Wolyn (2016)

Persoonlijk had ik nog nooit gehoord van deze tragedie (en dan bedoel ik niet de film), een etnisch conflict tussen Oekraïners en Polen dat ontstaat nadat de Duitsers en de Russen Polen binnenvallen bij het begin van WW II.

Deze film is echt de moeite van het bekijken waard en grijpt behoorlijk naar de keel.

De wreedheden begaan door de Oekraïners jegens de Poolse minderheid zijn gruwelijk.

Kwaliteitsvolle film, sterke acteerprestaties, aangrijpend verhaal en vooral een zwart blad uit de geschiedenis van de vorige eeuw.

Film over WWII Oekraïense slachtpartijen van Polen

Aardige jongens die oekraïeners.

Tenminste als deze film ook maar enige historische realiteit weergeeft en daar ben ik eerlijk gezegd wel bang voor.

Niet voor niets waren het de hulpjes van de Duitsers die in de concentratiekampen het vuile werk graag opknapten.

De titel van deze film verwijst naar de regio Wolynië in het noordwesten van de huidige Oekraïne, waar in het hartje van de Tweede Wereldoorlog door Oekraïnse milities massaslachtingen zijn aangericht onder etnische Polen.

De barbaarse gruwelijkheden komen in het tweede deel van de film uitvoerig in beeld. Zozeer zelfs dat de genreaanduiding “drama” volgens mij beter vervangen kan worden door “horror”, omdat de afschrikwekkende wreedheden het verhaal van de film van lieverlee helemaal overschaduwen. Jammer dat het verhaal nogal versnipperd verteld wordt. Let op de gewetenloze, opzwepende rol, die de orthodoxe geestelijkheid destijds gespeeld heeft.

Ja, hier wordt je toch wel even stil van. Tot voor kort had ik nog nooit iets gehoord van de gruwelijkheden begaan door de Oekraïners tegen de Poolse minderheid tijdens de 2e Wereldoorlog maar als ik zoal de geschiedenis daarvan nalees schijnt het wel te kloppen. Tja, de Duitsers deden er niets aan en de Russen net zo min. Beiden hadden trouwens een hekel aan de Polen. Dus dachten ze, niet ons probleem en laten we ons er dus niet mee bemoeien. Dus konden de Oekraïners gewoon hun gang gaan. Behalve de getoonde moordpartijen liet deze film ook duidelijk zien dat de Sovjet-Russische NKVD niet onderdeed voor de Nazi-Duitse SS. Beide steunpilaren van die verderfelijke regimes maakten korte metten met hun vermeende tegenstanders. De Polen hadden dus eigenlijk gewoon de pech dat zij tussen deze verderfelijke regimes ingeklemd zaten. Dat Polen tijdens de 2e Wereldoorlog 6 miljoen van zijn mensen verloor is dus goed voor te stellen en zeker niet overdreven.

Blijft voor mij de vraag over of deze Poolse oorlogsfilm niet te ver is doorgeschoten in het tonen van de slachtpartijen waarbij het woord slachtpartij wel erg letterlijk werd genomen. Uiteen getrokken lichamen, afgehakte lichaamsdelen, in brand gestoken kinderen etc. Te gruwelijk om op te noemen. Het maakt voor mij deze film in ieder geval wel als de meest gruwelijke oorlogsfilm die ik ooit gezien heb. Idi i Smotri (1985) is daar bijna niets bij.

4.0*

Bizarre film. Had wel een half uurtje korter gemogen.

Er zijn 2 typen oorlogsfilms. Het ene type zal je sparen door het toepassen van, romantische, heroïsche of stilistische elementen. Veel van dit soort films (Ongeveer de allermeeste oorlogsfilms behoren tot dit type.) maken oorlog bedoeld of onbedoeld sexy. Je denkt dat je naar een een heavy film hebt zitten kijken maar hebt nog steeds geen idee van hoe het er echt aan toegaat. Dan heb je vervolgens de oorlogsfilm die je niet spaart en die films zijn verreweg op 1 hand te tillen. De oorlogsgruwel in films als Come and see van Elem Klimov en Miasto 44 van Jan Komasa spaart niets of niemand.

