A Clockwork Orange (1971)

Je wilt me niet per se van de wijs brengen maar als ik jou reactie doorlees begin ik toch te twijfelen of het vak begrijpend lezen nog wordt gegeven op de basisschool? Ja, ik zeg dat ik meer houd van een film die amuserend gericht is. Ja, ik heb geroepen dat ik de artistieke kant die jullie zien zelf niet kan vinden. Wat is daar voor tegenstrijdigs aan?

Het overige gedeelte van je reactie kan ik echt niet in kaart brengen, wat wil je nou precies weten?

(ten minste dat was 6 jaar geleden zo)

Verklaar je nader Grafhond, wat bedoel je precies met deze zin? Ik ben zeer benieuwd wat je omschrijft als psychotische indrukken bij jou!

Oké wellicht is het niet zozeer tegenstrijdig. Ik ging grofweg uit van het onderscheid amusement vs artistiek. Mijn probleem nav dat onderscheid en jou opmerking, was dan: waarom zou je je uberhaupt bekommeren om het artistieke gedeelte van een film (als dat volgens jou al geen invloed heeft op jou waardering ervan)?

Wat ik probeer uit te vogelen is wat nou precies je argumenten zijn, aangezien ik ze niet erg steekhoudend vind. Neem nou bijvoorbeeld (nogmaals): Kubrick was teveel bezig met details, wat je schijnbaar storend vindt, vervolgens geef je daar dacht ik 'voorbeelden' van. Dit 'concrete voorbeeld' is voor jou dan dat je het decor 'vies' vond. Dit is meer een smaakoordeel dan werkelijk een argument of iets in de film aanwijzen van "hier is Kubrick téveel bezig met detail en het stoort mij tijdens het kijken".

Tot slot, vind je het decor wat van hippies weghebben. Op mij komt het decor over als onrealistisch. Dan zeg jij vervolgens dat Kubrick 'minder realistisch' bezig had moeten zijn. Ik vraag me dan af waar jij dat realisme ziet?

A Masterpiece....

Kubrick laat je zien, voelen en horen wat de schoonheid van film is... Geniaal... Zijn tijd ver vooruit...

Hoe dan?

Geen herziening voor mij, maar ik ga geheel met je mee.

1 keer gezien, en ook nooit meer.

Film is voor mij ook amusement, met een fles bier in de ene hand, en in de ander een zakje chips...bij wijze van.

Maar, dat kon ik bij deze film van ( ook nog ) grootmeester Kubrick niet vinden.

"Artistieke" of filmhuisfilms interesseren me niet...geef mij maar gelikte dure actiefilms, of een goeie thriller, anders een lekkere feelgood.

The Shining, of Full metal Jacket en Spartacus, ja, die zijn dan weer wèl mooi om te zien.

Maar deze is voor mij een complete ramp van een film samen met Barry Lyndon en Eyes Wide Shut ....Punt!

Also....ieder zijn eigen.

Ieder zijn eigen niveau.. zo moet het zijn! Gelukkig bestaan er dit soort verschillen

Ik heb me er ook weer aan gewaagd want hij staat toch in de kast, maar niet voor lang meer want ik denk dat ik 'm nog één keer als frisbee ga gebruiken. Het soms idiote decor waarin de film is geschoten het houterige overdreven acteren wat je alleen nog in een musical van een basis school tegenkomt.

Ik ben blij dat de meester maar één uitglijder heeft gemaakt (het is hem vergeven).

Ik gun ieder het zijne maar dit is echt niks voor mij.

Kijk dat je 'm niet goed vind, kan ik begrijpen. Het is immers geen hapklaar brok vermaak dat je moeiteloos kunt innemen. Maar om het acteerwerk van McDowel af te doen als 'houterige overdreven acteren wat je alleen nog in een musical van een basis school tegenkomt' is natuurlijk stompzinnig. Er is namelijk zelden een rol met nog meer overtuiging neer gezet als die van Alex.

En een echte uitglijder is het niet hoor, het is zelfs zijn op een na hoogst genoteerde film in de meeste toplijsten.

Op een toneel moet men het acteren altijd uitvergroten zodat ook de mensen achter in de zaal begrijpen waar het stuk over gaat. Bij film gaat het vooral om de nuances omdat een camera de kleinste details vast legt. Dat is wat ik bedoelde met houterig acteren. Het was voor mij veel te overdreven. Het zal me overigens jeuken hoe hoog en in welke lijst een film staat. Ik vind hem goed of niet.

