Halloween II (1981)

Matige film waarin een ontsnapte psychopaat tijdens halloween-nacht huishoudt in een stadje. Dit vervolg begint direct waar de eerste film ophield. Deze slasher is dan ook voornamelijk meer van hetzelfde, waarbij de muziek van John Carpenter ook weer effectief is. Een paar obligate schrikmomenten en uiteraard een flink aantal moorden. Hier en daar onbedoeld grappig en Jamie Lee Curtis krijgt niet veel te doen hier.

More of the same of the night HE came home.

Het was duidelijk nog een beetje nieuw, zo'n horrorhit in 1978. Een paar jaar later zou bij een succes van dat kaliber er hetzelfde jaar nog een vervolg in productie gaan, maar bij Halloween duurde het heel even. John Carpenter had geen zin terug te keren, maar er werd meer geld geboden, dus hij besloot alsnog terug te komen, alleen ditmaal niet als regisseur. Rick Rosenthal kreeg dus de taak om Carpenters eerste film over te doen. Rosenthal had ook de gedachte om er echt een herhalingsoefening van te maken en in te zetten op spanning en sfeer, zoals het origineel. Het zou niet lastig zijn om in de sfeer van de eerste film te blijven, want Halloween II pakt letterlijk de draad op waar de vorige film ophield. Een interessant idee om je vervolg van een paar jaar later précies aan te laten sluiten bij het origineel. Maar qua inhoud en kwaliteit kan Halloween II niet op tegen die eerste film.

Want nadat Halloween een groot, baanbrekend succes was, kwamen er allerlei ripoffs - met Friday the 13th als een van de bekendste - uit de grond en Halloween II moest mee in die trend van slasherfilms. Waar Halloween nog iets unieks had, daar doet Halloween II precies wat andere slashers begin jaren 80 deden. We zien dus niet langer alleen Michael, Donald Pleasence en Jamie Lee Curtis, maar vooral ook een paar geile verplegers en verpleegsters die in een donker ziekenhuis om het leven worden gebracht. De film opent al met een paar willekeurige omwonenden, die er puur zijn om afgemaakt te worden. Jamie Lee Curtis ligt de halve film in slaap en Donald Pleasence is terug, maar heeft zijn subtiliteit thuisgelaten; hij is hier vooral over de top aan het schreeuwen "He's a maniac! I shot him six times! He's not human!' De man lijkt zelf een maniak geworden. Maar het leek er vooral op alsof Pleansence dronken was tijdens de opnames; er zit een groot verschil in zijn spel in deze film en de vorige.

Het moge duidelijk zijn dat al die aandacht die gaat naar die tieners in het ziekenhuis de film geen goed doet. Had de eerste film al geregeld wat trage, oninteressante sequenties die iets te lang door gingen; hier doet Rosenthal het met nog saaiere personages en de film lijkt soms echt stil te staan, er zit geen vooruitgang in. Het budget was weliswaar hoger, maar net als de eerste film lijkt er af en toe geen lamp op de set aanwezig te zijn geweest. Verder is Halloween II natuurlijk bekend als de film die het plotpunt introduceerde dat Laurie de zus is van Michael. Een plotpunt dat in de nieuwe Halloween met Jamie Lee Curtis weer van tafel wordt geveegd, want Carpenter vond het eigenlijk altijd al een bespottelijke twist. En dat is het ook wel. Hoewel de vervolgfilms de serie en het personage Michael Myers nog veel meer om zeep helpen, je ziet in Halloween II al goed dat Halloween eigenlijk een stand-alone film had moeten blijven. Enkel het einde, waarin Pleasence zichzelf opoffert om Myers te doden, waarna Myers nog heel even uit het vuur komt wandelen is gaaf. De rest van dit inwisselbare vervolgje is een hele hoop zo zo.

2,5 sterren.

Iets minder dan deel 1 daar we nu meer richting een slasher gaan. De setting is wel leuk maar we krijgen nogal weinig weerstand van de omstaanders. Het gaat allemaal wel heel makkelijk voor Myers. Een aantal stereotypen kunnen niet ontbreken zoals een dikke bewaker en geile verpleegsters. Gelukkig voor ons neemt de cameraman een prachtig stel borsten in beeld. Het leidt misschien tot zowaar de beste scène van de film waar ze Myers zijn hand likt en hem verward met de dude waar ze mee bezig was. Hetzelfde zagen we ongeveer in deel 1 waar Myers er als een spook bij ging lopen..

