Pulp Fiction (1994)

Een filmklassieker die uitmunt in absurditeit, bizarre (doch vermakelijke) gesprekken, niet lineaire verhaallijnen (na 1 keer zien snap je niet hoe het komt dat Vincent op het einde nog leeft; zeker omdat het vrij goed wordt "uitgespeeld" dat hij naar het toilet gaat), en uitstekende vertolkingen van toppers als Uma, Travola en Jackson. Kortom, een typisch Tarantino-uitje

Het is voor mij de laatste echte Tarantino film die ik niet gezien heb. Ik heb Pulp Fiction heel lang uitgesteld omdat ik dacht dat de film geniaal zou zijn. Helaas is dat niet het geval, ik vind het misschien wel Tarantino zijn minste film.

Het is een verhaal van niets over niets. Er wordt zoveel geluld in deze film over voetmassages, hamburgers, goddelijke interventie en ga zo maar door Het beste stuk was inderdaad met Bruce Willis maar daar moet je dan meer als een uur op wachten.

Visueel ziet het er natuurlijk gedateerd uit maar dat stoort me weinig aangezien ik de film bekijk in de context van die tijd. En ja, eerlijk is eerlijk zonder Pulp Fiction waren veel andere films nooit gemaakt. Maar dat maakt de film zelf nog niet geweldig. Ik vond het nergens grappig, terwijl ik meestal wel kan lachen met Tarantino. Ook zitten er overduidelijke fouten in die ik zelfs bij 1 kijkbeurt al spot. De grootste faal is dat Travolta in het begin zegt dat hij geen TV of series kijkt terwijl hij iets van een kleine twee uur later, vooraleer hij die zwarte neerschiet in de auto, over een serie Cops begint. Dat neerschieten zelf is ook belachelijk want Travolta richt zijn geweer niet eens naar het midden.

Ook de soundtrack vond ik barslecht. Geen noemenswaardige plaat in te bekennen of toch geen dat ik goed vind. De twistscène is bijvoorbeeld lang niet zo goed als de dansscène van Mr Blonde? in Reservoir Dogs. Ook Jackie Brown heeft zo een geweldig nummer met Across 110th Street. Op dat vlak valt Pulp Fiction me dus zwaar tegen.

De cast is fenomenaal te noemen. Ik vind het best straf dat zoveel bekende namen meedoen terwijl Reservoir Dogs toch niet zo'n succes was bij de release. Anyway, daarover valt weinig slechts te zeggen. Ik denk dat Travolta zijn rol wel het meest zal bijblijven. Samuel L. doet zijn typische 'motherfucker' rolletje en de rest valt ook niet zo veel op. Tarantino is misschien wat misplaatst en komt ook zo maar even uit het niets. Eigenlijk een beetje zoals het koppel waar Tim Roth de man speelt. Hier stoorde ik me wel aan de vertelstructuur. Het duurt zolang voor ze er weer inkomen dat het eigenlijk al niet meer boeit. Verder zit het plot wel goed in elkaar en is het einde onvoorspelbaar en anti-Tarantino zeg maar.

Pulp Fiction is dus vooral overgewaardeerd en ik zeg niet dat iedereen hem gewoon goed vindt omdat ze er dan bijhoren. Veel mensen zullen hem ook wel effectief goed vinden, maar dat geweldige zie ik er niet in.

Eigenlijk wel een beetje gek dat mijn eerste kijkbeurt niet meer opleverde dan 3 sterren. Van de week nog eens bekeken met een Tarantino bril. Daarvoor keek ik nooit naar zijn films dus wist ik ook niet wat ik er van kon verwachten. Nu zou ik Reservoir Dogs nooit wat vinden, maar Jackie is bijvoorbeeld weer wel subliem gemaakt. Het wisselt nogal, maar je weet wel vaak wat je ervan kunt verwachten. Lange dialogen en vooral bloody! Dat is in Pulp Fiction niet anders. Moet zeggen het stuk met Mia in het Hollywood cafe het mooiste moment vind. Daar zou ik wel eens een lekkere milkshake willen drinken. Ook het shot moment is geestig gemaakt. Opvallend zien we ook diverse Nederlandse tintjes vooral in het begin. Travolta hier op zijn best. Sowieso prachtrollen voor Travolta, Willis, Jackson en Uma Thurman als Mia. Wel vind ik de film net te lang duren. Na 2 uur vond ik het wel goed. Vond dat stuk ook het minste in de film.

