooi...