Avatar (2009)

Maar die persoonlijke mening mag ik dan ook tegenspreken met mijn eigen mening.

Ik heb namelijk het zeer sterke vermoeden dat niet veel kennis is opgedaan over de door mij aangehaalde zaken. Ik blijf erbij dat als je zeer brede en uitvoerige zaken in 2 woorden afschildert (New Age en moralistisch), dat je dan deze zaken totaal niet begrepen hebt of er enige diepere kennis van genomen hebt.

Dat ik de uitdrukking 'van het padje' gebruik heeft te maken met het feit dat vele wijsgeren over een 'pad' spreken en is niet een persoonlijke aanval. Als dat ook niet begrepen is of daar geen kennis van aanwezig is, bevestigt dat alleen maar mijn genoemde vermoeden.

Met de rest van de mening heb ik geen moeite omdat dat persoonlijke opvattingen en ervaringen zijn.

Ik vind de termen New Age en moralistisch eigenlijk wel goed op de film slaan. New Age omvat vele spirituele bewegingen die de eenheid van mens en natuur omarmen (dat manifesteerd zich vrijwel letterlijk in de dreadlocks van de Na'vi) en moralistisch, tja... de algehele boodschap dat we goed voor de natuur moeten zorgen komt natuurlijk wel heel erg naar voren. Waar ik het ook mee eens ben, alleen het moraliserende eraan is dat het heel zwart/wit, goed versus kwaad, wordt neergezet.

Ik denk dat als je Antiek Griekse, Hebreeuwse en Hindu begrippen onder New Age schuift, dat je dan een misstap doet. En moralistisch vind ik deze begrippen ook zeker niet.

Ik begrijp eerlijk gezegd nu ook niet dat je de dreadlocks van o.a. Farao's en Kelten hier dan weer bij plakt.

Hoe het op je over komt is inderdaad iets anders, je eigen mening, maar het zijn geen juiste feiten die geponeerd werden, betreffende dit gedeelte van het onderwerp

Ach, niet moralistischer dan Star Wars......

Zoals ik zei:

En daarmee doelde ik vooral op de manier waarmee de film dit allemaal laat zien: ik vond het allemaal weinig origineel, weinig doordacht en erg simplistisch gebracht. De film gebruikt/misbruikt niet-westerse culturen en opvattingen om er een soort AHA-erlebnis mee op te roepen, maar het is in de film allemaal zo plat als een dubbeltje en geeft mij, als kijker, weining stof tot nadenken. Dat is een gemiste kans.

Dat is mijn mening over de film, niet over andere culturen en opvattingen. En kennelijk raak ik dan een gevoelige snaar - waar Avatar bij mij nu juist niet in slaagde.

Ik blijf me altijd verbazen over mensen die deze film een laag cijfer geven puur omdat hen het verhaaltje niet aanstaat. De technische en vernieuwende specialeffects die nog nimmer zijn vertoont en de deur openzet voor de toekomst verdient alleen daarom al een voldoende.

Kijk je puur en enkel naar het verhaaltje kun je film niet waarderen in het algemeen lees in plaats daarvan dan een boek dan mag je de plaatjes er zelf bij bedenken.

Een film moet toch van alles een beetje in zich hebben om de volle score te geven? Dat heb ik tenminste wel. Overdadige pracht, maar een flutverhaal zal nooit de volle 5 sterren van mij krijgen. Perfect verhaal maar verder lelijk gefilmd ook niet trouwens. De combinatie moet perfect zijn en die is er gewoon niet in Avatar. Geen hoge herkijkwaarde. 1 keer zit je met open mond te kijken, maar de keren daarop heb je dat eigenlijk ook wel weer gezien.

Kijk jou snap ik . Jij rate de film nog met een voldoende, dat de film jou verder niet raakte of boeide dat is persoonlijk dat kan. Maar een film als deze een cijfer 3 te geven raakt kant nog wal.

Ik keek de eerste keer 2d met open mond drie dagen later 3d wederom met open mond.

De vliegscenes op de draak icm de vele kleuren maakte op mij een onvergetelijke filmindruk.

Dit heeft toch enige uitleg nodig? Of bedoel je met een cijfer 3 1,5 ster?

3 zou wel 0,5 moeten zijn. Maar dan nog gaat het helemaal nergens over.

Mooi dat het debat zichzelf weer herhaalt.

Ik denk dat heel veel mensen niet puur en enkel naar het verhaaltje kijken, zoals jij beweert, maar dat zij van mening zijn dat een film een eenheid is van vorm en inhoud. Wanneer het één ten koste gaat van het ander (zoals bij Avatar de vorm boven de inhoud staat, wat je zelf gelukkig ook niet ontkent), gaat dit ten koste van de balans van deze eenheid. Dit heet exces. Een film is een narratief medium, wat betekend dat er een verhaal verteld of een boodschap overgebracht wordt. De beelden dienen in mijn opzicht in dienst te staan van dit verhaal of deze boodschap. Wanneer het andersom is, zoals bij Avatar het plot als excuus dient om de meest indrukwekkende beelden en special effects te etaleren, dan is de eenheid van vorm en inhoud dusdanig verstoord dat veel filmliefhebbers de film niet volledig zullen waarderen.