Zoals gewend zitten er weer bloody stukken in. Letterlijk met een hersens geplakt op Jackson tja als je hier niet van houdt vooral links laten liggen, maar Tarantino is er eentje met details.

Cultfilm mag ik toch wel zeggen. Duurt iets te lang, maar verder helemaal okay!

Film 4.0
BD 4.0
Geluid 4.0
Extra's 5.0

Barslecht is inderdaad misschien een wat overdreven woord. Maar legendarisch zou ik het ook niet noemen. Natuurlijk draagt de soundtrack bij tot de spirit van de film, dat is ook hier het geval maar het kon mij minder bekoren dan gewoonlijk. Ik vond het weinig bijzonder net als de inhoud van de film.

Wat een overgewaardeerde film is dit. Totaal geen verhaal en slecht acteerwerk.

Nu 1 keer gezien en op de lijst van 'eens maar nooit meer' gezet.

Precies dit. Helemaal gelijk

Pure entertainment, zij het wat langdradig. Na 20 jaar tijd nog een keer bekeken en wederom genoten. Minder efficient opgezet dan Reservoir Dogs, er had echt wel een half uur afgekund door hier en daar de slappere ouwehoerscenes eruit te halen. Maar een erg leuke cast en ingenieuze opzet, wederom uit chronologische volgorde. Naast het nodige machismo (het gaat immers om gangsters) ook veel humor en lekker bizarre situaties. Het is misschien allemaal net iets te cool om echt iets te geven om de karakters maar degenen die ik het meest mocht overleefden het in ieder geval.

Met de opzettelijke anachronismen had ik geen probleem maar wel met het casten van een actrice met een zwaar mediterraan accent (en dito uiterlijk), Maria de medeiros (Portugese) in de rol van een Francaise. Dat werkte echt niet. De slappe scenes met haar hadden er ook makkelijk uitgekund, afgezien misschien dat van dat horloge.

Wie de muziek slecht vond moet zich terdege realiseren dat ten tijde van het enorme succes van de film veel van deze oudere muziek grijs werd gedraaid in menig cafe. Miserlou blijft mijn favoriet.

Een aantal acteurs in bijrolletjes heb ik niet eens herkend! Steve Buscemi als Buddy Holly en Rosanna Arquette (ik was ook in de war met Patricia) als de van top tot teen gepiercte Judy.

Zo zitten er nog wel meer details in de film die ik gemist heb want zo lees ik dat, als Butch terugrijd naar zijn appartement, op de radio vermeld wordt dat de danstrofee van Thurman en Travolta gewoon gestolen is!

De meeste dialogen zijn humoristisch en dienen ter vermaak denk ik danwel ter illustratie van het gevaarlijke gangsterleven.

Maar wat dacht je van de strooppannenkoeken voor Fabienne (de Francaise met Portugees accent) en de dikke buik die ze wil? Een opmerking van Vincent zoals "ik ga schijten" heeft dan nog meer nut. Als nu Vincent al die pannenkoeken en kersentaartjes van Fabienne gestolen heeft en opgegeten snap je in ieder geval waarom hij zo vaak moet schijten in de film. Maar nu tast ik in het duister...

Wat een film! Vorige week voor de 5e keer gezien en me wederom geen seconde verveeld. Nagenoeg alles klopt aan Pulp Fiction. Pulp is het, maar pulp van een andere planeet.

Tja, iedereen heeft wel een meest overgewaarde en/of gehypte film op zijn/haar lijstje staan. Bizar slechte film waarmee je op een willekeurige verjaardag aardig puntjes kunt scoren en in de safe zone zit. Een half puntje vanwege het hoge reuniegehalte qua goede acteurs. Als je de vertaalslag van deze film, en eigenlijk meerdere van deze regisseur, maakt naar de wereld van de muziek dan kom je waarschijnlijk uit op het hiphopwereldje. Ik vermoed dat daar een grote overlap in zit.

