Fahrenheit 9/11 (2004)

Hoezeer ik Bowling for Columbine ook kon waarderen ik heb sterk het idee dat Moore geen idee heeft waar hij eigenlijk met deze docu heen wilt. Het lijkt eerder gewoon een zeer warrige spui van Moore's gedachten over Bush, terrorisme, oorlog, en het amerikaanse leger.

Totaal, maar dan ook totaal geen enkele vorm van structuur kunnen ontdekken in deze bar slechte docu.

1 ster

Ik heb me geen minuut verveeld bij deze docu. Wat je er ook van vindt, het lokt wel een discussie uit. Ik had het nog niet eerder meegemaakt dat de helft van het publiek in de bios nog een tijd bleef zitten tijdens de aftiteling om over de film te discussieren. Mooi.

Ik begin een fan van Michael Moore te worden. BFC vond ik geweldig en ook de tv-serie was erg leuk. Ik kijk nu al uit naar zijn volgende project.

5 sterren!

Nee, ik ga toch omlaag. Hoe meer ik erover ben gaan lezen, hoe slechter de film me is gaan bevallen.

3 > 2,5*.

En daarmee heb ik geen van beide Moore-films een voldoende gegeven, ook al kan ik me vinden in zijn politieke visie. Nou ja: tot een bepaald punt in ieder geval.

Wat ik me eigenlijk afvraag (voor de hoogstemmers dan). In het begin van de film laat Moore een stukje zien waar Bush iets tegen hem zegt in de trend van "Go find a real job". Misschien voor mij wel de slechtste scene van de hele docu, want hiermee keldert Moore voor mij z'n geloofwaardigheid door een twijfel te introduceren, waarbij je kan afvragen hoe graag Moore Bush eigenlijk wel niet onderuit wilde halen. Hij maakt het persoonlijk, wat de rest van z'n boodschap (hoe goed bedoeld ook) totaal op losse schroeven zet.

Anyone ?

Dat hij iets persoonlijks heeft tegen Bush lijkt me sowieso wel duidelijk. Het is niet dat die scene opeens de ogen doet openen of zo.

Bovendien zijn er wel ander scenes die dat veel sterker laten zien.

Het is ironisch commentaar omdat met die slogan ook soldaten worden aangeworven.

In kwesties waarbij mensen een uitgesproken mening hebben (waarbij ze 'fel tegen' of 'fel voor' zijn), hebben ze soms het liefst dat er ook een tegenpool is zodat ze deze mening kunnen uiten.

Denk maar bijvoorbeeld aan de Hamas: ik durf te wedden dat de kopstukken van deze groepering van binnen eigenlijk gewoon erg blij zijn met het Israelisch geweld (dat er elke dag onschuldige slachotffers, het liefst kinderen, vallen), omdat dat een rechtvaardigingsgrond vormt voor hun 'romantische' acties.

Ook Moore heeft denk ik zulke 'barbaarse' instincten: hij is blij dat Bush bestaat. Hij is blij dat hij zo'n verkeerd beleid (zowel binnenlands als buitenlands) voert. Hij is blij dat zijn ogen zo dicht bij elkaar staan en dat hij vaak een cowboyhoed opzet, zodat hij eruit ziet als de perfecete en verschrikkelijk domme 'bad guy'.

Het gevaar hierbij is dat mensen uiteindelijk gaan vergeten waaróm ze aanvankelijk tegen of vóór iets waren. De hele kwestie wordt dan niets meer dan een competitief spel voor hen, of zoals we in het Turks zeggen: wie het verst kan piesen.

Ik denk dat Moore (het voorbeeld van Bush en co. volgend) zijn broek al lang omlaag heeft gedaan...

Er zijn foute mensen aan de macht, het Amerikaanse beleid wordt beinvloed door tal van schimmige organisaties en dat wordt aan de kaak gesteld. Niets meer, niets minder.

En dat Bush een domme rukker is mag best getoond worden, ik zie daar weinig problemen in.

Bovendien lijkt Moore mij oprecht bezorgd over de hele situatie (terecht) en niet ter meerdere eer en glorie van hemzelf. Voor deze hele affaire heeft hij al jarenlang diverse andere mistanden in de maatschappij belicht.

Dit spreek ik niet tegen (ik beaam het zelfs).

Maar het komt op mij dus over alsof Moore tegen Bush is, slechts omwille van het tegen zijn.

Misschien dat hij in het begin wel de nodige nobele gedachtes had, maar deze zijn naar mijn mening bij elke trede van zijn carrière weggeëbt. Inhoud heeft plaatsgemaakt voor vorm.

Onzin. Eigenlijk zou je bijna kunnen zeggen dat Bush het er zelf naar gemaakt heeft met al zijn treden in zijn carriere. Als hij een beter president geweest zou zijn, was de kans op een docu als deze veel kleiner. En natuurlijk zijn er mensen die wat te zeiken hebben, maar in het geval van Bush is het veelal terecht gezeik.