Wanneer een regisseur besluit om de waarheid te laten zien ipv een gestileerde leugen, dan loopt hij het risico dat de film onverdraaglijk wordt en dat zijn de laatste 30 minuten van Wolyn behoorlijk. De film laat onverbloemd zien wat er gebeurt wanneer groepen mensen zich door haat laten meeslepen. De beelden hadden wat dat betreft net zo goed uit voormalig Joegoslavië kunnen komen of uit Rwanda.

Wolyn speelt af en toe leentje buur bij Come and see maar haalt dat niveau nergens. Misschien komt dat doordat de expliciete beelden nergens worden verzacht. Elem Klimov hanteert af en toe een bijna slapstick achtig sfeer waardoor je kunt volhouden om te blijven kijken en Jan Komasa pleegt herhaalde malen stijlbreuk waardoor je als toeschouwer even kunt ontsnappen. Wolyn biedt echter geen enkele vluchtroute en laat het gewoon allemaal onverbloemd zien en dat is af en toe onverdraaglijk: de mens op zijn slechtst. Het maakt dat ik me afvraag wat me in godsnaam behelst om naar dat soort beelden te kijken.

Ook in deze ogenschijnlijk veilige tijden bestaat er veel mensen die zich fanatiek in een identiteit, politiek, nationaliteit of religie vastbijten. De Oekraïense nationalisten spelen zelfs nog steeds hoog spel (nota bene gesteund door onze eigen Hans van Baalen (geen idee die man).

Wolyn laat een onderbelicht deel van de oorlog zien: de vreselijke ontberingen die het Poolse volk moest zien te verduren. Na de communisten en de nazi's kregen ze ook de oekraïense nationalisten nog eens over zich heen. Polen verloor 60% van haar bevolking. Dit it soort films blijven nodig zolang er extremisten bestaan.

Doorgaans hou ik het op moviemeter op 1 commentaar maar ik kan het niet laten om hier toch nog even dit nieuwsbericht te posten. Omdat de film er expliciet in wordt genoemd en omdat het aangeeft dat de sentimenten vandaag de dag nog altijd uiterst gespannen liggen in dat deel van 'Europa'. Wat dat betreft bewijst Wolyn dat het gevaar op herhaling op dit soort gruwelijkheden nog lang niet voorbij is en bevestigt de film tevens de enorme invloed van cinema als medium om deze thema's aan de oppervlakte te brengen.

Indrukwekkende en bizarre film.

Je kan niet anders dan vol afschuw kijken naar dit droevige spektakel over de massamoorden op Polen in de Volhynia provincie (dat Pools grondgebied was in wat nu Oekraïne is), waar de spanningen tussen Oekraïners, Joden en Polen een kookpunt bereikten net voor de tweede oorlog. De film begint met een huwelijk tussen een Poolse boerendochter en een Oekraïner. Tijdens het huwelijksfeest weerklinken al enkele dreigende nationalistische echo's van Oekraïners die verlost willen worden van hun Poolse "overheersers" en dat op een radicale manier willen doen. Ook de orthodoxe kerk speelde het spelletje mee.

Kort daarop volgt de film Zofia, de mooie blonde zus van de bruid, die door haar vader wordt gedwongen om een veel oudere man te huwen, en dat terwijl ze verliefd is op een jongen uit haar dorp. Vanaf dan verandert ze van een vrolijk meisje tot een ongelukkige melancholische vrouw door alle ellende die ze meemaakt. Het is geen film waar je vrolijk van wordt om het met een standaard Moviemeter uitspraak te zeggen, maar het laat de doodsdreiging goed overkomen alsook de totale chaos die er op het platteland heerste. De provincie werd werkelijk door iedereen onder de voet gelopen. De moordpartijen door de Oekraïnse nationalisten hakken er in en zijn horrorfilm waardig. Het is een triestig hoofdstuk van een volk die in haar verleden veel te veel ellende heeft gekend.
Een negatief punt is de wat krakkemikkige montage : je zult opmerken dat er veel heel korte scènes in zitten, gaande van enkele seconden tot een halve minuut. Niet echt bevorderend voor de filmervaring; desondanks blijft dit een heel sterk oorlogsdrama.

