Frankenstein (1931)

Prachtige film, kan er geen andere woorden voor bedenken. Interessant en goed uitgewerkt verhaal, een heerlijke sfeer en uitstekende vertolkingen. Colin Clive stal voor mij de show als Dr. Frankenstein. Zijn oneliner 'It's alive!' is en blijft legendarisch. Verder een sterke rol van Karloff als het monster. Eén van die grote klassiekers die altijd zal staan als een huis. Op naar Bride of Frankenstein, volgende week.

4 sterren.

Lief. Het lijkt alsof dit uit een naïevere tijd komt. Best sfeervol. Fijn om eens gezien te hebben.

3.0*

tja, wat moet ik hier van vinden. de film was niet eng, maar dat vind ik niet erg. er zijn immers erg weinig films die ik echt eng vind. erger vind ik, dat ie ook niet spannend is.

hoewel de 'leeftijd' van de film niet als excuus voor bovenstaande kan dienen, is wel duidelijk wat voor een invloed deze film heeft gehad. paar erg goede scènes, zoals met het monster en het meisje (Maria) bij het water en het slot in die oude molen. ook werd er erg mooi met licht en schaduwen gewerkt.

daarentegen waren er ook een aantal compleet overbodige scènes. beste voorbeeld is de slotscène als Frankenstein weer thuis is volstrekt overbodige scène. de film had moeten eindige na die scène in de molen.

desalniettemin toch wel erg leuk om een keer gezien te hebben. 3,5 sterren.

Werkelijk briljante horrorfilm, terecht een van de grootste klassiekers uit de filmgeschiedenis.

Al vanaf de eerste scène op het kerkhof was het voor mij raak: Frankenstein die samen met zijn assistent Fritz graven plundert en lijken van de galg steelt om zijn 'gekke' experimenten op uit te voeren. Wat meteen opvalt is de zorgvuldige sfeerschepping (volledig zonder muziek!) met wat subtiele invloeden van het Duitse expressionisme.

Vreemd genoeg is de openingsscène het enige moment in de film waarin regisseur James Whale spaarzaam omgaat met zijn decors. Vanaf de volgende scènes (in het enorme huis van Elisabeth en de diefstal van het brein uit de aula van de Universiteit) trekt hij alle registers open en worden de decors steeds imposanter en grotesker. Vooral het laboratorium van Frankenstein is onvoorstelbaar indrukwekkend. Alles beweegt, kraakt, piept en stoomt, en als Frankenstein zijn Monster tot leven wekt, worden de afmetigen van de set pas echt duidelijk. Vooral van de scène waarin Frankenstein zijn creatie naar de top van zijn lab hijst (en de camera heel subtiel naar beneden glijdt) kreeg ik echt kippenvel.

Deze keer viel me ook op hoe goed Colin Clive eigenlijk is in de rol van Frankenstein. De vorige keer dat ik de film zag, zat ik vooral te wachten op zijn beroemde "It's alive!" en ging de rest van mijn aandacht uit naar de geweldige Boris Karloff. Maar deze keer viel de rol van Clive wel erg op, en was ik echt onder de indruk van zijn prestatie. Dat mag trouwens ook gezegd worden van Mae Clarke als Elisabeth en Frederick Kerr, als de onverstoorbare vader van Henry. Net als de onverwoestbare Una O'Connor in Whale's The Invisible Man zorgt Kerr hier voor de kenmerkende grappige noot. De enige acteur die een beetje kleurloos uitvalt is John Boles als Victor Moritz. Boles heeft ook niet het talent om zijn rol een beetje meer geloofwaardigheid te geven, en gaat vooral in de scènes met Elisabeth volledig ten onder. Gelukkig is zijn rol niet al te opvallend.

Maar de grote ster van Frankenstein is natuurlijk Boris Karloff als het monster. Ondanks zijn gruwelijke uiterlijk blijft het verschrikkelijk triest om te zien hoe beestachtig de dorpsbewoners (en Dr. Waldman) met hem omgaan. Terwijl het monster diep vanbinnen eigenlijk een zachtaardig watje is (prachtig geïllustreerd door de zonlicht-scène in het lab en de tragische ontmoeting met het kleine meisje bij het meer). Maar na de zoveelste aanval en vernedering (en natuurlijk het verschrikkelijke, onbedoelde incident met het meisje) is er voor het monster geen houden meer aan en verweert het zich met alle kracht. In de hallucinante ontknoping in de molen (een schitterende combinatie van een gigantische set en subtiele miniaturen), spaart hij zelfs zijn eigen schepper niet.