Hetzelfde verhaal als bij Bowling For Colombine.Erg interressant gebracht met humor, maar die ook de ernst van de zaken in ziet.Dat er enkele sentimentele zaken in zitten, dat is niet meer dan begrijpelijk.De vrouw met het gezin, komt bv oversentimenteel over met veel acteerwerk.Tenminste zo lijkt het.Voor hetzelfde geld is het een vrouw die echt verdriet heeft maar met camera's dat beetje meer laat zien.Ik vind dit overigens niet storen.De goede, vlotte montage en het verhaal van Moore boeien.4.5 sterren

Ik vond de film qua kwaliteit zeker 4,5* waard. Hij is gewoon verschrikkelijk mooi gemaakt. Alleen de inhoud was echt te matig. Bij sommige argumenten van waarom Bush een totaal verkeerde president is, dan denk je echt van: Waar gaat dit over.

Al met al een 2,5*

Wat een ontzettende kutfilm. Smakeloos pamflettisme (dat absoluut een sterke geur van propaganda aan zich heeft hangen, en er wordt niet eens gepoogd dat te voorkomen), en vooral een wanstaltig ongestructureerd verhaal, waarin Moore zijn eigen kwinkslagen de feiten laat verdoezelen, en waarin zijn expliciete afkeer van de persoon Bush met grote regelmaat in de weg staat van zijn betoog.

Het meest verwerpelijk vond ik eigenlijk nog dat Moore een doorzichtig en ernstig smakeloos spotje van Hallibur (???) laat zien, waarbij op het eind iedereen in de zaal moest lachen; het bedrijf legt uit dat ze zorgen voor eten en schone kleren, en voor communicatiemiddelen, waarop we een GI zien, die over de telefoon te horen krijgt dat hij zojuist een zoon heeft gekregen. Net zo vals en vervelend en smakeloos als Moore's gedweep met het verdriet van de kleine man even verderop in de film.

Is er ergens dan daadwerkelijk een Groot Nieuw Inzicht, een te trekken conclusie uit het geheel? Of probeert Moore mensen te overtuigen? Maar waarvan dan? En is dat een film waard?

We mogen kennelijk vooral niet vergeten dat het hier vooral om Een Stukje Michael Moore Naar De Mensen Toe gaat, hij crediteert zichzelf immers vooraan de aftiteling, nog VOOR de opdracht van de film.

Dit alles wordt met de suggestie van onderzoeksjournalistiek als entertainment de bioscoop in gegooid. Dat is spijtig.

Dit wordt op Cannes bekroond, dat is kwalijk. Er is cinematografisch NIETS interessant of bijzonder of vernieuwend aan deze film. Is Cannes inmiddels nog serieus te nemen eigenlijk?

Wederom stem ik niet. Dit is TV, en voor TV waarschijnlijk nog redelijk de moeite waard. Als het daar geen plek krijgt, is dat een groot probleem. Maar cinema is het niet.

Ja goed, maar dat had ik je vantevoren kunnen vertellen dat het pure propaganda is. Net zoals de voorgaande propagandafilm van Moore tegen de wapenindustrie. Ik betwijfel wel of het géén cinema is. Ik denk van wel. Wellicht bevalt de manier waarop ons niet... Maar docu's horen denk ik wel thuis in een bioscoopzaal net zoals vroeger nieuwsuitzendingen in de bioscopen werden vertoond. De grens TV t.o.v. bioscoop wordt tegenwoordig te zeer bepaald door wat we gewoon zijn. Ik denk eerder dat we ons moeten laten leiden door wat we zien, dan waar wat thuishoort.

Journalistiek, en ook rommeljournalistiek zoals dit is iets geheel anders dan een documentaire. Ik vind docu's in de bios prima, maar vind dit geen docu.

BFC was pamflettistisch, absoluut. Maar zat wel stukken beter in elkaar dan dit gerommel. Geen van beide films zijn voor mij cinema. Dat heeft weinig te maken met waar het thuishoort, maar met een kwalificatie.

Ik was echt geshockeerd toen ik dit zag.
Hopelijk klopt het ook voor 100% want sommige stukken kon ik niet geloven.

Namelijk; president bush arriveerde op de school terwijl hij al van de eerste aanslag wist, en hij gaat gewoon rustig een boek voorlezen voor de klas, pas toen hij hoorde over de 2e aanslag vetrok zijn gezicht.

Waarom zou hij zijn gezicht pas vertrekken na de 2e, dat slaat echt nergens op, de eerste aanslag was al erg genoeg en al een rechtstreekse ramp, het is belachlijk dat Bush pas een wit gezicht trekt nadat hij van de 2e hoorde, michael moore heeft dat overdreven.

Maar dat hield niet weg dat mijn beetje positieve beeld wat ik nog over bush had nu compleet verdwenen is.

Toch zie je duidelijk dat Micheal Moore ook een echte democraat is en alles graag wilt verergeren, niet alles wat ik zag is denk ik ook echt waar.

Kijk dan vooral naar Fox, die weten het zeer objectief te brengen...

