Eraserhead (1977)

het buitenbeentje in het oevre van Lynch als je het mij vraagt

zeker geen slechte film maar kan 'm niet omarmen

Lynch' oeuvre bestaat uit louter buitenbeentjes...

Straight story en Elephant man zijn toch geen buitenbeentjes

maargoed voor deze keer ga ik erin mee: Eraserhead is voor mij hét buitenbeentje der buitenbeentjes

Straight Story is wat mij betreft hét buitenbeetje in Lynch's oeuvre.

van deze kant kun je het ook belichten

a-typisch Lynch bedoel je. hier kan ik het alleen maar mee eens zijn

overigens kan ik de film die je noemt méér waarderen dan Lynch' debuutfilm

mijn favoriete Lynch

Eraserhead; een werkelijk uniek surrealistische kijk op een depressieve man in een sombere wereld. Niet voor niks een van Stanley Kubricks favoriete films

Ik moet toegeven dat ik pas na twee keer kijken de titel kon verklaren, althans dat denk ik. In een van zijn sombere zelfmoorddromen heeft het hoofdpersonage Henry een soort dialoog met god die voor hem verschijnt in de vorm van een dode boom. Henry communiceert in metaforen over zijn zonden en de consequenties hiervan (metafoor: monsterlijk kind), en god wilt hem helpen. Maar Henry zegt dat hij van karakter vreselijk slecht en verdorven is van binnen, (zijn hoofd gaat eraf en maakt plaats voor een hoofd van een gedrocht). God antwoord dan terug dat hij zijn zonden kan wegnemen (boom begint te bloeden= verlossing erfzonde door bloed Christus), maar Henry wilt zijn hele bestaan wegwissen.
In het Engels is het woord voor een gom een "eraser" en eraserhead de gom aan het einde van een potlood. Met het vervaardigen van een eraserhead, gemaakt van zijn hoofd, drukt hij in zijn droom metaforisch uit dat hij zijn bestaan wilt wegwissen. de zelfmoord aan het einde van de film toont dat hij hierin slaagt.

Waarschijnlijk zijn er nog vele andere interpretaties van deze film maar dit is de mijne alleszins;
heeft er iemand nog andere verklaringen?

Favoriete film van Charles Bukowski.

U gelooft me niet? Nou, doe maar wel.

Ook de favoriete film van Stanley Kubrick

Is dat echt waar? Dan moet ik deze zeker zien !!! Stanley Kubrick is voor mij een god op gebied van regisseurs

Na een herziening behoudt Eraserhead zijn plek plek in de staart van mijn persoonlijke top 10. Een geweldige ervaring en knap staaltje film. Ik heb ook een langere recensie schreven op mijn weblog.

Vind Twin Peaks een geweldige serie, de rest wat ik van Lynch gezien heb kan me niet zo bekoren, zo ook deze niet. Als bizar en vaag goed is, dan is dit de best film ooit, maar zo werkt het bij mij niet. Visueel vind ik het weinig aan en werd gek van het geluid, montage werkte voor mij al helemaal niet en als de acteurs het ''slecht'' moesten doen dan deden ze dat erg goed. Nee, deze film leek meer op een hobbyproject dan op een volwaardige speelfilm. Onsamenhangende ranzige scenes met hier en daar een kapotte lamp en verwarming, nee iets meer structuur en een boeiend personage waren hier wel op zijn plaats geweest. Heb wel respect voor Lynch als filmmaker en ben ook zeker van plan om alles te kijken wat hij gemaakt heeft, Blue Velvet en Inland Empire zullen binnenkort wel aan de beurt komen.

Blue Velvet is eigelijk toch weer wat anders dan Eraserhead en Inland Empire.

De paradox van Lynch: geen film die hij maakt is hetzelfde, en toch heeft hij wel degelijk een eigen herkenbare stijl.

Grappig dat juist zijn klassieker Blue velvet mij nauwelijks iets doet, en zijn gouden palm-winnaar Wild at heart al helemaal niet.

Twin Peaks Fire walk with me werd op het filmfestival van Cannes beloond met boeh!-geroep en die vind ik nu juist een van zijn beste, samen met Eraserhead, MD en Inland Empire.