Je merkt dus dat dit deel goed verdergaat en gelijkenissen vertoont met deel 1. Anderzijds zijn we inmiddels meer te weten gekomen over Myers en is zijn verschijning niet langer creepy. Dat is het enigste dat de film tov deel 1 verloren is. Iets meer kills zitten er in dit deel daar er geen lange introductie meer nodig was en er dus meer tijd was voor de horror. Dat lijdt er misschien toe dat het iets teveel hetzelfde wordt, al is het zeker een goede slasher.

“I shot him six times! I shot him in the heart, but... he's not human!”

Prima tweede Halloween film. Halloween II gaat gelijk verder waar de eerste film ophield en we volgen Myers, Loomis en Laurie, die nog steeds zeer vermakelijk zijn om naar te kijken. Sterke personages, en ook de sfeer is nog steeds een groot pluspunt. De moorden zien er wat amateuristisch uit, maar dat is ook wel de charme van deze films. En Myers is nu een onverwoestbare superheld, maar dat was in de eerste film ook al zo. Het ‘Laurie en Michael Myers zijn broer/zus subplot’ voelt overbodig, en gelukkig werd dit in de laatste film losgelaten.

Daar ben ik het mee eens. Dit deel is duidelijk beter dan het trage eerste deel, er zit meer vaart in en de sfeer (en muziek) is erg spannend. Leuk om Curtis en Pleasence terug te zien en ook tof dat de film verdergaat waar deel een eindigde. Ik herken ook Ana Alicia, die ik nog ken als Melissa uit de tv-serie Falcon Crest. Wat ik wel erg toevallig vind, is dat die kerel aan het begin van de film net dezelfde overall en hetzelfde masker draagt als Michael Myers. En waarom reageert hij niet als de politie hem wil stoppen? De spanning wordt ook een beetje weggehaald, als men Myers laat zien nog voordat de lijkschouwer kan bepalen dat het om een andere jongeman gaat.

Tja als je publiek roept om meer Michael Myers, is het niet gek dat er meer komt...en dit vervolg gaat direct door waar het eerste deel eindigt. Aan regisseur Rick Rosenthal (maar wel onder toeziend oog van Carpenter) de ondankbare taak. Ditmaal maakt Big Mike het ziekenhuis onveilig want Laurie Strode, (nog steeds Jamie Lee Curtis) is daar opgenomen. De kills zijn zoals het hoort wat gewelddadiger geworden (‘unrated’ versie) maar ook zijn er meer inconsequenties; wie wil dit ziekenhuis niet? Er zijn meer verpleegsters dan patiënten of hielden deze zusters zelf ook een verborgen agenda? Laurie is niet stuk te krijgen en gaat aan de wandel terwijl ze compleet onder de verdovende medicatie zat. Maar deel twee is qua sfeer en grofheid, uiteindelijk ook een erg prettig vervolg geworden.

Een hele degelijke film, tegen mijn verwachting in. Het haalt uiteraard de klasse en de spanning van het eerste deel niet, maar Halloween II overstijgt toch wel in grote mate het niveau van de gemiddelde jaren 80 horror sequel. Het is vooral fijn dat de film onmiddellijk start waar de eerste geëindigd is, en op een vrij logische manier hier op verdergaat. Op die manier voelt het bijna aan als een two-parter met deel 1. De sfeer zit goed, en de setting van het ziekenhuis is heel tof. Van deze setting wordt ook goed gebruikgemaakt; die donkere gangen, lege kamers, etc: het roept een creepy gevoel op. Dat nagelbijtende gevoel van spanning, wat het eerste deel wel had, ontbreekt hier wel grotendeels vind ik. Het begint al meer in standaard slasher-territorium te geraken; meer kills, minder spanningsopbouw. De vervolgen zullen deze trend ongetwijfeld wel verder volgen, dus ik weet niet hoe geïnteresseerd ik daar nog in ben. Oh ja, en de twist dat Laurie de halfzus is van Myers is toch ook echt heel dom. In het eerste deel was juist het feit dat Myers ogenschijnlijk toevallig koos om Laurie te volgen, angstaanjagend. Dat wordt hiermee tenietgedaan.

