Bronenosets Potyomkin (1925)

Eerste Europese Sterke Film met vele historische punten..... Moet bij alle filmliefhebbers bekend zijn.. trapscene nagevolgd in Untouchables ( door de Palma )

Er moet natuurlijk niks, maar de film is erg de moeite waard. De regisseur - Sergej Eisenstein, en niet wat je hierboven leest - dat is een acteur in de film ! - was 27 toen hij 'm maakte, en zette in eén klap Rusland op de kaart van belangrijke filmlanden. Maar belangrijker is dat hij in de montagekamer (in een soort koortsachtige roes van inspiratie, en opgejut door de premièredatum) dingen uithaalde die nog ongekend waren, qua stilering, verheviging van tegenstellingen, en de nadruk op ritme in de editing. Het lef waarmee hij te werk ging was nog nooit eerder vertoond.

Het 'lastige' bij het kijken naar dit soort landmark-films, is dat je niet meer beseft hoe origineel & vernieuwend ze zijn. Datzelfde geldt voor bijvoorbeeld Citizen Kane. Dat die film brutaalweg begon met de dood van de hoofdpersoon kwam destijds aan als hoogst ongewoon, is de jaren na Kane op grote schaal nagevolgd en is nu een cliché geworden. De ritmische montage van Eisenstein is ook snel nagevolgd en gewoon geworden. Maar in 1925 vonden de critici dat hij 'over de hoofden van het publiek heenschoot'.

Zo zie je maar weer.

naam van Eisenstein er bij gezet.. volgens imdb is Grigori Aleksandrov mede-regisseur

Volgens mij was hij Eisensteins assistent - maar whatthehellski

Volgens mij is dat lariekoek.

Coole film...je kunt inderdaad merken dat qua editing er goed naar deze film gekeken is. Let maar op die enkele frames van die rare priester die af en toe voor bij schieten. Dat soort streken zitten nu in bijna alle hippe films.

En verder ook heerlijk die erg nerveuze muziek. Zet je geluid maar lekker hard

Ik heb hem net gekeken, maar wat jij zegt Hugo, dat is goed af te leiden uit de film. Veel 'flitsende' frames, zoals de morderne filmmakers dit ook regelmatig toepassen.

Toch vind ik het erg moeilijk om deze film te beoordelen. Het is ook mijn eerste 'stomme' film die ik gezien heb (bij bewustzijn), dus echt vergelijkingsmateriaal heb ik niet. Respect!

Desalniettemin overschat

Ik vind dit zeker een hele goede film. Ik heb pas ook al het geweldige 'Metropolis' van Lang gezien en buiten een paar 'Laurel&Hardy-filmpies' is dit mijn tweede stomme film. Het ontbreken van gesproken woorden irriteert me echt helemaal niet. De energieke beeldenstroom houdt je aan de buis gekluisterd en ook al stelt het vertelde verhaal, in mijn ogen, dan niet veel voor....het blijft een boeiend geheel. De film blinkt uit in zijn snelle shots; shots van verschillende mensen die hun vuisten ballen, shots van verschillende woedende gezichten, korte uitbarstingen van geweld ( bijv dat oude vrouwtje met bril wiens hoofd wordt ingeslagen)...een kort shot van de priester.....het ziet er allemaal geweldig uit! Maar toch vind ik de trappenscene het mooist, en dan bedoel ik niet de wandelwagen.....

De menigte rent van de trap af, de camera richt zich op een jongetje, het kind wordt neergeschoten en stort ter aarde, de menigte vertrapt hem, de moeder ziet dit allemaal gebeuren en loopt tegen de menigte in naar het kind en tilt het zoontje op, de tsaristische soldaten blijven in 1 lijn al schietend naar beneden marcheren, de wanhoop in het gezicht van de moeder....... de camera staat nu achter de moeder met het kind. De moeder staat in het midden en loopt de trap op in de richting van de naar beneden marcherende soldaten, de camera gaat terug naar de zijkant; de moeder kijkt wanhopig naar de soldaten, de schaduwen van de soldaten vallen over haar heen...dan wordt er geschoten en de tsaristische troep marcheert verder.

Misschien wat knullig verwoord maar dit vind ik een geweldige scene! Al met al kom ik uit op 4 sterren.

Dat mag je even verklaren Jos!

Ik heb 'm ook net gezien en ben het roerend met Ramon eens. Ook ik heb de film aan een stuk zitten kijken en ik vond hem geweldig!