Helemaal mee eens, ik heb genoten van de mimiek, motoriek en intonatie van Malcolm McDowell. De hoofdpersoon doet heel stoer en is extreem gewelddadig maar emotioneel is het een klein kind, dit alles acteert McDowell perfect

Ik vond McDowell goed acteren, niks mis mee.

Vandaar die halve ster.

Dat is natuurlijk de allerlaagste waardering die je een film kunt geven.

Wat een bijzondere film zeg. Moeilijk voor te stellen dat dit in 1971 gemaakt was. De film is een leuke mix tussen zwarte humor, drama, zelfspot en een erg apart verhaal. Het onderliggende bericht vond ik ook wel vreemd. Nadat Alex gehersenspoeld werd had hij een hekel aan geweld, ook al heeft hij nog gewelddadige trekjes, en nu dat hij in de keiharde maatschappij wordt teruggegooid compleet weerloos omdat hij weerloos is gemaakt. Nu is hij de prooi van de mensen die hij ooit zag als prooi. De rollen worden omgedraaid. Ik moest wel wat opzoeken over het verhaal voordat ik alles begreep. Ik keek de film zonder ondertiteling en aangezien er nogal moeilijk engels wordt gepraat heb ik niet alles kunnen verstaan. Die Alex is een briljant karakter , dat sowieso, een enorme klootzak en je gaat hem steeds meer haten, zelfs als hij slachtoffer wordt van enkele misdaden (boontje komt op z'n loontje) en hij is meer dan briljant neergezet door McDowell. De meeste mensen dachten dat de film wou suggereren dat de overheid misschien in de toekomst radicalere aanpakken tegen criminaliteit zou gebruiken, maar wat mij vooral opviel was de manier hoe Alex steeds moest boeten voor zijn daden in de 2e helft van de film. De jager wordt slachtoffer van de prooien waar hij op jaagde. En er zullen altijd wel slachtoffers zijn van de maatschappij zolang mensen kansen zien om elkaar te vernederen , te moorden en te verkrachten.

Wat me ook soms opviel was hoe de camera soms omgevingen weergeeft. Ik weet niet zo veel over hoe camera's werken en ik heb nog niet genoeg filmervaring. Maar het viel me op dat het soms leek of de camera het beeld naar zich toe trekt. Erg moeilijk te zeggen. Dialoog was geweldig en het is een zeer intelligente film. Toch zijn dit soort films niet echt mijn ding. Anders gaf ik wel 5 sterren. Desalniettemin gewoon een geniale film van Kubrick, ook al denk ik dat dit niet het beste is wat Kubrick te bieden heeft. 2001 gaat de volgende film van hem worden.

Naah, hij mag blij wezen dat ie nog ièts krijgt.

Herzien, verhoogd naar 5* en een vaste plek in mn top 10.

Shawshank

Om niet te langdradig te zijn, want je raakt natuurlijk toch eigenlijk nooit uitgepraat over deze: wat is dit toch een prachtige samensmelting van beeld en geluid. Maar natuurlijk niet voor iedereen, das logisch.

Vrij saaie film die ondanks een goed begin steeds verder en sneller de berg afrolt. Het magere moraaltje dat je van kilometers afstand aan ziet komen maakt thans weinig of geen indruk meer, terwijl je een aantal andere films van de regisseur wel degelijk tijdloos kan noemen. Ik meen me nochtans te herinneren dat ik deze Kubrick vroeger fenomenaal vond, mede dankzij een geweldige McDowell. Na deze toevallige herziening ga ik hier slechts deels mee akkoord. De theatrale manier van acteren blijft nog steeds leuk, maar zorgt niet voor een algemene goedkeuring. Ook de overdosis aan klassieke muziek blijkt uiteindelijk nefast. In feite gaat alle lof richting cast, want daarnaast is er werkelijk niets dat overweldigend of imponerend overkomt op mijn bescheiden persoontje.

3,00 (2,75)

subliem

Ik ga hem toch met een halfje omhoog gooien, wat blijft deze film toch lang nasudderen.

Net voor de (geloof ik) 4e keer gezien. Briljant. De combinatie van het intrigerende plot + de schitterende sfeer, briljante muziek én Malcolm McDowell maken dit toch echt één van de beste films die ik ken. Kubrick is een held en schrijft met A Clockwork Orange wederom een stukje filmhistorie. Ik zag zelfs een (kleine) '2001' verwijzing? Dacht 't wel! Prachtige film. ''Welly, welly, wel!''

heus, je punt is nu wel duidelijk hoor.

Clockwork Orange

Ik was denk ik 10, 12 zoiets.

En mijn vader had Clockwork Orange gehuurd.

De film was al uit 1971 maar uiteraard waren oudere films pas vanaf het moment dat de videoband er kwam ineens weer beschikbaar.

