A Monster Calls (2016)

Geweldig mooie film met een sterk spelende Lewis MacDougall

Het duurde even om erin te komen en de verhaallijn op je in te laten werken. Aan het einde heb ik gejankt als een baby................... . Beetje aparte film, maar op zich wel mooi!

Gisteravond (omstreeks 23:00) ben ik aan deze Drama / Fantasy film begonnen en na circa een uur ben ik er bij inslaap gevallen en dat had misschien ook wat te maken (hoofdoorzaak zijn mijn werktijden, waarbij ik vroeg moet opstaan, om 5:45 gaat mijn wekker, en ik tevens laat, om 23:45 naar bed ga. Dat laatste doe ik me overigens zelf aan ) dat ik het verhaal wat kinderachtig vond. Maar nu ik deze film verder heb bekeken, vind ik kinderachtig eigenlijk niet meer zo op zijn plaats, want het is toch best een heftig drama wat je krijgt voorgeschoteld en het weet je zeker ook te raken en te ontroeren (zelfs regelmatig). Net zoals rotem, heb ik het dan ook niet droog weten te houden (ik heb dan wel niet gehuild als een baby ) en wat dat betreft ben ik best gevoelig aangelegd en dat ondanks "Horror" behoort tot één van mijn favoriete filmgenres en daarbij voor mij geldt, hoe smeriger en harder, hoe leuker ik het vindt. Maar bij dit soort films waarbij je geraakt wordt op het emotionele vlak, houd ik het eigenlijk nooit droog. De film bevat ook een boodschap en dat wordt mooi in het verhaal vertelt via de twee zinnen:

"Uiteindelijk is het niet belangrijk wat je denkt. Het is alleen belangrijk wat je doet."

Hoewel ik het verhaal (draait daarbij om de 12-jarige Conor, zijn doodzieke moeder, zijn oma en een monster dat hem drie verhalen komt vertellen en Conor moet aan het monster als vierde verhaal, zijn nachtmerrie vertellen) in eerste instantie kinderachtig vond, zit het gewoon goed en mooi in elkaar en visueel gezien mocht deze film er ook best wezen (kan je ook rustig overlaten aan regisseur J.A. Bayona), waarbij het fraai in beeld gebrachte monster (een tot leven komende boom, met de stem van Liam Neeson, zijn stem herken je ook direct) niet als een monster wordt neergezet, maar juist als een wijs en verstandig monster, die Conor belangrijke levenslessen bijbrengt en die hem ook veranderen (de drie verhalen die het monster verteld, via animatiefilms, staan synoniem voor oma, moeder en Conor en dan ook in die volgorde en het vierde verhaal m.b.t. de nachtmerrie van Conor, gaat natuurlijk over de naderende dood van zijn moeder). Dat heeft dan tot gevolg dat het laatste gedeelte van het verhaal zeer emotioneel en pijnlijk is (het raakte mij in ieder geval en dat ondanks dat ik het geluk heb, dat ik zoiets niet heb meegemaakt) om te zien. Maar omdat het je weet te raken en te ontroeren (tenminste in ieder geval bij mij en rotem ), is het natuurlijk in zekere zin ook mooi om te zien en het einde (de laatste minuut) was natuurlijk ook heel mooi.

De cast doet het uitstekend en overtuigend en tilt deze film ook naar een hoog niveau en dan heb ik het natuurlijk over de drie hoofdrolspelers in het verhaal, te weten de talentvolle jonge Lewis MacDougall (in de rol van de 12-jarige Conor), Felicity Jones (in de rol van de doodzieke en liefdevolle moeder Lizzie Clayton) en good old Sigourney Weaver (in de rol van oma, waarmee Conor geen goede relatie mee heeft, althans in het begin). Hoewel Liam Neeson zelf geen rol heeft in het verhaal, vond ik zijn stem wel uitstekend passen bij het "Monster" en is het "Monster" misschien ook wel de echte ster in het verhaal. Toby Kebbell (in de rol van de gescheiden vader van Conor) heeft ook een rolletje in het verhaal, maar eerlijk gezegd voegde hij weinig toe en was zijn rol eigenlijk ook overbodig,

Al met al gewoon een mooie Drama / Fantasy film (duurt circa 110 minuten) en zeker m.b.t. het laatste gedeelte van het verhaal, wat dan eigenlijk puur bestaat uit drama, welke je weet te raken. Omdat ik het eerste uur van het verhaal eigenlijk wat te kinderachtig vond, krijgt deze film van mij wel maar 3,5* (eerste uur 3,0* en laatste 40 minuten 4,0*) als punt.

