menu

Belle de Jour (1967)

mijn stem
3,52 (355)
355 stemmen

Frankrijk / Italië
Drama
101 minuten

geregisseerd door Luis Buñuel
met Catherine Deneuve, Geneviève Page en Michel Piccoli

Pierre en Séverine Serizy lijken een gelukkig echtpaar, maar Pierre is een druk bezette chirurg en onbewust is Séverine ontevreden. Zij geeft zich over aan vreemde dromen. Via via hoort ze dat een vriendin in een bordeel werkt. Na enige aarzelingen begint ook Severine als prostituee.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=m2UD_PY7tEE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van goongumpa
4,5
Dit heeft toch weinig met nouvelle vague te maken?

avatar van Lucsz
3,5
Laten we het er op houden dat het dezelfde scene was waarin de film gemaakt werd. Bovendien heeft Buñuel deze film openlijk bekritiseerd door de zeggen dat ie te nouvelle vague was. Dus dat moet je toch echt aan hem vragen. Ik zie de vergelijking wel trouwens, niet per se qua regiestijl, maar wel bijvoorbeeld met Deneuve als actrice. Typisch new wave-poppetje.

avatar van goongumpa
4,5
Ik zie het nog steeds niet. Verder maakt het ook niet veel uit, vind dit een steengoede film.

2,5
Beetje teleurgesteld over deze film. Ik had toch iets meer verwacht. Hoewel Catherine Deneuve met haar vertolking ieder ander wegblaast in deze film vind ik dat ze in een film als Repulsion nog veel sterker is. Het ligt waarschijnlijk aan de casting van de andere acteurs/actrices. Verder een film waar niet veel van zal bijblijven, jammer.

Je kunt een film die 1 lange sexuele fantasie van de hoofdrolspeelster(Deneuve)is,natuurlijk best erotisch noemen .Of je er als kijker opgewonden van raakt is een totaal andere kwestie.Hoe dan ook:de bewering van sommigen dat deze film achterhaald zou zijn,deel ik niet geheel.Hoe zou deze film achterhaald kunnen zijn in een tijd waarin 35+ eenzame huisvrouwen hele nachten doorhalen met Sex and the city DVD's en wanhopige trutjes hun ellende compenseren door te raaskallen over hun puur imaginaire f*ckbuddies?
Technisch gesproken is dit een typisch,vlekke-en moeiteloos schoten Buñuel,zij het met wat te weinig bizarrerie,naar mijn smaak.Deneuve ziet er natuurlijk lekker uit en doet het,net als Piccoli,prima.

avatar van yeyo
5,0
Waar ik een bevreemdende, surrealistische film verwachtte, is Belle de Jour jammer genoeg nogal rechtlijnig en conventioneel. Enkel de fantasie-sequenties springen er uit, maar die zijn, zoals de rest van de film, audiovisueel niet bijster speciaal en daarom zelfs behoorlijk sfeerloos.

De onderdrukte seksualiteit van de bourgeois wordt door Deneuve op een overtuigende manier gebracht. Hoe ze verlegen in haar mantelpakje voor die nieuwe job komt 'solliciteren' vind ik echt geweldig. Helaas kent de film weinig opbouw of ontwikkeling. Naar het einde toe wordt het allemaal wat interessanter, maar zelfs dat wist me niet helemaal te raken.

Een lichte tegenvaller, maar ik wil toch meer zien van Bunuel.

avatar van The One Ring
4,5
Erg sterke film weer van Buñuel, een van zijn beste zelfs. Vreemd dat ik hier toch een aantal berichten lees die het surrealisme en het erotische van de film mee vinden vallen. Wat het surrealisme betreft durf ik iedereen uit te dagen om aan te wijzen welke momenten werkelijk plaatsvinden en welke niet. Dat lijkt me een enorm moeilijk taak. Het mag hier dan niet gaan om uitbundig surrealisme, maar uiteindelijk kunnen de meeste scènes dromen zijn, inclusief alles in het bordeel. Want hoe je die scènes ook went of keert, uiteindelijk lijken de fantasieën van alle vreemde gasten Severine aan te trekken, alsof het haar stiekeme fantasieën zijn. Niet dat ik wil zeggen dat ze niet in een bordeel werkt, maar ik ben er tevens van overtuigd dat niet alles daar werkelijk zo is als verbeeld wordt.

