menu

Saturday Night and Sunday Morning (1960)

mijn stem
3,77 (66)
66 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama
89 minuten

geregisseerd door Karel Reisz
met Albert Finney, Rachel Roberts en Shirley Anne Field

Arthur Seaton is een knorrige hedonist die op zijn werk bijna uit zijn vel springt van verontwaardiging en zich in zijn vrije tijd volkomen laat gaan. Arthurs vader zit alleen thuis voor de buis, terwijl zijn al wat oudere vrienden al een tijdje in de val genaamd 'vrouw' gelopen zijn. Ook Arthur verlooft zich, na een relatie met een getrouwde vrouw, met een knap maar conventioneel meisje, maar gedraagt zich nog steeds uitgesproken rebels.

zoeken in:
4,5
joa
Fantastische film! Alhoewel hij 40 jaar oud is kunnen veel mensen zich hier in Finney herkennen.

Albert Finney als de Britse Marlon Brando. Engels ‘kitchen sink drama’ is nog steeds heel eigen. Ook het prachtige 'A Taste of honey' onlangs weer herzien.


avatar van Reint
4,0
Hier komt de titel van het debuut van Arctic Monkeys ook vandaan toch?

avatar van Poisonthewell
4,0
Zoals Olaf al zei is Finney een echte Britse Brando in deze Angry Young Men/Kitchen Sink film, gefilmd op locatie in Nottingham. Prachtig geschoten en sterk geacteerd, en de eerlijkheid over de onderwerpen zorgt ervoor dat de film niet gedateerd aandoet.

Ik weet niet wat jullie er van vinden,maar Finney deed me hier denken aan een Britse Marlon Brando.Hoe dan ook,dit eerste voorbeeld van angry young man kitchen sink realism,dat werd geschoten op locatie in Nottingham(hoe deprimerend),Battersea en Wembley,inspireerde the arctic monkeys tot de titel van hun debuut cd en the stranglers tot de titel van een live cd.Tot zover wiki.
Mijn probleem met de film is dat kitchen sink "realism"ook niet meer is dan realisme.Ik moet hierbij altijd denken aan die geniale MP sketch waarin mijnwerker Idle uit Barnsley zijn toneelschrijvende vader uit the west end(Chapman) de les leest.
Herkenbaarheid is leuk,maar ik zie liever films die uitblinken door onherkenbaarheid.Een beetje de botte proleet uithangen kun je altijd nog irl of op mm doen,heb je geen film voor nodig.Dan nog is schelmpje Finney uiterst vermakelijk.Cinematografisch daarentegen stijgt deze film nergens boven de degelijke middelmaat uit.
Wel wederom een catchy,beboppy tune van Dankworth.

4,5
Albert Finney kreeg een Bafta als "meest belovende jonge acteur". Meer dan 50 jaar geleden en toch blijft deze film een schitterende sociale schets uit de jaren 50, waar Britten toch wel een pattent op hebben. Werkelijk betekenisvol voor die tijd en voor de arbeidersklasse zijn, naast de opnames in het fabriek, vooral de zichten op de werkmanshuisjes, zij aan zij, en achteraan verbonden door kleine koertjes, achterhuisjes, een steegje (ze noemen het "the lobby" geloof ik) en wasgoed en vuilnisbakken die het zicht vervolledigen.
Realisme en, naast de zelfverzekerdheid van het hoofdpersonage, ook verbittering.
Uitstekende acts, uiteraard van Finney maar ook vooral van Rachel Roberts.

avatar van BBarbie
4,0
Imponerend regiebuut van Karel Reisz en meteen zijn beste film. Mooi sociaal drama over het arbeidersmilieu eind jaren ’50. Hier en daar wat belegen misschien, maar erg realistisch en daarom alleszins meer dan de moeite waard.
Albert Finney is in topvorm en nu begrijp ik ook weer waarom Shirley Anne Field gezien wordt als een van de aantrekkelijkste actrices uit de Britse filmgeschiedenis, want is gewoon zo.

avatar van de grunt
4,5
Fantastische rol van Finney, die de film draagt. De jazz score is zeer aangenaam en past bij de misere van het naoorlogse London.

De komische noten van de hoofdrolspeler zijn erg prettig en de puntige dialogen uit het boek zijn goed vertaald naar het doek.
Het scenario daarentegen, welke in beginsel dramatisch van toon zou moeten zijn, is wel wat 'luchtig'.

Goed.

avatar van de grunt
4,5
Reint schreef:
Hier komt de titel van het debuut van Arctic Monkeys ook vandaan toch?
Klopt.

Afkomstig van Finney's geweldige line: 'Whatever People Say I Am, That's What I'm Not'

Ik kan alleen maar ontzag hebben voor deze man; hij leeft met passie en heeft 'schijt'

avatar van D-ark
Prachtige grauwe boekverfilming van een al grauw en tegendraads boek. Meteen na het uitlezen van Stilltoe's meesterwerk(je) de film gekeken, waar het toch wat van de diepte mist van het boek maakt het helemaal goed in een prachtig sfeerdocument van rebellie, drinken, England en jazz.

5,0
Saturday Night And Sunday Morning' was de debuutfilm van de uit Tsjechoslowakije naar Engeland gevluchte Karel Reisz. Het was tevens een van de eerste kitchensink-dramas, fel realistische verhalen spelend in het arbeidersmilieu. Een piepjonge Albert Finney vertolkt de hoofdrol van de opstandige, rond-neukende en veel-drinkende Arthur die uiteindelijk toch getemd wordt tot een huisje-boompje-beestje type. De fans van Britpop zullen veel plezier beleven aan de film. 'Whatever People Say I Am, I Am Not' zegt Arthur The Arctic Monkeys voor, terwijl ook The Smiths ('There's A Light That Never Goes Out'), The Pale Fountains, The Stranglers, Madness en Franz Ferdinand tracks maakten geinspireerd op de film.

3,5
Ja inderdaad grappig al die herkenbare quotes. Wist helemaal niet dat het afkomstig was uit deze film / boek. Amusant filmpje en een mooi tijdsdocument met thema's die nog steeds van deze tijd zijn. Het Engelse sfeertje is treffend en Finney vond ik verrassend goed spelen.

3,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 15:55 uur

geplaatst: vandaag om 15:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.