Alleen een klein beetje jammer dat James Whale het na die indrukwekkende climax niet kan laten om de kijkers toch met een gerust gevoel naar huis te sturen. De allerlaatste scène in het huis van de Baron is er misschien net teveel aan. Maar dat weerhoudt me er verder niet van om dit indrukwekkende meesterwerk de maximale score te geven.

5 sterren.

Ik vind het wel erg kortzichtig om Frankenstein in dat rijtje te plaatsen. Degelijke films missen sowieso al het ouderwetse, ietwat gotische karakter van een film als deze.

Hoe dan ook, mij viel de film ook lichtelijk tegen. Hoewel de film ontegenzeggelijk een paar sterke momenten had (en ja, de "it's alive"-scène en die met het meisje horen daarbij) vond ik de film soms te kort schieten.

Zoals wel meer films uit begin jaren '30, toen de geluidsfilm net aan kwam zetten, zit het filmisch niet altijd even lekker in elkaar, met matige montage en som raar geplaatste shots. Het is moeilijk uit te leggen in woorden hoe zoiets eruit ziet. Daarnaast is de afwezigheid van muziek gewoon een minpunt. Ook had de film net een tikkeltje minder theatraal gemogen en hadden sommige dingen gewoon beter in beeld gebracht kunnen worden (bijvoorbeeld de moord op de assistent en het laatste stuk na de molen had helemaal weggelaten moeten worden). Vreemd ook dat Frankenstein het overleefd hier. Ik vond het bijna passen bij de film dat hij zou sterven.

Overigens wel mijn complimenten aan Boris Karloff voor zijn portrettering van het monster. Het lijkt een nogal lompe en ondankbare rol, maar Karloff maakt er echt wat van. Hij weet er zelfs voor te zorgen dat je medelijden krijgt met het monster. Daardoor stijgt deze film toch net iets boven zichzelf uit.
3*

Redelijk horrorfilmpje, waar ik toch meer van verwacht had. Vond het visueel ook niet altijd even sterk ogen, ook rommelig gemonteerd Het acteerwerk van de hoofdpersonen mag er zijn Colin Clive is goed op dreef als de ietwat gestoorde dokter, maar Boris Karloff steelt natuurlijk de show als het monster, die zowel angst inboezemt als daarnaast sympathie oogst.
Als horrorfilm vond ik het allemaal maar matig, want de film wil eigenlijk nergens spannend worden. De film bevat wel een aantal sterke scenes, zoals de reeds genoemde it's alive"-scène, die met het weggooien van het meisje en de eindscene in de brandende molen. , waardoor de film toch net wat beter wegkijkt.

3,0*

@ The One Ring Hoe kun je uit deze film halen, dat het monster op het einde niet dood is, want dat heb ik dan blijkbaar gemist. Dat zie je toch pas in het vervolg of heb ik misschien iets gemist? .

Het verhaal van Mary Shelley is een van m'n favoriete verhalen, ik ben dan ook lichtjes teleurgesteld omdat deze film het boek niet overal nauwgezet volgt. Wat niet wil zeggen dat dit geen sterke film is, integendeel, maar met een halfuurtje langer film was er volgens mij meer ruimte geweest om de zoektocht van het monster naar liefde en genegenheid iets beter uit te lichten. Dat komt nu slechts kortstondig aan bod in de legendarische scène met het meisje aan het meer. In het boek wordt een heel hoofdstuk gewijd aan de relatie tussen het monster en een blind meisje als ik me niet vergis, een emotionele sequentie die in deze film niet had misstaan.

Maar goed, de film zelf. Erg sfeervol geschoten, grotendeels door middel van de locaties. De afwezigheid van bombastische muziek is opvallend en geen slechte keuze, maar ik ben toch benieuwd welke impact bepaalde scènes zouden gehad hebben als ze wél begeleid waren geweest door een streepje muziek. Het scenario zelf is dermate populair dat het nog talloze malen herhaald zou worden, gaande van exacte kopieën tot speelse varianten. Bij dat laatste denk ik aan Lovecrafts Re-Animator die toch iets leuks weet te brengen met dit fantastische concept.