Wat de erotiek betrefd is het belangrijk om af te vragen wat erotisch is. Is het erotische niet wat ons doet verlangen naar de seks en niet de seks zelf? Als dat zo is dan bestaat er wellicht geen geslaagdere aanpak om het onderwerp te behandelen dan in Belle de Jour. Buñuel in deze periode van zijn carrière is niet bezig met wilde beelden en weet dat zichtbare seks afbreuk zal doen aan het geheel. In plaats daarvan geeft hij hints van wat er kan gebeuren tijdens de seks die buiten beeld blijft. Dit doet hij door de klanten van Severine te linken aan verschillende attributen, maar weinig wordt laten zien. Wat er uiteindelijk gebeurt is wat je als kijker denkt dat er gebeurt. Persoonlijk vond ik het geen opwindende film, dus misschien is het op die manier niet geslaagd als erotische film, maar ik weet niet of Buñuel daarop uit is. Hij heeft iets confronterender voor ogen. Het constante spel met droom en werkelijkheid is ook belangrijk aangezien erotiek in grote deel droom is. De film gaat over Severines verlangens en hoe ze met die verlangens probeert om te gaan, niet om hoe die verlangens zich uiten in een fysieke daad.

De uitvoering van de film is gewoon erg goed. Buñuel is niet enorm geïnteresseerd in mooifilmerij, maar dit is zijn elegantste, stijlvolste en ook kleurrijkste film. De sfeer is prachtig. De meeste scènes zijn gedenkwaardig. Deneuve valt me soms nogal tegen, maar hier is ze fantastisch en er zijn sterke bijrollen van Piccoli (waar ik doorgaans ook geen fan van ben) en Page. Maar het is toch vooral Buñuels film.
4*

avatar van HarmJanStegenga
3,0
Hé, dit is (pas) de 1e film die ik van regisseur Luis Buñuel gezien heb, zie ik. Vond dit een mooie film, met vooral een schitterende (!) Catherine Deneuve in de hoofdrol.

Mooie vrouw, maar met alleen haar krachtige uitstraling draagt ze de hele film eigenlijk al. Sterke prestatie. Vond het surrealisme makkelijk te onderscheiden van de realiteit eigenlijk. Het levert een paar mooie plaatjes op, maar bijzonder geslaagd is het niet.

Vond het verhaal best interessant en regisseur Buñuel weet deze de juiste erotische lading mee te geven. De sfeer is sterk en de cast uitstekend. Dikke voldoende.

Driello
The One Ring schreef:

De film gaat over Severines verlangens en hoe ze met die verlangens probeert om te gaan, niet om hoe die verlangens zich uiten in een fysieke daad.



Mooie recensie weer. Goed gedaan!!!

Persoonlijk had ik het dee dat Bunuel (waar zit dan kringelding op mijn toetsenbord) beoogde dat je via de stting in het bordeel en de attributen zelf je fantasien zou oproepen, dat je als kijker dus aan het fantaseren slaat. Maar dat zou dan een exercitie zijn waar een wel erg elaborate film omheen is gebouwd. Ben er nog niet zo achter. Nu maar een 3,5*, later wellicht meer. Of minder, maar dat lijkt me onwaarschijnlijk.

avatar van Vinokourov
3,5
Belle de Jour is nogal een lauw gebeuren. Een betoverende Catherine Deneuve checkt de prostituee-business en raakt daar ook in verzeild. Ze krijgt genoeg screentime en da's maar goed ook, want anders werd dit vervelend om aan te zien. Wat een babe is zij Buñuel registreert voornamelijk op een afstandelijke manier, gooit her en der een verontrustende droomscene in de film en dat is het dan wel. Echt grijpen deed de film me dan ook niet.

avatar van BBarbie
3,5
Gelukkig heeft Buñuel eens een keer een vrij normale film gemaakt, die lekker wegkijkt.
Het verhaal van de uit geldnood of verveling prostituerende huisvrouw is realistischer dan menigeen wellicht denkt.

