Belle de Jour (1967)

Als je de reakties hierboven leest, dan heb je dus niet veel gemist

Deze film is zeker niet erotisch in de zin van dat er spontaan lichaamsdelen gaan opzwellen bij het bekijken van dit materiaal, maar hij is toch wel opmerkelijk en interessant.

Bovendien vind ik hem vooral mooi. Wat een prachtig gefotografeerde film. Heel zacht licht overal met een mooie definitie van de beelden.

Ook de tweede aanraking met Luis Buñuel is er eentje om te onthouden. Vooral de dromige sequenties tussen de rechtlijnige scènes door is moeilijk te doorgronden op hun symboliek. Waarbij de camera vooral veel gebruik maakt van suggestie om zo letterlijk de onderdrukking van de seksuele verlangens te tonen. Catherine Deneuve straalt hier als een parel. Hoewel ik van te voren dacht dat ik veelvuldig naakt in beeld te zien kreeg kwam ik hier bedrogen uit. Want de film mag dan over een chic bordeel gaan we zien geen seks in beeld. Hoe gek het ook klinkt de seks zit hem meestal achter een gesloten deur of verborgen hoeken. Voeg daarbij ook nog wat surrealisme en wat maatschappijkritiek plus de nodige prachtige geschoten beelden en je hebt meer kunst dan film gezien.

Dat je in deze film geen naakt in beeld te zien kreeg was omdat het in die tijd nog grotendeels taboe was. Dat taboe werd pas in de jaren zeventig doorbroken. Het is een van de reden waarom ik deze film zo enorm gedateerd vond. Een film maken over een bordeel zonder naakt is hetzelfde als een film maken over Ajax zonder voetbal of over Mozart zonder muziek.

Jij noemt deze film kunst. Ik weet niet waar jij de kunst in ziet. Voor mij is dit een typische jaren zestig film, bijzonder voor die tijd maar die op mij nu geen enkele indruk meer maakt, net zoals veel films uit die periode.

Dus als je verhaal hebt over een bordeel moet er altijd naakt in zitten. Vreemde vergelijking. Ik vind dat Buñuel daar juist goed in geslaagd is door juist niet teveel te laten zien. Buñuel trekt zich nergens wat van aan. Of dat nou met Expermintele Cinema te maken heeft of doodnormale naakte scenes. Dit is een film percies zoals hij die gemaakt zou willen hebben. Dus niet met expliciete naaktscenes zoals jij dat wenst!

Het begin van de film was wel zeer verrassend.

Het surrealisme druipt van de film af, is soms erg moeilijk te volgen.

Was het nu een droom of was het allemaal echt gebeurd?

Voor de mooie rol van Deneuve geef ik 3.5 sterren.

Tegenvaller. Ik vond de film vrij makkelijk te volgen, ondanks de enkele surrealistische stukken, maar vond de film als geheel wel erg simpel en toch enigszins gedateerd ogen. De scenes in het bos zijn mooi om te zien, maar vooral de scenes in het bordeel kwamen behoorlijk oudbollig over. Ik mistte dan ook totaal de erotiche lading die deze film volgens menigeen wel schijnt te hebben. Deneuve was verder wel plezierig om naar te kijken en ondanks dat de film nog best best snel voorbij ging, maakte de film maar weinig indruk op me.

2,0*

Er is een Engelse DVD-uitgave van deze film. Behalve de film staat er een docu van 30 minuten op waar op een gegeven moment scenario-schrijver Jean-Claude Carriere vertelt dat Bunuel en hij er destijds bewust voor kozen om Catharine Deneuve - hoewel het 1967 was - geen minirokken te laten dragen omdat dat de film te snel gedateerd zou maken. En hij constateert vervolgens anno nu, met een stalen gezicht dat ze in die opzet geslaagd zijn: de film is niet gedateerd omdat Deneuve geen minirokken draagt! Ik heb zelden zo gelachen om een extra op een DVD

Verder overigens een mooie uitgave van een film die in Nederland - voor zover ik weet - niet op DVD is verschenen.

