Eraserhead (1977)

Zeker geen filmpje voor de massa dit.. blijkt wel uit de (te verwachten) reacties

Het blijft een bizarre, onnavolgbare film, dit debuut van Lynch.

Jack Nance loopt door de film heen op met een vreemde blik. Zo van "wat gebeurt mij nu allemaal". Eigenlijk de blik die je als kijker hebt bij het zien van zoveel vreemde beelden en figuren.

Dit is de derde keer dat ik hem zie, en nu pas zie ik dat Shinya Tsukamoto wel erg hiernaar heeft gekeken toen hij met Tetsuo begon. Desolaat, industrie en een soundtrack waar menig industrial-bandje van zal watertanden.

3,5*

Nance loopt inderdaad een beetje verdwaast rond...

Die Henry irriteerde me mateloos :S en gewoon de hele film doorkijken alsof je net drie dagen aan de hasjpijp hebt gezeten. Wat ik overigens nog wel lollig vond was dat stukje wanneer die Henry op bezoek ging bij zijn schoonouders. Die oma (wat in vredesnaam had die voor toegevoegde waarrde? ) die pa met zijn grijns (ook erg grappig) die trillende kip en die moeder die raar begon te doen was helemaal hilarisch

Een vreemde/bizarre film, op z'n zachtst uitgedrukt.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik de betekenis van deze film totaal niet kon vinden, maar na het lezen van één van geplaatste links op pagina 2 vallen de puzzel-stukjes wel op zijn plaats. Door de bizarre gebeurtenissen had ik ook bar weinig tijd om hierover na te denken.

Toch viel mij interesse vaak weg tijdens het kijken.. De sfeer was er wel, maar op de één of andere manier niet zo sterk als in een aantal andere Lynch films.. Misschien mede dankzij het feit dat de hele film constant bedelft wordt door scenes vol symboliek, waarvan sommigen naar mijn mening ook best onduidelijk zijn.

Wat ik ook zeer miste, is de mysterieuze sfeervolle muziek die normaliter in Lynch films te vinden is. Gezien de leeftijd van deze film niet vreemd overigens..

Gezien ik niet zo goed weet wat ik met deze film aanmoet, voor nu 3*

Ik snap niet echt heel veel van deze film.

Kan iemand uitleggen wat de rode draad is, zelfs dat is mij niet duidelijk

de rode draad is dat je moet kijken naar de film puur om te kijken naar de film. het gevoel dat bij je opwekt enzo maakt het amusant. lynch maakt zijn films vaak zo dat het onmogelijk is om te weten wat het plot precies is, hij maakt hierbij gebruik van dromen zonder dat je weet wat precies waar en onwaar is. dit kan gezien worden als zijn masterpiece, maar toch heb ik maar 3.5* gestemd omdat ik bijna in slaap viel

Zo dat was Eraserhead...

Ik heb lang (heel erg lang) naar de film uitgekeken en was dan ook blij te horen dat hij op tv zou komen zodat ik hem eindelijk eens kon zien en ik heb er wisselende gedachte over. Aan de ene kant was dit een hele bijzondere ervaring, ik dacht dat ik al heel wat vage filmpjes had gezien maar dit spant werkelijk de kroon. Er valt eigenlijk niet veel logica uit de film te halen, dit vooral omdat hij geen duidelijke verhaallijn kent maar dat boeide me verder echt niet. Ik heb op en top genoten van wat ik zonet heb mogen aanschouwen. Dit is gewoon pure horror, het ijzingwekkende lugubere bizarre griezelige sfeertje in combinatie met de spookachtige wind en regengeluiden, de vele creatieve scenes, bizarre personages en het aparte wereldje waarin het zich allemaal afspeelt (zelfs je ergste nachtmerrie kan daar nog niet aan tippen). Maar aan de andere kant vond ik het af en toe een klein beetje langdradig allemaal, duurde het een tijdje eer ik er helemaal inzat en vond ik het af en toe toch allemaal ietsjes te bizar, maar goed dit was nog maar mijn eerste kijkbeurt en dit lijkt me echt een film die pas echt geweldig wordt wanneer je hem vaker ziet, zal hem dan ook snel eens herzien voor een beter oordeel en natuurlijk om sommige dingetjes wat op te klaren. Kortom een uiterst uniek en bijzonder interessant debuut van Lynch die ik niet snel zal vergeten simpelweg omdat het op niets lijkt wat ik ooit eerder zag. Houd het voorlopig op een dikke-

