The Straight Story (1999)

Werd in 4:3 uitgezonden. Schandalig! Kan iemand de publieke omroep vertellen dat er tegenwoordig ook breedbeeld tv's bestaan.

Een schitterende roadmovie en ook nu al een van mijn favoriete feelgoodmovies. Deze film gaf me zo'n goed en warm gevoel, al tijdens de fllm zelf, niet pas na het einde of zo.
De soundtrack is erg subtiel en echt prachtig. Dat brengt je al helemaal in de juiste sfeer in combinatie met het heel mooie camerawerk en de fraaie montage. Die landschappen en kleuren zien er echt subliem uit.
Het plot is simpel maar sterk uitgewerkt. Alvins reis verloopt vrij traag maar er gebeurt nog wel het een en ander en ik vond de film ondanks de vaak trage manier van filmen erg lekker wegkijken. Soms wisten scènes door het drama te ontroeren, andere keren was de film weer heel grappig. De dialogen waren vaak simpel en relatief kort, maar toch vaak erg leuk en komisch.
Het tempo vond ik bijzonder aangenaam op een of andere manier. Alles in de film vormt gewoon een goed geheel. Er wordt ook erg sterk geacteerd. Richard Farnsworth speelt echt fantastisch, geniaal soms zelfs. Hij is ook goed gecast, net als bijvoorbeeld Sissy Spacek, die ook sterk speelt. Wat van de andere bijpersonages deden het ook leuk en alle karakters zijn interessant, al wordt er nooit echt op ze ingegaan. De focus ligt voornamelijk op Alvin, en de verhouding tussen hem en zijn broer. Ik heb trouwens zelden gehad dat in een film zo meeleefde met de hoofdpersoon, dat deze zo mijn sympathie wist te winnen.
De film bevat meerdere scènes die indruk op me maakten, maar speciaal nog even noemen wil de scène met het liftende zwangere meisje, echt zo mooi gespeeld rond het kampvuur. Dat van dat bosje takken of zo daarna had van mij dan weer niet per se gehoeven.
Een andere scène die ik ook zo ontroerend vond was die waarin Alvin en een leeftijdgenoot over hun ervaringen in de Tweede Wereldoorlog praten in dat cafeetje.
Ook de slotscène is geweldig. Alvins broer is zichtbaar erg ontroerd en het is voor beiden nogal een emotioneel moment, wat zich uit in zeer sterk non-verbaal acteren. Het mooiste vind ik nog de laatste paar seconden. In de meeste Hollywoodfilms zou de broer tegen Alvin op dat moment hebben gezegd dat hij van hem houdt of iets dergelijks, maar zo'n uitspraak blijft uit, en dat maakt de scène juist des te sterker.
Al met al een film waaraan ik met hoge verwachtingen begon gezien de plek in de top-250 en de staat van dienst van de regisseur, en dat deze film me desondanks nog niet eens een klein beetje wist teleur te stellen zeg denk ik genoeg. Een 4.0* lijkt me wel op zijn plaats. Dit is een film die ik niet snel zal vergeten.

Een van de mooiere films met langzame opname technieken. Het stoort geen moment, ws omdat de muziek heel zorgvuldig gekozen is en nergens stoort; heel on-amerikaans.

Het had iets minder met Disneyclichés gekund. En er hadden ook ontmoetingen plaats kunnen vinden die minder positief waren. Bv. eens een ontmoeting met criminelen, waarvoor in een van de ontmoetingen gewaarschuwd wordt.

maar uiteindelijk blijft er toch een prima film over; 3,5

Sterke film, eerder snel dan langzaam ( hij maakt veel mee op zijn reis en ontmoet de ene naar de andere persoon.) Het meeste is hierboven al gezegd, maar soms vond ik het net te cheesy om heel goed te scoren. bijvoorbeeld de scene over hoe hij en zijn broer naar de sterren kijken wordt gecombineerd met hele droevige muziek, had het beter gevonden zonder die muziek of dat ze wat anders leuks deden. Al met al een goede film die ook niet te lang doordraaft, einde kwam echt op een perfect moment.