Catherine Deneuve is niet slecht, maar ook niet bijzonder.
P.S. Ik vind sowieso haar op jonge leeftijd verongelukte zuster Françoise Dorléac een veel betere actrice.

avatar van Sergio Leone
1,5
Zielloos.

De krampachtige openingsscène doet het al vermoeden: Belle De Jour is geen topper. Vooral hoofdpersonage Sévérine is een dooie mus, zij het eentje met een kinky gedachtegang.
Af en toe wordt geprobeerd fantasie en realiteit dooreen te halen, maar het wordt nergens intrigerend.
Het voorspelbare einde is daar een goed voorbeeld van.

Cathérine Deneuve is voornamelijk saai. Een beetje levenloos uit haar ogen turen is het enige dat schijnt te lukken.
De andere vrouwelijke bijrollen zijn stukken beter neergezet, daar zit op z'n minst een beetje leven in.
De mannelijke tegenspelers zijn van die arrogante Fransozen met een ongure uitstraling en beperkt acteertalent.

Ik ben niet thuis in de Franse cinema en heb zodoende geen flauw idee wie Louis Buñuel is, maar veel behoefte om dat te weten en zijn oeuvre te ontdekken heb ik na het zien van deze film niet gekregen.
Visueel doet het bij momenten soapachtig aan en sfeer ontbreekt meestal.

1,5

avatar van mjk87
1,5
Grote klassieker, maar met een vreselijk lelijke gedateerde look. Ook enige betrokkenheid voelde ik niet en bij tijd en wijlen was de film wat langdradig. Deneuve speelt nog wel aardig, maar redt de film niet: 1,5*.

avatar van Onderhond
0,5
Tweede Bunuel. Tweede keer niks.

Ditmaal een straightforward review. Een heel andere film dan El Ángel Exterminador, las hier nog regelmatig terug dat mensen deze film nog enige vorm van surrealisme vonden bevatten. Ik zag het er niet in terug. Maar volgens mij vallen de "droomscenes" dan ook niet onder surrealisme (toch niet op de manier waarop ze hier uitgewerkt werden).

Het verhaal kon me vanaf het eerste moment eigenlijk al niet boeien. Deneuve speelt zwak, haar medespelers zijn zo mogelijk nog houteriger. Frans is een taaltje dat lekker kan vloeien, maar de dialogen voelen geforceerd en geacteerd aan.

Visueel ook helemaal niks wat mij boeide, dus restte het gespeel met wat is echt en wat niet. Een oninteressant spel dat resulteert in een finale waar menig regisseur zich tegenwoordig voor zou schamen. Of in ieder geval zwaar voor afgevallen zou worden.

Het was een hele zit aangezien ik op geen enkel moment in de film gekomen ben. Dingen passeerden volledig langs me heen, zonder dat er maar ergens een interessante invalshoek te vinden was.

Compleet andere film dus, wel hetzelfde resultaat.

0.5*

4,5
Wel grappig dat Bunuel zo synoniem geworden was met surrealisme, dat bij alle droomsscenes in zijn films mensen direct dwepen met het onovertroffen surrealisme en er nog veel meer van maken dan er waarschijnlijk inzat. Vond ik ook al bij verschillende andere films van hem.

