Garden State (2004)

Ik heb deze film nu alweer een tijdje terug gekeken maar kan hem mjij nog erg goed herinneren. Het is precies op het juiste ritme gemonteerd. De sfeer trekt je in de film en het is precies het soort alternatieve film wat bind voor het leven.

Nu blijkt dat de hoofdrolspeler (ik ben een fan van JD!!) waarvan ik niet had gedacht dat hij een andere rol aan zou kunnen dan die van scrubs (alle seizoenen gekeken en om gelachen), ook nog de film geregisseerd en geschreven te hebben verhoog ik mijn stem van 4 naar 4.5 uit respect daarvoor.

Mooie film met geweldig muziek, verhaal was goed, acteerprestatie waren top. Eigenlijk was zo'n beetje alles wel goed aan deze film.

Dat een regisseur van ongeveer 28 jaar en met een redelijk klein budget, zo'n film kan maken en er ook nog eens in acteert, dat belooft behoorlijk veel voor de toekomst.

Het verhaal wordt niet te ingewikkeld en gaat over dingen die iedereen kan overkomen, en zorgde er dus voor dat je je goed met de hoofdpersonen kon identificeren. Het einde is natuurlijk redelijk standaard, maar als hij wel met die vliegtuig was meegegaan blijf je na de film met zo'n leeggevoel zitten. Dus ik ben wel tevreden met het einde. Krijgt van mij een top 10 plaatsje.

Wat een leuke film. Leuke rollen, lekker sfeertje, lekkere muziek.

En jongens wat is Natalie Portman toch super! Ze kan alles volgens mij! Maar deze rol was op haar lijf geschreven!

compleet mee eens, het relativeringsvermogen heeft weer een boost gekregen!

Of ik heb geen smaak en ik mis alle prachtige elementen in deze film of deze film is enorm overgewaardeerd. Ik vind het een degelijke film met een goed verhaal, dat goed vertaald is door de acteurs en de sfeervolle verfilming, maar niks meer helaas. De cultfilm van het jaar is het dan ook zeker niet. Het is voor mij niet meer dan een Hollywoodfilm met een alternatieve inslag.

Daarnaast vind ik de uitwerking van het verhaal ook niet iets om over naar huis te schrijven. Erg irreëel: een jongen die ontzettend teruggetrokken is, verandert binnen een paar dagen in een extravert persoon met een totaal andere kijk op de wereld. Daar gaat wel iets meer tijd overeen, zeker als je 50 verschillende gevoelensonderdrukkende pillen slikt.

Ik kan er niet meer dan 2,5 van maken.

Volgens mij is realiteit nou niet bepaald de intensie van de film (ik noem het 'benzineslang' incident en het hotel met 'voyeur' kamers).

Het is juist de manier waarop het verteld word. Je wíl het geloven.

Althans ik dan..

Best een leuke film, al deed de film mij gevoelsmatig niet zo veel. Wel leuk om Zach Braff een keer een ingetogen rol te zien spelen. Qua verhaal is het allemaal niet zo bijzonder, vooral het vader-zoon verhaal was allemaal niet zo boeiend. Daarentegn bevat de film wel sterke dialogen en is de film goed in balans en wordt het nooit te dramatisch. Verder heeft de film een aardige cinematografie en heeft de film best goede muziek. Toch mist de film net datgene wat hem in mijn ogen boven de middelmaat doet uitstijgen. Dat komt vooral omdat sommige stukken gewoon wat minder zijn en zeker het einde scherpte mist. Maar voor de rest is het allemaal best vermakelijk.

3,0*

Het is een mooie film maar je voelt en ziet de leegtes in de film wel heel erg. Ik denk dat je ze zelf moet invullen om de film goed te vinden.

Vond dit een prachtige film, ik heb vooral genoten van Portman die ik weer uitstekend vond acteren, maar ook Braff die hier een uitstekende prestatie neerzette. Ook dat hij als 28-jarige als regisseur al dit deed, petje af hoor.
Heb zelf ook genoten van de muziek in de film, vind ik zelf erg belangrijk.
Enige minpuntje vond ik dan wel het einde, vond het eigenlijk wel jammer dat hij toch terugkeerde. Ik had het zelf misschien liever gezien dat hij gewoon op het vliegtuig was gestapt, een beetje een open einde.

Wat een pracht van een film dat dit is! Als je Zach Braff gewend bent als JD in scrubs, is het in het begin wel even wennen, maar wat een geweldige prestatie zet die hier toch neer!

Mooie en realistisch gezette film, waar ik af en toe toch de krop in de keel mee heb gehad!

