Garden State (2004)

Dat is trouwens Jim Parsons, uit het briljante The Big Bang Theory.

Tsja, Zach Braff doet 't 'm niet voor mij in een film. Als JD in die serie gaat het nog wel zo af en toe, maar daar krijg ik binnen de kortste keren genoeg van de voice-over en de misplaatste love-stories versus de (overigens prima) zwarte humor.

Hier kom ik dan een paar leuke stukjes tegen, ook al zijn ze vast vaker gedaan, met als hoogtepunt de blouse die opgaat in het behang, schitterend! Maar het verhaal kon me niet echt pakken en vooral Braff is daar debet aan; ik had gehoopt dat hij echt wat zou neerzetten, maar het kwam bij niet over, meer de uitstraling van een dweil, ook als hij 'eindelijk' loskomt. Daarbij is het verhaal nogal los zand met een einde om te janken; ik moet weg, ik bel je, kijker weet al dat ie terugkomt, en ja hoor, hij komt terug inclusief prachtige speech... Ik gebruik deze smiley niet vaak, maar...

Dan de muziek. Ben geen fan van Coldplay en aanverwante muzikanten, hoewel er af en toe wel wat aardigs tussen zat. Al met al veel te slappe hap. Net als de film dus, dus dat past wel.

Niet geheel talentloos als filmmaker en zal eventueel nieuw werk in de gaten houden, maar dit sloeg bij mij de plank mis.

2,0*.

Gekunstelde combinatie van absurde situaties en plat drama. Sommige dingen waren wel grappig maar meestal zo cliche als wat. Na een tweede keer kijken blijft er weinig van deze film over, maar geen derde keer kijken want dan ga ik nog een onvoldoende geven.

Deze film al vaak in het games topic van User Top 10 ingevoerd als 'niet gezien, maar wel graag'. En nu kan dat niet meer, nu-ie eindelijk eens op TV was. En ook grappig (vind ik dan): dat ik de hele film dacht: "Hé dat is die user Phoenix van moviemeter, gaaf dat die de hoofdrol speelt!" En dat dan over and over again. Ik neem nu maar aan dat Tim er anders uitziet. Zo'n avatar gaat een eigen leven leiden blijkt maar weer.

Over de film: aangenaam, zeer aangenaam, maar niet wereldschokkend. Ik zou -in de week dat ik 40 geworden ben- een heel sentimenteel verhaal kunnen ophangen over mijn studententijd en ik de leeftijd had van de mensen in de film. Over de feesten, de vage blaadjes die ik gegeten heb om naast alcohol ook nog andere geest verruiming te vinden. Over eindeloze feesten en vage nachten [*censored*]. Over het eindeloze plezier. En over dat alles dat tot een einde komt. Ooit. En dat het zo'n mooie tijd was. Clichés, maar bovenal dierbaar.

Dat gevoel riep de film zeker wel op. Dat aangename tempo, die gebeurtenissen en vooral dat reflectieve en persoonlijke verhaal dat er door liep. Aangenaam, zeer aangenaam maar zeker niet wereldschokkend.

Nee ken ik niet.

Viel me beetje tegen deze film, vond het niet echt grappig.

Drama was duidelijk aanwezig.

Soms werd het langdradig, acteren was wel goed.

3 sterren

Dat ben ik dus niet, nee .

Leuke film dat vooral in het begin erg komisch en amusant is. Vanaf Natalie Portman (Samantha) in het spel komt transformeert deze film wat in een romantisch drama, en dat blijkt toch minder interessant te zijn. De film probeert het grootste deel toch een beetje bijzonder te zijn door het ingetogen en sterk camera wat een leuke sfeer en zelf een artistiek tintje geeft. Dat merk ik jammer genoeg niet bij het voorspelbare en sentimentele einde, zonder meer een zwart kantje van deze film. Maar de ingetogen filmstijl en de humor kan ik goed smaken.

Klein pareltje!

Wél moet ik nog steeds als ik Natalie Portman zie aan "Léon" denken onbewust. Ik kan er niks aan doen....

