Citizen Kane (1941)

De beste film ooit zou ik dit nu nooit noemen, maar 't is wel een redelijk goede. Voor die tijd revolutionair qua verhaal, camerawerk en montage, maar nu eigenlijk toch wat oubollig. De beginscène is meesterlijk in beeld gebracht (lijkt wel uit zo'n gotische horrorfilm als Nosferatu of Caligari te komen), maar daarna wordt het verhaal toch wel één grote rommelboel. Die nieuwsreportage met die bombastische stem en dito muziek en taalgebruik had voor mij iets subtieler gemogen en het verhaal had wat gestructureerder gekund. De journalist begint veel te snel aan zijn 'speurtocht', dat had wat doordachter gemoeten. Ook de diverse zang- en dansspektakels voegen weinig toe (altijd al een hekel aan opera gehad). Maar op het camerawerk en de montage heb ik niets aan te merken. Perspectieven, schaduwen, grootse decors en duizenden rekwisieten, allemaal uitstekend gedaan. Ook speelt Welles redelijk goed, zoals steeds eigenlijk. Voor die tijd een prima film.

Vandaag nog eens herkeken en Citizen Kane blijft een fantastische film. Door het geweldige camerawerk, de lichtinval, het gebruik van deep focus en de uitwerking van het verhaal blijven er elke kijkbeurt weer genoeg nieuwe dingen over om te ontdekken.

Van de eerste beelden van Xanadu, via de news-reel en de flashbacks over Kane's leven naar de uiteindelijke 'ontknoping' de volle vijf sterren meer dan waard.

Best 'n fascinerend artikel. Klik.

At a private school like Todd, any instruction in painting would have been accompanied by, at the very least, a survey of classical artworks. These would include the works of Rembrandt, Caravaggio, Mary Cassatt, and others, and we can see the clear influence of these works in Citizen Kane.

As newspapermen sit around a darkened room contemplating the life of Charles Foster Kane, the audience is drawn into the mystery of Kane's life in much the same way they would be by religious artwork.

Krijg zin in herziening.

Ik behoor ook tot die grote groep mensen die toch van een koude kermis thuiskwamen na de eerste keer zien van Citizen Kane. Leuk verhaal. Goed geacteerd en een mooi einde maar echt spectaculair vond ik hem niet. De technische vernieuwingen zijn moeilijk te ontdekken voor iemand die al lang gewend is aan al deze technieken. Je zou als het ware een hele tijd alleen maar films uit de jaren 30 moeten kijken en dan opeens Citizen Kane afdraaien om verblijd te worden met een revolutionaire film. Op aanraden van velen hier zal ik hem zeker nog eens gaan kijken, voorlopig niet meer dan 3*

Je moet ook niet alleen naar de betreffende technieken kijken, maar ook naar de manier waarop ze zijn uitgevoerd. Zulke visuele perfectie vind ik in HEEL weinig recente films. Maar op zo'n beetje alle andere vlakken is Kane ook baanbrekend en geniaal.

Ik heb ook The Trial gezien van Welles. Hier viel ik juist meteen voor de geweldige cameratechnieken en lichteffecten die het werkelijk een geslaagde ode aan Kafka maakte. Bij Kane had ik dat niet zo. Maar ik begrijp wel wat je bedoelt.

Ja, The Trial is ook fantastisch, vooral visueel. Maar in zijn geheel vind ik 'm persoonlijk nog net een trapje lager staan dan Kane en Touch of Evil.

Een kijkje in het leven van Charlie Foster Kane. Waarschijnlijk één van de best uitgewerkte filmrollen die ik ooit heb gezien.

Het liep iets anders dan ik had verwacht. Dat is niet negatief bedoeld, het pakte heel goed uit. De 'romances' tussen Kane en zijn vrouwen, de manier waarop hij zich naar de top werkt en de manier waarop hij zijn leven vergooid heeft. Deze film is een perfect voorbeeld van het bekende spreekwoord: Geld maakt niet gelukkig.

Mooie muziek, prachtige setting en het zwart-wit laat de emoties nog sterker naar voren komen. Niet te veel over zeggen en gewoon kijken.

Chapeau Welles!
4,5*

Wat is nu net de verklaring van Rosebud?
Iets onverklaarbaars en onverkrijgbaars. Net zoals het leven onverklaarbaar is en iets waaraan je je niet kan vasthouden.

Of heb ik het niet goed verstaan?


Ik bekijk hem de komende week nog wel eens.

Lees dit eens door: Citizen Kane - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org.

Is wel in het Engels.

Herziening van Citizen Kane was het gisteravond, en de film beviel me een stuk beter dan de eerste keer dat ik de film zag. Dat was alweer een flinke tijd geleden, en toen was ik nog niet echt een '' filmfan '', zeg maar. Dus ik was erg benieuwd hoe ik de film nu zou vinden.

Nogmaals de film beviel me een stuk beter dan de vorige keer. Het is opzich een interessant verhaal, het levensverhaal van Charles Foster Kane. De film is prachtig gefilmd, zeker in die tijd. De acteerprestaties zijn legendarich. Vooral Orson Welles zet hier natuurlijk een erg sterke rol neer. Al blijf ik van mening dat de film ietsje te lang duurt, en hij af en toe wat inzakt. Het einde was wel weer erg sterk.

Volgens mij is dit echt zo een film die bij de herzieningen steeds hoger in je beoordeling komt.

3,5* ( hele ster erbij )

Nooit begrepen dat deze film zo hoog gewaardeerd wordt. Ik heb het echt geprobeerd. Hij is niet sexy, niet spannend, niet grappig, niet filosofisch, niet spiritueel...