Maar verder ben ik het behoorlijk oneens

avatar van Onderhond
0,5
mister blonde schreef:
Wel grappig dat Bunuel zo synoniem geworden was met surrealisme, dat bij alle droomsscenes in zijn films mensen direct dwepen met het onovertroffen surrealisme

Tja, staat bij mij ook te boek als surrealist, dus met die mindset ga je dan toch al snel een film in. Punt is natuurlijk wel dat je naar gelang wat je voorgeschoteld krijgt best kan schakelen. De rest blijft stil, maar vraag me toch af wat zij dan echt herkennen als surrealistische elementen hier.

avatar van John Milton
3,5
Viel me iets tegen, helaas. Na Viridiana en Los Olvidados was ik hier toch niet enorm van onder de indruk. Nog steeds de moeite waard, maar voor mij zeker niet zijn beste.

avatar van Donkerwoud
3,5
Voor een film over de angst voor seksueel verlangen is het niet bepaald zinnelijk of passievol. Op zich een te verklaren stijlkeuze van Buñuel als je het ziet in lijn met de thematiek van seksuele repressie, maar het wordt op deze manier meer een lesje Freudiaanse symboliek herkennen dan dat de beelden op zichzelf onder de huid gaan zitten. (Het Madonna-hoer-complex!) Soms wordt het zelfs een beetje naar met expliciete verwijzingen naar verkrachting, pedofilie en kindermisbruik. Aan Catherine Deneuve ligt het overigens absoluut niet, die is hier op het toppunt van haar kunnen in hoe zij heel subtiel weet te verschuiven in haar acteren. Dan is ze kinderlijk naïef en onschuldig, maar geleidelijk aan wordt zij een koele, onaanraakbare vamp. Toch voelt het bij haar niet alsof het onschuldige, het onaanraakbare en het seksuele los van elkaar staan. Ze weet de schijnbare tegenstrijdigheden op het scherm te brengen alsof ze een logisch verband met elkaar hebben. Lastig uit te leggen, maar het maakt Deneuve zeker het warme hart van een verder wat statische prent.

avatar van Donkerwoud
3,5
Onderhond schreef:
(quote)

Tja, staat bij mij ook te boek als surrealist, dus met die mindset ga je dan toch al snel een film in. Punt is natuurlijk wel dat je naar gelang wat je voorgeschoteld krijgt best kan schakelen. De rest blijft stil, maar vraag me toch af wat zij dan echt herkennen als surrealistische elementen hier.


Denk dat je het je meer dan twee jaar na dato niet meer afvraagt, maar ik geef je toch een antwoord. Het surrealisme was een kunststroming die zich o.a. liet baseren op de theorieën van Sigmund Freud en Carl Jung, dus de rariteiten op het beeld waren er niet zomaar met de haren bijgesleept. Ze verwezen naar de filosofieën rond de psychoanalyse en het onderbewustzijn/het onbewuste. Daar zat ook een politieke kant aan, want de macht van de kerk begon af te nemen en er werden pamfletten geschreven en kunstwerken gemaakt die de bestaande instituties wilden ondermijnen. Buñuel was met zijn werk anti-religieus en tegen de heilige huisjes als het huwelijk en het gezin. De surrealistische elementen hier zijn hoe de menselijke driften worden verbeeld als iets wat zich onderhuids afspeelt, waarbij het niet beteugeld kan worden door bijvoorbeeld de huwelijkse trouw. 'Belle de Jour' (1967) sluit qua thematiek en achterliggende filosofie (de seksuele fantasieën van een huisvrouw) aan op waar de surrealisten destijds ook al voor stonden.

avatar van Flavio
4,0
Sterke film van Buñuel wederom, waarin Deneuve op haar eigen onderkoelde wijze schittert. In eerste instantie lijkt Belle de Jour een wat conventioneler werk, maar ook hier spelen dromen weer een grote rol. De scheidslijn tussen droom en werkelijkheid is niet altijd duidelijk, al lijkt de koets een rol te spelen in de meeste droomscènes. Er valt ook iets voor te zeggen dat alle gebeurtenissen in het bordeel gedroomd zijn: de gebeurtenissen daar komen overeen met haar seksuele fantasieën, en met de komst van de jonge Marcel dringt ook het gevaar haar leven binnen, zo afwezig in haar veilige bestaan als doktersvrouw.

