4 Luni, 3 Săptămîni şi 2 Zile (2007)
Alternatieve titels: 4 Months, 3 Weeks and 2 Days, 4 Maanden, 3 Weken en 2 Dagen, 4 Luni, 3 Saptamini si 2 Zile
355 stemmen | gemiddelde 3,67
Roemenië
Drama
113 minuten
geregisseerd door
Cristian Mungiumet Anamaria Marinca, Vlad Ivanov en Laura Vasiliu
Roemenië ten tijde van de laatste dagen van het communisme. Otilia en Găbiţa zijn studentes; ze delen een kamer in Boekarest. Găbiţa is zwanger. De meisjes maken een afspraak om een zekere heer Bebe te ontmoeten in een goedkoop hotel. Hij zal Găbiţa's illegale abortus uitvoeren. Maar Bebe weigert het geld van de studentes en wil betaald worden door een wederdienst.
[permalink] geplaatst op 29 december 2009, 12:19 uurversneld bekeken, had niet het idee iets te missen.
4,5 [permalink] geplaatst op 29 december 2009, 21:09 uur ILDIB schreef:
versneld bekeken, had niet het idee iets te missen.
Gevoel?
4,5 [permalink] geplaatst op 12 januari 2010, 1:54 uur AddictedToMovies schreef:
Tja, ik zal wel verwend zijn met Hollywood-niveau.
Verwend? Als je altijd SBS 6 kijkt, is het wel eens leuk om een goede documentaire op de publieke omroep te bekijken.
3,5 [permalink] geplaatst op 12 januari 2010, 15:37 uur Altijd SBS? Dat soort zenders probeer ik zoveel mogelijk te vermijden, maar ik bedoel gewoon dat een doorsnee Hollywood-film, hoe flauw, cheesy, commercieel ook, vaak gewoon goed is gefilmd.
4,5 [permalink] geplaatst op 17 januari 2010, 5:26 uur AddictedToMovies schreef:
Altijd SBS? Dat soort zenders probeer ik zoveel mogelijk te vermijden
Gelukkig maar.
4,0 [permalink] geplaatst op 29 januari 2010, 9:29 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenEen erg sterke Roemeense film, die in een traag tempo verteld wordt, maar eigenlijk van begin tot einde weet te boeien. Anamaria Marinca zet een erg sterke rol neer als de sympathieke Otilia, die er veel voor over heeft om haar zwangere vriendin Gabita te helpen met een abortus. Hoe meer de film vordert, hoe meer bewondering ik voor Otilia kreeg en ik ging me ook steeds meer irriteren aan Gabita met haar “makkelijke” gedrag. Ik hoopte en verwachte dat Otilia op een gegeven moment genoeg zou hebben van Gabita, maar dat gebeurde uiteindelijk niet, wat de film uiteindelijk alleen nog maar meer kracht geeft. Ook het moment waarop je de foetus uiteindelijk in beeld ziet vond ik erg bijzonder en had ik nog niet eerder in een film gezien. De film is daardoor ook behoorlijk rauw en des te realistischer. Het is natuurlijk een dramatische gebeurtenis, maar het wordt nooit overdreven in deze film. Tja ik ben best wel onder de indruk van dit sterke drama.
Dikke 4,0*
4,0 [permalink] geplaatst op 27 februari 2010, 12:58 uur Fantastische film inderdaad. Veel meer dan een politieke film voelt dit aan als een 'day in the life of..' van in dit geval Otilia. Vermoedelijk is dit wel een van de slechtste dagen van haar leven, maar wel eentje die erg veelzeggend is over Otilia's opofferingsgezindheid en doorzettingsvermogen. Dat Mungiu zich zo focust op hoe zij de dag door komt, is een hele sterke keuze.
Daarnaast past de stijl van de film perfect. Geen opsmuk (maar ook niet van die typische Oost-Europese lelijkheid) en vooral veel lange, uitgestrekte scènes, die volstrekt 'to the point' zijn en niet worden onderbroken door hinderlijke montage of wisselende camera-standpunten. De lengte van die scènes (zoals de sleutelscène of het verjaardagsfeest) zorgt van een enorme versterking van de emotie, waardoor je jezelf echt in deze situatie waant.
Vooral een indrukwekkende slice-of-life dus van Mungiu, die met zijn jonge leeftijd hopelijk een glorieuze toekomst tegemoet gaat.