Ingetogen film die op een rustig (soms slaapverwekkend) tempo het verhaal vertelt van 2 Amerikaanse jongeren. Het verhaal is best mooi, maar de film vrij middelmatig. Leuke soundtrack.

Tragikomedie.

Eigenlijk heb ik Garden State iets te lang geleden gezien om er een goede recensie, vers uit het geheugen, over te schrijven. Toch wil ik iets kwijt over de film.
Er hangt een bijzondere sfeer om de film heen. Het heeft iets kalms, maar toch iets meeslepends. Wat de film kenmerkt is hele subtiele humor. Er zitten een hoop grappen die leuk zijn op een ingetogen manier, maar dat is goed genoeg. Simpele dingen als een extra certificaat op het plafond, of enorme hamsterkooien. Het heeft iets bijzonders. Een grap met een hond die iemands been berijdt is al vaak gezien, vaak op een luidruchtige manier gebracht. Hier vond ik het veel leuker, hoewel er niet direct op wordt aangestuurd iemand aan het schaterlachen te brengen.

Naast komedie gaat de film over een romance. Laat ik daar straks op terugkomen, eerst moet ik even iets vertellen over de personages. De personages zijn excentriek, maar aandoenlijk. Types als Braff en Natalie Portman zijn raar, maar op een leuke manier. Braffs vrienden, van Saarsgaard tot zomaar een politieagent zijn ook leuk op hun eigen manier. Erg goed acteerwerk van de gehele cast overigens. Braff en Portman steken er echter makkelijk bovenuit. Braff is uitermate geschikt om zijn personage te spelen. Dat stoïcijnse hoofd dat hij trekt, je gelooft niet anders dan dat hij onder zware medicatie zit. Als hij datzelfde hoofd doet, maar zijn ogen wijd opent heeft dat weer een grappig effect. Subtiel, maar erg leuk. En zijn lach straalt dan weer erg veel geluk uit. Bijzonder.
Tussen deze typische, maar aandoenlijke personages van Braff en Portman is de romance prachtig. Opzich doen ze niet veel, maar ik vond het prachtig. Het einde mag dan wat klef zijn, maar ik had Braff wel een enorme klootzak gevonden als hij niet terug naar ??? was gegaan.

Visueel ziet de film er erg mooi uit. Opnieuw ingetogen, maar daardoor zo mooi. Vaak bekijken we een situatie erg frontaal. Bijvoorbeeld 3 mensen op een bank, de camera recht ervoor terwijl zij weer in het niets achter de camera staren. Zo beginnen veel scènes, als een soort foto die tot leven komt. Daarnaast vaak close-ups en het rustig volgen van personages. Erg mooi.
De soundtrack mag niet ongenoemd blijven. Ge-wel-dig. Ik kende eerlijk gezegd geen enkele band, maar daar komt snel verandering in. Geweldige muziek die net dat extra beetje bijzonderheid aan de film geven.

Het voelt erg goed om je uit te laten over een film, om je gevoel uit te drukken bijvoorbeeld in de vorm van recensies. Jammer dat mensen niet altijd dat zelfde gevoel delen. In mijn ogen een erg mooie film. Moet nog een keer herzien worden. 4*

Vorig weekend getipt door mijn zwager (echte moviefreak) om deze film eens te gaan zien.

De film op internet gevonden en gisteravond dus zitten kijken met mijn vrouw. De muziek is meer dan ok, maar de film zelf....

Na een kleine 40 minuten gewoon afgezet, omdat het ons totaal niet kon boeien. Ongelofelijk saai en traag.

Ik heb aardig wat slechte films gezien, maar bijna altijd af kunnen kijken. Maar zelfs deze niet, ondanks de prima muziek.

Toch nog 2* (met dank aan de muziek)

Ik vond het beginstuk ook niet echt boeiend en vrij saai. Deze film moet het toch echt hebben van het middenstuk. Dan is ie echt zeer genietbaar.

