Eraserhead (1977)

Een aantal jaren geleden gezien, doch deze staat mij nog redelijk bij. Ik weet nog dat het geen prettige kijkervaring was (ook moet ik hierbij zeggen: ik viel om van de slaap), vandaar dat ik deze niet heb afgekeken. Toen er een meisje verscheen, in een bizar tafereel, begon te zingen (?), heb ik uitgeschakeld. Het geziene liet een vervreemdende gevoel achter, hetgeen ik mij nog goed kan herinneren. Wellicht verdient deze film een tweede kans, want nu kan ik hem onmogelijk goed beoordelen. Nog geen sterren dus.

'The lady in the radiator'. Daar hebben de Pixies nog ooit een nummer aan opgedragen - en jaren later heeft Modest Mouse weer een nummer opgedragen aan dat nummer van de Pixies.

Dat is leuke insideinfo Yak, zulks is natuurlijk altijd welkom: dank.

Tweede kans geven. Zelf heb ik hem de eerste keer wel uitgekeken, met moeite. Want alhoewel ie maar een minuut of 85 duurt, zat ik al snel op het einde te wachten. Ik kwam er gewoon niet in ofzo. Desalniettemin bleef ik later met beelden in mijn hoofd lopen, en bleef ik er maar aan terugdenken. De tweede keer vond ik hem echt *geniaal*. De derde keer (heel onlangs) deed ie me iets minder, maar vond ik hem nog steeds erg. De volgende keer ga ik een serieuze poging nemen het verhaal te doorgronden. Van te voren research doen naar aanwezige symboliek op internet enzo.

En ohja, dat nummer van de Pixies is erg tof! Miranda Sex Garden heeft ook nog een nummer over Eraserhead opgenomen. Ik geloof dat het In Heaven heet.

the lady in the radiator song, met de tekst 'in heaven every thing is fine' is gecovered door Miranda Sex Garden, goed gedaan ook. The Pixies hebben datzelfde nummer ook gebruikt, Pixies doet mij wienig.

Eraserhead is en blijft absoluut een van mijn favorieten. Damn...

"They're not even sure it is a real baby!"

Zal kijken of de dvdversie te bemachtigen is, al heb ik hem nog niet gezien in de winkel: misschien niet goed genoeg gezocht. Eraserhead is bij mij ook blijven hangen, een aantal beelden dan: er ging een dreigende sfeer vanuit, dat kan ik niet ontkennen. Ik kon mij ook wel vinden in het nihilistische hoofdpersonage. Wellicht later iets dat voor een recensie moet doorgaan:-)

De muziek zal ik eens downloaden, want een verbreding van mijn smaak is altijd mooi meegenomen.

Zeer curieus filmpje. Af en toe grappig maar vooral erg weird en vaag, een beetje té eigenlijk: er was niets van te maken. Maar typische Lynch elementen (zoals beeld/geluid en de samenhang daartussen), en enkele indrukwekkende scènes zorgen voor 3*

Weird...

Wat in de naam van alles wat heilig is was dat voor iets ?? Weird is de grootste understatement ooit bij deze film.

Aha, meneer heeft duidelijk kennis gemaakt met ene David Lynch. Welkom in de wereld van de waanzin, op naar "Blue Velvet", "Twin Peaks", "Lost Highway" en "Mulholland Drive"

Ik snap je reactie (en je lage stem), maar er valt meer te snappen aan deze film dan je in eerste instantie misschien denkt (ik weet niet hoe vaak je hem al gezien hebt). Ikzelf vond hem de eerste keer ook vreselijk, maar hij bleef wel in mijn hoofd rondspoken. Toen ik Eraserhead voor de tweede keer zag, vond ik hem werkelijk subliem. De derde keer vond ik hem weer een beetje saai en langdradig, maar op sommige punten wel erg mooi. Nouja, ik ben benieuwd of ie ook door jouw hoofd blijft rondspoken.