De klassieke monstercataloog van Universal kende zijn voornaamste successen met ‘Dracula’ en het onfortuinlijke ‘Frankenstein’. Nadat eerstgenoemde echter onverwacht ontaarde in een amateuristisch amalgaam van visuele gotiek en een Victoriaans getinte vertelling, was het aan ‘Frankenstein’ om de cataloog in ere te herstellen. En ere wie ere toekomt, want James Whale ontrafelt in ‘Frankenstein’ (en in ‘Bride of Frankenstein’ in het bijzonder) de universele en tijdloze kracht van het monster: een onbegrepen iemand, de onschuld zelve, huizend in het lichaam van een monster en immer op zoek naar dat stukje menselijkheid. Voor de lokale bevolking is het monster echter niet meer dan een sociale outcast en bijgevolg een louter object voor de brandhoop. Het geheel eindigt weliswaar te abrupt om voldoende medelijden te creëren voor het trieste lot van het monster; en bovendien vindt de opbouw van het monster onvoldoende tegengewicht in de beperkte uitwerking van Viktor Frankensteins spel met leven en dood. Opvallend ten slotte is de expressionistische toets die het geheel de broodnodige dosis dynamiek injecteert en het tegelijk behoedt van een statisch karakter (Brownings ‘Dracula’ immers in het achterhoofd houdend).

3*

Frankenstein , het monster van de jaren '30. Leuk klassiek verhaal, aardige decors en iedere liefhebber van Frankenstein kan zijn borst nat maken voor Bride of the Frankenstein. De sequel vond ik zelfs nog net iets beter.

Frankenstein is een typische horrorfilm uit de prille jaren '30 zoals Dr. Jekyll & Mr. Hyde '31. De film gaat ook over een welgestelde wetenschapper die op het punt staat te trouwen, maar door de gevolgen van zijn experimenten uiteindelijk toch niet kan.

De opbouw van de film is nogal redelijk standaard, de film duurt met zijn 70 minuten ook niet echt lang en maar goed ook. Dankzij de korte speelduur is de film nergens te langdradig en precies lang genoeg om het verhaal, al dan niet met wat plotholes, weer te geven. Het enige probleem is dat de personages veel te weinig uitgediept zijn, alleen van het hoofdpersonage, Henry Frankenstein, kom je wat meer achtergrondinformatie te weten, de rest van de personages stellen niet veel voor. Wat er ook ontbrak in deze film is een soundtrack, er was werkelijk geen muziek te bespeuren (tenzij in de scènes met de muzikanten op straat), waardoor de film bij tijd en wijlen nogal sfeerloos aanvoelde. Alleen de settings (op het kerkhof, het labo, etc.) waren nog behoorlijk sfeerscheppend en goed gekozen. De film slaagde er wel in om spannend te zijn en om mijn aandacht er bij te houden. Zeker naar het einde neemt de spanning aardig toe.

Het acteerwerk vond ik redelijk slecht, de personages zegden gewoon hun tekst zonder al te veel emotie en dat op een manier waaraan je kunt zien dat ze nog niet veel acteerervaring hebben. Oké, het is een film uit de jaren '30 en dus één van de eerste geluidsfilms, maar toch. Verder was dit best genietbaar.

3.0 sterren

Mooie jaren 30 horror film. Maar wat ik toch best jammer vind is dat de film zo kort is. Terwijl de horror films van de jaren 20 zelfs langer zijn zoals Nosferatu, The Hunchback of Notre Dame en Phantom of the Opera zijn zelfs nog langer.

Het stukje dat de molen in brand werd gestoken was mooi en goed gefilmd. Boris Karloff vind ik samen met Lon Chaney toch de beste acteurs die in dit soort oude films speelden.