Ach, ieder zijn meug, zal ik maar zeggen.

Heb Wild at Heart en Fire Walk with Me allebei ook nog niet gezien. Fire Walk with Me kijk ik pas als ik weer zin heb in Twin Peaks. Heb zo wel het vermoeden dat Wild at Heart en Blue Velvet me beter gaan bevallen dan MD en LH. Al moet ik die beide misschien ook wel nodig weer eens herzien, is al een behoorlijke tijd geleden. Misschien moet ik van de meimaand Lynchmaand gaan maken.

Zei iemand daar iets over meimaand Lynchmaand? Ik geloof dat ik deze maand een lynch bui heb. Ben bezig met Twin Peaks te kijken (ben nu bij aflevering 6. Deze serie is pure jeugdsentiment van mij, maar ik kon 'm op die leeftijd niet goed volgen,. Ondanks dat heeft het wel een enorme indruk achtergelaten. Deze week ook 2x (!) Inland Empire gezien: eindelijk valt 'ie goed en kan ik er een prachtig verhaal in zien. Deze denderd mijn top 10 binnen.

Eraserhead had ik jaaaaaaren geleden gezien en ik vond het he-le-maal niks. Net zoals de meeste Lynch films die ik voor de 1e keer en soms zelfs 2e en 3e keer zag. Ik begreep er de ballen van en irriteerde mij mateloos. Nu ik zo'n beetje alles van Lynch heb gezien en ik meer bekend ben met zijn stijl en eigenaardigheden, kan ik deze film wel waarderen. Wellicht telt de wijsheid die met de jaren komt ook mee.

Het is een erg naargeestige film, hoewel ik er ook veel humor in kan zien. Ik vind het geweldige fotografie, die medebepalend is voor de grimmige sfeer. Volgens mij heeft Lynch over het algemeen meer oog voor de sfeer in een scene, dan dat hij oog heeft voor de narratie in die scene. Ondanks dit kan ik er duidelijk een narratief in zien. Lynch praat in metaforen en symboliek en het is vaak moeilijk om hier een nagel achter te krijgen. Ik zie duidelijk een progressie in de narratie en de ontknoping is feitelijk best ontroerend. Het is fenomenaal hoe Lynch via zijn stijl processen en thema's weet over te brengen. Lynch vertelt zijn verhaal in beelden en in plaats van een boek aanschouw je bij hem een reeks van schilderijen die de ontwikkeling van het thema in de film vertelt. Ik moet toegeven dat ik het niet gemakkelijk vind om hewt verhaal na te vertellen, juist doordat Lynch het in beelden doet. Veelal ben ik niet zeker van de betekenis van een beeld en hoe dit in het verhaal past. Dit maakt zijn films en zeker deze zo intrigerend: het is geen afspeelplaat waarbij je van begin tot eind weet wat er gaat komen, maar een beleving, die je iedere keer net iets anders kunt zien vanwege je onzekerheid over de betekenis van beelden. Ik zie duidelijk een thema dat zich ontwikkeld, maar je kunt hiuer nooit helemaal zeker van zijn. Het is maar dat wat je er in wilt zien, denk ik.

Het is een film als geen ander. Ik vind 'm echt uniek, hoewel er absoluut meerdere experimentele films zijn gemaakt, natuurlijk. Toch denk ik dat deze film zelfs binnen het experimentele circuit ook nog vrij uniek zal zijn. Dit is de meest persoonlijke en claustrofobische film van Lynch. Ja, ik kan hem enorm waarderen en vind 'm erg goed. Echter...deze film nodigt mij niet snel uit voor een herziening, simpelweg omdat ik er niet van kan genieten. In tegenstelling tot zijn latere werk, waarin Lynch zijn donkere films draaglijk weet te maken door meer absurde humor, muziek en opzwepende en emotionele elementen, is deze film enkel geconcentreerd op de uitbeelding van het thema en niet de emotionele beleving ervan. Het feit dat er weinig dialoog is draagt natuurlijk ook bij aan de zeer desolate en bevreemdende sfeer.