@Jupiter73

Dit kan niet serieus bedoeld zijn.

Toevallig was het een verjaardag waar ik Pulp Fiction voor het eerst zag, en dat werkte allerminst in het voordeel van mijn waardering en begrip van de film.

@john Milton. Ik bedoel dat de film een soort generieke status quo film is. Als je ergens komt waar je mensen noodgedwongen voor het eerst ontmoet, zoals b.v. een verjaardag, kun je als je geen vreemde reacties verdraagt deze film aanbrengen wanneer je gevraagd wordt waar je van houdt op filmgebied. Het is een heilig huisje, terwijl het in wezen de grootste kitsch denkbaar is. En dat veel mensen van kitsch houden is prima, daarom staat een film als deze ook zo hoog. Veel mensen houden ook van hiphop of van eten bij McDonalds.

Fijne film, maar toch tegenvallend.

Pulp Fiction heeft me lichtelijk ontgoocheld achtergelaten. Heb me zeker vermaakt, maar had door de absurd hoge waardering iets geniaals verwacht.

Waar de film in uitblinkt, zijn de dialogen en het sterke acteerwerk. Die vele dialogen zijn ergens ook wel een valkuil, doordat het het allemaal wat trager maakt. Toch wordt het nooit saai, doordat de gesprekken echt van heel hoog niveau zijn. Over veel van de, in eerste opzicht ogende, 'nutteloze' gesprekken blijkt goed nagedacht te zijn, doordat ze toch betekenisvol zijn. Erg tof.

Daarentegen vond ik het verhaal niet interessant genoeg. Het houdt verband bent elkaar en het is vernuft met elkaar verbonden, maar het boeide me niet zo heel erg veel. Dat het verhaal niet chronologisch wordt verteld, vond ik niet zo indrukwekkend als de meesten, blijkbaar.

Wellicht dat een herziening het goed zal doen als ik met ietwat getemperde verwachtingen de film in zal gaan.

Voor nu 3,5*

brrr… hiphop

Blijft grappig en goed

Kitsch.. lol dat zou je nou net over het gros van jouw top 10 kunnen zeggen. Hier zie ik het niet echt in. Volgens mij snap je niet helemaal wat er met kitsch wordt bedoeld. Dat hip hop en mc donalds punt snap ik ook totaal niet maar goed.

Nooit verwacht, maar eigenlijk is dit echt een goede film. Lekker vlot, zeer sterke scènes, memorabele muziek, heerlijke sfeer, uiterst goed gefilmd, en zeer goed geacteerd. Maar wat ik vooral vreemd vind is dat er op zich eigenlijk niet eens zoveel gebeurd, maar het gewoon erg boeiend blijft. Ergens is dit een serie van persiflages op het gangsterleven op een donkere toon. Ik denk dat ik ook bepaalde acteurs en actrices beter kan waarderen na het zien van deze film, hoewel velen gewoon na de 00's niet al te veel meer voorstellen. John Travolta, Samuel L. Jackson en Uma Thurman stelen echt de show, maar uiteindelijk doet elke acteur en actrice meer dan zijn duit in het zakje. Ik ben ergens ook verrast dat deze film zo algemeen zo goed bevonden wordt, want op zich vind ik het geen eenvoudige film, en het is geen film die ik aan vrienden van me zou aanraden. Het is ergens al een wonder dat ik hem mooi vind, want dat had ik nooit gedacht. Maar dat zal wel het bewijs zijn dat deze film absoluut gewoon goed is. Volgens mij zit het sterke in deze film ook dat iedere scène lang en intens is, over een goede aanloop beschikt (soms met geouwehoer zoals ze dat zeggen), en dan met een climax op het eind. En dat heb je bij quasi elke scène van deze film. Sterk dus!

De extreem hoge waardering was geen indicatie?

Gister voor de aller eerste keer pas Pulp Fiction gekeken met hoge verwachtingen.

