The Straight Story (1999)

Hele mooie goede film. Veel mooie plaatjes en er wordt erg goed geacteerd. Niet het soort film dat je van david lynch verwacht. Staat btw wel op #114 bij imdb.

De traagste roadmovie allertijden, maar ook wel de mooiste

Aardige film, maar Lynch kan veel beter.

Mooie film.

Innemende hoofdrol van Richard Farnsworth. Ontzettend melig om zo'n oud mannetje op z'n grasmaaier op de openbare weg zulke lange afstanden te zien maken.

Het tempo van de film ligt heel laag, maar dat is niet storend.

Aparte film, dat zeker.

Vanmiddag gezien, en ik ben het helemaal met je eens Kappeuter. Orgineel en meeslepend verhaal, enkele grappige en ontroerende scènes erg sterk geacteerd. Een uitermate goede film. Maar er gebeurd idd wat weinig, maar dat haalt gelukkig niet de film naar beneden. 4 sterren.

goeie film, maar er gebeurt een beetje te weinig om hem meer dan 4 sterren te geven

Goh ik lig wel dwars zeg de laatste tijd

ik vond de film best mooi af en toe, maar ik ergerde me wel aan het SUPERtrage tempo...

kom nog net op de 3 sterren uit

Ik ga 'm vanavond zien. Na jullie reacties ben ik erg benieuwd geworden. Ik ben best wel een Lynch fan dus het moet wel een heeeel erg trage film zijn wil ik 'm kraken.

Wat een prachtige sfeer in deze film!!!! Helemaal anders dan we van Lynch gewend zijn,met mooie rollen van oude rotten. Spacek was geweldig!!!..4 sterren

iedereen past perfect in zijn rol. alle scene's zijn wel goed voor een glimlachje, en soms is het best ontroerend. een subtiel kunstwerkje, veel mooie plaatjes. maar ik heb me toch wel een klein beetje gestoord aan het trage tempo waardoor ik mijn aandacht af en toe niet echt vast kon houden.

3,5 ster

het is echt geen film voor iedereen dus ga niet louter op de stemmen af bij deze. bedenk eerst of dit wel iets voor jou is anders kun je nog best teleurgesteld worden. verwacht ook geen komedie, het is een serieuze film.(wel met leuke momenten.)

ik vond de film briljant in zijn simpliciteit. het verhaal illustreert perfect de prioriteiten van het leven.

mijn compliment trouwens voor de casting en het acteerwerk. Richard Farnsworth speelt even foutloos als dat de rol voor hem gemaakt is!

een heel mooie film inderdaad, maar ik kreeg soms toch een beetje een kleffe bek wanneer oorzaak en gevolg te dicht bij elkaar lagen. het beste voorbeeld was toen hij tegen dat meisje vertelde hoe belangrijk je familie is, en hij de volgende dag een bundel takjes zag liggen. zoiets was als verhaalmotief iets beter uit de verf gekomen, denkt de purist in mij.

Sympathiek filmpje, niets meer en niets minder. Had moeite om me te blijven boejen door het trage tempo, maar de mooie (ontroerende) scenes maakten het toch nog wel te doen.
Vond het (korte) einde wel gepast, gezien de verstandhouding tussen de 2.

3 sterren, weet nou niet of ik het een aanrader kan noemen.....

net ff de soundtrack geluisterd en ik kom er nu pas achter dat op het cd hoesje een briljante david lynch quote staat : 'Tenderness can be just as abstract as insanity'.

Niet echt een pakkende film. Als het niet door David Lynch was geregisseerd, dan had de film een duidelijk lagere score gehad. Weinig echt ontroerende momenten gezien in deze film, waarbij ik alle moeite had om hem tot het einde toe te zien. Helaas niet een film om nog een keer te zien.

*1/2

meeslepende lynch-film. de zwakte van de film zit em in het redelijk trage tempo, hoewel dat aan de andere kant ook wel erg sterk is. 4 sterren

wat is het nou neo? Is het tempo nou de zwakte of niet?

Ik vond het een mooie film, maar kan me niet aan de indruk onttrekken dat Lynch zich heeft laten leiden door andere motieven dan de Kunst van het filmen. Voor Lynch's doen een erg evenwichtige en rustige film.

Maz

de traagheid is een voordeel, hoewel ik eerst wel een beetje aan het twijfelen was. maar zoals jij al zei maz is het bijzonder een film van lynch te zien die heel erg rustig is.

Hoewel langzaam is dit een prachtige film. Een aantal ontroerende momenten en een vleugje humor zorgen voor een lach en een traan. Vooral de uitleg van de takjes en de familie was mooi.

De film is zo traag als dikke stront.

En dat is nou juist de kracht van de film. Die ouwe baas die met z'n grasmaaier over kilometerslange, kaarsrechte wegen voorttuft, langs uitgestrekte graanvelden die tot aan de horizon reiken. Prachtige muziek bij de rustieke beelden en je vergeet zo je eigen dagelijkse sores.

De film werkt juist zo goed, omdat hij zo'n mooi contrast vormt met onze huidige haastcultuur. Alles gaat lekker op z'n elfendertigst.

Ik begrijp alleen niet goed, dat onze vriend op leeftijd het nobele aanbod om hem met de auto naar de plaats van bestemming te brengen, zo eenvoudig in de wind slaat. Als mijn broer misschien op sterven zou liggen zou ik toch als de wiedeweerga naar hem toe willen, linksom of rechtsom, dat maakt dan geen verschil. "Nee," zegt de held van dit verhaal, "ik wil dit op mijn manier afmaken." Dat begreep ik niet.

Wat is er nou belangrijker, dat je je broer in levenden lijve terugziet of je eigen missie, je helletocht, je martelgang volbrengen?

Ineens vond ik de beweegredenen van de sympathieke bejaarde minder warm en veel meer naar zichzelf toe gerekend.

Derhalve slechts 3,5 *

Voor hem het laatste. Zo kon zijn broer ook zien dat hij al die moeite had genomen om hem te zien. Ze waren immers niet al te beste maatjes.

Heel vreemd. Dit verhaal is waargebeurd. Moesten ze dan maar het script veranderen? Je stemt nu op de persoon en niet op de afgeleverde film.

Dan heb je mij niet goed begrepen EmDee.

Ik stem natuurlijk WEL op de film. Ik zet alleen wat dunne vraagtekens bij David Lynch' keus om van dit verhaal een film te maken. Een film over een held (dat worden wij allen toch geacht te vinden), die ik althans niet echt een held vond.

Geloof je ons nu wel, Narf?

Ja oke. Bedoelde het overigens niet negatief hoor

heel mooie film, prachtige vertolkingen en schitterende landschappen

inderdaad een mooie film met hele mooie scenes.

Erg mooie en ontroerende film van David Lynch nog wel.

De slopende traagheid door de troosteloze omgeving spiegelen het hoofdpersoon.

Richard Farnsworth speelt zo vreselijk goed, dat je niet beter weet dan dat je naar een documentaire aan het kijken bent.

De beste herinneringen houdt de man aan zijn jeugd toen hij en zijn broer in de warme zomernacht naar de sterren keken en zich afvroegen of ze alleen waren.

Aan het eind van hun levens zijn beide mannen nog steeds alleen. Aangezien er voor de man verder slechts verlatenheid staat te wachten hoeft hij zich niet te haasten en is de reis een terugkeer naar zijn jeugd.

Ik maak er 4* van.