Het zal in die tijd wel enorm griezelig en baanbrekend zijn geweest, maar is nu helaas hopeloos verouderd. Boris Karloff is niet het angstaanjagende monster met gevoel dat het zou moeten zijn en komt 80 jaar later over als een stuntelige sukkel. Jammer, want het boek van Shelley is wel de moeite waard. 2.5*

In Van Helsing van Stephen Sommers wordt er al een ode aan de oude Universal monster gegeven, maar nu dan ook eindelijk echt zo'n klassieker gezien, en het is me zeker niet tegen gevallen.

Hoewel de beelden en de effecten wat zijn verouder en het in deze dagen niet echt horror meer genoemd kan worden, weet Frankenstein toch nog wel te boeien. Verhaal is best goed, en vooral in het begin is het genieten geblazen. Ook een aantal dialogen is best goed. Het begin is even doorkomen, maar als het verhaal dan echt begint, en dat is vrij snel, wordt het echt leuk. Natuurlijk is de opstanding het meest memorabele met de woorden "It's alive". Mooi design ook van het laboratorium. Frankenstein ziet er zeker gezien de technieken van toen erg goed uit, maar het is aan Boris Karloff te danken dat het zo'n succes is. Hij is gewoon dé enige en eerste Frankenstein monster. Zijn aanwezigheid en zijn spel zorgen er voor dat het genieten blijft.

Na de wending in het verhaal wordt het toch wel iets minder. Het verhaal loopt niet zo lekker meer en dat is toch wel een beetje storend gezien het niveau van de eerste helft. Toch maakt de climax weer een hoop goed. Overall is het niet heel hoogstaand, iniedergeval niet zoals ik verwacht had. Soms wat saaie momenten erdoor, maar door de korte speelduur is dat ook zo weer voorbij.

Erg leuk, maar niet heel speciaal.

3*

IT'S ALIVE!

De film heeft de tand des tijds toch redelijk doorstaan. Boris Karloff heeft de perfecte kop om het MONSTER neer te zetten. Dit doet hij dan ook erg goed. Horror zit er niet echt in ( het zat er wel in) maar in deze tijd geen horror meer te noemen. Ik vond dat de film het moest hebben van de sfeer en de droevige scenes.
De scene waar Frankenstein en zijn hulpje in de stormachtige nacht aan het werk zijn is erg sfeervol. De scene met het kleine meisje is ook erg goed. Verder is het einde erg droevig. Dat hij nou net moet doodgaan in het gene waar hij het bangst voor was..... vuur. ook erg mooi geschoten dat stukje.
Welverdiende 4*

Niet eng, erg droog & erg sfeervol. Vond het toch wel een leuke film. Beetje jammer dat hij zo kort was maarja, daar moest ik het maar mee doen. Zaten een aantal erg mooie scènes in en het was totaal niet afgezaagd (waar ik bang voor was). Het verhaal kent iedereen natuurlijk allang, maar toch leuk dat de film nog steeds leuk is. Acteerwerk was wel ok, met name dat van Colin Clive als dokter Frankenstein, maar ook Boris Karloff die perfect gecast is voor het monster.

Verder vond ik het af en toe nog best wel lelijk, te kort en ik mistte toch muziek. Soms was niet alles even logisch.

Kom toch neer op kleine 3*

Ik vond het een leuke jaren 30 horrorfilm. Het concept is erg leuk bedacht en het acteerwerk is redelijk goed. Zo vond ik zelf de Baron best goed acteren, vooral toen hij voor het eerst in de toren kwam.

Ik vond het jammer dat de scenes niet altijd op elkaar overliepen. Er kwam vaker letterlijk 3 seconden zwart beeld voordat de volgende scene begon. Als deze scene dan ook nog maar 30 seconde duurt is het een beetje storend.

Frankenstein was naar mijn mening goed neergezet. In het begin doet hij nog geen vlieg kwaad totdat de assistent met zijn fakkel begint te zwiepen. Dan wordt Frankenstein kwader en kwader. Het toppunt vond ik het doden van het jonge meisje. Toch krijg je door de manier waarop het gebeurt ook echt het gevoel alsof Frankenstein nog niet helemaal naar behoren nadenkt. Het lijkt net op een kwaad klein kind.

Al met al heb ik deze film beoordeeld met een 7. Het is een goede film met een leuk concept, maar doordat het ouderwets is laat het soms wat steekjes vallen. Het ouderwetse hoeft echter niet als "slecht" te worden bestempeld.

