Belle de Jour (1967)

Perfecte film van Bunuel (ik mis er hier nog een paar) 1 na beste is nog altijd 4.5

Teleurstellend voor mij, mijn eerste kennismaking met Bunuel. De surrealistische scene's waren mooi en Deneuve speelde sterk, maar het vertelde verhaal had totaal geen impact op mij. Dat probleem had ik ook al met een andere film die ik pas gezien heb nl l'avventura; visueel mooi, inhoudelijk teleurstellend....jammer. 2,5 sterren

Prachtig!

- Catherine Deneuve in de rol van haar leven.

- de grens tussen realiteit en fantasie die vervaagt.

Irritant:

- arrogante Franse mannen met vieze blikken, waar de film vol mee zit.

- slechte synchronisatie van geluid met beeld

Conclusie: erg goed, uitermate boeiende film, met name door de betovering van Deneuve.

Uitstekende film van Buñuel, hoewel iets minder dan Le Charme Discret de la Bourgeoisie.

Weer een film die zich tussen droom en werkelijkheid, absurdisme en normaliteit begeeft. Ook Belle de Jour behandelt de onderdrukking van seksuele verlangens en de sociale machtsstructuren, zoals die tussen man en vrouw.

Catherine Deneuve speelt perfect en intrigeert. Ondanks haar gedistingeerde verschijning voel je en zie je de onderhuidse gevoelens en verlangens bij haar aan de oppervlakte verschijnen. Net als in Repulsion van Polanski merk je dat het broeit, zo vlak onder de oppervlakkige verschijning.

Meer dan in Le Charme Discret de la Bourgeoisie zitten er in Belle de Jour echter wat saaiere gedeelten in de film verweven.

Duidelijk zichtbaar is voor mij, na drie films van Buñuel te hebben gezien, ook het verschil met die andere surrealist pur sang, Fellini. Waar Buñuel net niet de volle lengte kan boeien, weet Fellini mij persoonlijk veel meer te raken met zijn op zich minder gestructureerde films.

De wat betreft thematiek (onderhuidse en onderdrukte seksuele verlangens) vergelijkbare films van Fellini, zoals Giulietta degli spiriti en La Città delle donne, bekoren mij iets meer dan bijvoorbeeld Belle de Jour, niet in het laatst vanwege de formele bourgeoisie-sfeer die er in Buñuel's films hangt.

Desalniettemin een prima film, Belle de Jour.

In deze wereld is alles te vergelijken. Ik denk dat in vergelijking met de films van de andere regisseurs films van Bunuel (ook van Fellini, Visconti, Pasolini, Antonioni) automatisch “5” verdienen. Dus ook “Belle de Jour”. Maar het is volgens mij minder dan “Cet Obscur Objet du Desir” of “Le Charme Discret de la Burgeiose”. De laatste vond ik de mooiste.

Leuk dat de grootsmeesters van de cinema een streepje voor hebben bij jou. Maar wat doet Ingmar Bergman's (1 der grootste regisseurs ooit) Persona dan op de 0,5*???

Ik ken dat boek, erg indrukwekkend (eerlijk, met een nare nasmaak) overigens, maar dat zegt toch niks over de film Persona. Rare redenering.

Waar is dat citaat van filmfann te lezen Fisherking?

Rare zaak, de originele post van filmfann schijnt hier weg te zijn, of in ieder geval bij een verkeerde film te staan.

Ging overigens over Bergman's autobiografie "Laterna Magica" die zo buitengewoon openhartig is dat ie hufterig overkomt. Of in ieder geval een minder prettig persoon. Uniek trouwens. Zal hem eens herlezen.

Ben ik de enige hier, die de overeenkomsten ziet tussen Belle de Jour en Blue Velvet?

Is dit de mooiste vrouw ooit?

Een prachtige kennismaking met 'Bunuel'.

Ik bleef 109 minuten lang geboeid in dit surrealistische verhaal wat interessante thema's in zich heeft. Het acteerwerk van Deneuve is sterk, vooral haar non-verbale gedrag dat in de loop van de film subtiel veranderd.

Dit smaakt naar meer....

4.0*

zo,n ouwe film en nu pas uitgebracht??

Wordt opnieuw uitgebracht in verband de release van Belle Toujours.

Een hele tijd geleden ooit eens gezien, kan me nog herrineren dat ik hem met veels te hoge verwachtingen ging kijken en het me eigenlijk een beetje tegenviel.
Het verhaal kon me als ik eerlijk moet zijn niet zo heel erg boeien maar aan de andere kant was het redelijk interresant vooral als je je bedenkt wat een gewaagde onderwerpen er voor zijn tijd aan bod komen.
Wel ziet de film er op sommige stukken schitterend uit vooral de fantasiescenes
zagen er prachtig uit, ook was er de hele film door een erg mooie sfeer aanwezig.
Verder kan ik me herrineren dat hoofdrolspeelster deneuve geweldig speelde en echt prima gecast was in haar rol.
Verder is het allemaal veels te lang geleden en kan ik me er maar weinig meer van herrineren, ga hem dan zeer binnekort maar weer eens herzien, tot die tijd 3 sterren

Mijn eerste Bunuel film een meteen een redelijk begin. Het vakmanschap straalt van de film af en ook is Catherine Deneuve perfect gecast. Tevens is de wisseling tussen realiteit en fantasie mij goed bevallen.

Kortom allemaal pluspunten, maar toch mist de film net dat beetje waardoor het een topfilm wordt. Waarschijnlijk komt dat door de karakters, die naar mijn gevoel afstandelijk zijn. Ook nemen zij een aantal vreemde beslissingen waardoor ze mij uiteindelijk niet volledig kunnen boeien.