3.5*

Door alle wirwar van delen die andere delen negeren in de reeksen weet je soms niet meer wat canon is en wat niet. De nieuwe films negeren alles vanaf deel 1. H20 en Resurrection negeren deel 4, 5 en 6 weer. Het is zonde dat er geen eenduidige lijn in deze reeks is.

Aan dit deel zitten Carpenter, Hill en Cundey nog verbonden en dat straalt er vanaf. De film is erg sfeervol met mooie creepy beelden, de soundtrack is iets aangepast en wordt ook redelijk klein gehouden. Iets dat in veel vervolgen vaak ontbeert Toch jammer dat het net even wat minder talentvol oogt op het horrorvlak. Er zitten wat goedkope en valse jump scares in, de gore werkt niet echt lekker en het einde van de film mist wat impact. Dit was als een soort van afsluiter bedoelt destijds, waarom dan zo'n familieplotje erbij bedenken? Die vervolgens niet echt vast wordt gehouden.

Desalniettemin kan ik dit vervolg nog prima pruimen.

Verlaagd 3,5* > 3,0*

Verrassend goed vervolg op het eerste deel waarbij dit tweede deel eigenlijk perfect aansluit bij het vorige deel. Deze film heeft heel wat kills te bieden waardoor het horror entertainment voortdurend aanwezig is.

De locatie in het ziekenhuis wordt goed gebruikt en zijn schimmige aanwezigheid op de achtergrond vergroten de spanningskracht. Prima film ! 7/10

In Halloween II brokkelt de illusie dat het wonen in een suburb synoniem is aan veiligheid en geborgenheid door toedoen van Michael Myers verder af. De gemaskerde verschijning gaat weer stevig tekeer. Halloween II begint met de herhaling van de slotscènes uit de eerste film en toont daarna de herrezen Michael Myers die door de voortuinen en stille straatjes van de suburb dwaalt op zoek naar zijn favoriete moordwapen en naar meer slachtoffers. Een mythe is definitief geboren.

Halloween I liet een interessante vraag naar boven komen. Hoe menselijk is Michael Myers eigenlijk? Aan het einde van Halloween I leek Myers te beschikken over bovennatuurlijke eigenschappen. In dit vervolg spreekt Dr.Loomis (wederom fantastisch gespeeld door Donald Pleasence) zich daarover duidelijk uit. Hij beschouwt Michael Myers niet als een mens. Misschien was Myers dat ooit, maar die kwalificatie geldt niet meer. Volgens hem is Myers de verpersoonlijking van de diepste angsten die in ons zelf leven. Hij is een bovennatuurlijke personificatie van het zwarte deel van ons onderbewustzijn. Niet fijn om mee geconfronteerd te worden en heel moeilijk om te verdelgen.

De film is gewelddadiger en explicieter geworden. De tijdgeest (jaren 80) vraagt daar ook om. De regie van Rick Rosenthal wijkt verder niet veel af van die van John Carpenter. De sfeer is er. De setting is heerlijk. De film speelt zich voornamelijk af in een ziekenhuis waar ‘s nachts verbazingwekkend weinig personeel rondloopt. Om over patiënten maar te zwijgen. Die verlatenheid en de ruimtelijke begrenzing worden in de film goed gebruikt om de sfeer heerlijk duister en beklemmend maken. De psychopaat en zijn slachtoffers maken het plaatje vervolgens compleet.

Halloween II is een fijne slasher.

Halloween 2 is een prima vervolg op het succes van deel 1. De spanning en het verhaal sluiten prima aan en het geheel is uiterst vermakelijk.

Kan het hier grotendeels mee eens zijn , als Rosenthal de bedoeling had om de sfeer uit deel 1 nog eens dunnetjes na te doen is hij daar niet in geslaagd .
Dat begint al met de openings scene die eigenlijk het einde van deel 1 nog eens laat zien maar dan met de soundtrack die veranderd is en de plank volledig mis slaat , hier zie je ook dat de soundtrack als ondersteuning in deel 1 heel sterk was maar in dit 2e deel een slap aftreksel is .
Ook de spanningsopbouw is een heel stuk minder , wel meer bloed en gore maar daar is het in deel 1 nooit te doen om geweest .
Wat overblijft is een matig deel 2 , als slasher soms aardig met inderdaad een redelijk einde maar als totaalplaatje teleurstellend .

Beter en spannender dan de eerste. Maar tot nu toe vind ik de 2018 versie het leukste.