En heel eerlijk gezegd is het me iewat tegengevallen.

Is de film slecht? verre van. Maar om 154 min te boeien?? ik weet het niet.

Dus ik ben ook iemand die de film behoorlijk overgewaardeerd vind. Want qua verhaal was het niet altijd even boeiend. Het moet het dan vooral hebben van het acteerwerk, de cast, soundtrack, sfeer en goede leuke dialogen.

Toch had ik hier heel wat meer van verwacht aangezien de film op nummer 5 staat van de top 250. Ik kan dit niet echt begrijpen.

Toch nog wel een 3,0* maar ik heb zeker betere films van Tarantino gezien.

Ik vond deze film al jaren fantastisch, en heb hem zeker al tien keer gezien. De magie is er een beetje af, ik denk omdat ik bijna elke dialoog kan meepraten en er dus geen spanning meer bij zit. Na het kijken van de eerste keer had ik hem minimaal een 4.5 gegeven, maar ik laat hem nu staan op een 4.

Goed!

Misschien niet mijn favoriete Tarantino, maar hij is zeker de beste. Zijn stijl breekt overduidelijk door, de dialogen zijn spannend en boeiend om te volgen en de film weet een groot deel van zijn 154 minuten te boeien. Een lange speelduur.

Wat vooral leuk gedaan is, is dat elk karakter was uitdieping krijgt. Tarantino weet een aantal iconische scenes neer te zetten. Sommige scenes zijn echt ongelooflijk sterk, je voelt de spanning al aankomen. Maar ook scenes waarbij het onverwachte gebeurt.

Tarantino zet hier een erg sterke film af, dat het toch wel verdient om een hoog gemiddelde te krijgen. Het geweld is lomp genoeg, het acteerwerk bovengemiddeld. Soms verliest de film wat kracht, maar dat is nauwelijks ter orde. Top film, die je eigenlijk gezien moet hebben.

Ik had geen hoge verwachtingen van deze high rated 'topper' dat net zo oud is als mijn geboortedatum. Het heeft me positief verrast, toch krijgt die een 2,5. Kon de verhaallijn niet echt volgen..

“I said goddamn!”

Een paar jaar later wordt dit grappig genoeg nog een keer gezegd maar dan door John Travolta in Broken Arrow

Eindelijk heb ik deze film dan eens gezien, hij stond al zo lang op mijn kijk – lijst en met Tarantino als favoriete regisseur was het wel schandalig te noemen dat ik eigenlijk nooit op de film gestemd heb en hem in bijna acht jaar nog niet eens herzien heb. Misschien is het toch dat ik wat te grote verwachtingen over hield bij de film die me achteraf toch een tikkeltje tegen vielen. Toch weet de film vaak erg te amuseren en weet je eigenlijk nooit echt wat je kan gaan verwachten van het meesterbrein Tarantino hem zelf, die later ook nog een rolletje mee snoept. Maar toch, het sfeertje wat er bij hangt, de kille momenten en vooral de leukere scenes deden mij veel.

“Three tomatoes are walking down the street- a poppa tomato, a momma tomato, and a little baby tomato. Baby tomato starts lagging behind. Poppa tomato gets angry, goes over to the baby tomato, and smooshes him... and says, Catch up.”.

De cast vond ik wel heel erg gaaf! Met uiteraard de kopstukken John Travolta en Samuel L. Jackson die ik het erg leuk vond doen. En ook Bruce Willis, Ving Rhames en Uma Thurman vond ik erg geslaagd in deze film. Qua cast zit de film echt wel goed, en de acteurs/actrices hebben mij zeker weten te vermaken met vaak wat droge humor en dom gelul ?.