Als filmliefhebber kun je natuurlijk niet om Frankenstein heen. Daarom vandaag toch maar een uurtje vrij gemaakt voor deze oerklassieker. Het eerste half uur waarin het monster Frankenstein wordt gecreerd is erg sfeervol en ziet er verrassend goed uit. Het legendarische "It's Alive!" zorgde zelfs voor een grote glimlach. Het tweede deel kan mij minder bekoren. Veel overbodig scénes die de vaart uit de film halen. Gelukkig is nog de indrukwekkende ontmoeting tussen Frankenstein en het meisje Maria aan het water maar zo sterk als het eerste half uur wordt de film nooit meer.

Net zoals bij "Dracula"(1931) van Tod Browning heeft ook James Whale het originele griezelverhaal van Mary W. Shelley niet volledig gevolgd. Zo heet bvb de geleerde die het monster schept in deze film Henry in plaats van Victor Frankenstein. Toch zorgde hij wel voor een sfeervolle verfilming van de gotische roman. Nergens wordt het langdradig en de dialogen zijn niet onnodig uitgerekt. Camerawerk en montage zijn zeer goed en het scherpzinnige gebruik van dramatische close-ups zorgen ervoor dat de film heel effectief is voor zijn tijd. De expressionistische zwart-wit fotografie draagt bij tot een geslaagde sfeerscherpping.

Andermaal was ik aangenaam verrast van de superieure beeldkwaliteit van de Universal Blu-Ray. Het is echt top wat men hier bereikt voor zo'n oude prent.

Een klassieker.

De film is echt goed qua sfeerschepping en spanning, maar dat is ook alles. Het monster komt totaal niet bedreigend over, maar dat was volgens mij ook niet de bedoeling. Ik zie er vooral een onbegrepen man in die niet weet hoe de wereld in mekaar zit. De personages vind ik best goed en elke acteur zit erg goed in z'n rol. 3*

Frankenstein

Misschien wel heet meest bekende verhaal op de gehele aarde. Iedereen kent het monster wel. Of je hebt wel eens een film gezien, misschien zelfs het boek gelezen. Mary Shelley schreef het verhaal toen ze nog maar net in de 20 was en het werd meteen haar doorbraak. Het verhaal betekende ook de doorbraak, maar gelijk ook het einde van Boris Karloff. Dé klassieker, de film die misschien we het meest bekeken is en dan eindelijk mag ik hem ook aanschouwen. 1 uur en 10 minuten, hopen dat ze zo omvliegen.

Het verhaal van Mary Shelley zou onbetwistbaar moeten zijn. Het is alleen wel vaker zo dat regisseurs zich niet helemaal aan het boek houden. Shelley's klassieker is hier niet voor 100% nageleefd. Sterker nog: het bevat slechts aspecten. Als verfilming van het boek vind ik het dus heel zwak. De medelijden die je met het monster in het boek krijgt ontbreken hier volledig. Het meesterlijk verhaal van Shelley is weg.

Tot zo ver de vergelijking met het boek. Als ik die even weg denk staat dit verhaal toch ook wel stevig in zijn schoenen. Het gaat allemaal in sneltreinvaart. Een moderne regisseur had hier op zijn minst 2 uur voor uitgetrokken. Het einde is een beetje cliché, destijds nog niet uiteraard. Het mooiste vond ik nog dat het verhaal wel degelijk spanning bevatte!

Qua acteerwerk moet je naar oudere film altijd wat anders kijken dan naar nieuwe. Je ziet in de loop der jaren gewoon het acteren een stuk overtuigender worden. Angst, verdriet en woede zijn hier nog een beetje oppervlakkig weergegeven, daar zal ik dus een beetje doorheen kijken.

Colin Clive speelt een geinige doorgedraaide wetenschapper. Het is jammer dat hij niet zo wordt uitgediept als in het boek, dan was het een veel interessanter personage geweest. Hij speelt echter zijn rol zoals het hoort. Het had alleen net iets overtuigender gekund.

Mae Clarke speelt een goede Elizabeth. Van haar gezicht kun je het acteerwerk niet goed zien. Dan lijkt het voor mij een beetje stoïcijns en oppervlakkig. Ik heb het echter even terug geluisterd met mijn ogen dicht en dan hoor je zo veel emotie en passie in die stem zitten. Ik denk dat ze 50 jaar te vroeg geboren is. Ze zou een nog betere actrice geweest kunnen zijn.

