Frankenstein (1931)

De oudste versie die ik tot nu toe zag en deze heeft dus het bekendste ontwerp van het monster dat we zo goed kennen .

De duur van de film is behoorlijk kort en het verhaal gaat ook snel voorbij , het word vrij simpel gehouden

en het is degelijk maar je merkt toch wel dat deze wat gedateerder is dan de latere versies .

De molenscene is mooi gedaan .

90 jaar oud en dan nog kunnen boeien. Ja erg bijzonder. Ook de aankleding en sfeer zijn erg mooi. Ook goed dat de film maar een dik uur duurt. Als hij langer was geweest dan was dat waarschijnlijk ten koste van het verhaal gegaan.

Klassieker bij de horrorfilms die vooral moet hebben van de sfeer, mooie zwart-wit beelden en twee memorable scènes heeft : namelijk de scène met het kind aan de rivier en de scène bij de windmolen. 7,5/10

Zeer behoorlijke film. De film heeft een overzichtelijke speelduur en vertelt in een behoorlijk tempo het klassieke verhaal van het monster van Frankenstein. Vlotte dialogen, zeer behoorlijk acteerwerk en enkele zeer aardige scènes (waaronder die met de brandende molen). Nergens eng of echt spannend, maar wel behoorlijk sfeervol.

Als groot horror fanaat had ik deze film nog nooit gezien, wat natuurlijk belachelijk was. Aangeschaft op 4K Ultra HD Blu Ray en net gekeken. Wat een pracht, er rekening mee houdend dat deze film gedateerd is in 1931. Tot in de puntjes opgeknapt door Universal, maar zelfs dat leidde niet tot perfectie, maar benaderd het zeker. Gezien de camera technieken van die tijd is het beeld soms wazig, zeker als er gefocust is op de voorgrond wordt de achtergrond wazig. Maar dat alles mocht de pret niet drukken, want wat een klassieker is deze film. In die tijd moet het toch echt een spectaculaire film zijn geweest. Ondanks de wat knullige acteerprestaties, het nagenoeg ontbreken van muziek en de decors heb ik erg genoten van deze film. Ik beoordeel hem dan ook met vier sterren.

Een indrukwekkende Boris Karloff die perfect gestalte geeft aan het wezen Frankenstein die enerzijds weerzin en afkeur uitstraalt, maar anderzijds meelijwekkend is. Een film ook over de twee grote biologische principes rond nature en nurture. Een stel hersenen van een crimineel wordt ontvreemd. Een kapitale fout zo blijkt, hoewel het monster ook vaak misbegrepen wordt.

De explosieve coktail van een vooringenomen woedende menigte doet de rest om hem als grote zondebok te aanzien als drager van het kwaad.

Prima film uit de oude doos met goed acteerwerk en een aantal mooie scènes. Toch nog steeds de referentie voor de werken en replica´s die erna kwamen.

Eigenzinnige horrorklassieker waar voornamelijk de eerste 15 minuten een indrukwekkend tijdsbeeld vormen. De film ademt nergens meer iets sfeervollers uit dan op het kerkhof en het kasteel met dank aan gedetailleerde decors. Wel jammer, want zeker voor een film uit 1931 staat Frankenstein regelmatig nog als een huis. Boris Karloff doet het goed als legendarisch monster en overtreft met gemak (en zonder dialogen) zijn humane tegenspelers. De film weet lang een aparte toonzetting te behouden, maar zwakt richting de tweede helft af naar een afwisseling van weinig interessante personages en schaarse spanningsbogen rondom Karloff. Erg spannend is een film als deze uiteraard nu niet meer, maar toen zal het vast een schrikbarende film zijn geweest. De finale deed me weinig en de misverstanden rondom het monster ogen onafgemaakt, maar ik heb er geen spijt van dat ik deze iconische horrorfilm eens heb opgezocht.

Dit is toch wel een echte klassieker. Het verhaal op zich is ook echt heel goed en mooi bedacht. Weet nog dat ik dit als kind altijd heel spannende films vond. De Bruid van Frankenstein vond ik ook heel goed toen ik het als kind zag. De jongere generatie zal niet weten wie Boris Karlof is, maar de oudere hier op Moviemeter leggen direct de link met Frankenstein zodra ze de naam horen. Boris Karlof is voor mij nog steeds het enige echt "monster van Frankenstein".

Niet de eerste film over Frankenstein, maar wel de film die het beeld voor de rest van de komende filmjaren zou bepalen. De looks en meer komen vooral uit de film, naar het boek van Mary Shelley. Die het boek begon te schrijven op amper 19 jaar. We kennen de look van het monster, dat geen echte naam heeft. En één van de hardnekkige misverstanden, al weten veel filmhebbers wel beter, is dat Frankenstein de naam van de uitvinder is en niet van het monster. Nog geen Igor ook, die komt pas in een latere film aan bod.

Een film van zijn tijd met vrij pover acteerwerk, maar de looks zijn wel goed en vooral de voorstelling van het monster. De looks door de make-up uit die tijd waren anders dan in het boek beschreven staat, maar voor altijd heeft het monster wel diezelfde look als uit de film van 1931. Dat de stijl van de verschillende monsterfilms goed samenhangen komt misschien ook wel door John L. Balderston die ook mee het script van Dracula vorm gaf, de monsterfilm eerder dat jaar dat door het succes groen licht gaf voor meer films in het genre. Al snel zouden andere films als The Mummy of The Invisible Men volgen.

Ondanks de low budget en het mindere acteerwerk van veel figuren, zit de sfeer wel goed. De gothic sfeer past mooi bij het verhaal. Dit is ook meer literaire griezel dan pure horror.

Frankenstein (1931) van James Whale is niet de eerste verfilming van Mary Shelley’s griezelverhaal, maar wel de beroemdste en ook de meest invloedrijke. Je moet wel van oude films houden om hier van te kunnen genieten. In Frankenstein is immers maar weinig horror aanwezig. Nochtans worden we aan het begin van de film door acteur Edward Van Sloan gewaarschuwd voor wat ons te wachten staat. ‘It may shock you,’ waarschuwt hij. ‘It might even horrify you!’ Maar zo beangstigend of spannend is deze monsterfilm dus niet. Hij is wel vanaf de eerste minuut bijzonder sfeervol.

De film duurt maar een dik uur – het verhaal wordt dus vrij simpel gehouden en in een behoorlijk tempo verteld.

Het acteerwerk is zeer behoorlijk. Colin Clive speelt op een overdreven maar heerlijke manier de geobsedeerde Henry Frankenstein. En Boris Karloff is een uitstekend monster – met dank aan de fantastische (en ondertussen ook iconische) make-up van Jack Pierce.

Ook de grootse en gedetailleerde decors zien er prachtig uit. Vooral het kasteel van Frankenstein heeft een heerlijk duistere gothic look. De fotografie is duidelijk beïnvloed door het Duitse expressionisme.

De climax – met de brandende windmolen – is behoorlijk spectaculair.

James Whales Frankenstein is dan ook een aanrader voor de liefhebbers van oude horrorklassiekers. Ook het vervolg – The Bride Of Frankenstein (1935) – moet je gezien hebben.

Wim Dekens