Het verhaal was voor mij toch wel snel iets waar ik tegen aan hikte. De enkele minpunten zitten me toch wel in de lengte van de film, die vond ik wat dat betreft best langdradig overkomen. Ook werd er natuurlijk over allerlei onzin gepraat waar ik even later toch nog best om kon lachen, ik vind het bijvoorbeeld altijd wel super leuk om te zien dat regisseurs iets van ons landje in de film stoppen, bijvoorbeeld hier over Amsterdam en hun drugs. Voor de rest vond ik het verhaal of misschien beter gezegd de verhalen niet héél bijzonder. We volgen in het algemeen de grote baas Marsellus Wallace die hier en daar wat probleempjes op moest lossen. Zo zien wij in het begin eigenlijk zijn huurmoordenaars ‘Vincent Vega’ en ‘Jules Winnfield’ die één van zijn zaakjes op proberen te lossen. Daarna moet Vincent oppassen op de vriendin van Marsellus, namelijk Mia. Hij moet haar mee nemen uit eten en één maal terug snuift ze de verkeerde coke waarna ze een ‘OD’ (overdosis) krijgt en bijna komt te overlijden. Als Vincent haar redt zijn we eigenlijk klaar met dit stuk en gaan we over na de bokser Butch Coolidge die er vandoor gaat met een som geld. Als Marsellus hem achterna zit is Butch op zijn hoede en één maal terug bij zijn huis omdat zijn vrouwtje zijn horloge is vergeten is Vincent daar aanwezig die heel stom zijn wapen op het aanrecht laat liggen. Vincent word dood geschoten en dan volgt al snel een ontmoeting met Marsellus op straat die hij aanrijdt en na wat vechten worden ze gevangen genomen in een kelder, waar Marsellus bruut word verkracht door twee mannen. Na dit alles volgen we de mannen Vincent en Jules nog even en komen veel verhaal lijnen bij elkaar, maar vond ik het nergens echt héél spannend meer worden.

De dialogen sluiten perfect op elkaar aan en ik vond dat toch wel iets héél sterks in deze film maar ook ik mistte iets. Het is dan niet dat ik de film slecht vind maar het is zeker niet de film hoe ik dacht dat hij zou gaan worden, het was me allemaal wat te lang en vaak kon het ook nog saai worden. Zo vond ik dat hele restaurant gedeelte nou niet iets spannends en voordat we eens goed gaan knallen zitten we nog wel even in de film. Het einde, waar ik niet altijd even positief over ben bevat dan hier en daar nog wel wat bloederige scenes maar daar blijft het bij. Maar inderdaad, hoe Travolta eigenlijk al wist dat het te laat voor hem was, was erg leuk. Je zat eigenlijk meer in spanning te wachten wanneer Willis nou eens zou gaan schieten, de dialogen zijn goed en ik vond de soundtracks ook heerlijk, voornamelijk de cover van Urge Overkill 'Girl You'll Be a Woman Soon' die ik nu herhaaldelijk ook draai. Die bracht weer wat leven in de film voor mij zelf.

Maar toch, de volle vijf sterren zou ik niet snel weggeven onder deze film. Daar mistte ik toch iets voor (zoals ik al zei). Maar goed, dat dit gewoon een leuke film met een lekker sfeertje was daar twijfel ik geen moment aan. ‘Pulp Fiction’ is een film die je eens moet zien, het kan je stijl niet zijn (het was ook niet mijn favoriet) maar toch is de film iconisch, laat Tarantino zien waar hij goed in is en werpt de film veel vruchten af. Er zat voldoende spanning in om je echt te laten kijken met je mond open maar zo nu en dan werd de film iets te traag waardoor de film zijn kracht verloor, die later weer uitstekend opgepakt werd door de leuke en sterke karakters, de fantastische dialogen en iets waar de film goed in was: onvoorspelbaar zijn. Zo vond ik namelijk de laatste scene echt fantastisch. Die 154 minuten vond ik soms iets te lang, dat waren toch de momenten dat ik vond dat de film hier en daar wat kracht verloor. Maar dan toch, wanneer we langzamerhand verder gingen en de film weer meer pit kreeg dan vloog de film zo voor bij. Ach wat zeuren we dan toch nog, het was een sterke en leuke film die af en toe wat dingen mistte voor mijn gevoel maar over het algemeen heb ik me uitstekend vermaakt (en nog denk ik dat het cijfer dat ik geef iets te hoog is voor mijn gevoel, dan maar een keer herzien en kijken hoe ik er dan nog over denk).

4.5*