De film zal bij zijn verschijning wel krantenkoppen gehaald hebben om wille van zijn gewaagd thema en het publiek zal wel reikhalzend uitgekeken hebben naar de verschijning en gedragingen van mooie Catherine Deneuve.

En Catherine en enkele andere franse namen doen wel hun best in deze film ondertekend Bunuel maar eigenlijk kon het onderwerp mij helemaal niet boeien. Bovendien vond ik de synchronisatie verre van goed.

Een vrij eenvoudig te volgen film, iets wat ik niet verwacht had in mijn eerste kennismaking met Buñuel (deels door andere verwachtingen die ik had van hem). De surrealistische droombeelden waren wel mooi in beeld gebracht, maar het kwam iets te gereserveerd over. Misschien dat voor mij hierdoor de film juist wel een erotische lading heeft; de gereserveerdheid, suggestie en onderdrukte seksuele gevoelens van Deneuve in haar zoektocht om deze te bevrijden. Dit allemaal terwijl er werkelijk nergens expliciet iets over seks vermeld wordt.

Deneuve toonde trouwens een enorme sexappeal hier! Verleidelijk, elegant maar ook een tikkeltje afstandelijk en kil (erg Frans dus ). Technisch gezien is dit een vrij eenvoudige film en ook de acteerkunsten van de acteurs waren vaak niet van een al te hoogstaand niveau. Toch wist de film mij enorm te boeien; de combinatie van Deneuve, surrealistische droombeelden en de elegante setting waar eigenlijk niets is zoals het lijkt maakten dit voor mij een bijzondere kijk.

Dit is een briljante film over onderdrukte erotische gevoelens. Het acteerwerk van Catherine Deneuve is bijzonder sterk. Eén van de kenmerken van een meesterwerk is dat je met vele vragen achter blijft. Ik vraag me bijvoorbeeld af wat de functie van de scènes in het bos zijn. Ik zoek hierachter onder andere dat Severine heel diep van binnen naar een klootzak in plaats van de goedzak waarmee ze een saaie relatie heeft verlangt.

Prachtig!! Vooral Deneuve, dat soort vrouwen wordt niet meer gemaakt.

Redelijke film. Interessant om zo'n mooie vrouw als Deneuve te zien verlangen naar het onderwerpen aan smerigheden. Interessant thema dus, met een waardige protagoniste, maar audiovisueel gezien vond ik dit toch erg mak. Kleurgebruik was erg lelijk en de surrealistische scènes mistten impact. Het deed mij weinig. Hoewel de film lekker dromerig blijft en makkelijk wegkijkt vond ik Belle de Jour weinig toevoeging bieden. Een redelijke teleurstelling gezien de naam van Bunuel en niet de introductie aan zijn oeuvre waar ik op had gehoopt.

3*

Men neme liefde, begeerte, passie, (on)schuld en straf. Meng de ingrediënten in een cocktail van een oerdegelijk wellicht saai huwelijk met een flinke dosis obscure fantasie. En voilá: Belle de Jour.

Het rijtuig met de passagiers (of het ontbreken daarvan) vertellen exact wat de kijker wil weten...

Beetje ongemakkelijke en pijnlijke film, al die vrouwonvriendelijke ellende. Wel sensueel af en toe, met een paar mooie vrouwen en een paar meer ordinaire. In die tijd moet de film heftig zijn geweest.

Af en toe is de film best grappig door het kinky gedrag van de klanten, en het plot met de vele verwijzingen en al dan niet dubbele lagen is gewoon goed. Catharine Deneuve speelt trouwens erg overtuigend, had ik op een of andere manier niet verwacht. Mooi camerawerk ook.

De film wist me niet super te boeien, maar was wel vermakelijk, en het vakmanschap zie je er wel aan af.

Belle de Jour

Ik kende Luis Buñuel niet maar ik had eens ergens gelezen dat dit één van de favoriete regisseurs van Hitchcock was dus ik was wel redelijk benieuwd. Maar laat ik allereerst beginnen met dat de speelduur volgens mij hier niet klopt. Mijn versie duurde ongeveer een 20 minuten korter al was ie wel opgenomen van tv dus ik kan het niet met zekerheid zeggen.