Mooie indrukwekkende film van de voor mij de onbekende regisseur en acteur Zach Braff.
De film begint rustig en houd dit tempo ook wel een beetje zo aan, het verhaal komt hier door beter tot zijn recht als dat ze sneller naar het algemene plot toe zouden leiden.
Het personage van Zach Braff is erg realistisch neergezet, hij is een vrij onzekere eenzame jongen die zich het liefst zou afschermen van de wereld rondom hem (voorbeeld hier van zie je erg duidelijk in de Party Scene ver aan het begin van de film, iedereen gaat uit zijn dak terwijl hij maar een beetje blijft zitten en een beetje aan het weg dromen is
Later in de film komt Natalie Portman in beeld wat de film gelijk al een warmer gevoel geeft, vond haar personage erg leuk en realistisch neergezet, ze is net zo goed iemand met gebreken en voelt het personage van Zach ook prima aan ook al zijn ze heel verschillend van elkaar.
Mooi passend einde ook wat er als geheel voor zorgt dat de film erg warm en realistisch overkomt.

4,5 sterren.

Een pareltje, als fan van JD wist ik vooraf niet precies wat ik hiervan moest verwachten. Of hij zo'n rol wel aankon, en dan ook regisseren. Maar voor mij maakt hij het zeker wel waar, en hij is nog maar zo jong. Dat beloofd nog wat . De muziek in de film is ook nog eens genieten, dus voor mij een dikke 4,5. Het einde is alleen jammer, daardoor geen 5 sterren maar daar kan ik verder niet mee zitten.

Degelijke film,

Zeer goed debuut van Zach Braff. Die ook zijn rol goed invult. Evenals Natalie Portman. Er zaten een paar zeer goede scene's in waarin Braff laat zien dat hij echt talent heeft. Maar de relatie vader-zoon had wel wat meer uitgediept mogen worden.

Mijn verwachtingen waren héél hoog, ik denk te hoog. Het einde was mooi, maar ook wel een beetje cliché. De muziek in de film is echt heel goed. Het begint al met Coldplay - Don't Panic mijn favoriete band. En het eindigt met een zeer mooi nummer Frou frou -let go. Ik hoop dat Braff ook een nieuw project zal maken, want hij heeft zeker talent. En om een film die je in je hoofd heb ook daadwerkelijk te maken vraagt moed.

Maar sommige scene's hebben niet echt een toevoeging, en ik vind het geen echte uitsteker wat ik wel had verwacht. Er waren zeker wel een paar leuke momenten, maar het omschrijven als een komedie?

Toch heb ik wel genoten van Garden State...

3.5*

Ik kende Zach Braff helemaal niet, niet als acteur en ook niet als regisseur. Aangename verrassing op beide fronten. De film heeft een lekker melow sfeertje en tempo over zich welke me erg aansprak. Het is een mooie romance. Realistisch is het niet, maar de intentie is voelbaar. Het einde had (veel) beter gekund, maar goed, dat vergeef ik deze keer maar.

Heel lief, onschuldig maar mooi stukje cinema. Natalie Portman is uitermate genietbaar, en ook Zach 'waarom in is dit in godsnaam mijn enige film tot nu toe' Braff weet te overtuigen als acteur/regisseur. Prima wegkijkvoer. Enige minpuntje is dat de film niet echt iets te vertellen heeft..

1 van mijn all-time favourites. De soundtrack is mijn all-time favourite zelfs.

Mijn favoriete film. Voordat ik de film zag kende ik Zach Braff al van de serie "scrubs".Hij speelt zoals gewoonlijk geweldig! Ik kan me helemaal inleven in deze film. Voor sommige mensen maakt deze film zelfs een grote verandering in hun leven, wat ik volkomen snap. Een geweldige film, Topper!

5*

Ik heb hem gister al voor de 3e keer gezien en ik moet zeggen dat ik er met elke kijkbeurt meer van hem genoten. Deze keer viel de vooral de muziek mij positief op, hele sterke soundtrack zit erin.

Ik ging al van 3,5* naar 4* en op dit moment hangt hij net tussen 4 en 4,5* in. Misschien dat die in de toekomst nog verder zal stijgen, hoewel het einde me nog niet echt kan bekoren.

Niet alleen een geweldige film maar ook de muziek is geweldig.

Naast bv het bekende Coldplay kwam ik een aantal geweldige nieuwe artiesten/bands tegen die ik nog niet kende en mij erg verasten! En daarmee doel ik op Zero 7 en The Shins, heerlijke muziek.

En niet alleen de muziek zelf maar ook het gebruik ervan had op sommige momenten niet beter gekund.

De intro muziek, de muziek tijdens de begin-credits (Don't Panic), het nummer dat Samantha aan Andrew laat horen (New Slang), de muziek tijdens de "kelder-space" van Andrew (In The Waiting Line). Gewoonweg meesterlijk.