Helaas niet mijn ding dergelijke films. Was een zware zit om de film toch af te kijken.

Nu het 9 Goyas heeft gewonnen kreeg ik zin om deze opnieuw te bekijken. Ik hoopte het van 3,5* naar de 4* te kunnen ophogen (mede beinvloed door de hype van de Goyas) maar ik hou het toch op 3,5*. Als je het de tweede keer bekijkt dan weet je waar het heengaat en ga je meer op de verhalen die het monster vertelt letten. En die zijn op zich interessant maar in alle eerlijkheid is het geen film die je snel meerdere keren gaat bekijken, vandaar ook dat ik mijn stem niet ophoog. Prima film met een best heftige boodschap (GROTE SPOILER dus echt niet klikken als je het niet hebt gezien): de emotionele spagaat waarin iemand belandt wanneer een geliefde zonder hoop op herstel achteruitgaat . Ik handhaaf mijn waardering en mijn originele spoilervrije recensie.

Valt deze voor jou in het Babadook-straatje, John Milton? Had al zo'n vermoeden dat je deze goed zou vinden.

Een mooie film over een jongen die een lastige tijd doormaakt, zijn moeder is ongeneeslijk ziek en op school wordt hij gepest. Daaromheen wordt een boeiend en fantasierijk verhaal verteld. De cast acteert zeer degelijk. Het stemgeluid van Liam Neeson past bovendien uitstekend bij het monster. Visueel ziet het er uitstekend uit en door de wijze waarop het verhaal verteld wordt weet het zeker indruk te maken. Nog een mooi nummer van Keane in de soundtrack, helaas weggestopt aan het eind van de aftiteling.

More than meets the eye, voor mij. En ja, Mrs. Milton en ik zaten weer een beste pot te janken.

Ik moest er wel de hele tijd aan denken, vanwege dat vluchten van een "getraumatiseerd" kind in een fantasiewereld in combinatie met die grafische elementen. Ook al gaat de een meer richting de horror en de ander richting de fantasy.

Ik dacht meer aan El Laberinto del Fauno (2006), maar dat zal meer door de sfeer en herkomst komen denk ik. Op zich is The Babadook helemaal geen gekke vergelijking, maar qua gevoel ligt hij weer wat verder weg voor mij, vanwege de dreiging denk ik.

Dat was inderdaad ook de andere waar ik aan moest denken.

Toch niet geheel bevallen deze a monster calls. Heb deze gekeken omdat velen hem vergelijken met pan's labyrinth, en geeft er ook wel weg van maar kan totaal niet tippen aan het meesterwerk van Del Torro vind ik. Vond hem niet geheel boeiend en toch moeten weren om hem uit te zien. Deed me ook totaal niet meeleven deze. Visueel zag het er wel mooi uit. Cast was ok maar niets hoogstaand vind ik persoonlijk. Minste film tot nu toe voor mij van Bayona. Krijgt een 5/10 van mij

Mooie film met een mooie boodschap, Lewis MacDougall speelt zijn rol erg goed.

Ook de muziek en de special effects waren mooi.

Een geslaagde drama/fantasyfilm.

Het gelijknamige boek werd half geschreven door Siobhan Dowd. Helaas overleed zij op 21 augustus aan de gevolgen van borstkanker. Patrick Ness heeft haar werk uiteindelijk voltooid.

De cast is goed samengesteld. In het begin had ik mijn twijfels over Sigourney Weaver als de grootmoeder, maar deze rol heeft ze prima ingevuld. Haar Engels accent bleek niet zo lastig te zijn, omdat haar moeder van Britse komaf was. De zware en diepe stem van Liam Neeson is wederom geslaagd. Dit is tot op heden zijn vierde film waarin hij een CGI-personage vertolkt. Eerder was hij te horen in The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe (2005), Khumba (2013) en The Lego Movie (2014). Voor de oplettende kijkers is hij zelfs in de film op een foto te zien. Tom Holland was de stand-in van het monster, en werkte eerder samen met regisseur J.A. Bayona aan Lo Imposible (2012).