Het is een akelige, unieke en o zo intrigerende film.

Niet dat Lynch mijn topregisseur was, maar ik kan wel genieten van zijn films. Daarom wou ik teruggrijpen naar zijn debuutfilm Eraserhead. Helemaal anders, waar hij veel toegankelijker is in z'n latere films. Ik moet het hem wel aangeven, Lynch maakt een zeer eigen (maar toch geschifte) wereld. Ik moest denken aan Kubrick waar ik onlangs een film van gezien heb. Evengoed een visuele regisseur, weliswaar anders dan Lynch, maar met een eigen uitgesproken stijl. En bij beide heren, begrijp ik maar al te goed het succes en de creativiteit bij sommige scènes. Maar ik kan er niet altijd van genieten.

Eraserhead is een film waarvan ik me afvraag waar ik naar aan het kijken ben. Ik kan hier echt niet van genieten. Helemaal anders ook dan bvb Blue Velvet, Mulholland Dr of Elephant Man. Ik hou wel van fantasy, maar soms wordt het te absurd om de film graag te kunnen zien. (voorlopig?) niet echt een film voor mij besteed.

Hoe kan ik hier punten aan geven, ik snap er geen snars van

Wat is er ook aan te snappen? Pure sfeerschepping dit; het verhaal is secundair, zoals bij de beste films.

Probeer dan ook zeker eens Bela Tarr's The Turin horse. Een van die zeldzame 'mind altering' films. Je leven, en je kijk erop, zal niet meer hetzelfde zijn...

gaat ik zeker doen! Heb hem al een tijdje klaar staan...

Dank U

Is dat ook zo'n gekke film?

Nee, niet zozeer gek, eigenlijk het tegenovergestelde: bloedserieus en hyperrealistisch.

Maar wel volkomen uniek en eigengereid, met meer sfeerimpressie dan een duidelijk conventioneel verhaal, en in stemmig zwartwit.

Met 1* verhoogt..

Zoals al eerder benoemd op deze pagina gaat het puur om de sfeerschepping. Deze is ze goed gedaan. Het is een akelige trip met de typische David Lynch stempel.

In de van de beste horror ervaringen die ik gezien heb.

Fans van Eraserhead raad ik aan om P.T. te spelen op de ps4. Enorm vette teaser met veel Lynch invloeden en een dikke referentie naar Eraserhead.

5* voor deze ervaring.. Nog akeliger dan Inland Empire

als liefhebber van het horrorgenre en gezien de hoge scores van andere leden had ik hoge verwachtingen. Maar wat een ontgoocheling, moest ik dergelijke films wekelijks voorgeschoteld krijgen werd ik gek

Dit is voor mij de meeste overroepen film en misschien ook wel slechtste film aller tijden, is het eigenlijk wel een film ? Ben al blij dat hij niet meer bij de top 250 staat

Het is meer een soort kijk in en nachtmerrie van iemand anders, ik vind een droom nog nooit zo waar gemaakt als in deze film, niet alleen door de surrealisme maar ook omdat het zwart wit en wazig is.

En ja dit is wel een film.

Alleen is deze wat anders dan dat je gewend bent, deze film heeft namelijk een veel diepere bron dan een gewone film.

Ik heb deze gezien toen ik 15 was en ik was gelijk onder de indruk, deze krijg ik ook nooit meer uit mn hoofd.

Ik snap nooit zo goed hoe mensen zo teleurgesteld kunnen zijn in dat deze film als horrorfilm te kort schiet. Wat mij betreft is deze film vele malen meer fucked up dan de meeste reguliere horrorfilms. En waarom zou het geen film zijn? Het heeft alle vereisten om er een te zijn, lijkt me.

Probeer eens van de ontgoocheling te genieten, zou ik zeggen. Ik vind dat zelf juist het leukste aan films van David Lynch.

Ik denk niet dat het de bedoeling is dat je hem omarmt.

Volgens mij verfilmt Lynch gewoon zijn dromen in de hoop dat iemand deze later in een forum als deze aan hem kan uitleggen. Ontegenzeggenlijk origineel zijn films, maar ook geen touw aan vast te knopen.