sorry sorry sorry, maar wat is dit een rare en vage film. Ik weet niet of het de bedoeling is dat er iets uit te begrijpen valt, maar de wereld die Lynch hier laat zien is echt heel erg maf...maar daarom nog niet slecht: het was een genot om te kijken naar deze film. De hallicunaties, de beelden, de geluiden, de situaties, de karakters, prachtig. erg grappig dat er een stukje uit zijn hoofd wordt gehaald, wat gebruikt wordt voor de gummetjes op het uiteinde van een potlood (eraserhead) . Liedje van de Pixies is ook erg grappig. Vaak wel om te lachen, maar ik weet niet of Lynch daar ook op uit was. Vooral om de oerlelijke baby met zijn pap uit zijn buik en zijn hemeltergende gejank vond ik erg grappig . Ook het diner bij zijn vriendin thuis was erg vreemd en grappig vooral de kop van die vader op een gegeven moment, wat een irritante grijns zeg . Erg aparte film dus, met scenes (plaatjes) die me nog wel lang bij zullen blijven. 4*

Er is 1 leesteken die deze film goed voor me weergeeft: ?. Met afstand de vaagste film die ik ooit gezien heb. Lost Highway en Mullholland Drive begreep ik na de 1e kijkbeurt wel een beetje maar hier kan ik echt niets van maken. Rare beelden afgewisseld met nog raardere beelden, bizarre situaties en absurde personages. En dan die muziek; om gek van te worden. Maar toch boeide de film wel. Voor nu geef ik een 3.

Tweeslachtigheid. De film doet me emotioneel niet veel, maar ik vind hem wel interessant als curiositeit zeg maar. De eerste tien minuten, het meest abstracte deel vond ik eigenlijk het mooist. Dat deed me sterk denken sterk abstracte nachtmerries die ik als kind had. Ook de industriele geluiden en de ruis waren in die zin heel herkenbaar. Later werd de symboliek me allemaal te weinig.... ja wat eigenlijk, ik denk dat poetisch nog het dichtst bij komt. Het raakte me niet en ik vond het slechts bij vlagen interessant. Ik zal hem over een jaar of twee nog eens herzien en dan kan het wellicht heel anders vallen. Voor nu toch niet meer dan

2.0*

Eindelijk dan Eraserhead gezien. Als ik niet bijna alles al gezien had van Lynch zou ik er helemaal geen zak van begrijpen. Maar zijn stijl heeft hij in zijn grote films uitgewerkt en dus valt het kwartje iets sneller als het gaat om uitbeelden van droom en waanideeën. Bijna alles wat je ziet komt in latere films terug.

Maar goed...na 3 pagina's gezlen te hebben sluit ik me aan bij deze opmerking:

Daarbij is er wel e.e.a gejat uit deze film. Zo kreeg ik een déja vu op het moment dat er een trein of metro het huis passeerde waardoor alles ging trillen en de hond begon te blaffen. Heee....Se7en!

Bizar zeg, wtf is dit...? Dacht ik nog, maar toch blijven de beelden hangen, en maakte bepaalde scenes wel indruk. De sfeer van sommige scene's zie je duidelijk terug in zijn latere films.

Ik weet niet echt wat ik van deze film moet denken, aan de ene kant kan ik er geen touw aan vastknopen en vind ik het veel te vreemd maar aan de andere kant is het die indruk die de film achterliet.

Bizar en curieus zijn de juiste woorden voor Eraserhead, maar niet slecht. 3,5* voor deze film die ik met de post kreeg samen in een box met Mulholland Drive en Lost highway, twee van mijn favorieten

Briljante film!

Lynch [waarschijnlijk] op zijn rauwst en interpreteerbaarst. Ik zat echt met open mond te kijken naar de verschillende bizarre scènes die op het eerste gezicht incoherent lijken. Naarmate ik er meer over nadacht vielen er wel een paar puzzelstukjes op zijn plaats, maar ik heb nog steeds niet het idee dat ik weet waar het over gaat. Het gave aan Lynch is dat hij met al zijn raadsels en mysteries toch altijd zeer existentiële onderwerpen aansnijdt, die in deze film duidelijk naar voren komen. Ik ken ook niemand die zo subliem angst en humor zo subliem met elkaar kan combineren.

