Die Hard (1988)

Nog eens bekeken gisteren, en wat blijft dit toch een heerlijke actiefilm! Voor mij nog altijd 1 van de betere! Super oneliners, brute actie en je verveelt je gewoon niet met John McClane!! Een dikke 9,5/10!

In het begin van mijn studententijd ooit gezien. Wat was ik toen onder de indruk van de rol van Alan Rickman, die voor een flinke hoeveelheid sarcasme zorgde. Ik herinner me nog dat ik toen een tijdje op enkele sites de username Hans Gruber heb gebruikt.

Nu beginnen de jaren van de film wel te tellen. Actie is in diverse films gewoon een stuk vetter, idem voor de special effects, al moet gezegd worden dat wat er hier aan special effects gebruikt wordt er nog steeds goed uit ziet. Je ziet bijvoorbeeld alleen bij Rickmans laatste shot een blue screen. Maar voor de rest is het dus niet zo spectaculair als tegenwoordig.

Verder in een bepaald opzicht een opeenstapeling van clichés, met name wat omgangsvormen tussen de politieagenten betreft, al gebeurt het wel op een leuke manier. Hoogtepunt de FBI-agenten Johnson en Johnson, het Amerikaanse equivalent van Jansen en Janssen van Kuifje, ook qua intelligentie.

Verder best aardig verhaal, zeker de uitwerking van de plannen van de schurken komt intelligent over, wat nog wel eens anders wil zijn in dit soort films.

Kortom, nog steeds wel vermakelijk, maar helemaal verpletteren kan het niet meer. 2,5*.

iiiieeee Sorry Hans. Wrong Guess. Would you like to go for double jeopardy where the scores can really change ?

Actiefilm met stijl is en blijft Die Hard.

Bruce Willis in een glansrol waar het voor meneer Willis allemaal mee is begonnen en deze rol heeft hem gemaakt wie Willis nu is en hoe hij nog steeds word bekeken door al het volk.

John McTiernan meesterwerk no doubt about it. Deze film heeft alles wat een actie film liefhebber nodig heeft een goede regie van een bekende actie regiseur een ongelooflijk sterke bikkelharde knaller van een Bruce Willis en natuurlijk de fantastische muziek van actiefilm componist Michael Kamen.

Een verhaal waar ik echt mijn tanden kan inzetten over een flik die toevallig op een plaats is waar de hel los breekt door een bende terroristen die een feestje komen te verstoren waar niemand McClane kent of weet wie hij is en die neemt het even lekker op tegen een 12 man slechte bad guys, prachtig gewoon.

Alan Rickman als de meest geslaagde bad guy aller tijden die een prima acteerprestatie neerzet en er net als Willis veel zin in heeft en zich volledig laat gaan met dat leuke accentje. Maar toch voor mij kan niemand hier Willis van de troon stoten ook al word hier door elke bekende en onbekende acteur/actrice een fantastische prestatie neergezet, maar niemand kan Willis overtreffen.

Ook de droge prachtige humor (je moet er natuurlijk van houden) is zo sterk en zalig dat ik me keer op keer kreupel lach met al de geweldige one-liners van McClane en dat raak ik ook nooit beu hoe meer en meer ik ook de film bekijk !

Kerstmis is binnenkort weer daar dus was weer een dubbel genot om Die Hard in mijn Blu Ray speler in te steken en te bekijken.

Yippee-ki-yay, motherfucker.

4,5 sterren meer dan verdiend.

Ik zie dat ik hier nog niet op gestemd had,maar dit is toch wel een goede bedachte film

wat kan een goede film ooit simpel zijn

en op z'n tijd de nodige humor , maakt deze film uiterst aangenaam!!!

Deze film is een brok nostalgie en zelfs na talloze kijkbeurten blijft deze goed genoeg om nog een keer per jaar te kijken! Bikkelharde actie en scherpe humor!

Vandaag is helaas Alan Rickman overleden. Briljant acteur natuurlijk maar ook de ultieme slechterik in Die Hard. Reden om vanavond deze klassieker weer eens op te zetten. Bruce en Alan maken deze actiefilm!

R.I.P. Hans Gruber/Alan Rickman

Die Hard is een actiefilm uit eind jaren tachtig, en voor velen was het de film die Bruce Willis op de kaart zette. Die Hard gaat over een criminele bende die een groep mensen gijzelt binnen een toren. Het is aan de politieman John McClane om de mensen te redden.