5,0
Terwijl in Nederland nog tot in 1971 draken als 'Wat Zien Ik?' en 'Blue Movie' het onderwerp sex via films aansneden, was Luis Bunuel in 1967 al vele straten verder. In 'Belle De Jour' vertolkt Catherine Deneuve een personage dat wel wat wegheeft van haar rol als Carol in Polanski's 'Repulsion' van twee jaar eerder. 'Belle De Jour' is echter nog gelaagder door de complexe mix van sexuele geremdheid, onuitgesproken verlangens, onderwerping, overspel, prostitutie en bondage. Als je net denkt dat je het verhaal en eenieders drijfveren een beetje door hebt gooit Bunuel middels een raadselachtig open einde nog even alle zekerheden omver.

avatar van Dievegge
5,0
Séverine en Pierre hebben een verstandshuwelijk. Zij lijkt frigide; hij is moreel hoogstaand. Hun interieur is symmetrisch. Er hangt een kubistisch schilderij aan de muur. Ze slapen in twee afzonderlijke bedden in een kamer met maagdelijk wit. Op de achtergrond klinkt het getik van een wekker.

Heel anders klinkt het getingel van de bellen van de landau in de openingsscène. De kijker wordt meteen op het verkeerde been gezet, want dit blijkt een fantasie te zijn. Pierre draagt een grijs maatpak met das; Séverines jurk is fel rood. Deze kleur staat symbool voor passie en zal terugkeren in de rozen van de charmeur Henri en in de bloedvlek op het witte laken.

Séverines onderdrukte seksualiteit is de oorzaak van haar verkrachtings- en SM-fantasieën. De centrale verhaallijn is realistisch, maar deze wordt onderbroken door fantasieën, herinneringen en vervormde herinneringen. Buñuel, met z'n achtergrond in surrealisme, laat bewust in het midden waar de grens tussen realiteit en fantasie precies ligt. De vraag wat er in het doosje van de Japanse klant zit, blijft onbeantwoord. De slotscène is verwarrend, vooral omdat diezelfde rolstoel al op het trottoir stond in een herinnering.

De regisseur heeft een cameo aan een tafeltje in het begin van de fantasiescène met de doodskist. Louter bij wijze van veldonderzoek heeft hij enkele Franse bordelen bezocht. Het tafereeltje waarin de dochter van de kuisvrouw haar schoolrapport aan de bordeelhoudster laat zien, lijkt me uit het leven gegerepen. Het interieur is netjes verzorgd. Wanneer Armand een ovaal kader met een odalisk kapot slaat, wordt dat gauw vervangen, want kort daarna hangt de afbeelding alweer aan de muur. Voor 1967 was de erotiek op het randje, al is het rollenspel vooral komisch. Het meest gewaagde wat er te zien is, is de blote rug van Catherine Deneuve.

De namen zijn symbolisch gekozen. Séverine betekent ernstig. Pierre betekent rots. Henri kan een verwijzing zijn naar Henry VIII met z'n zes vrouwen. Madame Anaïs kan naar Anaïs Nin verwijzen of naar een vruchtbaarheidsgodin. In Charlotte (Françoise Fabian) zit het woord harlot. Semen retentum venenum est is Latijn voor "Opgehouden zaad is giftig". Zorra is Spaans voor vossin, maar wordt ook voor een prostituee gebruikt.

Catherine Deneuve kan de grootste Franse actrice genoemd worden. Met haar bleke huid en waterige ogen geeft ze de fragiliteit weer van een personage met onderdrukte verlangens, van een vrouw met een dubbelleven. Dit symbolistische drama laat de toeschouwer in verwondering achter.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:54 uur

geplaatst: vandaag om 14:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.