Een juweeltje!

thema : het onvermogen van de verschillende personages om met elkaar te communiceren.

Er wordt inderdaad niet veel gesproken in deze film en het merendeel van de gesprekken, die toch ontstaan, zijn kort of absurd. Hierdoor kunnen de mensen nog moeilijk relaties met elkaar aanknopen of onderhouden. Met andere woorden, de mensen zijn vervreemd geraakt van elkaar. Dat wordt trouwens benadrukt door de desolate wereld waarin ze leven: grauwe en sombere huizen en appartementen staan temidden van industrieterreinen en fabrieken, waar dag en nacht het geklop en gesis van machines overheerst. Ook Henry's appartement ziet er allesbehalve knusjes uit: het enige raam geeft uit op een muur en in plaats van planten zijn er twee hoopjes aarde waarin een paar takken staan.

Een terugkerende fantasie van Henry. Hij droomt namelijk over een vrouwtje dat in zijn radiator woont, over de hemel zingt en tussendoor sperma plattrapt. Er zijn nog andere beelden die doordrongen zijn van seksualiteit. Zo zien we bijvoorbeeld hoe Henry in een andere droom enorme zaadcellen tussen de benen van zijn vriendin haalt en tegen de muur gooit. Al deze beelden hebben met elkaar gemeen dat Henry seks met viezigheid associeert; dit onderstreept het onvermogen van Henry om verantwoordelijkheid op te nemen tegenover een relatie en vaderschap.

Voor zijn debuut had hij 20.000 dollar ter beschikking, want meer stond het American Film Institute niet toe. Toen in Lynch in 1972 begon te filmen bestond het script uit een twintigtal pagina's

Heb je dat helemaal uit jezelf gevonden. Ik dacht er voor ongeveer de helft uit mijzelf zo over, maar het klopt volgens mij wel. Ik dacht trouwens niet aan zaadcellen, maar aan navelstrengen met foetus eraan .

Lijkt enigzins op het debuut van Darren Aronofsky met z'n wel een stuk minder absurdistische debuutfilm Pi, die een budget van $60,000 (ook zwart/wit daarom) ter beschikking had. Lynch acht ik nog wel van een hogere orde. Erg mooie licht/donker effecten trouwens ook in Eraserhead.

geplaatst op 12 november 2002 die 3.5, veel tijd om van mening te veranderen en de film te snappen...of het is een fout natuurlijk.

Ik had inderdaad eerst een 3,5 gegeven... Ik heb daarna de de film nog een keer of 3 gezien en vond hem uiteindelijk briljant. De eerste keer (dat staat er) wist ik niet zo goed wat ik ermee aan moest. Na een aantal herzieningen kon ik er niet meer omheen , dit is briljant! 5 sterren!

ik vind het erg moeilijk om deze film te beoordelen. ga daarom eerst het hierboven genoemde artikel lezen (dat maar liefst 25 pagina's beslaat)

Ik snap er geen getallewatte rinkel van.

Krezus fristus.

Ik heb nog nooit een wazigere film gezien. Twin Peaks, Mulholland Dr en Blue Velvet bij elkaar zijn niet zo vreemd als deze.

Toch was het een hele leuke film en wat ik eruit heb gehaald is goed genoeg voor 4*.

Na het lezen van dit

http://www.geocities.com/~mike...

snap ik er weer iets meer van.

God mag weten waar ik net naar gekeken heb; wat een gore, grauwe, nare, misselijkmakende film; ik heb nog nooit zo uitgekeken naar het einde als bij deze draak; 1 ster....:r

Wanneer geeft jij een film 0.5* als ik vragen mag ?

Als ik daadwerkelijk over mijn nek ga....

Maar even serieus, de sterrenindeling onder de 2,5 ster is bij mij erg globaal; puur op gevoel. Gezien de tekst die ik erbij heb gezet zou het inderdaad beter een 0,5* kunnen zijn....

Vreemd, daarom vond ik hem juist zo geniaal