Films met een dergelijk thema scoren over het algemeen goed. De opzet van het verhaal in deze film wordt meer creatiever en realistischer benaderd. Dit zorgt anderzijds voor wat minder voorspelbaardere momenten. Zo bleef ik hopen dat de moeder zou herstellen, maar dit zou het verhaal uiteraard niet ten goede komen. De soundtrack is goed met o.a. een heerlijke track van Keane. Alles bij elkaar opgeteld komen we uit bij een hartverwarmende film, die wederom een gevoelige snaar weet te raken. Niet voor niets goed voor 26 filmprijzen, en 36 nominaties.

3,5 *

Doordringende film. Afgaande van de trailer verwachtte ik een soort fantasy film, maar het is een film die dichter bij de realiteit staat dan je op het eerste gezicht zou denken.

Duurt even voordat de film goed door de opbouw heen is, maar daarna is het een emotioneel schouwspel waar menig kijker op de een of andere manier door geraakt kan worden.

Al met al dus een traag startende film, maar wel met een aangenaam 'intens' emotioneel eindstuk die toch wel een behoorlijke indruk achterlaat.

Prachtig visueel drama waarbij een donker verhaal d.m.v. vier hoofdstukken zeer mooi uiteengezet wordt. Het is toch wel bij uitstek een van de meest boeiende en ontroerende film binnen coming-of-age genre die ik tot nu toe heb gezien. De cast was subliem en de stem van Liam Neeson als het boomschepsel zeer treffend.

“Sometimes people need to lie to themselves most of all.”

Deze kwam wel even binnen. A Monster Calls is een fantasievol verhaal die ook indruk maakt met een intiem en menselijk verhaal. Een verhaal over een jongen die afscheid moet nemen van zijn moeder, maar moeite heeft om haar los te laten.

En dus vlucht hij in een fantasiewereld waarin een sprekende boom met de herkenbare stem van Liam Neeson hem drie verhalen vertelt. Met als boodschap dat iemand verliezen ontzettend moeilijk en pijnlijk is, maar dat wat je doet en zegt belangrijk kan zijn in het verwerken van dat verlies. Een herkenbare, pijnlijke maar ook mooie boodschap.

Ik zal eerlijk bekennen dat ik vanaf de eerste beelden en trailers al geen echt goed voorgevoel bij deze film had. Maar mijn vrouw leek hem mooi dus toch gaan kijken. Helaas bleek mijn voorgevoel te kloppen en wist de film me totaal niet te raken. Het feit dat ik geen traan liet aan het eind, terwijl ik een echte janker ben bij emotionele scenes, zegt al veel. Nee, kijk dan het afscheid tussen moeder en zoon in Terms of Endearment... snif...

Waar het volgens mij aan ligt, naast het feit dat ik de sfeer me niet kon bekoren, is dat ik MacDougall totaal niet overtuigend vond. Ik kon me niet met hem vereenzelvigen. Hij en de film waren voor mij niet in staat het drama in zijn leven over te brengen. Jones kreeg te weinig kans om haar karakter goed tot leven te brengen, waardoor ik te weinig om haar gaf. Wat je dan over houdt is een technisch goed gemaakte film die te hard en geforceerd probeert om me een brok in mijn keel te laten krijgen en daar jammerlijk in faalt.

Lewis MacDougall wist mij te ontroeren en dat gebeurt zelden. Dramaliefhebbers, zeker kijken... Hoedje af voor het beeldwerk

Prachtige film. Knappe ingetogen drama met een vleug fantasy.

Acteerwerk sterk.

Soundtrack van Velazquez weet diezelfde ingetogenheid in de muziek te benaderen.

Kon hier knap weinig mee.

Pas helemaal aan het einde wist A Monster Calls me ein-de-lijk een beetje te raken. Maar goed, het was dan ook wel een échte tranentrekker, dus in die zin voelde ik me een beetje bedrogen. Verder was dit een overdreven sentimentele film die verdronk in z'n sprookjes en bijbehorende metaforen. Voelde erg geforceerd vooral.