Ik vind het wel gaaf dat de film precies na deel 1 begint erg goed in elkaar gezet. Ik houd er van

Na kerstavond met Halloween en deel 2 nog op de harde schijf was het geen rare gedachte daarmee verder te gaan ookal zijn de cijfers iets minder. Maar goed, hey ho, let's go!

Het startpunt is duidelijk of juist onduidelijk want even waan ik me in de vorige film, en aangezien ze na elkaar uitgezonden waren en opgenomen vermoedde ik even dat ik in een buffer van de vorige opname zat. Maar nee, het geheel loopt in elkaar over met de afgevuurde schoten en het verdwijnen van het lichaam. Duidelijk het gevaar is nog niet geweken met Laurie onderweg naar het ziekenhuis en Myers weer op jacht. Iets dat toch aanzienlijk minder goed wordt uitgewerkt, alhoewel, het is maar hoe je er naar kijkt. Want waar in de eerste film het bloedvergieten lang op zich laat wachten wordt hier al veel sneller toegeslagen. Samen met het verschrikkelijk slecht ogende ongeluk waarbij de look a like geplet wordt is duidelijk dat de subtiliteit en opbouw van de eerste definitief is los gelaten voor een directere aanpak.

Heel vervelend is het allemaal niet ondanks de gemakkelijkheid, Halloween blijft in die zin herkenbaar voor het genre waar het in '78 in doorbrak en duidelijk zijn films als Scream te herkennen in de opzet van dit geheel. De doden vallen weer rijkelijk, op creatieve wijze ook wat dat betreft, Curtis kan er weer op los schreeuwen en vluchten, het ziekenhuis kent een aantal leuke zusters en de tune is herkenbaar als altijd. Hoewel kwalitatief wel iets minder voldoet ook dit deel prima voor een beetje vermaak zo op Tweede Kerstdag.

Na de babysit in het eerste deel krijgt in dit tweede deel het ziekenhuispersoneel het hard te verduren. Bij psychiater Donald Pleasance lijken intussen ook de stoppen wat door te slaan. Hij wil niet liever dan zijn patiënt doden. Om maar te zeggen dat de gezondheidszorg zwaar onder druk komt te staan . Qua sfeerschepping en uitvoering vind ik het een goed gemaakte film. De moorden van Mike worden ook wel wat creatiever en sadistischer tov het eerste deel. Kan wel enkel bekeken worden samen met het eerste deel of je mist heel wat. Als stand alone film vind ik het tekort komen qua opbouw. Maar opbouw is duidelijk nooit de bedoeling geweest. Liever wordt de kijker getrakteerd op achtervolgingen in het ziekenhuiscomplex. Mike krijgt hier ook welhaast bovenmenselijke krachten. De manier waarop hij telkens weer uit de doden terugkeert … In het eerste deel is dat nog helemaal niet zo aan de orde. De menselijkheid vind ik net angstaanjagender dan een bovennatuurlijk geval. In zijn geheel genomen zeker een vermakelijke film met een iconische soundtrack.

Samen met het eerste deel herzien gisteravond. Dit waren de twee delen die de spanning van de reeks echt toonaangevend vast wisten te houden. Het verschil tussen deze film en de vorige is vooral dat deze wat grootser wordt opgezet en het daardoor meer zoekt bij de brutale moorden dan de beklemmende spanning. Deze iets onevenwichtigere combinatie zorgt ervoor dat dit vervolg van regisseur Rick Rosenthal het niet kan halen bij de originele klassieker, maar wel redelijk in z'n sporen blijft staan. Bijzonder matig is het nieuwe, opgeblazen masker van Michael Myers en het soms krankzinnige gedrag van Donald Pleasence. Dat moment waarop hij z'n snuit bijna volledig in het gezicht van Jamie Lee Curtis drukt in de gang van het ziekenhuis om te vragen of het goed gaat zorgt voor misplaatst ongemak, maar als acteur draagt hij nog altijd zijn steentje bij. De bewerking van de soundtrack is logisch, alhoewel iets minder geslaagd in vergelijking met de originele muziek. Al bij al blijft het een genietbaar vervolg met genoeg griezelwerk en tempo om niet weg te zakken. De delen die hierna in de (originele) reeks werden uitgebracht lagen me allemaal aanzienlijk minder.

