Me and You and Everyone We Know (2005)

Ghost World vond ik wat dat betreft wel wat inhoud hebben. Dat sloeg niet helemaal over naar het absurde zoals dit, waardoor het nergens meer over gaat.

Ik kon die 'nonsens' wel waarderen. Droogkomisch.

Ik heb het ide dat deze film toch iets meer wil dan alleen maar 'nonsens' te vertellen.

Zoiets van 'je weet van buiten nooit hoe iemand in elkaar zit', 'in alles kan een verrassing zitten' , 'liefde kan iedereen treffen op alle manieren' en meer van dat soort gedoe.

Alleen wordt er dan vooral gefocust op de perversere en extreme kanten, waardoor enige identificatie geheel onmogelijk is.

Dat beweer ik ook niet, maar genoemde scenes moet je ook weer niet te serieus nemen.

Er zat geen instructie bij de film. Je mag er uit halen wat je er uit wil halen.

Op dramatisch vlak vind ik de film niet veel voorstellen, maar echt gemist heb ik het niet. Vooral de luchtigheid is me bijgebleven, samen met het aparte sfeertje en de maffe personages.

Je krijgt inderdaad het gevoel dat de film je iets wil vertellen, een wijze les wil meegeven ofzo.

Op het eind begint de muziek steeds harder te schallen en abrupt wordt de muziek afgekapt en begint de aftiteling. Normaal vind ik dat wel leuk, maar ik vond het in deze film gewoon niet passen. De film was gewoon niet goed genoeg om zo te mogen eindigen.

Dat effect moeten ze in films gebruiken waar de film je daadwerkelijk een mentale dreun geeft (die de muziek nog wat bekrachtigd).

Misschien kraam ik nu onzin uit, maar zo dacht ik er wel even over.

Dat verbaast me zeer. Ik vind de film allesbehalve prekerig.

Nee, misschien niet, maar zo kwam hij bij mij althans wel over. Vooral in de laatste scéne.

Omdat het allemaal zo los zand is.

Ja, precies. Een soort Happiness-light. We maken een paar perverse scenes, en dat maakt een film goed !! Pff. Dat is geen filmmakerstraditie.

Of de film nou wel of niet 'een boodschap' wil overbrengen, het lukt geenzins, want het gedoe beklijft niet. Amper tien dagen na het zien, ben ik het merendeel alweer vergeten.

Er blijven slechts wat typetjes over, die weinig indruk maken en niet interessant genoeg zijn om te onthouden of (hoog) te waarderen. Tijd voor afwaardering.

Zag zelf een grote kleurrijke droom waar ik helemaal in op ging...

Ik zag weer een warme fim die ontzettend veel van zijn personages houdt. Ik heb heel lang nagenoten van deze film en er zitten scenes in die ik echt fantastisch, zo niet haast geniaal vind. Mijn 4 sterren blijven dik staan.

Ik begrijp echt nauwelijks wat van de recente kritiek, het voelt bijna alsof ze een totaal andere film zagen.

Sorry

Een lastige film om op te stemmen, blijkt wel weer. Na de afwaardering van Dustyfan heb ik besloten om er een half puntje bij te doen, want 2.5 is onvoldoende en dat was het net niet.

Ik vond het hoofdpersonage, de schoenenverkoper Richard erg leuk en goed spelen. Zijn jongste zoontje was ook best schattig en grappig. Helaas vind ik de overige personages in de film te karikaturaal en de gebeurtenissen in de film te absurd.

Het is geen hele vervelende film, op de muziek na, maar het was absoluut geen "kleurrijke droom waar ik helemaal in opging".

Had ook niet anders verwacht, maar Fisherking heeft zijn stem verlaagt van 3 naar 2 sterren

Welke film

Vooral als er poep en dildo's aan te pas moeten komen om zo voor het broodnodige stukje humor te zorgen gaat het de mist in. De kantoortrut-met-glaasje-rosé-teveel-op hebbende flauwheid daarvan ontkracht dan ook de serieuzere pretenties.

Komische omschrijving, maar dat gaat wat mij betreft dus niet over deze film.

Snap het gedoe over serieuze pretenties en wijze lessen absoluut niet. Daar is het totaal de film niet voor.

Ik vind het meer melige BOBine humor dan glaasje teveel humor.

Ik vind de film ook verre van flauw, pervers of pretentieus eigenlijk. Leuke warme film met mooie personages en een fijne sfeer die me bovendien in een aantal scenes ook nog eens flink raakte. Wat een schitterende scene op dat bankje met dat ventje en die internetdate. De eenzame vrouw die juist een beetje troost vindt in zo'n absurde ontmoeting. Heel mooi en ook heel knap van July om de juiste toon in zo'n scene te vinden.

Ik houd het vooralsnog op een dikke 3,5*.

Ik denk dat de film toont hoeveel moeite mensen soms hebben om met iemand te communiceren, maar ik vind het ook verre van prekerig.

Tot nu toe mijn favo film van 2006. Erg Ghostworld-achtig inderdaad. Lief, leuk en erg grappig! Maar je moet er van houden.

Ik weet echt niet wat sommige onder jullie positief vinden aan deze film, maar ik heb me echt 90 minuten verveeld. Ik ben alleen maar blijven kijken omdat ik dacht dat het nog goed ging komen door de positieve commentaar hier. Saaiste film die ik ooit gezien heb

Kleine tegenvaller.

