Full Metal Jacket (1987)

Een van de beste oorlogsfilms ooit gemaakt, door een meester in zijn vak, Stanley Kubrick.

Prachtig opgenomen scènes en voortreffelijke acteerprestaties.

De film toont de waanzin van de oorlog, maar ook de meedogenloze opleiding van Amerikaanse jongens tot moordmachines. En ook daar slaat de waanzin toe.

Het was al een eeuwigheid geleden dat ik de film had gezien, heb hem destijds bij het verschijnen in de bioscoop gezien, maar hij maakt nu nog meer indruk op me dan toen.

En na meer dan 20 jaar is deze prent nog steeds bijzonder actueel.

Ik kan hem bijzonder aanbevelen !!

In elk geval, mijns inziens, de beste vietnamfilm ooit gemaakt. misschien niet beter maar wel vermakelijker als, Platoon en Apocalypse now.

De even humoristische als bizarre training, en de waanzin en tweestrijd van de oorlog. Echt een aanrader!

Ik maar denken dat Platoon en Apocalyse Now het neusje van de zalm waren. Totdat ik deze film zag. Beter dan Platoon (geen meesterwerk, matig einde) en 'Apocalyse Now' wat een goed begin en midden heeft maar waar ik de aandacht na 1,5 uur verloor.

"Seven-six-two millimeter. Full. Metal. Jacket."

Is zonet afgelopen.

Ik moet zeggen dat het de moeite is. Het eerste deel is echt zalig.
Enkel het laatste van het eerste deel is nogal bizar. Men bouwt een heel verhaal op rond die dikzak. En dan doet men er eigenlijk niets mee Waarom moest die en die drill-meester dood? Heeft toch niets met het verhaal te maken?

Vind ik misschien wel de sterkste scène. Samen met de scène als ze in de slaapzaal Pyle gaan slaan en als Joker daarna met zijn handen op zijn oren in bed ligt in een vergeefse poging om het gehuil van Pyle niet aan te hoeven horen. Kreeg echt kippenvel als hij zijn handen zo langzaam op zijn oren legt. Wat mij betreft is het eerste deel van deze film sterker dan het tweede.

Nee waarom het is heel realistisch.

Ik vond het nogal onrealistisch.

Wees maar zeker van dat er in het echte leven veel meer mensen harder gedrillt zijn ze.

Maar dat wil nog niet zeggen dat iedereen er even goed tegen kan....

Als een bokser een andere bokser keihard mept, kan die bokser dat incasseren. Als die bokser zijn vrouw nu veel minder hard mept heeft die evenveel of misschien nog wel meer pijn. Gomer Pyle kon er niet meer tegen, hoewel er beslist wel mensen bestaan die er wel tegen zouden kunnen.

Ik vond het overdreven.

En ook redelijk ongepast in de sfeer van de film.

En ook redelijk onzinnig aangezien er later in de film niet meer op teruggekomen wordt.

Is het dan echt nodig dat alle gebeurtenissen een echt doel moeten hebben in de rest van de film?

nee, maar ik vond het bizar en niet in de film passend.

Het is juist de perfecte afsluiter: Van de kille klinische opleiding, naar het zonnige levendige Vietnam. Dat het bizar is, vind ik meestal juist groot een pluspunt.

Ik had liever gehad dat de dikzak en mr Hartman mee gingen naar Vietnam, en dat Dikzak daar dan sluipschutter kon spelen ofzo (ie was toch goed in schieten?).
mr Hartman kon daar dan ook eventueel afgeknald worden ofzo.

Grappig idee, maar zo'n opleidingsinstructeur gaat natuurlijk niet mee naar Vietnam, die gaat de volgende groep klaarstomen (in principe ).

Die heeft zn tijd al uitgediend en mag nu nieuwelingen gekmaken, wat dus ook gebeurt.

Het hele idee achter het eerste deel (de drill-training) was de onmenselijkheid laten zien waarmee het Amerikaanse leger normale mensen in kille moordmachines verandert. Gomer Pyle die daardoor volledig doorslaat en zich 'revancheert' op de drill-sergeant en zichzelf vervolgens overhoop knalt is hier de schokwekkende climax van. Absoluut niet ongepast want je oogst wat je zaait.

En het idee dat AGE-411 zelf voorstelde zou juist lachwekkend cliché zijn, iets waar je bij Kubrick niet mee moet aankomen. Overigens lang geleden dat ik deze film ooit heb gezien (vandaar nog geen score), maar weet nog wel goed dat het tweede deel (Vietnam) veel minder indruk maakte.

Nouja, ik blijf het iets zeer dwaas vinden en onrealistisch en het is en blijft voor mij een minpuntje.

Jammer dat je me niet in de verste verte hebt kunnen overtuigen van je punt.

just shut the fuck up, donny

Wederom een Stanley Kubrick-film die mijns inziens schromelijk overgewaardeerd wordt.

De film is niet meer dan gemiddeld. Het verhaal is nergens bijzonder, een beetje een dertien-in-een-dozijn-oorlogsfilm.

Er lijkt gedurende de film ook niet op enig moment naar een bepaald plot toegewerkt te worden. En dat plot komt er ook helemaal niet. Dat zal misschien wel de bedoeling zijn geweest, maar dat maakt de film er niet beter op.

Het begin van de film was wel veelbelovend. De scènes met de 'drill sergeant' zijn vermakelijk. Tot aan het moment dat de soldaten werkelijk de oorlog in gaan, is de film dan ook erg sterk. Daarna zakt het naar een bedenkelijk niveau, waarin de scènes onsamenhangend zijn. Er zitten nog wel een aantal aardige momenten in, wat er voor zorgt dat ik net een voldoende toe kan kennen.

3*.

Dezelfde jongens worden na hun training gevolgd in de nutteloze Vietnamoorlog en we zien hoe ze in de oorlog proberen te overleven.

De film gaat over de zinloosheid van oorlog. Wat moest je nog meer hebben mss?

Zoals enkele mensen boven mijn al hebben gezegd, ik had ook sterk het gevoel dat de hele film nogal onsamenhangend was. Het eerste stuk met de trainingen had op zich goed aangesloten met de rest van de film en ik kan begrijpen dat sommige mensen het niet kunnen uitstaan om constant zo vernederd te worden, maar de dood van Gomer Pyle en die sergeant/generaal (?) had werkelijk geen enkele invloed op de rest van het verhaal. En om dan ook gelijk zo'n vrolijke scène met een hoertje erachter te plakken deed het effect van de dood van Gomer Pyle nogal teniet, al zal Stanley Kubrick dat vast met opzet gedaan hebben. Ik vond de tegenstellingen die in de rest van de film ook voorkomen van wrede momenten en dan opeens iets vrolijks een beetje moeilijk te behappen. Vooral de scène voor de eindscène en de eindscène lieten me nogal leeg achter. Omdat ik het toch helemaal geen slechte film vond geef ik

3,5 sterren.

Mijn cijfer blijft staan. Eerste helft zeer goed, tweede helft matig en rommelig. Acteerwerk was ook niet altijd even overtuigend in dit stuk.

Toch 4 sterren. Eerste deel is gewoon perfect, tweede deel weet dat niet vast te houden maar dat maakt het eerste deel niet minder perfect. En het 'negeren' van de dood van Pyle en de drill-sergeant heeft natuurlijk te maken met het feit dat ze inmiddels zo diep in de oorlog zitten dat ze zich daar niet meer druk over kunnen maken, het gaat nog maar puur om hun eigen hachje.