Visueel een prachtfilm. Met (waarschijnlijk) een beperkt budget geweldige special effects en zeer fraaie shots. Qua stijl (de Spaanse invloeden) had het wel iets van Pan's Labyrinth maar qua thematiek was het bijna een remake van The Fountain maar dan voor jongeren. Alhoewel voor jongeren.... door het zware thema niet geschikt voor kinderen maar voor volwassenen misschien weer te vlak. Het monster leek een kruising tussen Tree Beard en Groot. Een beetje een allegaartje maar wel de moeite waard. Het maakt wel nieuwsgierig naar wat de regisseur met de nieuwe Jurassic World gaat doen

Een T-Rex met de stem van Liam Neeson .

Sfeervol, ambitieus sprookje met een dramatische ondertoon. Zorgvuldig in elkaar gezet, met hele mooie animatiescenes en een geslaagd monster, voorzien van de fraaie stem van Liam Neeson. Ik had het nog wel wat meer indringend en duister willen zien, maar dan was de boel wellicht meer doorgeschoven richting het horrorgenre. Nu blijft de film redelijk toegankelijk voor een wat jonger publiek, al zal de thematiek voor velen van hen iets te hoog gegrepen zijn.

Prachtige film. De jongen acteert goed, de boom (Liam Neeson) is heel goed tot leven gebracht en het verhaal is gewoon erg krachtig en mooi. Het realisme in combinatie met fantasie en diepgang maakt dat het inhoudelijk gewoon een erg sterke film is. Een film waarbij je echt gaat meeleven met het personage (de jongen). De verhalen van de boom zijn ook erg leuk in beeld gebracht (cartoon achtig). Al met al een verrassende, diepgaande en zeer sterk geacteerde film!

4.5/5

Erg goede film. Een leuk orgineel verhaal en vooral de acteerprestatie van Conor (de hoofdpersoon uit de film) is indrukwekkend. De band tussen de lieve jonge zieke moeder en haar zoon die zijn best doet met de tegenslagen om te gaan wordt ijzersterk in beeld gebracht. Of de band met zijn vader... zijn frustratie maar ook liefde voor zijn pa.

Het is een zeer emotioneel verhaal en ik wil even bedrukken dat ik niet labiel ben of een slappe kerel maar: ik heb aardig wat moeten janken tijdens de film. Het is zeer aangrijpend allemaal. Als dit je niks doet ben je echt een harteloos monster

De film straalt kwaliteit uit op alle vlakken: goed camerawerk, mooi in beeld gebracht, mooie animatie, mooie 3d animatie van het 'monster' maar vooral door het goede acteerwerk van alle acteurs en dan vooral van de jonge jongen.

Prachtige Film. Ging er een beetje van uit dat het een soort Narnia verhaal zou zijn...

Mooie boodschap en aan het eind, houd je zakdoek maar bij de hand want je tranen zijn dan moeilijk te bedwingen.

Applaus voor de jonge acteur

Stories are wild creatures...

Het is een dun lijntje waarop A Monster Calls zich begeeft: aan de ene kant was ik soms écht ontroerd en zat ik enorm met Conor mee te leven, aan de andere kant zat het sentiment zo nu en dan tegen het goedkope aan en ik wilde dat gewoon niet. Ik wilde het eigenlijk niet eens denken, maar het was er soms gewoon nét over.

Daarnaast moet ik helaas constateren dat Weaver erg matig speelt, de voice-acting van Neeson ook niet echt de schoonheidsprijs verdient en niet alle visuals even indrukwekkend zijn. Dat zou ik de film allemaal vergeven als ik helemaal mee zou worden gesleept, maar het ging gewoon niet.

De levenslessen van de boom zijn wel iets waar het jongere publiek wat mee kan, het jochie speelde goed en Jones zelfs uitstekend als zieke moeder. Een mixed bag noemen ze dat dan he?

Och gos, wat een schat van een film. Qua animatie en special fx mooi gemaakt met een gaaf monster. Een universeel hartverscheurend thema origineel benaderd middels creatief gebrachte waarachtige wijsheden. En een tearjerker...zelden in een zaal zoveel gesnotter tot hardop huilen gehoord (mij incluis, maar da's nie zo uitzonderlijk). Heerlijk dat een film dat kan doen.

Hij steekt qua thema en uitvoering niet heel ver boven de middelmaat uit maar het is heel vaardig gemaakt, diep op een best originele manier, lief en emotioneel. Een toppertje voor een heel breed publiek. Erg fijn.