Bronenosets Potyomkin (1925)

The Green Mile, Gran Torino, American History X, Freedom Writers, The Last Samurai en nog een miljoen anderen.

Zeer zeker wel. De kijker wordt een (enorme) morele spiegel voorgehouden.

American History X ben ik met je eens, de andere in iets mindere mate. Heeft The Green Mile dan een (achterliggende) boodschap?

En zoals yeyo al zegt: een kritiek op iets, is nog iets helemaal anders. Dat zijn ook films die een systeem in vraag stellen, geen antwoorden of ideeën gaan opdringen.

@ goongumpa. Ik krijg het idee dat jij beweerd dat morele boodschappen per definitie zijn om de kijker een idee in te planten. De vraag is nog maar of dat daadwerkelijk zo is, volgens mij mag je een pak ruimer bekijken!

Het gaat er nu dus om, wanneer heeft een film een morele boodschap en wanneer is het gewoon een kritiekuiting?

Het antwoord bekijk ik morgen wel. Het is mooi geweest voor vandaag.

Tuurlijk zijn ze er om de kijker iets in te planten. Als je opzoekt waar het woord 'moraal' in de eerste plaats betrekking op heeft, zul je wel merken welke kinderlijke achtergrond het heeft.

De regisseur kan zeggen: iets is GOED of iets is SLECHT. Daar houd ik absouluut niet van. In mijn ogen moet de regisseur de kijker gewoon iets tonen, en dan zelf laten uitmaken of dit goed of slecht is.

@ Jochen: "ruimer" in welke zin? Kun je dat misschien toelichten (ook niet lullig bedoeld ) .

Jij geeft bijvoorbeeld 2 keer aan dat iets geen moraal is. Zo vindt jij "Oorlog is krankzinnig" geen moraal, dat vi(o)nd ik wel, maar met het berichtje van yeyo begin ik stilaan onzekerder te worden over wat de term juist inhoud. Het is nog maar de vraag, die voor mij blijkbaar onbeantwoord is, en daarom sta ik nu maar eventjes 'neutraal'. Misschien een toelichting met voorbeelden over wat jij een moraal vindt en wat niet (alweer niet lullig bedoeld )

Een moraal diende oorspronkelijk om kleine kinderen iets bij te leren. Moraal van Roodkapje: het is gevaarlijk om als kind je alleen ergens te begeven.

Op zich niks mis mee, maar als het gaat over 'serieuze' maatschappelijke thema's zoals racisme, is het natuurlijk niet positief dat de kijker een lesje wordt ingedramd en bijgevolg gelijk wordt gesteld aan een kind. Wanneer er sprake is van een moraal, is er namelijk geen eigen interpretatie meer mogelijk. Het is zoals de regisseur het je opspeldt, whether you like it or not.

En dan ben ik nog niet eens begonnen over de zwart/wit verhoudingen die ermee gepaard gaan.

Als dat zo is, dan wist ik gewoon de juiste betekenis nog niet.

"Oorlog is krankzinnig" is in mijn ogen absoluut geen moraal. Ik zou het eerder een thematiek noemen.

Die films observeren gewoon een aantal mensen in extreme omstandigheden (elke dag levensgevaar), die dingen gaan doen die ons krankzinnig lijken.

Apocalypse now verkent de menselijke psyche, geeft je nieuwe inzichten in de mens, daarom vind ik hem ook zo goed. Platoon doet dat ook wel, maar mocht wel een stuk genuanceerder.

Verder vind ik de thematiek "oorlog is krankzinnig" zeker niet het belangrijkste in Apocalypse now.

Vrij duidelijk, maar oordeelt een anti-oorlogsfilm dan volgens jouw ?

Of misschien stel ik te veel vragen, kan me voorstellen dat ik je verveel.

Ik begrijp verder wel waarom jullie en ikzelf eigenlijk ook tegen moralen zijn waar er geen interpretatie meer mogelijk is. Ik zie ook liever Made In Britain waar alles compleet aan de kijker ligt, dan American History X waar je eerder een soort conclusie krijgt zonder dat de kijker er nog aan toe mag voegen. Neemt niet weg dat ik American History X geen slechte film vind eigenlijk.