Pareltje

Zach Braff steelt de show, geschreven en geregisseerd door the guy from Scrubs en dan ook nog eens de beste rol vertolken.. Het is een op papier weinig opvallend werkje, komt uiteindelijk heel down to earth over en is juist daarom zo buitengewoon mooi.

Erg scherp geschreven allemaal, de humor is schitterend verworven in 't verder behoorlijk interessante (doch weinig om het lijf hebbende) verhaal dat heerlijk voortkabbelt. Ik ben normaal niet zo weg Natalie Portman als actrice, echter weet ze haar rol hier ontzettend leuk in te vullen en kan ik ook voor haar wel een complimentje kwijt.

Behoorlijk opvallend verder waren; de soundtrack, de visuele klasse en de rust die de film constant uit weet te stralen, wat een fijne film . Ook leuk om Sheldon uit TBBT langs te zien komen..grappig stuk!

Gisteren deze film bekeken na een aantal goede recensies hier op moviemeter te hebben gelezen. Ik vond het alleen een verschrikkelijk saaie film. Weinig karakters en allemaal erg traag. Mijn advies: niet kijken deze film, zonde van je tijd!

Gold teeth and a curse for this town were all in my mouth. / Only, i don't know how they got out...

Godspeed all the bakers at dawn, may they all cut their thumbs, and bleed into their buns, untill they melt away...

Originele romcom.

In het land der romantische komedies is het net als bij vrijwel elk ander genre. Zelden zit er iets bijzonders tussen. Gelukkig weet deze film een verschil te maken. Het script is erg leuk en origineel.

De droge humor, het drama en de uitstekende cast zitten in een bijzonder balans. Hetgeen resulteert is een erg fijne film waarvan je enkele clichés, waaronder het mierzoete einde, graag vergeeft. Het prettige kijkgeheel is ook fijn voor de oren. De soundtrack is namelijk fenomenaal.

Geweldig.

Ik wist niet dat die kerel van Scrubs ook kon regisseren. Maakt me toch wel nieuwsgierig.

New slang when you notice the stripes, the dirt in your fries.

Hope it's right when you die, old and bony.

Als ik ook even mee mag doen;)

Deze film is gewoon heel erg goed, de muziek is zelfs fantastisch en Zach Braff speelt de sterren van de hemel, enige nadeel vond ik dat hij soms wat saai werd... maar who cares?

De muziek is inderdaad heel mooi. Prachtige songs van Coldplay, The Shins en Zero 7. Het is ook om de soundtrack dat deze film van mij net een voldoende krijgt. Het verhaal is goed, met het acteren van Zach Braff is niets mis mee, maar het probleem is Nataly Portman. Ik kan niet tegen dat oversentimentele gedoe van deze actrice. Eigenlijk heeft zij voor mij maar een goede rol gespeeld en dat was haar debuut in de film Léon van Luc Besson.

3,0*

Hoe heette dat nummer bijna op het laatst als hij op het vliegtuig stapt, maar toch weer terugkomt?

Deze misschien;

"Winding Road" - Bonnie Somerville

Het is de laatste in de lijst van 13 nummers van de soundtrack.

Helemaal zeker weten doe ik het niet.

Nope.

Het is deze.

Frou Frou met Let Go (nummer 12 van de soundtrack).

De song staat op nummer 12 van de soundtracklijst van 13, dus ik geef je onmiddellijk gelijk. Het was voor mij ook niet meer dan een gok.

btw Schitterend nummer trouwens dat "New Slang" van The Shins. Ook het album "Oh Inverted World" waar dit nummer vandaan komt is de moeite van het beluisteren waard.

Sowieso erg mooie muziek inderdaad. In Scrubs zit ook vaak hele mooie muziek, dus misschien heeft Zach daar toch iets van overgenomen op dat vlak.

Volgens mij zocht Zach altijd het muziek van Scrubs uit, of hij hielp met het uitzoeken ervan. Maar hij heeft in ieder geval wel goede smaak kwa muziek.

Had de film er even bijgezocht Wibro. Ze zijn allemaal mooi, maar Nick Drake en deze maken het voor mij helemaal af.