Kun je je nu niet meer voorstellen maar ooit waren films eenmaal uit de bioscoop dus gewoon foetsie.

Enfin, als kind zag ik die intrigerende witte hoes met die afbeelding, een soort jongetje met een mes door een driehoek heen. Of was het een meisje, die wimper.......?

Om de een of andere reden werd ik van het allereerste moment als betoverd aangetrokken tot deze film.

De naam alleen al: Clockwork Orange. clockwork orange, ik kon er niet meer niet aan denken.

Wat was dat, een uurwerk, zou het tikken, een sinasappel.........?

Ik las wel 10 keer de achterkant door en vond " Ludovico's techniek" al zo spannend klinken.

Maar, er was natuurlijk no change in hell dat ik hem mocht zien van mijn ouders.

Echter, ouders slapen lang uit en kindertjes niet dus zondagochtend stond ondergetekende zachtjes op om 6 uur oid, in de wetenschap dat pa en moe waarschijnlijk tot zeker 11 uur in coma lagen en hoepla, daar verdween dit magische meesterwerk stiekem in de videorecorder.

En ik zat in mijn eentje in de koude donkere kamer behoorlijk opgewonden en een tikje bang klaar.

Het opvallende knal rode scherm verscheen, de duistere futuristische intro tune startte en het avontuur begon.

Gefascineerd was ik door Alex.

Wat een held! (jaja, ik was nog veeeel te jong om te beseffen wat een monster het was)

En wat een narigheid als het allemaal bergafwaarts voor hem gaat.

Had zelfs tranen in mijn ogen na zijn behandeling.

Maar het kwam goed en ik had de meest indrukwekkende kijkervaring acher de rug.

Wat is er goed aan de film?

ALLES.

Het sublieme acteerwerk, de costuums, de muziek, de combi beeld-muziek, de decors, de theatrale stijl die Kubrick hier koos die zo fantastisch werkt voor Burgess' verhaal.

Dit is een film die blijkbaar in 1 trip van briljant heid is gemaakt en die nog decennia lang zal door echoen. Een inspirator voor duizenden.

Sommige films worden in een bepaalde periode gemaakt in een bepaalde vlaag en hebben daardoor een sfeer die NOOIT meer terug te halen is, in bijv. een remake.

Een uiterst zwarte comedy, een toneelstuk 'soaked in blood' .

Tuurlijk, inmiddels 40 jaar oud, maar nog steeds is het een geweldadige verontrustende nachtmerrie.

De duivels boefjes die in witte pakjes door de theatrale decors heen dansen, als duivelse poppen in een nachtmerrie vol geweld, blijven voor altijd op mijn netvlies gebrand.

Vele malen herzien, 2 versies op DVD, ik heb de LP, de CD, een poster uit Londen, t-shirts, ik ben fan, punt.

Mooi verhaal, waarom niet de volle 5*?

omdat ik 1 dingetje minder goed vond:

de gevangenis periode, tot aan de behandeling.

in het boek is de gevangenis echt de hel, vol brute cipiers die hem in elkaar stompen de hele tijd.

in de film wordt de nadruk meer gelegd op het loze, het bijna melige.

de cipiers zijn eerder komisch dan scary.

dat deel is in het boek gewoon beter.

vandaar 4,5

Ik kan me niet herinneren dat de bewakers in het boek anders zijn dan in de film.

de gevangenis periode is in het boek toch wel behoorlijk anders hoor, qua gebeurtenissen en sfeer

Stanley Kubrick's a Clockwork Orange voldoet aan al mijn hooggespannen verwachtingen. Het eerste deel wordt je meegenomen in een absurde kliek waar Alex de nog absurdere leider van is. De boevenbende laat niks heel en lijkt ook totaal geen berouw te hebben om hun daden. De omgeving is hilarisch, van prachtige moderne villa's en gekke autootjes tot tot kunst verheven piemeltjes en bolhoedjes. De seventees waren volgens mij al vreemd, A Clockwork Orange doet daar nog een schep bovenop. Als Alex slachtoffer wordt van een overheidsingrijpen wordt al snel duidelijk dat we leven in een maatschappij waarin boefjes, zelfs als het gaat om de definitie van slecht, minder belangrijk zijn dan de publieke opinie en imago van hogerhand.

Wat een prachtig kleurengebruik, wat een origineel gekozen setting, wat een heerlijke rol van een hilarische Malcolm McDowell. Volle score met een griffel.

Nooit geweten hoeveel problemen Kubrick met deze film heeft gekregen in Engeland. Wat op IMDB staat over Anthony Burgess is ook totaal tegenstrijd met Wiki.