Boris Karloff is een grappig monster. Niet veel bijzonders. Hij heeft weinig tekst en weet leuk te spelen. Ook hij had echter veel meer diepgang mogen krijgen, zoals in het boek. Jammer van dan.

In het boek leefde ik in mijn eigen fantasiewereld. Het speelt zich origineel af in Genève en een paar andere plaatsen. Ik had mijn hele wereld er omheen gecreëerd. Het was dan ook een kleine schok voor mij deze film. De schoonheid van het Zwitserse landschap is er niet in verwerkt en alles oogt daarom mager. Ze waren beperkt, maar toch. Ook geen muziek in de film, misschien moet ik een orkestbak in mijn kamer laten zetten.

Goede geinige klassieker die je een keer gezien moet hebben!

3*

Ik denk dat DE Frankenstein het boek van Mary Shelley is, en dat geen film dat kan evenaren. Dat is het eerste origineel.

Dit is exact hoe het personage in het boek is. Een man die de wereld niet begrijp en de wereld begrijpt hem niet. Als je de diepgang in het personage wil vinden is het boek lezen echt een aanrader. Qua bladzijdes valt het echt reuze mee. Het boek heeft drama, snelheid en spanning. Meer dan deze film

Deze Frankenstein-verfilming is waarschijnlijk de beroemdste en meest invloedrijke verfilming van het beroemde boek van Mary Shelley uit 1818. De film heeft echter meer inspiratie geput uit de toneelvoorstelling van Peggy Webling uit 1927 dan uit het beroemde boek van Mary Shelley.

De Britse regisseur James Whale is met name bekend van het toneel en maakte pas in 1930 zijn speelfilmdebuut. Boris Karloff is onvergetelijk als het beroemde monster en wordt ondersteund door de legendarische make-up van Jack P. Pierce. De film doet op sommige momenten behoorlijk denken aan de Duitse film Der Golem uit 1920, maar dat zal weinig kijkers iets uitmaken.

Een klassieker binnen het horrorgenre die 4 jaar later het superieure vervolg The Bride Of Frankenstein kreeg.

Natuurlijk ken ik Frankenstein, maar dan vooral van vele strips, tekenfilms, merchandise, verhalen... eigenlijk van alles, maar de originele film tot op vandaag nog nooit gezien. Het verhaal kent inmiddels geen verrassingen meer, en toch staat de film als een huis.

Het kasteel waarin Frankenstein bivakkeert is een prachtige setting waarbij het bekende angstaanjagende bliksemgeluid voor het eerst wordt gebruikt. Sommige buitendecors zijn nogal statisch maar over het algemeen ziet de film er vrij vlot uit door de wisselende camerastandpunten. Knap ook dat de film geen muziek bevat, zonder dat het de interesse verliest.
Ik was vooral benieuwd naar het moment waarop het monster tot leven gewekt zou worden, maar dat was helaas een tegenvaller; je ziet niets. Het moment dat hij het eerste teken van leven vertoond is er wel een kleine 'wow'-factor. Het is toch een beetje waarmee het allemaal is begonnen...

Boris Karloff is inmiddels een icoon, maar indrukwekkender vond ik Colin Clive die helaas een paar jaar later dood is gegaan door langdurig alcoholgebruik. Frankenstein is nergens eng, al hoort het monster dat ook niet te zijn. Toch was het vroeger heel wat, waarbij er zelfs werd geklaagd over het woordje 'God' en de moord op het meisje. Levert meteen ook een aantal plotholes op, maar dat is zeker niet storend. Op naar Bride of.

Now I know what it feels like to be God.

Zoals God Adam schiep, zo schiep dr. Frankenstein zijn monster. Het is een parabel over hoogmoed: als de mens wil wedijveren met God, moet het wel misgaan.

Het monster heeft de hersenen van een misdadiger, dus wordt het zelf een misdadiger. De opvatting dat iemand biologisch voorbestemd was voor criminaliteit was typisch voor de negentiende eeuw, de tijd van pseudowetenschappen als frenologie en eugenetica. Wij zijn ons brein.