Pin me trouwens niet vast op te strakke definities... het gaat meer om een gevoel. Dat van betutteling bij films met een boodschap. Vaak zit er wel een idee achter films (de filmmakers hebben ten slotte ook hun ideeën), maar het mag geen lesje worden.

Om bij de film te blijven: Eisenstein zag in dat het inplanten van ideeën perfect gaat door middel van het oproepen van gevoelens van de kijker en speelde daar perfect op in. Jouw nr.1 (Idi i Smotri) is erg schatplichtig aan deze film!

Omdat er ook enige vorm van propaganda zit in Idi I Smotri ? (Hitler-scène).

Inderdaad. Mooie definitie van het doel van propaganda zit er trouwens in jouw bericht goongumpa! Deze zin:

Bedankt! Interessante gesprekken altijd met jou.

Hetzelfde.

Toch blijf ik erbij dat propaganda iets heel anders is dan een moraal. Bij een moraal ben je toch nog altijd vrij om te kiezen wat je ermee doet. Het is een wijze les en er wordt getracht om jou op die manier te laten denken, maar met een stuk minder nadruk (en een stuk minder geniepig) dan bij propaganda.

Inderdaad, een moraal is eerder van onschadelijke aard. Propaganda daarentegen is pure indoctrinatie van een gedachtengoed.

Een moraal lijkt me ook niet echt iets waar je je aan kunt storen. Maar dat is iets persoonlijks. Misschien is dat de reden dat ik nog wel kan genieten van films als TGM, AH X en Braveheart.

Het begin van de film viel me een beetje tegen, maar het tweede deel daarentegen was zeer goed. Het beste shot vond ik met het kindje die op de trap werd neergeschoten en betrapt. Dit maakte toch wel indruk. Je merkt wel hoe belangrijk de muziek in een film kan zijn. Je merkt erg goed wanneer de spanning stijgt en daalt. Ik moet wel zeggen dat ik niet gauw weer een film zou kijken zonder geluid.

Hè, ik had even op MM moeten blijven, nu heb ik een hele leuke discussie gemist.

Ik vind het een goed punt van goongumpa (en yeyo). Maar voor mij is hij juist zo meesterlijk omdat het je zo weet te overrompelen, dat je gedwongen wordt het eens te zijn met de 'boodschap'. Het is propaganda in haar puurste vorm. Het is fascinerend om te zien hoe je mensen kunt manipuleren d.m.v. film. Nu is dat natuurlijk ook het geval, maar komt het tot andere manieren tot uiting. Dit is het bewijs hoe krachtig een film kan zijn. En daarom ook zeer gevaarlijk...

Wat ik een erg leuke zin vond van goongumpa was dat een film vragen moet stellen maar geen antwoorden. Aan de ene kant waar, maar ik vind dat een regisseur een kans moet krijgen om de kijker te overtuigen van zijn gelijk. Beoordeel het kritisch, maar je komt zo wel tot nieuwe inzichten. Neem bijvoorbeeld 4 Months, 3 Weeks & 2 Days. Als er nog enige twijfel in mij bestond over abortus heeft deze film dat weggenomen. Een film kan verschillende functies hebben, en allemaal zijn ze interessant; de meestvoorkomende en meest oninteressante is simpelweg entertainment/geld, interessantere dingen zijn het uiten van je (politieke) visies waardoor een film een soort pleidooi kan worden (waarom zou dat in een film niet mogen en in een column wel?) of idd gewoon vragen stelt over het leven waar jij als kijker heerlijk over door kunt filosoferen. Conclusie: LANG LEVE FILM!!

Hehe: films zonder geluid.

Ja dat is hetzelfde..

Of anders gezegd films zonder spraak en dan zijn het stomme films ja.

Dat is zeker niet hetzelfde. Je hebt het zelfs nog over de muziek gehad. Of is muziek geen geluid?

Het was wel even wennen het begin van de film, maar deze film groeit. Het enige jammere is dat ze niet praten en dat dit eigenlijk niet mijn soort film is.