Meerdere malen heb ik gehoord dat Die Hard “één van de beste actiefilms ooit” is. Met die gedachtegang de film kijken moet ik eerlijk zeggen dat ik het vond tegenvallen, maar als ik mijn verwachtingen aan de kant zou schuiven en het moet oordelen voor wat het is zou ik zeggen dat het een hele aardige, tijdloze actiefilm is.
Wat Die Hard goed doet is dat het hoofdpersonage een kwetsbaar figuur is en de vijanden voelen, voor het grootste gedeelte, als een echte dreiging. Dit maakt scenes waarin John in gevaar komt spannend omdat ik het daadwerkelijk slechte gevolgen kon hebben. Geziene het hoge realisme gehalte werden de confrontaties tussen goed & kwaad spannend. Ook heeft Die Hard niet te kort aan een paar hilarische grappen, voornamelijk afkomstig van John McClane’s grote mond die regelmatig voor een paar geniale opmerkingen zorgt. De actiescenes zijn op goede manier in beeld gebracht: de shots duurde nooit te lang of te kort, en de hoeken waarvan de actie gefilmd zorgde dat je zowel een duidelijk beeld van de actie had als dat je de intensiteit van dichtbij kon meemaken. Ik heb alle Die Hard films gezien en er zit in iedere film op z’n minst 1 heerlijke over-the-top actiescene, de eerste geen uitzondering. Wat acteerprestaties betreft doet Willis het perfect als stoere politieman, en vooral Alan Rickman als de badguy had niet beter gecast kunnen worden.
Een ander grappig feitje is dat Die Hard regelmatig kerstmis op de voorgrond zet. Onlangs dat kerstmis niet centraal staat komen er regelmatig kerstbomen, kerstmuziek of kerstmis uitspraken aan bod. Dit maakt Die Hard grappig om rond de feestdagen aan te zetten, onlangs dat kerstmis maar een klein onderdeel van de film is.

Mijn grootste hinder met Die Hard is dat ik het verhaal niet zo sterk vind als dat ik had gehoopt, met name de vijanden maken naar mijn idee wat domme keuzes. Als de vijanden van het begin andere keuzes hadden gemaakt zou de film gouw voorbij zijn, in dat opzicht snap ik dat het verhaal verloopt zoals het verloopt, maar voor mij ontnam dit de spanning voor een groot deel. Sommige gevechten waren intens en sfeervol, maar op andere momenten leken de vijanden een paar goede kansen te laten schieten voor onduidelijke redenen. Bijvoorbeeld: er zitten meerdere scenes in waarin de badguys een pistool op John houden maar door de één of andere reden ervoor kiezen hem niet neer te schieten. Vind deze scenes geforceerd en het ontnam voor mij de spanning. Ook vraag ik me af waarom Hans niet gewoon de gegijzelde dreigt neer te schieten indien John niet ophoud. Pas vrij laat in de film dreigt hij de gegijzelde aan te vallen, maar zelfs dan gaat hij op de één of andere reden niet door met zijn dreigement.
Het verhaal is redelijk cliché. Een stoere agent die het opneemt tegen een criminele bende is niets nieuws, maar het is de hoek waarvan het verhaal benaderd is dat het onderhoudend genoeg maakt. Als een actiefilm verhaal zou ik zeggen dat de film aardig is, maar voor “één van de beste actiefilms ooit” vind ik het verhaal tekort komen.

Die Hard vond ik een hele aardige actiefilm. Een paar sterke grappen, spectaculaire actiescenes en een ok verhaal zorgen voor een onderhoudende zit. De vijanden vond ik echter wat dom en, in vergelijking met mijn verwachtingen, was het verhaal niet origineel genoeg om mij op het puntje van mijn stoel te krijgen.

3,5

“Yippee-ki-yay, motherfucker.”

Bruce Willis, Alan Rickman, de geweldige regie van John McTiernan, heerlijke oneliners, humor, vette actie en een claustrofobische setting... Die Hard laat zien dat een film niet heel veel nodig heeft om actierijk, hilarisch maar bovenal steengoed te zijn. Keiharde actie wordt afgewisseld met heerlijke humor en schitterende oneliners en vooral Willis moet zich hebben gevoeld als een jongen die voor het eerst een meisje mag zoenen, zoveel coole oneliners mag hij met zichtbaar plezier uitspreken.