Belle de Jour had waarschijnlijk niet zo goed geweest zonder Catherine Deneuve. Wat een geweldige en knappe actrice is dat! Het is vrij interessant om iemand als Séverine, een gewone vrouw die alles heeft, te zien verlangen naar andere mannen. Die trouwens allemaal bizar zijn. Denk maar aan de professor die denkt dat hij in een andere tijd leeft, die Aziaat met zijn koffertje,... Maar vooral ook de surrealistische scènes in het bos.

Luis Buñuel maakt een redelijk sterk begin met Belle de Jour maar echt overtuigd ben ik toch nog niet.

4*

De DVD die ik heb duurt 96 minuten, dus ook korter dan hier vermeld staat (en dat is inclusief aan- en aftiteling). Ik ken geen versie die 109 minuten duurt.

Enne, als ik een film 4* geef ben ik wel overtuigd.

Die 4* komt vooral ook door de geweldige Catherine Deneuve. Zoals ik in het begin zei betwijfel ik het of Belle de Jour zo goed had geweest zonder Deneuve

Dat ben ik volledig met je eens!

Helemaal mee eens!

Interessante, boeiende film, maar veel meer straight forward dan ik had verwacht eigenlijk. Al kwam het ietwat flauwe einde (ik begrijp de bedoeling, maar ik hou er niet zo van) wel een beetje als een verrassing. Verder meer ingehouden dan de reputatie van de film me deed vermoeden. Pas mijn tweede Buñuel en ik vond de vorige toch wel beter. Deneuve is geweldig trouwens en draagt de film bijna.

Kleine 3.5*

Luis Buñuel films zijn voor mij altijd een klasse apart.

Zo ook deze.

Wat me in deze film vooral boeit is het prachtige camerawerk.

Vanaf het begin puur vakmanschap.

Typisch Buñuel.

Minpuntje van deze film is dat hij, in tegenstelling tot ander werk van Buñuel, nogal gedateerd is.

Catherine Deneuve speelde haar beste rol in deze film.

Een klassiekertje.

Goede film weer van Bunuel. Surrealisme was wat verder weg (hoewel nooit volledig vermeden), maar de obsessieve sexuele zoektocht dat leidt tot vervreemding i.p.v. verlossing was weer subliem in beeld gebracht. Heel sterk, maar waarom deze film nu veel meer als klassieker geldt dan gelijkaardige films als El, the Criminal Life of Archibaldo de la Cruz of That Obscure Object of Desire ontgaat me. Maar dus wel weer erg goed. 4 sterren.

Gemengde gevoelens na de film, maar het positieve overheerst. Belle de Jour is een vrij simplistische film: een tamelijk eenvoudig plot met een uiterst consequente uitwerking. Erg knap dat Bunuel hier zulke mysterieuze scenes in plaatst zonder dat ze de aandacht afleiden of geforceerd overkomen. Daarbij helpt de cameravoering hem ook bijzonder, omdat met de heel specifieke en gerichte kadrering de aandacht juist gevestigd wordt op de psychologie van de personages. De beweegredenen van Sévérine blijven echter vooralsnog enigszins duister, hoewel bepaalde flashbacks wel het een en ander suggereren.

De scenes in het bordeel dragen aardig bij aan die raadselachtigheid. Van het ene op het andere moment heeft 'Belle' plezier in haar werk en is ze als enige in staat de curiositeiten van die Koreaan te accepteren... waarom toch? Het geld kan haar niets schelen, is ze daarom tot alles bereid? En wat gebeurt er met die man die de doodsscene van zijn vrouw met haar wil naspelen?
Overigens vind ik de discussie hierboven over wel of geen naakt in het bordeel tamelijk zinloos, heb wat dat aangaat niet het gevoel dat er iets werd weggelaten of dat het juist iets had toegevoegd.