Bij de scene met het meisje Maria blijkt het monster amoreel: het heeft geen besef van goed en kwaad, in tegenstelling tot een misdadiger die bewust de wet overtreedt.

Er bestaat een homoseksuele interpretatie van het monster van Frankenstein. Twee mannen creëren leven zonder een vrouw. Het verhaal is echter geschreven door een vrouw. Het monster kan ook ontsproten zijn aan een uit de hand gelopen verkrachtingsfantasie. In de (pre-)victoriaanse tijd heersten er strakke normen en waarden, wat leidde tot dit soort fantasieën vol symboliek.

De oude vuurtoren als locatie draagt bij aan de gotische sfeer en het isolement. De gebochelde dwerg Fritz zorgt voor het groteske element.

Naast horror is het ook science fiction met effecten die toen ongezien waren. Elektriciteit sprak destijd tot de verbeelding als het van de goden gestolen vuur. The Modern Prometheus was trouwens de ondertitel van het boek.

Boris Karloff is misschien niet de meest veelzijdige acteur, maar hij had nu eenmaal de juiste kop en manier van bewegen om het monster te spelen. Hij moest wel een gedaanteverandering ondergaan met make-up, een plat voorhoofd en laarzen voor een grotere lichaamslengte. Doordat hij geen taal kent, lijkt hij een overblijfsel van de stomme film.

De actrice Mae Clarke liep een litteken op in een auto-ongeval. Daarna speelde ze vooral nog bijrollen.

Dit is een mijlpaal in het horrorgenre. De afwezigheid van achtergrondmuziek en het rustige tempo maken dat hij ver staat van veel schreeuwerige horror van de laatste jaren.

Na de toch teleurstellende Dracula was deze tweede film uit mijn Universal Monsters blu ray box een heerlijke horror klassieker, die zijn status volledig waar maakte.

Bijna iedere scene is klassiek te noemen, denk hierbij aan de scene op het kerkhof, de tot leven wek scene, het monster met het kleine meisje en uiteraard de finale bij de oude molen.
In tegenstelling tot Dracula wordt deze film vol vaart gebracht. Dat dit soms nog al gaat t.o.v. de logica, neem ik dan maar voor lief:

zo wordt nergens duidelijk hoe de vader, van het vermoorde meisje, weet dat het monster het gedaan heeft, daar hij -toen het gebeurde- in geen velden nog wegen te zien was. Of hoe wist men zo snel dat de collega en (soort van) leermeester van Frankenstein vermoord was? Die laatste deed immers zijn experimenten in een ver van de buitenwereld afgezonderd gebouw, omdat daar eigenlijk nooit iemand in de buurt kwam, zodat hij niet gestoord zou worden.

De ster van de film is uiteraard het monster, dat subliem door Karloff wordt neer gezet, geholpen door de fantastische make-up van Jack Pierce, die het prototype is geworden voor alle Frankenstein films, strips en afbeeldingen tot aan vandaag de dag en is deze film deel uit gaan maken van de moderne popcultuur, daar er nog altijd veel uit wordt geciteerd.

Toen deze film uit kwam was Karloff nog een onbekend acteur, maar door deze rol werd hij in een klap een ster en bij zijn volgende film, The Mummy, stond zijn naam dan ook groot als eerste op de filmcredits en op de filmposters met de tekst The Uncanny. Het knappe aan zijn optreden is, dat -ondanks de dikke laag make-up- Karloff toch ook het monster verassend veel gevoel en emotie mee weet te geven.

Verder heeft de film een heerlijk duistere Gothic look, die de film zeker wat extra's mee geeft.

Een dikke negen, ofwel 4,5 ster.

Zo droog dat ze in deze film een anatomisch verschil tussen een normaal brein en een misdadig brein willen laten zien.
Vooral de iconische look van Karloff maakt deze Frankenstein een klassieker van jewelste. Voor het eerst wekte men het monster met elektriciteit op en weken ze met het uiterlijk van het monster ver af van het wezen uit het oorspronkelijke verhaal.
Karloff zet een macaber, maar ook ietwat tragisch personage neer die een grove filmwet overtreed door een kind te doden. De betreffende scene word wat abrupt afgekapt, maar dat zal wel met de gevoeligheid van de content te maken hebben gehad.
De eindscene is een prachtig staaltje filmische kunst en laat wederom zien hoe invloedrijk deze film is geweest. Een vergelijkbare scene werd o.a. in een aantal Hammer producties gekopieerd.