Het verhaal is simpel, John McClane versus Hans Gruber en zijn elf medeterroristen, meer heeft Die Hard niet nodig. Het is mooi om te zien dat er nog actiefilms zijn waarin de bad guy echt dreiging uitstraalt en Alan Rickman verdient een groot compliment voor de manier waarop hij Hans Gruber portretteert. De telefoongesprekken tussen Gruber en McClane zijn echt hoogtepunten in de film omdat de dialogen zo goed geschreven zijn en de twee acteurs verbaal aan elkaar gewaagd zijn. De actie is lekker dik aangezet en de manier waarop McClane de terroristen één voor één met een oneliner naar het hiernamaals stuurt is fantastisch. Extra vermelding voor de grappige taxichauffeur en de politieagent die als enige McClane vanaf het begin gelooft en steunt. Heerlijke personages. Maar uiteindelijk blijft Die Hard vooral een strijdgevecht tussen de twee iconen John McClane en Hans Gruber.

Beste actiefilm ooit, als je er een weet die beter is, laat het mij weten. Natuurlijk kun je nooit echt de diepte in zonder het genre te veranderen. De charme van Leon bijvoorbeeld ligt niet in de actie maar veel meer om het verhaal heen. Hier gaat het om de actie, de spanning en ze hebben er echt alles uitgehaald. De slechterikken zijn heerlijk fout, lekker slecht. Misschien iets te slecht om realistisch te zijn, maar ik zou niets anders willen. Misschien nog belangrijker dan de held zijn slechterikken in de film; zijn ze echt angstaanjagend en hebben ze daarnaast ook nog een charme. Dit kun je in ieder geval van deze slechterikken zeker zeggen. Ook politiek incorrecte momenten genoeg om het realistisch te maken. Met andere woorden; de beste actiefilm ooit.

Film uit 1988 en staat nog steeds als een huis, heb de film sinds jaren in mijn dvd collectie en nog steeds kijk ik deze film met veel plezier. De geweldige actie, de messcherpe dialogen tussen Willis en Rickman, maar ook het koude wat Rickman in zijn rol uitstraalt maken dat je niet alleen op de actie let maar ook op de rollen, zelfs de kleine rollen kunnen in deze film indruk maken, wat te denken van die wijsneus die denkt dat hij wel even als bemiddelaar kan optreden, dat hij wordt vermoord, dat gun je hem bijna en wat te denken van de rol van William Atherton, eigenlijk geen haar beter als die terroristen.
En dan de hulptroepen, op een aan een bureau gekluisterde agent na moet McClaine het maar zien te rooien, de rest is bezig met een eigen carrière in plaats van de situatie op te lossen
Onlangs zag ik Olympus has fallen nog een keer en die helikopter scene deed me toch erg denken aan die in Die Hard met de twee FBI agenten, zal wel toeval zijn.
Maar ik blijf er bij, Rickman steelt de show, ook als hij McClaine ontmoet en hij zich voordoet als ontsnapte gijzelaar weet hij dat zeer overtuigend te brengen.
John McTiernan maakte met deze film echt wel naam als regisseur in dit genre, daarom is het ook zo jammer dat de films die hij hierna maakte, op een uitzondering na, niet het niveau van Die Hard haalden.
Die Hard een van de betere actiefilms zeker het bekijken waard.

Goeie vergelijking, is ook uit die periode en zag deze onlangs weer op tv, blijft ook een uitstekende film

Een klassieker die de toon zette voor de actiefilms vanaf 1988. De rol van de cynische John Mc Clane is Bruce Willis op het lijf geschreven. Alan Rickman is ook goed als Hans Gruber, samen met Jeremy Irons als zijn broer in 'Die hard with a vengeance' de beste schurken van de serie. De eerste blijft de beste vooral door de claustrofobische setting. Dit samen met het prima acteerwerk en over de top actie maken het tot een van de beste actiefilms ooit gemaakt.

In het actie genre blijft deze echt ijzersterk.

Met kerstmis in diverse Pathé-bioscopen te zien.

deze film is me een dikke 5 waard....................

Blijft een ultieme actiefilm én kerstfilm in één. Die Hard komt uit de tijd dat Bruce Willis het acteren nog iets kon interesseren en niet elke actiefilm PG-13 werd en dus geen spatje bloed mocht bevatten. Die Hard is net als zijn titel lekker simpel in opzet. Niet moeilijk doen, maar gewoon een groep terroristen, een paar gijzelaars, wat politie en een badass bij elkaar gegooid. Het werkt als een trein en de film staat na al die jaren nog steeds overeind als een wolkenkrabber.