Al met al was het echter niet groots wat mij betreft, daarvoor vond ik de personages nu niet genoeg uitgediept en waren de dialogen te simpel. Het leek nu wel een sprookje met de meest diepe gevoelens verwoord in enkele zinnen, die volgens mij geen mens zo rechtstreeks zou uitspreken, zoals in de openingsscene tijdens de rijtocht door het bos. Maar het kan natuurlijk zijn dat ik het symbolische werk van Bunuel niet begrijp Mijn interesse voor hem is absoluut gewekt.

Oja, vergat ik nog bijna te melden wat ik van Catherine Deneuve vond: wel aardig

De kans is groot dat ik deze film ga kijken .

bijzonder film, mooi ingetogen, simplistisch, heel mooi filmwerk met fraaie kleuren waardoor t extra surrealistisch werd. ook wel typisch jaren 60 s is dat. je ziet t ook bij de cultserie ''de wrekers''.

ik lees af en toe gedateerd, belachelijk, natuurlijk is t gedateerd, het is toch uit de jaren 60s?!maar daarom niet minder interessant. deneuve is uiterst mysterieus en koel, echt mooi. ik heb me totaal niet verveeld, absoluut een klassieker. maar je moet idd niet gaan kijken met je broek op je knieen denkende dat je ontzettend opgewonden gaat worden van deze ''alternatieve'' erotische film.

Eindelijk ook deze Franse klassieker gezien.

De film begint voor de kijker vrij vreemd en verwarrend tot je er achter komt dat je de eerste minuten naar de hersenspinsels van het hoofdkarakter, gespeeld door Deneuve, hebt zitten kijken.

De film komt bij mij zeer afstandelijk over, waardoor ik nooit echt volledig me in kan leven in de hoofdpersoon.

De eerste helft van de film blijkt de clientele te bestaan uit idioten en exentriekelingen, wat het ook vrij absurd en niet echt realistisch maakt.

Pas met de jonge gangster begint de film wat boeiender te worden.

Het is duidelijk dat Deneuve zowel met haar schoonheid als met haar goede spel de film in haar eentje eigenlijk draagt. Voor de rest is het allemaal niet heel buitengewoon wat je voorgeschoteld krijgt.

De acteur die haar man vertolt speelt te vlak en zijn karakter komt nauwelijks uit de verf.

Piccoli is zoals gewoonlijk goed, maar heeft helaas een (te) kleine rol. Dat zijn karakter vroeg of laat het bordeel zou bezoeken lag er trouwens wel heel erg dik op.

Het einde was weer wat curieus:
volgens mij had alles slechts in het hoofd van Deneuves karakter afgespeeld en was het dus niet echt.

Redelijk onderhoudend, maar niet een film die ik snel nog eens wil gaan zien.

Ik geef de film een zeven, ofwel 3,5 ster.

Wat ik het mooiste vond aan deze film was de stempel die Buñuel toch nog enigszins op deze film heeft kunnen drukken. De surrealistische scenes in het bos die ontstaan uit de (dag)dromen van Deneuve en de flashbacks als ze zichzelf als kind ziet vind ik nog het beste. De erotische lading (volgens velen is deze film de laatste goede erotische film van de jaren '60) ontgaat mij totaal. Ik heb heel erg weinig gezien waarvan ik ook maar een beetje rode oortjes kreeg.

Deneuve is in deze film bijna te prachtig voor woorden. Een schitterende vrouw, maar slechts een degelijke actrice. Zonder haar was deze film een totale flop geweest.

Wat mij vooral dwars zit bij deze film is dat Buñuel de film te nouvelle vague vond en dat snap ik wel. Door de producenten kon Buñuel totaal niet doen wat hij wilde en werd hij bovendien ook nog eens lastiggevallen door Francois Truffaut die per se wilde dat zijn vriendinnetje Duneuve de hoofdrol zou spelen. Buñuel kan totaal niet uit de voeten in de new wave van die tijd. Ik zie veel en veel liever zijn films van voor de jaren '60. Zelfs het camerawerk had hier in deze film onder te leiden.