Mooie, sterke, rustige film, die erg fijn wegkijkt. De film kabbelt net als hoofdrolspeler Alvin op een rustige manier voort, maar weet misschien juist daardoor wel enorm te boeien. De beelden die we onderweg als kijker voorgeschoteld krijgen zijn mooi, terwijl de heerlijke rustige muziek van Badalamenti tijdens de film gewoonweg geweldig is. Tijdens de reis krijg je door de diverse ontmoetingen die Alvin met verschillende personen heeft echt een beeld van de gedachten en het leven van Alvin en groeit tevens de sympathie voor hem. Ook de eindscène is prima. Die is ingetogen, emotioneel maar niet overdreven en maakt de film gewoon helemaal af. Aanrader voor mensen die een rustige niet alledaagse roadmovie zoeken!

4,0*

Mooie film. Niet spectaculair maar mooi ingetogen. Prachtige beelden en muziek. In heerlijk rustig tempo.

Niet zo lang geleden nog op tv gezien, tevens ook m'n eerste Lynch film. De film beviel goed: rustig tempo, mooie beelden, goed geacteerd en ook een mooi verhaal.

3,5*

Erg leuke film. Het erg trage tempo in deze film beviel me wel en paste helemaal bij het verhaal. Soms is het komisch om die man op zijn grasmaaier te zien zitten maar over het algemeen is het best wel triest. De beelden, muziek en acteerprestaties vond ik ook echt wel top, alleen blijft die sissy spacek me echt wel de kriebels bezorgen.

Deze film heeft mij onverwachts echt heel erg geraakt! Ik weet niet precies waarom, maar er kwam aan het eind gewoon echt een traantje Heel rustig, maar lief filmpje! Heel goed geacteerd ook door Richard! Vond het zo'n lief oud mannetje! En ook erg mooie muziek! Enige minpunt van die Sissy, die had wel weg kunnen blijven van mij!

Toppertje 4.5* (mijn hoogste David Lynch tot nu toe)

Dit is iets wat ik me perfect kan voorstellen. Ik zou deze film dus zelfs de film willen dopen die het best bekeken kan worden na een niet al te lange coma.

Zo ongelooflijk mooi, maar ook traag(niet storend, maar misschien wel goed na die coma).

Richard Farnsworth is geniaal in de hoofdrol en vele scenes bezorgden me kippenvel(de scene met het meisje vond ik wél zeer geslaagd, ook het 'corny'-einde van de scene).

Voor de rest enerzijds atypisch Lynch, maar anderzijds ongelooflijk Lynch. Dit bewijst dat de man tot heel veel in staat is.

4.5*. Prachtig.

PS: Ik wil het ongeluk van Freud zeker niet teniet doen. Het zal waarschijnlijk afschuwelijk zijn geweest, maar vond het gewoon een prachtig bericht, Freud.

zeer mooie film

Dit is FILM. Daar houd ik zeker van. Zeker niet geschikt voor het grote publiek. Dat zijn die die alleen maar "Strangers in the Night", "May Way" en "New York.." van Sinatra kennen.

Ik vind het een ongewoon, fantastisch, bijna onwezenlijk gegeven dat evenwel opgevuld wordt met dagelijkse, warme, diepmenselijke, vaak komische, doorgaans ontroerende sekwenties.

De film wordt aangekondigd als een roadmovie. Voor zo'n film vind ik misplaatst, zogoed als minimaliserend.

De muziek is schitterend en passend ingelast. Het is naast de fotografie, het spel van de acteurs, het schitterend camerawerk een belangrijk onderdeel en niet een vervelend, ondersteunend component zoals we dat gewoon zijn.

Kon ook the goodies along the way apprecieren : the worst about being old is being remembered of being young, de vergelijking van de samengebundelde takken met de hechtheid van een familie en de symboliek rond de sterrenhemel.

I'm in.