"A good Cast is worth repeating" vermeldt de aftiteling (bij het begin van de film werd het monster vermeld met ?) en dat klopt wel voor deze film die omwille van het acteren en het boeiende, misterieuze van het bekende verhaal het bekijken waard is, maar één groot minpunt heeft, namelijk dat het eerste ontwaken van het monster - toch HET gebeuren in het verhaal - niet de aandacht krijgt die het verdient.

Spijtig, maar anderzijds zijn er meerdere scènes heel sterk zoals het begin van de film, de scène met het kleine meisje, de brand ea en is het decor in Frankensteins slot toch wel sfeervol, dreigend en horrorachtig weergegeven.

In zijn geheel echter, er toch iets meer van verwacht.

Beter dan verwacht. Nooit echt de appeal van de oude ''echte'' klassieke horrorfilms gezien. Frankenstein, Dracula (vampieren in het algemeen), Wolfman (Weerwolven in het algemeen) etc.. het zullen nooit mijn favoriete werkjes worden. Toch liggen er al een aantal op DVD te verstoffen, omdat het wel essentieel werk is om gezien te hebben en in een horrorcollectie thuishoort. Frankenstein (double feature met Bride of Frankenstein) is de eerste poging. Het genre werd voor mij pas interessant toen grote namen zoals George A. Romero en Herschell Gordon Lewis het genre aan de hand namen en er met enorme ballen mee om gingen.

Toch zie ik de charme van deze Frankenstein wel. Sterker nog, heb absoluut zitten genieten van enkele (natuurlijk zeer bekende, veel ken ik al zonder de films ooit aan te hebben gehad) sets en beroemde quotes. Scene met het meisje bij het water en de brandende molen zijn zó iconisch.. Erg leuk! Biedt hoop voor wat meer 30's werk en de overgang naar Hammer horror.

Uiteraard ben ik bekend met het verhaal van Frankenstein, en heb ik ook de versie uit 1994 gezien. Eveneens de film Frankenweenie van Tim burton, duidelijk geïnspireerd op het verhaal van Mary Shelley. Ik wist dus wel enigszins wat ik bij deze film kon verwachten, waardoor het me waarschijnlijk een beetje is tegengevallen. Er waren eigenlijk maar weinig verrassingen.
Er heerst een vrij goede sfeer en de sets zijn goed, vooral die van de molen. De scene met Maria en Frankenstein waarin ze bloemen in het water gooien, daar zag ik de humor nog best van in maar dat Frankenstein het meisje uiteindelijk in het water gooide vond ik dan wel behoorlijk verrassend. Het einde met de molen is één van de weinige scenes die ik wel sterk vond in deze film. Boris Karloff speelt een goede rol als Frankenstein en zet zijn rol dreigend neer maar tegelijkertijd ook met emotie.

Het zien van deze film heeft mijn afkeer tegen oude films toch wel wat teruggedrongen. Het valt mij op dat er in de oude (horror)films veel meer verhaal zit dan de films die ik normaal kijk (vanaf de jaren '80). Het zal in '31 niet al te moeilijk zijn geweest om een uniek verhaal neer te zetten, maar ik vond het erg leuk om naar te kijken. Het verhaal verloopt prima en in een goed tempo. Ik heb verder nooit films en dus remakes van Frankenstein gekeken. Al met al een prima film, met een goed slot. Ik sluit niet uit dat ik nog eens een film uit die tijd aan ga zetten, deze heeft er echt voor gezorgd dat ik het allemaal iets meer kan waarderen.

Heel lang geleden (pakweg 20 jaar) had ik deze film al eens bekeken en nu wederom een review. De film is en blijf gewoon een van de beste klassiekers. Verder is denk ik zo`n beetje alles wel over deze film gezegd. Die scènes met het meisje bij het water en de brandende molen blijven gewoonweg supergoed! Naar zoveel jaar nog steeds fijn om hem te herzien.