Ook mijn eerste Buñuel en hij viel heel goed mee.

Het tempo is vrij laag, maar het stoorde niet.

Prachtige vertolking van Deneuve.

Ik had, mede dankzij de commentaren hier bij deze film, toch heel iets anders, en vooral surrealistischer, verwacht van Belle de Jour. Film is op enkele stukken na, juist vrij rechtlijnig. Ik heb een beetje moeite mijn vinger te leggen op wat deze film toch interessant maakt. De film kent niet echt hele sterke stukken, maar weet toch uitermate te boeien. De tijd vloog in ieder geval voorbij.

Deneuve is goed. Ik vond eerst dat ze haar charme uit Repulsion niet eens benaderde, maar na de eerste helft van de film, stond er toch echt een sterk personage, knap werk.

Kleine 3,5*. Ik hoop toch dat Bunuel's andere films wat meer indruk weten te maken.

Bunuel heeft met o.a. Belle de Jour en vooral Tristana en Viridiana films gemaakt met een vrij rechtlijnige verhallijn. Deze films zitten vol maatschappijkritiek, symboliek, droomsequenties en natuurlijk ook een tintje surrealisme.

Als je echter de meer experimentele films prefereert, die bol staan van het surrealisme, dan raad ik je eerder "L' Age d'Or" of "Le Fantôme de la Liberté" aan.

Een verhaal over een vrouw die een dubbel leven leidt en "lijdt". Luis Bunuel heeft aan de destijds ophefmakende roman van Joseph Kessel een psycho-analytische dimensie toegevoegd. Het is een film geworden die erotisch geladen is zonder expliciet te zijn, waar je evenwel soms ongemakkelijk van wordt. Ik vond het een bijzonder boeiende maar tegelijk deprimerende kijkervaring. Catherine Deneuve is de perfecte cast voor deze prent. De manier waarop de kineast alles heeft in beeld gebracht - rijk aan symboliek en met een verrassende pudeur - getuigt van zijn uitzonderlijk talent.

Alleszins een film die blijft nazinderen.

*4*

Ik begrijp eigenlijk niet wat ik in deze film zag toen ik deze 12 jaar geleden voor de eerste keer zag. Verhaal kon mij bij een nieuwe kijkbeurt totaal niet boeien. Film werd door de VPRO uitgezonden in het kader van "Cinema Erotica". Waarom is mij een raadsel, ik heb niets erotisch kunnen ontdekken. Nu vond ik de personages ook al zeer onaantrekkelijk, inclusief Catherine Deneuve. Maar goed, ik ben itt vele MM gebruikers nu eenmaal niet weg van Catherine Deneuve, die ik een van de meest overschatte filmactrices vind. Verder oogt deze film, zoals vele jaren 60 films, ook erg gedateerd. Maar genoeg hierover, voor mij heeft deze film de tand des tijds duidelijk niet doorstaan.

2,5*

film zal wel niet aan iedereen besteed zijn, maar ik vond de film erg boeiend en tijdloos en erotisch en Deneuve trok me ongelooflijk aan, dus zo'n beetje de tegenovergestelde mening van wibro. het kan verkeren.

Nou ja, ik vond de film ook maar "zo, zo". Vakkundig gemaakt daar bestaat niet echt twijfel aan maar het deed me allemaal niet zo veel. Film voelt ook typisch aan als product van zijn tijd en ik vond het geluid vaak erg slecht (vooral het omgevingsgeluid was vreselijk). Het waarom dat deze film werd uitgezonden in het kader van "Cinema Erotica" ontgaat mij net zoals wibro ook een beetje. Weet niet precies wie daar bij de VPRO over de films gaat maar eerst Deep Throat en nu dit, totaal ander idee dan ik heb van erotische films heeft die man/vrouw iig.

Verder wat vervelende verwaande franse intellectuelen en criminelen en van Deneuve werd ik ook niet echt warm. Zwijgzaam, gekweld en een beetje kil, ik hou toch meer van uitbundig en warmbloedig. Ach, misschien maar goed ook want je kan natuurlijk als man zijnde niet allemaal uit dezelfde vijver vissen

Verder moest ik niet zozeer aan Blue Velvet denken maar eerder aan Eyes Wide Shut.

2,5*

En dan nu de meest waardevolle en diepzinnige review aller tijden:

De film wist me geen moment te boeien.

Deep Throat was BNN

Als deze film al niet erotisch is, welke is het dan wel?

Verder kan ik me wel vinden in bovenstaande commentaren. De scènes in het bos zien er goed uit, de prostitutie-scene wordt een enkele keer leuk benaderd (dat doosje van die Aziatische klant bijvoorbeeld), maar verder is Belle de Jour een behoorlijk simpele film. De nergens opzienbarende behandeling van het hoofdthema (seksuele frustratie) is nooit slecht, maar ook nooit écht boeiend.

1.5*

Nou, misschien was deze film dan wel erotisch; alleen kon de erotiek in deze film mij totaal niet bekoren. Het deed mij denken aan de film "Wat zien ik?" van Paul Verhoeven.

Deze gistern geprogrammeerd, omdat ik hem eindelijk nu wel eens wilde zien, staat alleen het eerste uur er op. Merde....!

In samenwerking met de VPRO als ik me niet vergis.

Tja, zelfs die weinige woorden haalt iemand me nog uit de mond.....

Kan er niets op toevoegen, behalve dat ik Catherine Deneuve toch wel mooi vond en Michel Piccoli enorm irritant in deze film!