3,5 sterren

Maar eens opgenomen vandaag. Ik moet 'm hoognodig herzien, dit is aan een serieuze herwaarding toe. Ik ben er op basis van een paar minuten vrij zeker van dat ik aanzienlijk hoger uitkom dan mijn 2 sterren van zo'n kleine vijf jaar geleden.

Tom-Junkie XL-Holkenborg heeft mij een topavond bezorgd. Hij gaf een eerlijk inkijkje in zijn leven en dan tracteert hij ons op de debuutfilm van Lynch. En wat voor een debuut.

Een totale eigen bizarre sfeer doet aan modern toneel denken.....Samuel Becket.....gemixed met horror en science-ficton. Het is allemaal pretentieus maar hij maakt het allemaal waar. De sfeer deed me ook denken aan films van Alex van Warmerdam: vooral de onderkoelde humor. Maar eigenlijk is Lynch 'gewoon' Lynch....

De associaties die hij met een zaadcel heeft.....zijn gweldig absurd en macaber.....maar dus ook door de overdrijving kolderiek. (En Lynch wordt bijna melig met die bloedende braadkip: wat weer andere emoties oproept.....Pa had zo zijn best gedaan!)

Daarom vond ik die opmerking van die moeder droogkomisch:

"He is premature but it is a baby" (als ik het goed onthouden heb)

Ik zat te twijfelen tussen een 4,5 of een 5....de spanning valt op het laatst weg, maar het perverse universum van Lynch is zo origineel, indringend (de geluiden) en vooral ook gedurfd...dat ik hem de volle pond geef.

Bedankt Tom! Het was een fascinerende avond.

Lol de rode draad van de film is het leven van Lynch zelf. Eraserhead is een autobiografische film die dealt over Lynch zijn emoties in een bepaalde fase van zijn leven, voornamelijk die van het vaderschap en de angst daarvoor.

Flink gezakt inmiddels de score. Te verwachten maar toch erg jammer.

Ach ergens is het ook wel leuk dat een grote groep mensen met deze film geconfronteerd is. Hoewel ze het misschien de eerste keer niet helemaal waarderen rekt het hopelijk wel hun filmsmaak en tolerantie een beetje op.

Ach, ik ben vrij tolerant, want ik heb Lynch een nieuwe kans gegeven na Mulholland Dr. en Inland Empire, films waarbij bij mij ook niet de vonk oversloeg. Ook deze was een tijdje interessant om te zien, maar het sloeg verder weer als een tang op een varken. Niet mijn smaak.

Raar,gisteren vond ik hem stuitend saai en was het een rotklus om hem helemaal te bekijken maar vandaag vind ik hem geweldig

Ondanks dat het Lynch' eerste is was het ook meteen een typische Lynch-film. Ongelofelijk luguber en eigenlijk ook wel een van zijn beste werken. Bizarre personages te over, en de sfeer is wederom ongeevenaard.

4* om mee te beginnen, dit is volgens mij echt een film die de volgende keren alleen maar beter wordt.

Ik vond het een interessante film, vol nachtmerrie-achtige beelden en industriele geluiden en een verhaal waar, zoals we intussen van Lynch gewend zijn, geen touw aan vast te knopen is. Het geheel is mooi geschoten in zwart-wit (wellicht ook om de low budget feel enigszins te verhullen) en het is leuk om te zien dat enkele dingen weer terug komen in latere Lynch-films, en met name Twin Peaks. Maar wat ik er van heb begrepen is het Lynch ook niet echt om het verhaal te doen, maar diende deze film meer als uitlaatklep voor Lynch's nachtmerries en het beklemmende gevoel dat hij had toen hij Philadelphia woonde. Of zoiets. Maar die anderhalf uur is voorbij gevlogen. 4*

Een film zonder kop en staart? Lynch heeft een mooie metafoor gevonden om zijn eigen angsten betreffende onaangepastheid te verbeelden: dat wat hij creeërt lijkt niet met een "eicel" te willen integreren..... hij zou een deel van zichzelf moeten weggummen......Voor mii bevat Eraserhead absoluut unieke zelfspot van een top-kunstenaar.