Lang getwijfeld of ik ooit nog een Lynch écht zou kunnen waarderen, maar vandaag is het bewijs dan eindelijk geleverd: The Straight Story is een normale film, zonder de pretentieuze mooifilmerij en vreemde editing zoals we dat van Lynch gewend zijn. En het verhaal wordt zowaar lineair verteld!

Behalve het tempo en enkele shots, doet The Straight Story maar weinig denken aan films als Mulholland Drive, Lost Highway of Eraserhead. En dat is maar goed ook! Waar ik bij die films moeite had m'n aandacht erbij te houden of geïrriteerd raakte van de overdaad aan idioterieën, kon ik hier van begin tot eind van genieten.

Het verhaaltje lijkt ook in niets op zijn andere werk; een simpel, licht moralistisch verhaaltje, dat zelfs je bejaarde grootmoeder met gemak kan volgen. Geen vervelend gepuzzel, rare flashbacks of flashforwards en geen vermoeiende plot-twist. Blij dat Lynch z'n op hol geslagen fantasie een keer heeft kunnen beteugelen.

Nogmaals werkelijk genoten van de mooie beelden, leuke score en zelfs van de moralistische boodschap. Dikke 4****

Een mooie film met een wonderschoon verhaal. Het is wel een trage film maar wat wil je met een verhaal over een 70 plusser en een grasmaaier.

Ik vind het na het zien van deze film bijna jammer dat Lynch zo vaak het absurde en de abstractie kiest. Met deze film - en eigenlijk ook met Twin Peaks - toont hij zich een gevoelige cineast met een enorm oog voor schoonheid. De wereld die hij schetst is absurd en tegelijkertijd ook enorm dichtbij. Geef mij deze Lynch maar en niet de provocateur zoals we hem kennen.

Mooie film al mis ik een mismaakte baby of dubbele indentiteit van iemand. hehehe

Als je een dubbele identiteit mist, dan heb je de film niet begrepen!

Ik ben zeer benieuwd wat dat volgens jou dan moet zijn, want ik heb het namelijk ook gemist.

Lees het artikel maar eens dat showb1z linkt op pagina 8.

Of laat ik het anders zeggen, hij doet zich wel anders voor, dan hij in het echt is.

Hij is niet bepaald de vriendelijke, zielige man die hij lijkt, maar een alcoholist die continu liegt en de dood van een paar mensen op zijn geweten heeft, waaronder zijn kleinzoon. En hij hoeft helemaal niet met zijn grasmaaier op pad, hij had net zo makkelijk gebracht kunnen worden, maar dat aanbod slaat hij af, omdat hij nu eenmaal altijd een dwars figuur is geweest.

Sterke, ontroerende film. Prachtige soundtrack!

4,5 *

Niet akkoord. Straight is een personage die met een propere lei de wereld wil verlaten. In zijn verleden zat hij aan de alcohol, en dat heeft hij vaarwel gezegd en hij toont oprecht spijt over een dood die hij onvrijwillig veroorzaakt heeft. En hij slaat dat aanbod van die auto af omdat hij voor zijn broer en voor zichzelf een soort bedevaart doet... een ultiem teken van affectie. Hij WAS zoals jij vertelt, maar in het verhaal is hij een goed mens.

Wel grappig dat Lynch deze gemaakt heeft tussen Lost Highway en Mulholland Drive door.

In tegenstelling tot die geniaal absurde films is dit een doodgewone feelgood movie. Geen poespas maar een rechttoe rechtaan verhaal met enkele memorabele momenten.

Zondermeer een mooie film waar je even stil van wordt.

Mijn 7e Lynch is mij niet echt goed bevallen, ik denk dat ik meer heb met de vage en surrealistische films van hem heb.Misschien dat ik ook wel met te hoge verwachtingen de film ben gaan kijken

David Lynch is natuurlijk een meester in het creëren van een bepaalde sfeer in zijn films, zo ook in The Straight Story.Het bevat gewoon een heerlijke warme sfeer.Dit komt vooral door de kleuren die gebruikt worden, het camerawerk en de prachtige muziek.Het tempo waarin de film voortkrabbelt heeft mij slechts een klein beetje gestoord.