Dat zegt al genoeg over de objectiviteit in Amerika, ze willen de mensen graag onder de duim houden, hoe zou je ook in godsnaam een bevolking ervan moeten overtuigen i.b.m. het standpunt van "het kwaadaardige Irak met massavernietigingswapens" als je de ernst van de zaak compleet laat zien.

Die Bush is een vieze manipuleerder van zaken en trekt alles naar eigen hand en dat van zijn legertje adviseurs; zakenmannen in de oliebusiness.

Wat ook gezegd moet worden is dat alle oorlogen zijn gevoerd door "democratische presidenten", maar dat zijn ze dankzij meneer Bush allang weer vergeten in Amerika.

@ cornelis over het stuk van dat het niks nieuws is en dat het tv materiaal is:

dat is juist het idee van deze film, amerikanen de waarheid laten zien. Tuurlijk is het eenzijdig, maar Moore laat de feiten zien die Bush en zn vriendjes zo pijnlijk vonden dat ze ze maar hebben begraven.

Moore graaft ze weer op en laat aan iedereen zien waar Bush en Co mee bezig zijn of waren.

Verder is de media in amerika onzettend eenzijdig en patriottistisch, ze zien geen dode irakezen op tv, ze noemen nooit het aantal dode irakezen en men mag geen maar dan ook helemaal geen commentaar hebben over de president. FOX is het ergste van alle zenders (en viavia ook weer gelinkt aan bush) (grappig ook dat de media sectie bij het democraten feest van afgelopen week, naast de wc's was gezet.... de kutste locatie van het media park).

Mn vader werkt 80% van het jaar met amerikanen. We kunnen het over eens zijn dat CNN wel snel is met nieuws, maar ook duidelijk amerikaans is over de irak kwestie. 3 dode amerikaanse soldaten!!! gaat de hele dag alle reportages over.... dat er 30 irakezen zijn omgekomen door een helikopter aanval zeggen ze niet, of anders heel kort ergens tussen in.

en dan te denken dat zo'n amerikaan dus zei "CNN is een slechte zender, ze laten niet goed zien hoe het werkelijk is, en vertegenwoordigen amerika ook niet goed" "welke zender dan wel" vroeg mn vader "FOX" zei de amerikaan... en de discussie was dus al hopeloos en dood.

btw niet alle amerikanen zijn zo gebrainwashed door de media, maar dat verklaard ook die hele 50/50 houding in de VS, de ene helft is pro bush de andere helft gaat over zn nek van hem.

Moore wil gewoon de waarheid naar buiten brengen en daarmee ervoor zorgen dat de persoon die hij wel mag (kerry) aan de macht komt.

Dan nog hoeft dat niet in zo'n slechte on-film te resulteren.

Bovendien mist een film in deze vorm dan snel zijn doel: zou er ook maar 1 Amerikaan zijn die door deze film op andere gedachten komt? Een groot deel van de Amerikanen vindt Bush al een eikel, of is het minimaal oneens met die buitenlandpolitiek. Een groot deel is helemaal niet geinteresseerd in buitenlandpolitiek.

Ik geloof dat hij Kerry ook niet zo heel erg moet, toch? Als Bush maar weg gaat is het hem best. Slechter kan volgens hem niet.

Nog zoiets: dat die coalition-of-the-willing een suf concept was, dat is me duidelijk. Maar voor Moore is het toch even nodig om een piepklein deel van die landen eruit te lichten en belachelijk te maken. IJsland, Marokko, allemaal landen die niet serieus te nemen zijn?? In NL roken ze hash, en die zijn dus niet serieus te nemen?

Aan alle kanten maakt Moore zich schuldig aan datgene wat mij zo irriteert aan Amerikaanse TV. Terwijl zijn vorige film dat juist sterk bekritiseerde.

Jij verwoordt aardig de mening van Sanders in VN. Ik daarentegen neem deze film niet zo serieus, waarom zou je. (ik neem trouwens Moore nooit zo serieus)

Wel apart trouwens dat Spanje en UK niet werden genoemd bij de coalitie, ach je moet keuzes maken, en hij heeft een sterk punt als er een aantal van die ministaten vooraan stonden met de steun.

Ik vond het een entertaining stukje 4 jaar geschiedenis. (dat zelden gemaakt wordt)

Mijn probleem is juist dat ik de film niet serieus te nemen vind. En dat-ie erg slecht gemaakt is.

Moore trekt dit door in het belachelijke, door aan te geven dat die kleine landen er bij de de haren zijn meegesleept en absoluut niet in verhouding staan met de Amerikaanse activiteiten daar, meer niet.

In welk opzicht dan? Als je de film nauwelijks serieus neemt.

Inderdaad, terwijl het hier niet gaat over hamburgers...

Wanneer komt ie uit op dvd?

Daar dacht ik ook al aan, de Engelsen waren een belangrijk deel van de aanval op Irak, meer dan 25.000 Engelse soldaten hebben deelgenomen en zijn verantwoordelijk geweest voor de inname van de belangrijkste haven, Basra.

Nu hoor je niets meer van ze...waar zijn ze allemaal gebleven?