Zeer sfeervolle film! Erg rauw en benauwend. Ik had in de gids gelezen dat de vaagheid te vergelijken valt met die van Inland Empire, maar dat vind ik persoonlijk nergens op slaan. Inland Empire was voor mij veel vager, al snapte ik tegen het einde ook niet meer wat David Lynch nou precies wilde zeggen. Desondanks heb ik erg genoten!

4 sterren.

Ik vond hem echt machtig. Vanaf de eerste minuut fascineerde mij het hoofdpersonage al en de sfeer was geweldig. Alleen al dat tafel moment, waar hij die kip eet. En dan die verbogen houding als hij over straat wankeld. Helaas viel Ned2 herhaaldelijk vaak weg (5minuten zwart beeld steeds) en besloot ik hem, nadat hij voor de 3de keer weg viel, af te zetten. Door die gemiste minuten steeds weer verloor ik de aandacht en was het gewoon zonde om hem niet helemaal te kunnen zien. Dus deze haal ik binnekort wel op bij de videotheek.

ik vond het eerlijk gezegt een rare film dan prikt hij in zijn kip en leeft die kip in een keeer. dan zie je zon mens zingen en dankomt die kerl er in een ker en valt zijn hoofd eraf. en die baby is harstikke misvormt en ze staan er zo bij als of het hun niet opvalt. aa.n die ene kant was de film wel vaag en onduidelijk mar an die andere kan.t ook wel weer mooi apart en intrsant ik heb nog nooit zulke droom scenes gezien. kunstzinnige film 3.5

Damn, wat een bizarre film. Tweede keer nu dat ik hem heb gezien.

En heb intussen veel gelezen, o.a. wat hier in de links stond weergegeven. Het verhaal werd hierdoor wel iets duidelijker.

De vreemde, bizarre beelden worden nog eens opgekrikt door de muziek/geluiden, wat het nog enger maakte. Vooral het weerzien van dat babytje was eng, die maar blijft janken.

Meesterlijke film, ik geef hem nu een 5.

Wat moet ik er van zeggen. Ik denk dat het is niet mijn ding het allemaal het best samenvat. Mulholland Drive, Inland Empire en Lost Higway vond ik bijzonder sterk en Blue Velvet en Rabbits kon ik zei het in mindere mate ook nog waarderen.

Eraserhead is echter een ander verhaal. Voor mij was dit waarschijnlijk net een brug te ver. Kon er helemaal niks mee en had totaal geen gevoel of interesse in de personages. Zelden zo niet meegeleefd met een film. Moet ook toegegeven dat ik niet de hele film heb gezien. Ben tussendoor regelmatig maar wat gaan zappen omdat ik het gewoonweg niet meer kon opbrengen om hier nog in te investeren. Zal dus menig scene hebben gemist en zal de film ook nog wel een keer huren om hem in zijn geheel te kijken maar voorlopig kom ik echt niet verder dan een 0,5. Hopelijk gaat Lynch de komende jaren weer vrolijk verder met waar hij mee bezig is. Dus dat hij zijn bravoure en aparte karakter van zijn films intact houdt maar dat wel in combinatie met personages en karakters waar ik als kijker wat mee kan en met mee kan leven. Zijn laatste films getuigen hier in ieder geval al van dus denk dat Lynch ook zelf heeft ingezien dat er nog iets ontbrak aan zijn films. Wat mij betreft kan ik na Eraserhead enkel concluderen dat Lynch veel heeft geleerd van zijn eerste experimenten en zichzelf als filmmaker flink heeft ontwikkeld de laatste jaren. Helaas maakt dat Eraserhead niet beter.

wat moet je over deze film zeggen.het is niet zo zeer een film met een verhaal maar meer een film over gevoel en dat gevoel wat die film met je deelt is erg meeslepend.Eigelijk zit je niet te wachten op dat irritante gevoel wat de film met je doet,maar je word toch meegezogen daarin.

ik kan het ook niet echt een film noemen maar een Kunstuiting.