Nog beter dan Metropolis als je het mij vraagt.

Wat kan hier in vrdesnaam overschat aan zijn?

Wellicht zijn er mensen die de film niet los kunnen zien van het doel waarvoor ze gemaakt zijn.

Zo zijn er ook een hoop mensen die niet willen toegeven dat Triumf des Willens prachtige cinema is omdat het propaganda is.

Het is voor mij een aardig staaltje simplitische propaganda met een zekere film historische waarde. De theorien van Eisenstein zijn dan ook volsterkt enkel op dit gebied interessant. Uiteindelijk emotioneert het me voor geen meter.

Staat op vele lijstjes van de beste film aller tijden. Dan moet het wat meer zijn dan (film)historisch interessant, vind ik

de montage was destijds behoorlijk baanbrekend.

Volgens mij is dit nu de oudste film die ik gezien heb. En voor die tijd (1925) was het natuurlijk ontzettend revolutionair. De snelle montage zorgt er voor datje toch wel een beetje mee leeft en de spanning een beetje 'voelt'. Met nadruk op een beetje, want met niet gesproken films heb ik vaker het probleem dat ik me niet goed in het verhaal en de personages in kan leven. Je hoort geen dialogen, je moet afgaan op de stukjes tekst die en af en toe in beeld krijgt en het acteerwerk is grotendeels het goed kunnen uiten van gezichtsuitdrukkingen.

Ondanks dat is het toch leuk om dit eens gezien te hebben. Qua uiterlijk krijgt deze film van mij 3,5*, maar qua verhaal en acteerwerk stelde het mij toch wel een beetje teleur; 'maar' 2. Dus gemiddeld kom ik dan uit op 2,75* en dit worden dan 3***.

Hmm.. met wie heb ik dán twee weken geleden naar Nosferatu ('22) gekeken?

Over de film..

Erg interessant, maar op de veelbesproken trappenscène na vond ik 't eigenlijk maar knap saai... Ik geef ook 3 sterren

Ik vond het moment dat iemand zijn shirt kapot scheurt ook wel mooi. Maar dat is wel een heel snel shot, je mist het zo.

Een verhaal kan ook best worden uitgedrukt door camerastandpunten, camerabewegingen en, zeker in het geval van Eisenstein, de montage. Dat is wat (de goede) stille films net zo krachtig maakt, dat ze er in slagen met weinig of geen dialogen een verhaal weer te geven. Het vraagt alleen een wat andere manier van film kijken.

Wat deze film betreft kan je natuurlijk moeilijk van personages spreken, meer dan pionnen zijn het niet, dus van meeleven is al helemaal geen sprake. Maar ik denk ook niet dat het Eisenstein daar om te doen was.

Hoewel de film op sommige momenten wat oubollig overkomt vond ik het over een algemeen een hele indrukwekkende film.

Er zitten bepaalde scene's in die zo groots overkomen dat ik haast met open mond zit kijken omdat ik niet kan geloven dat deze film uit 1925 komt.

Daarbij maakt de film ook nog heel erg goed gebruik van camera-standpunten.

Een hoge 3,5* van mij.

Schaamteloze propaganda. 1,5 *

Ah ! Een dominee.

zag ik nou in de befaamde trapscene, buster keaton als figurant langskomen?

Leuke recensie in bijna alle filmencyclopedia...

Meerdere malen uitgeroepen tot beste film aller tijden.

Ach....alles in de context van de tijd he.

Ik kan er niets aan doen en al doe ik nog zo mijn best. Dit is de enige film waar ik na 20 minuten steevast in slaap val. Mischien is het wel een soort van hypnotiserende montage, maar het lukt me gewoon niet om hem uit te zien. (Ik heb het 3x geprobeerd)

Ik heb de film nog niet gezien, maar ik was daarjuist op zoek naar informatie over de Fibonacci reeks en de gulden snede en toen las ik dat Eisenstein voor deze film de gulden snede heeft gehanteerd om te bepalen waar belangrijke scenes moesten beginnen (hij deed dit door de lengte van de celluloid te meten) Maar ik vrees een beetje dat dat niet écht merkbaar is tijdens het kijken, of wel?

Echt de moeite waard deze film. Al is het dan propaganda, het verhaal wordt met verve gebracht.

Welk verhaal? Ik heb er geen in kunnen ontdekken. Slechts een kale tentoonstelling van montage en cameravoering (die voor hun tijd kennelijk revolutionair waren; dat dan weer wel).