Denk juist dat de vorm en inhoud perfect in balans zijn bij Avatar. Lekkere kleurrijke visuals met een fijn romanticsch spektakel verhaaltje. Avatar is wat dat betreft een rijkelijk gevulde film, want de tha's en motieven mogen dan niet nieuw zijn, het is wel een rijke vertelling. We hebben de broer die op basis van zijn dna de rol van zijn andere broer moet overnemen, we hebben de corporatie die op een verre planeet een strijd om grondstoffen voert, we hebben de wetenschappers die contact met de locale bevolking willen en ze bestuderen, we hebben de Avatar techniek van op afstand bestuurbare biologische wezens, we hebben het liefdesplotje, de dubbel agent situatie en dat eindigt allemaal in een epische battle. O ja en dan vergeet ik nog alle kleine verhaaltjes van de natuur en het locale geloof. Nee, het verhaal van Avatar afdoen als simpel en stellen dat het alleen maar vorm is, dat is pas simpel.

En vergeet niet dat Cameron in de eerste plaats het verhaal had geschreven maar gewacht heeft op de techniek om het verhaal op de juiste manier in beeld te brengen. Dus nee, je analyse klopt niet. Het is juist het verhaal dat om een dergelijk spectaculaire vormgeving vraagt.

Enige film die ik twee keer in de bioscoop heb gezien. De eerste keer werd ik weggeblazen. De dagen erna kon ik aan weinig anders denken dan mijn beste bioscoopervaring tot dusver. Een weekje later ging ik nog eens, en hoewel ik de film nog steeds aantrekkelijk vond, miste ik de subtiliteit op een aantal momenten. Regelmatig snakte ik naar wat 'volwassenheid' in de uitvoering. Ik merkte dat ik me enigszins schaamde voor mijn enthousiasme een week daarvoor.

Toch nog vier sterren.

[quote]sierrra schreef:

Dit heeft toch enige uitleg nodig? Of bedoel je met een cijfer 3 1,5 ster?[/quote

Yep

Buitenproportioneel veel waarde hechten aan het visuele aspect en dan iemand anders aanwrijven dat zijn kijk beperkt is

Ik deel de analyse van NYSe.

Dus jij vindt dat film een narratief medium is...

Daarbij heb ik hierboven uitgeltgd dat het verhaal wel degelijk de basis was voor de beelden. Cameron heeft expres gewacht tot de techniek nodig om het verhaal overtuigend te brengen, daar was.

Overigens heb ik nergens beweert dat een film met een prachtig verhaal maar visueel sober/eenvoudig niet als volwaardig gezien kan worden.

Ja, en? Moet dat een garantie op een goed verhaal voorstellen?

In de meeste gevallen zeker en vast.

Dan snap je de term medium biet. Film is een 100% visueel medium dat welliswaar zeer geschikt is om verhalen mee te vertellen maar het medium is visueel. het maakt immers gebruik van b(bewegend) beeld.

Nee, maar stel ik dat dan ergens?

Zo... de emotie van de boosheid is een beetje gezakt

Verhoogt met 2 punten vanwege de aardige actie-momenten.

Stephan ! Nog een jaartje en we hebben er een Avatar fan bij.

Lol (2 punten maar liefst:))

Uiteraard is het visueel . Verhalen zijn dat namelijk ook (boeken zijn geen lettertjes, maar verhalen die visueel tot leven komen dankzij die lettertjes). Je kan je bij film alleen op het visuele concentreren, maar dan mis je de helft van de hap.

Een definitie geven van narrativiteit is lastig, maar waar de meeste academici het over het algemeen mee eens zijn is dat het gaat om een temporele ontwikkeling van één situatie naar een andere. Bewegend beeld suggereert dit automatisch: zelfs als iemand gewoonweg loopt, is er sprake van ontwikkeling en is de film op die manier narratief. Het is waar dat we op deze manier overal een narratief in kunnen zien, maar ik ontken daarom ook niet dat de meeste kunstvormen altijd een narratieve onderlaag hebben. 100% visueel (dat je audio vergeet zie ik maar door de vingers) sluit narrativiteit niet uit. Integendeel.

Dan ben ik heel benieuwd naar jou definitie van film.

Stel ik ergens dat je je enkel op het visuele moet concentreren?

Geloof dat je de draad een beetje kwijt bent....

Recht lullen wat krom is, nee zo kom je er niet. het zou je meer sieren als je je vergissing gewoon toegeeft. (Audio is geen onderdeel van film, enkel van geluidsfilm, dus die liet ik bewust buiten de discussie).

Volgens deze stelling kun je als je filmmaker wil worden dus beter naar (bijvoorbeeld) de St. Joost in Breda dan naar de Nederlandse Filmacademie in Amsterdam?

Film (zoals wij het benoemen) is een verhaal vertellen dmv b(ewegend b)eeld.

Verhaal (of boodschap - hoe je het noemen wilt) EERST. Het beeld wordt gemaakt in dienst van het verhaal. Niet andersom.