En als kunst kan ik deze film zeker wel waarderen als speelfilm echter niet.ik ga hem zeker nog wel een keer kijken om de diepe betekenis van de film te ontravelen.

dit is wel een horror waar je van moet houden. vaagheid vreemde

dingen. zonder geweld en bloed of schrik effects. maar een film

waar je met alle ????????? naar moet kijken. de beelden en het Geluid zijn wel super creepy.

Mij te artistiek en te theatraal, een fikse tegenvaller dus.

Het geluid vond ik ook heel bizar. Muziek kunt ge het niet noemen. Bij IMDB hebben ze ook een mooie titel gegeven bij User Comments : "Ask six people exactly what Eraserhead is about and you will get six different answers".

Lynch heeft me tot nu toe nog nooit teleurgesteld. Sterker nog, alle films van Lynch die ik tot nu toe gezien heb staan bij mij op een 4,5. Dat doe ik niet om interessant te doen of omdat het zo cool is zijn films goed te vinden (anders had ik er gelijk wat in mijn top 10 gezet), maar omdat het me interesseert, fascineerd en me vastpakt en me de hele rit ook niet weet los te laten.

Bij de opening was het al gelijk raak. Het voelde enerzijds of er iemand aan het werk was die precies weet wat hij moet doen en anderzijds alsof het een of ander project was gemaakt door enthousiaste hobbyisten. En nergens heb ik me af hoeven vragen waarom de film nou in zwart-wit was geschoten. Het was gewoon zo en het paste er goed bij. Het kwam in elk geval mooi uit bij de special effects die absoluut goed uit de verf kwamen. Er kwamen ook allerlei vergelijkingen in me op zoals Pi, Forbidden Zone, de videoclips van Tool, werken van Jan Švankmajer en de beelden die de experimentele electronicmuziek van Tom Disseveld in mij naar boven brengen.

Interesanter dan de visuals vond ik dan nog wel de audio. Gesis, gekraak en een hooverende bass, zo'n aparte geluidenbrei had ik tot nu toe nog nooit in een film gehoord. Was duidelijk een van de meest sfeerbepalende elementen in de film.

Kortom: Heerlijk weirde, beklemmende en lekker smerige film. Wel weer jammer dat niet alle scenes even goed waren. Bij elkaar een enorm sterke film, maar de ene scene was dat heel wat meer dan de andere. En ik wist ook niet helemaal was ik moest denken dan dan meisje met die grote wangzakken (vond ik trouwens wel het engste figuur uit de hele film, schrok telkens weer wanneer ze in beeld kwam).

En echt de aller, allerbeste scene uit de gehele film vond ik op de een of andere manier wanneer die baby ging lachen. Zowel een erg grappige als erg enge scene. Dat smerige lachje in combinatie met dat vieze gezicht..AAA! Echt fantastisch

Overigens had ik geen last van een feel-bad gevoel achteraf, iets waar ik wel over gelezen heb. Waar ik dan weer wel last van kreeg was een lichte paranoia, dacht toch af en toe dingetjes te zien of over mijn arm voelen kruipen.. een 4,5* voor dit werk, dat ik ooit nog eens zou willen herzien.

Idd zeg. Heerlijke duistere industriële soundscapes.

Ander hoogtepunt was natuurlijk die grijnzende vader. Wat een freak zeg Typisch Lynch-personage.

De mensen die de soundtrack van Eraserhead prijzen moeten vooral maar eens op zoek naar films als Rubber's Lover en Tetsuo (indien ze die nog niet gezien hebben). Daar wordt het allemaal nog een stapje verder gebracht, én met betere montage.