Best redelijk, maar haalt het niet bij het origineel. Die was veel luguberder, en minder expliciet. Daar was het kwaad minder in beeld, en kon het overal opduiken, dat suggestieve alleen al gaf me kippenvel, kortom die ging echt onder mijn huid zitten. in tegenstelling tot deze. Zeker niet slecht, maar hier is het meer van dik hout zaagt men planken, deel 1 is veel subtieler imo. Maar toch zeker 3 sterren waard.

Film die ik toch wel een tijdje gemeden heb, ondanks dat ik de klassieker van John Carpenter uit 1978 echt helemaal geweldig vind. Die film is toch wel bijna ieder jaar vaste prik geworden zo eind oktober. Misschien is dat ook juist wel de reden: beter dan die film kan het toch niet worden. Dát en het feit dat dit volgens mij de meest slordige franchise is die er bestaat. Het vervolg uit 2018, dat ik wel gezien heb, zou dit tweede deel en andere vervolgen namelijk weer links laten liggen.

Dat laatste blijkt inderdaad het geval. Men kiest hier voor de twist om Michael Myers uit de bus te laten komen als broer van Laurie, hetgeen in het late vervolg genegeerd, zelfs bespot, wordt. Ergens kan ik het begrijpen, want ik vind die twist ook niet heel erg goed uit de verf komen. Het lijkt er een beetje bij gesleept en voelt ook niet geloofwaardig. Het is veel aannemelijker als je het origineel bekijkt dat Michael willekeurig te werk gaat en niet bewust achter Laurie aan zit.

Halloween II weet nog best te vermaken als 80s horror flick. Zeker de momenten in het ziekenhuis leveren toch wel enkele brute momenten op, waaronder natuurlijk de beruchte scène met de badkuip: toch wel zo'n scène waar je nekharen van rechtovereind gaan staan. Ook daarna, wanneer Michael weer achter Laurie aan gaat, is de spanning bij vlagen goed voelbaar, waardoor het tot het einde best een onbehaaglijke zit blijft.

Maar het moge duidelijk zijn dat dit vervolg nog niet de schoenveters van het origineel mag strikken. Het vervolg is een stuk luidruchtiger (minder subtiel; zie bijvoorbeeld die belachelijke aanrijding), Loomis is de hele film dusdanig overstuur dat hij bijna onherkenbaar is geworden, het is allemaal nog veel meer over de top (Myers die de ene na de andere kogel vangt en gewoon weer opstaat), Laurie blijft veel te lang liggen pitten en zelfs de muziek, hoewel nog steeds afkomstig van Carpenter, weet gewoon niet dezelfde sfeer te creëren. De film komt dus eigenlijk nog het beste uit de verf wanneer je hem los probeert te zien van de iconische voorganger, wat natuurlijk bijna onmogelijk is.

Ondanks mijn nieuwsgierigheid had ik wel erger verwacht, dus ik kan uiteindelijk zeggen dat deze film me wel is meegevallen. Als tussendoortje is het zeker leuk, maar het is wel duidelijk dat het een film vol tekortkomingen is. Mochten andere delen nog op mijn pad komen, dan wil ik ze zeker een kans geven, maar de nieuwsgierigheid stopt hier wel voor mij gezien de weinige samenhang die hierna volgt. Eigenlijk onbegrijpelijk dat Jamie Lee Curtis en Donald Pleasence er nog zo vaak in zijn meegegaan.

3*

Deze sequel is vrij moeilijk te beoordelen. Sommige zaken zijn beter dan in de eerste film. De vele point-of-view camerastandpunten maken het een stuk enger, en heel vaak zie je Myers op de achtergrond gluren of rondlummelen. Ik vond dat goed werken en dat kwam in enkele scènes de spanning te goed, zoals de scène in het bubbelbad.

En dan waren er ook weer dingen die eindeloos ridicuul waren. De kliniek van Haddonfield lijkt slechts één patiënt te hebben : Laurie Strode. Heel wat personeel in die kliniek maar verder niemand te bespeuren. Ook dat rondrijden van Dr Loomis met die politieman. Ze doen er precies uren over om hun verplaatsingen in Haddonfield te doen, waardoor het stadje de afmetingen van Bangkok lijkt te hebben. Het knappe origineel van Carpenter evenaren zat er niet in, maar stilistisch is dit de enige film die er in de buurt van komt en dat kun je wel een troef noemen. Kleine 3*