Een sympathieke film, mooi geschoten, prettige muziek.

Maar het verhaal als drama vond ik maar zwak uitgewerkt.

Droogkomisch is het meer geslaagd, Al meen ik veel dingen al wel eens eerder gezien te hebben.

Geile honden die tegen je been oprijden.... erg cliché.

Het einde was een anti-climax, als je het drama door de film heen toch oppervlakkig houdt, waarom moet het dan op het einde opeens zo de nadruk krijgen? Het was beter als de film gewoon 5 minuten eerder was gestopt.

Al met al een aardig regie-debut.

't is wel een aardige film... Zach braff is wel een hele leuke acteur....

Lijkt me een leuke film met een leuke Portman in de hoofdrol, en het verhaal spreekt me wel aan.

Heerlijke soundtrack trouwens.

Had er meer van verwacht, vond het toch een vrij standaard filmpje!

Alles was wel voorspelbaar, film bleef de hele tijd op hetzelfde niveau steken en was aardig traag.

2.5

Wie is Zach Braff en waar komt hij vandaan? Hoe kan zo'n jonge knaap opeens met zo'n briljante film komen, op de klassieke manier: spelen, schrijven, regisseren. Hij blijkt een ster te zijn uit een serie, en daar heb ik geen kaas van gegeten. Dus zonder enige voorkennis de film gekeken, en hij heeft mijn hart gestolen (excuses voor de kleffe uitdrukking).

Hoe mooi kan een film beginnen? Ik wist meteen al dat deze film mij ging liggen. Om zo met het beeld te spelen een personage te beschrijven, prachtig mooi en grappig. Het eerste deel van de film blijft hier de hele tijd mee spelen, maar het verveelt mij nooit. Met de komst van Sam, een schìtterende rol van Natalie Portman, voelen we de romance al opkomen, maar het is zo mooi gedaan. Het is ècht. Misschien is het wat makkelijk om muziek te gebruiken om sommige scènes over te laten komen of om je te ontroeren, maar het was wederom weer geslaagd. Hele subtiele muziek waardoor er echt een prachtig sfeertje heerst.

Zach Braff slaagt op alle fronten; hij schetst een mooi scène, heeft af en toe sterke dialogen en leuke personages, weet Andrew Large overtuigend tot leven te brengen en heeft visueel ook genoeg te bieden wat juist weer flink bijdraagt aan de bovenstaande aspecten. Maar Zach als Andrewis niet degene die de show steelt, veel lof gaat naar tegenspeelster Natalie Portman. Wat was zij mooi en ontroerend. Naast deze twee hoofdrollen hebben we nog een prima rol voor oude rot Ian Holm en helaas de wat minder interessante vrienden. Maar het heeft me in ieder geval flink weten te lachen en ontroeren. (Aldous Huxttable... That's the one!)

Ik wou dat ik hiermee mijn recensie kon afsluiten maar dat is helaas niet waar. De film lijdt immers aan een verschrikkelijke ziekte genaamd: roteinde. Na een redelijke afscheidsscène beginnen de problemen; een net-te-klef-ipv-subtiel nummer met beelden van alle personage en dan die voorspelbare terugkomst. Hierdoor begin ik een stuk meer te twijfelen of dit wel zo'n echt filmpje is of dat ik gewoon naar Hollywood-sentiment heb gekeken. Zonde, Zach Braff had hier toch echt veel meer uit kunnen halen. Door het einde ben ik meer en meer aan het twijfelen, nu bedenk ik me ook die aantal flauwe scènes met honden bijvoorbeeld. Toch niet zo goed als gedacht? Garden State had de 4,5 sterren in zijn zak, maar het einde verpest een hoop. Echt zonde.

4,0*

Wist iemand trouwens de betekenis van het ridderskostuum? Stond het voor de last van het politie-agent zijn ofzo? Ik neem aan dat dat geen 'realitistische beelden' waren?

Snap de lyrische recensies niet helemaal. De personages zijn vrij eendimensionaal, verhaal is flinterdun en er valt weinig originaliteit te bespeuren. Naar mijn mening een samenraapsel van clichématige tragikomsiche elementen zoals in heel veel andere films eerder voorgekomen.

Kortom, matig tussendoortje...

Oh ja, en goede muziek zegt meer over de muziek dan over de film. De implementatie van muziek heeft alleen een functie als daarmee een extra dimensie wordt gegeven aan een bepaalde scene, maar klakkeloos verwerken van goede muziek maakt de film er niet direct beter op...

Heerlijke film, lekkere sfeer. Beetje ze;fde als the butterfly effect qua toon, zij het kalmer.

Hij werkte in medieval times, zie the The Cable guy, waar Jim Carry er zijn slachtoffer heen sleurt in een heerlijke scene.