Waar is de IMDb score gebleven?

Maar wel flamboyant, episch, eigenzinnig, visueel prachtig en indrukwekkend.

Citizen Kane is een film die ik al lang op mijn lijstje had staan, maar toch altijd opzij schoof. Ergens de schrik dat de film overroepen was en z'n hoge score haalde door de stempel van 'klassieker' maar ondertussen verouderd was.

Onterecht dus en blij dat ik de film gezien heb. Technisch gezien is dit enorm sterk. Hoe Welles omgaat met de camera, met beeldvorming, met licht en donker, met montage, ... Zelfs nu kom je dat maar af en toe tegen. Op het einde van de film bleek dat de meeste acteurs ook hun debuut maakte op het witte doek, wat niet te zien is. Er zijn acteurs die een lijstje aan films kunnen voorleggen en nog niet kunnen acteren.

Een film dus om van te genieten, vooral visueel en toch ook met het verhaal dat zowel interessant is vanwege het leven van Kane, maar ook het mysterie rond Rosebud. Enige minpunt (vandaar de 4.5*) is soms de langdradigheid bij bepaalde scènes. Vooral die met de vrouwen van Kane had het wat korter gemogen. Maar misschien zorgt een latere herziening van de film nog een aangepast oordeel. Ik lees dat velen de film beter ervaren bij een 2 keer. Al zal ik dat zelf nog moeten zien natuurlijk. De 1e keer is alvast een voltreffer.

Eindelijk dan dé klassieker gezien.

Gezien de leeftijd van de film heb ik me bewust niet te veel verwacht. Filmisch viel de film zeker niet tegen, je ziet er duidelijk vanaf dat er diverse revolutionaire trucages en technieken worden gebruikt. Het verhaal is aardig interessant en word dan ook visueel goed verteld, alleen wist het mij inhoudelijk niet te raken. Ik werd met geen enkel karakter echt mee gesleurd.

Sommige scenes waren ook te lang, dat is niet heel raar voor een film van 1941, maar het is wel iets wat me stoorde. Daarnaast heb ik genoeg films van die periode en daarvoor gezien die dat probleem niet of minder hadden.

Al met al kom ik dan neer op drie sterren. Misschien dat dat hoger word na een tweede kijk ervaring, die er zeker gaat komen.

Toch ook voor mij niet wat ik ervan had verwacht.

Aan de vakkundigheid ligt het niet, je ziet dat Welles behoorlijk veel talent heeft en regelmatig kon ik genieten van mooie cinematografie(scene dat Kane langs de spiegels loopt, of de camera die via het dak de nachtclub in gaat). Ook het acteerwerk viel me alleszins mee.

Nee, daar ligt het niet aan. Het is meer het verhaal. Waar het kariktatuur van Kane ontzettend goed wordt neergezet is het hele verhaallijn rondom Rosebud behoorlijk teleurstellend. Eigenlijk staat dat helemaal niet centraal in de film en zo heeft het einde ook niet het gewenste effect bij mij. Al zag ik dat ook wel enigzins aankomen, de referentie naar de periode dat Kane nog wel gelukkig was in zijn leven, toen hij bij zijn echte ouders woonde in z'n jeugdjaren en geld nog geen rol van betekenis speelde.

Jammer, want de rise and fall van een mediamagnaat was eigenlijk overheersender dan het mysteryverhaaltje waar ik meer zin in had na het lezen van de plotomschrijvingen.

Vakkundig, maar niet helemaal wat ik zou willen hebben gezien.

3*

Lijkt me eerder dat je teleurgesteld bent in je verwachtingen dan teleurgesteld door de film. Ik zou hem nog een keer kijken als ik jou was.

Bizar eigenlijk dat de beste film allertijden (hoogtijdagen van de Amerikaanse creativiteit die de Europese vér en vér achter zich liet) zo'n magere score oplevert hier op MoMe.. tegelijkertijd ben ik het er nog mee eens ook, strontsaaie film die kunstjes laat zien, die nu niet meer boeien. Tijdloos? Mijn sokken!

Zelfde kan gezegd worden van films als 2001, La Règle du Jeu en 8½. Maar dit is toch niks nieuws?

Jongens toch!

Citizen Kane en La Regle du Jeu zijn inderdaad geen tijdloze films.

Typische films die iedereen alleen maar goed vindt omdat de critici ze blijkbaar goed vinden.

Visueel gezien moet men toch toegeven dat dit een magnifieke film is.

Zelden zulke mooie shots gezien.

Ik kan het mij niet meer herinneren.

Kijk m nog maar eens. CK is nu typisch zo'n film die zich door zijn complexe vertel struktuur de eerste keer niet prijs geeft. Daarbij visueel briljant. Wordt elke kijkbeurt beter.

En zo'n mening over anderen dan puur baseren op het feit dat je er zelfs niets mee kan. Triest. Waarom zouden we de critici gevolgd moeten hebben?

Omdat de film anders allang stof lag te happen.

Sowieso een van de films die zijn waardering wat mij betreft puur ontleend aan zijn vroegere status.

Ach, wat flauw. Kijk 'm over een paar jaar nog maar een keer, als je volwassen bent geworden!

Dat is wellicht een reden waarom mensen de film opzoeken, maar de uiteindelijke waardering ligt toch bij ons zelf. Dat er uberhaupt bij elke hooggewaardeerde film (nieuw of oud) een groepje volgstemmers aanwezig is, dat sluit ik niet uit. Maar er is ook een groep bewuste anti-stemmers: mooie balans!