The Painted Bird was al heel erg aangrijpend en indrukwekkend, maar deze film hakt er ook behoorlijk in.

De Polen hebben het niet makkelijk gehad in de tweede wereldoorlog, maar dat het zo erg zou zijn wist ik ook niet.

De Oekraïners waren mijns insziens nog gruwelijker en barbaarser dan de nazis lijkt het wel.

Een heel sterk oorlogsdrama en sluit me helemaal aan bij de recensie van Filmkriebel.

Tot wat men in staat is... aangrijpende en vooral gruwelijke taferelen van de Pools-Oekraïense oorlog. De film toont rechtuit de barbaarse handelingen, bijwijlen horror uit de Tweede wereldoorlog. Bijna drie uur zitten op kijken, even bekomen nu...

Oké.

Hatred was een film die ik ooit eens tijdens een grote filmaankoop in huis heb genomen. Die aankoop vond ongeveer een jaar geleden plaats omdat ik snel even een rond bedrag wilde opmaken, deze film me wel interessant leek en omdat het goedkoop was. Vervolgens bleef de film een jaar in de kast zitten door een kapotte Dvd-speler.

Recentelijk kreeg ik dan toch weer een nieuwe speler en ging ik mijn kast door om films eruit te halen die ik nog eens moest zien. Ik wist van tevoren ook weinig over het bronmateriaal die deze film benadrukt, maar verder is deze film op informatief niveau ook niet zo sterk. Het is eerder een situatieschets die ons laat zien dat dit een tijd was waarin heel veel mensen bedolven waren met haat en gewelddadige neigingen en die expliciet uitoefenden op anderen.

Dat wordt ook behoorlijk getoond. Dacht tijdens het laatste halfuur meerdere keren naar een volbloed horrorfilm te kijken gezien de behoorlijke gruwelijkheden van de daden. Hatred is een film die dan ook echt serieus expliciet is, veel bruter dan de gemiddelde horrorfilm die in de bioscoop uitkomt. Wie echter 150 minuten lang bloedvergieten verwacht zit hier verkeerd, de eerste twee uur zijn wat meer gericht op de personages zelf.

Helaas zijn de personages stukken minder interessant dan de gebeurtenissen die worden vertoond. Het eerste uur kon me werkelijk gestolen worden en het tweede uur is niet veel interessanter. Het zijn vooral saaie personages met ietwat geforceerde problemen en dillema's die met moeite de speelduur op kunnen vullen. Daartegenover staat een goed staaltje cinematografie, maar het trage tempo zorgt er op z'n beurt voor dat de film nergens erg interessant wordt om te volgen voordat het op de massamoorden zelf aankomt.

Niettemin was ik behoorlijk geschokt na het zien van de film. Het belicht een conflict waar ik dan ook nog niet eerder van heb gehoord en de explicietheden van de beelden die hier worden getoond zijn klaarblijkelijk maar enkel een tipje van de sluier van de werkelijke gebeurtenissen. Een film waar niemand vrolijk van wordt, soms knap in beeld zijn gebracht, maar ook het minpunt kent dat het te gedramatiseerd is die de eerste twee uur van de film iets te trage kost maken.

Tja, de pot verwijt de ketel..... Waarom werden er zoveel jonden in Polen opgepakt?? Niet alleen omdat er zoveel joden woonden.

Ik vond het zelfs een saaie film. Heb deze film dan ook van een harde schijf verwijderd.