De term 'warm' lees ik hierboven heel vaak, waar ik me een beetje over verbaas. De absurde situaties en op zijn minst ongewone handelingen van personages creëerden bij mij eerder afstand dan een verwarmend gevoel. Verwikkelingen komen aandoenlijk over, maar echt raken deed het zelden.

Af en toe een vlaag van herkenning of geslaagde grap of leuke vondst in een voor de rest vrij makke film. Het excentrieke van ieder personage fascineert in het begin nog, maar July lijkt niet echt uit de voeten te kunnen met haar eigen verzinsels. De film gaat als een nachtkaars uit, waardoor ik me na afloop echt afvroeg waar ik nou naar heb zitten kijken, en wat er eigenlijk de bedoeling van was.

Niet krachtig genoeg voor een pretentieloze observering van de absurditeit in ieders leven. Niet genoeg inhoud voor een daadwerkelijke boodschap. Ondanks enkele leuke scenes vooral een tussen de wal en het schip gevoel. 3*

PS. De achterkant vermeldt: "In haar film maakt ze een hilarische en indringende observatie van de onderlinge relaties in de moderne maatschappij." Als ik iets niet op deze film van toepassing vind...

Misschien hangt het ervan af of je de film in de bioscoop gezien hebt of thuis op je tv-beeldschermpje.

Ik kan me voorstellen dat je bij het eerste eerder een hogere score geeft. (in het algemeen eigenlijk, niet alleen bij deze film)

Ik ben het wel met remorz eens. Ik vond het een beetje gefladder in de ruimte en heb hem niet afgekeken. En ik heb hem op een pleinbioscoop gezien dus daar kan het niet aan liggen

Prachtige en, en ik moet helaas beamen wat er hieronder al gesuggereerd werd, warme film.

@ Remorz:

No offense, maar ik heb het idee dat je het punt van de film niet goed begrijpt.

Het is een film over de tekortkomingen van het menselijk contact.

En als ik dan je comment lees:

"Af en toe een vlaag van herkenning..."

"...afvroeg waar ik nou naar heb zitten kijken, en wat er eigenlijk de bedoeling van was"

"De absurde situaties en op zijn minst ongewone handelingen van personages creëerden bij mij eerder afstand dan een verwarmend gevoel."

De film pakt enkele tekortkomingen en overdrijft die. Bijv. sexualiteit en puberteit. Of internet relaties.

Hou dat in je achterhoofd en geef hem nog een kans

Dat er uitvergrote tekortkomingen (van individuen, of van communicatie tussen mensen) behandeld worden was wel duidelijk. Ik kreeg er simpelweg geen 'warm' gevoel van. Mijn argument dat ik de film daarvoor niet krachtig genoeg vind blijft staan. Denk dat we hier gewoon een smaakverschil te pakken hebben

Ik heb me prima vermaakt, maar nu, een paar weken verder, kon ik me er bar weinig van herinneren. Een film moet toch ook wel een beetje beklijven bij mij om echt goed te scoren. 3*

Ik vind ook dat een film een beetje moet beklijven, maar dit was ook een vrije luchtige film. Ik heb me gewoon geamuseerd tijdens de film en dat was hier zeker het geval. De manier van acteren van Miranda July kon me ontzettend beroeren.Ik vind ze iets meehebben van Woody Allen met dat plat Amerikaans accent. Ze komen ook alletwee alleen maar in de film omdat zij de regisseurs zijn. Het was misschien een beetje overdreven, maar is dat niet juist het kunstzinnige aan de film. De exploitatie van bepaalde gegevens. Normaal is toch saai. Soms zaten er wel rampzalige acteerprestaties in, maar ja dat bedek ik graag met de mantel der liefde. Prima film!

Nou, mij ook maar dan in negatieve zin. Wat een vervelende, irritante en wereldvreemde persoonlijkheid is dat zeg! Ik hoop voor de vrouw dat ze briljant acteert en niet zichzelf is in deze film...

Ik bleef verder voortdurend het gevoel houden dat het ergens over moest gaan/naar moest leiden maar zoals iemand al schreef, misschien gaat het gewoon om de humor/personages en zit er juist geen bedoeling achter. In dat geval vond ik de kennismaking met de vreemde personen wel boeiend, maar al gauw worden ze vervelend (ook omdat er naar mijn idee niet echt ontwikkeling in zat) en de humor vind ik nogal banaal. Alsof flauwe grappen in een artistiek jasje wel opeens leuk zijn. Nou ja, voor sommigen zal het geweldig zijn, ik heb er weinig om moeten lachen. Wèl leuk aan deze film vind ik dat je er dus over kunt discussiëren of er een bedoeling achter zit en zo ja welke dan. Persoonlijk heb ik deze niet ontdekt.

Kan er veel over zeggen, maar het komt er korter gezegt op neer dat ik dit echt bagger vind.

Ik kan echt die humor niet waarderen, vond het ook allemaal nergens op slaan, het was vreselijk saai en laat ik mijn mond maar houden over de personages.

Die twee meiden waren nog het ergst, vreselijk irritant filmpje naar mijn mening.

0,5*