Soms vond ik het in het verhaal wel een beetje langdraderig worden en had ik echt zoiets, "kom op dat weten we nu wel".Daarbij vond ik die man soms maar een oude zeur vooral in de scène met die takken. .Soms kon hij me echter wel boeien, een mooi voorbeeld hiervan is het moment waarop hij een stukje over zijn oorlogs ervaringen verteld , je ziet daar gewoon een bepaalde emotie in zijn ogen, en dat raakte mij daar wel een beetje.Ook het einde vond ik heel mooi ingetogen gedaan.Helaas kan ik er op dit moment niet meer uithalen dan een kleine 3*, ik weet nu met wat voor verwachtingen ik de film een volgende keer moet kijken en wie weet zit daar nog wel een verhoging in.

3*

Geweldige film. Schitterend verteld en erg mooi in beeld gebracht.

Het trage tempo komt de film alleen maar ten goed. De dingen die onderweg gebeuren zijn allemaal vrij simpel maar je blijft steeds geboeid kijken. Je voelt mee met Alvin en je hoopt écht dat hij op tijd bij zijn broer aankomt.

Wel raar om "Disney Pictures presents a David Lynch movie" te zien.

4.0*

Denk dat ik het hier wel mee eens ben . Mooie film, goed geacteerd. Heb me eigenlijk weinig geërgerd aan het langzame tempo. Lynch heeft interessantere dingen gemaakt, maar hier bewijst hij toch wel een veelzijdig regisseur te zijn.

Prima film van David Lynch, ditmaal voor zijn doen een prima te volgen verhaal over een man die op zijn grasmaaier op roadtrip gaat. Alles is eigenlijk dik in orde, camerawerk, acteerprestaties (zeker van de hoofrolspelers) en de soundtrack. Tempo ligt vrij laag, maar dat was eigenlijk geen storende factor. Heerlijk filmpje!

Een mooi, ontroerend filmpje met een rustig voortkabbelend verhaal dat blijft boeien en de gevoelige snaar weet te raken.

Geniale film.

Van begin tot eind is het genieten van de prachtige beelden, het fantastische spel, de muziek en de weldadig rustige sfeer in deze film!

Na al het ultra geweldadige werk van Lynch nu eens een geweldloze film: The Straight Story, waar de Lynch elementjes toch wel uit een ander hoek komen dit keer. Om te beginnen was het verhaal al erg mooi verzonnen. Eigenlijk zou je eerder denken dat het op een komedie neerkomt om helemaal 600 km met de grasmaaier te gaan afleggen maar dat is in TSS niet zo. Ipv daarvan krijgen we gewoon een heel mooie aparte roadmovie voorgeschoteld die ook hele mooie kiekjes heeft van de Amerikaanse landschappen. Verder is dit ook een hele rustige film wat het ook zo relaxed maakt: bv als je de krekels op de achtergrond hoort als Alvin Straight een korte stop maakt. Verder vond ik Richard Farnsworth wel erg mooi spelen als Straight. Vond het best wel verbazingwekkend dat ik net op IMDB zag dat hij een jaar na de film zelfmoord heeft gepleegt omdat hij een terminale kanker had. Verder vond ik ook Sissy Spacepack mooi spelen als de dochter van Straight.

En zoals gezegt maken we ook een mooie meeslepende reis door Amerika met de grasmaaier en we krijgen ook hele mooie sfeervolle kiekjes te zien en dorpjes waar Straight ook allerlij mensen ontmoet. En dan ook uiteindelijk toch zijn broer bereikt heeft. Ook een van de mooie scenes.

Gewoon weer een prachtwerk van David Lynch. Niet umheimlich of geweldadig als zijn normale werk. Een meeslepende fantastische film voor jong en oud.

4,5*