De soort buddy-cop relatie tussen Willis en VelJohnson is interessant, daar ze elkaar niet kennen en niet ontmoeten. En uiteraard flinke props dat men voor Die Hard aankomt met een charismatische en interessante slechterik, sterk vertolkt door wijlen Alan Rickman. Het is dat Willis als John McClane zo memorabel is, anders had Gruber met gemak de show gestolen en de held van de film ver achter zich gelaten. Het is bijna jammer dat de twee niet meer scènes samen hadden.

4 sterren.

Juist daardoor blijft Willis geloofwaardig, hadden ze meer scenes samen gehad dan was Willis van het doek gespeeld door Rickman, in deze rol nog steeds een van de beste film schurken ooit.

superfilm met bruce willis.heb hem al heel vaak gezien maar het blijft een geweldige film.en bruce speelt hier echt super.en alan rickman speelde ook super die speelde ook zo geweldig in harry potter.ja vermaak me altijd super met herzien.

Die Hard is een vermakelijke actiefilm. Bij de release was het concept van de film misschien nog bijster origineel. Tegenwoordig kan ik niet zeggen dat ik dit uitgangspunt niet eerder heb gezien. Ondertussen is het idee van een gijzeling in een hotel of bedrijf al veel vaker gebruikt. Ik denk maar aan series als Strike Back, Almost Human, etc.

Toch spelen Bruce Willis en Rickman de pannen van het dak. Ook de agent en de limodriver zijn fijne personages. De FBI is daarentegen echt lachwekkend. Er zitten een hele hoop leuke scènes in de film. De gesprekken via de radio zijn prachtig, de ontmoeting tussen Hans Gruber en John McClane vond ik geniaal (mooi twistje ook), bovendien ook een fijne kerstmis-referentie met de 'I have a machine gun ho-ho-ho'. Ik vond het ook betrekkelijk leuk dat die blaaskaak van een Ellis door de kop geschoten werd door Gruber. Hop naar deel 2.

Dit is de blauwdruk voor de perfecte actiefilm en is talloze keren geïmiteerd, maar zelden met succes. En hoewel de technische ontwikkelingen het bijna 30 jaar mogelijk maken om nog spectaculairder te zijn, staat Die Hard nog altijd als een huis. Het is hoe dan ook perfect studiemateriaal, omdat het alle ingrediënten bevat die een goede actiefilm behoort te hebben: een simpel verhaal, een plot vol verrassende wendingen, een goede balans tussen actie, suspense en verlichtende humor, goede karakteriseringen waardoor we ons kunnen identificeren met ‘the good guys’ en een intelligente, imposante schurk waar we ons lekker tegen kunnen afzetten.
Hoofdrolspeler Bruce Willis had al een paar jaar succes in de serie “Moonlighting” en had in de film “Blind Date” ook al een redelijk succesvolle film achter zijn naam staan, maar dit was de film die hem tot wereldster bombardeerde en tot één van de populairste actiehelden van de jaren ’90.

Willis speelt de rol van de New Yorkse politieagent John McLane, die zijn vliegangst heeft overwonnen voor een bezoek aan Holly [Bonnie Bedelia] met wie hij weliswaar nog getrouwd is, maar die naar Los Angeles is verhuisd om daar carrière te kunnen maken. Op de vooravond van Kerst ontmoet hij Holly tijdens de Kerstreceptie op de 30e verdieping van een kantoorgebouw in een poging tot verzoening te komen.. Wanneer een groep terroristen onder leiding van Hans Gruber [Alan Rickman] het gebouw bezet en de aanwezigen – waaronder de machtige, steenrijke eigenaar van het bedrijf – gijzelt, is John de enige die uit handen van Gruber en zijn handlangers weet te blijven. Maar wanneer John contact probeert te zoeken met de politie, weet Gruber dat er nog iemand in het gebouw is en dat hij die koste wat kost moet zien uit te schakelen. John weet dat hij zijn vrouw en de andere gijzelaars alleen kan redden als hij hulp krijgt van buitenaf. Die hulp komt van Sergeant Al Powell [Reginal VelJohnson], een doodgewone agent die echter niet kan voorkomen dat de plaatselijke autoriteiten de ene na de andere verkeerde beslissing nemen, terwijl John moet overleven in een levensgevaarlijke kat-en-muisspel.

Het basisverhaal is simpel: één man moet zijn gegijzelde vrouw uit de handen van terroristen redden. Het plot bevat echter talloze twists, want McLane moet steeds improviseren om te overleven, terroristen uit te schakelen of op het verkeerde spoor te zetten en om de hulp van buitenaf te krijgen die hij nodig heeft. Alan Rickman is het schoolvoorbeeld van de Britse toneelacteur die perfect gestalte weet te geven aan een schurk die meedogenloosheid combineert met intelligentie. In dat opzicht is Grubers eerste ontmoeting met McLane een hoogtepunt. Deze scène laat ook zien dat regisseur McTiernan op effectieve wijze visuele middelen weet in te zetten om de gedachten van beide karakters over te brengen zonder dat ze die uitspreken. Maar Die Hard is ook een eerbetoon aan ‘die goeie ouwe tijd’ waarin de explosies die je op het scherm ziet nog echt zijn en niet uit een computer zijn getoverd. “Die Hard” is het ultieme bewijs dat waar het gaat om explosies er niets beters is dan ‘the real thing’ en dit is een eerbetoon aan het de pyrotechnici die hier een huzarenstukje afleveren dat nooit meer zal worden geëvenaard. Je kunt natuurlijk blijven mekkeren over het feit dat het vroeger beter was, maar je kunt ook gewoon Die Hard nog eens kijken. Tijdloos vermaak van het allerbeste soort. YIPPEE KI YAY!

Ik heb uiteraard de hele Die Hard reeks gezien maar ik kan me deze eerste niet meer herinneren. Ga er vanavond maar weer eens voor zitten en als ik de film kijk dan zal het allemaal wel weer terug komen. Maar het is ook een film uit 1988. Dat is ook al bijna 30 jaar geleden dat ik deze zag. Maar ik kan me nog wel heel goed herinneren dat Bruce Willis in die periode allemaal goeie films maakte. En het stem gemiddelde zegt ook al genoeg. Een klassieker.

Vandaag weer eens herbekeken! Zeer goede actiefilm in een flatgebouw met terroristen, leuke en goede rol voor Bruce Willis.

Heerlijke actie en natuurlijk een spetterend einde! Gewoon even goed als de andere delen van de Die hard reeks.

Deze Die hard na járen nog eens herbekeken. Binnen het genre een absolute topper en referentie voor de talloze andere actiefilms. Leuk om eveneens de combi met de kerstsfeer mee op te snuiven al staat deze Die hard er iedere dag van het jaar wel als je zin hebt in een avondje hersenloos vermaak.

De plot is simpel: een bende terroristen tegenover voor hen de verkeerde man op de verkeerde plaats en tijdstip. Hoewel McClane eerst nog wat zichzelf twijfelde liet hij zich instinctief leiden. Wat volgt is een ongelooflijk spektakel van een spervuur aan kogels, ontploffingen en duizelingwekkende hoogtes. Het valt enorm op dat de film na 30 jaar straks alles behalve gedateerd is. Het ziet er allemaal nog zeer netjes uit. Chapeau!

De grote mond van McClane zorgt voor een aantal top-oneliners en de chemie met Gruber is heerlijk, fijne rol van Rickman overigens. De manier waarop de terroristen de wolkenkrabber bezetten was spannend en fijn om te volgen. Twee zaken stoorden me echter mateloos, anders zat een hogere quotatie er zeker in. Ik krijg er steeds iets van wanneer de top van de politie aanzien wordt als een bende ongelooflijke sukkels die de held in het verhaal trachten te boycotten met hun eigenwijs gedrag. Ten tweede ergerde ik me aan de reïncarnatie van één van die twee broers en de melodramtische openbaring van Al Powell die hem vervolgens neerschiet. Was totaal niet nodig geweest voor de prima actieprent die Die hard is.

Fisico

Ik wil maar zeggen dat het ook in werkelijkheid zeker voorkomt dat je baas er zelf nog minder van weet dan jijzelf. Dat het vaak voorkomt in actiefilms is zeker correct, maar het is denk ik realistischer dan wanneer het perfect zou afgehandeld worden. Het ideale scenario bestaat natuurlijk alleen in theorie. Niemand is volleerd en nieuwe situaties bieden zich wel vaker aan. Zeker in een grootschalige, niet-alledaagse operatie als in Die Hard kan er al eens wat mislopen (de gebruikelijke frustaties en het zoeken naar een zwart schaap inclusief).

Ik kan je idd volgen dat het in werkelijkheid ook meer voorkomt dan je denkt. Ook op grote schaal zoals bvb WOI. Bedankt voor de nuancering.

Iemand deze nog meegepakt in de bios in België gister (kinepolis)?