Fight Club (1999)

Je zal er mee moeten leren leven Ik vond hem best wel OK ... maar een topper ... nee toch niet.

Fight Club is echt een geweldige film.

Het verhaal is erg origineel en zit goed in elkaar, maar wel op een manier dat de boel makkelijk te volgen is.

De acteerprestaties zijn erg goed, vooral Edward Norton en Brad Pitt spelen grandioos.

Verder zit er een lekker duister sfeertje in de film, bevat de film ook nog wat goede humor, en het einde is indrukwekkend goed.

Fight Club is zeker een van de betere films die ik heb gezien.

Ik vind het zelfs een overhypte klotefilm! Leuk excuus om naar een domme actiefilm te kijken terwijl je tegerlijkertijd kunt zeggen "ja, maar er zit meer achter hoor"..

Dat "meer" is in een yakultflesje te gieten zoveel...

Dat zal vast het idee geweest zijn ja

Ja ja, dikke actie in deze film hoor. Ik kreeg geen moment rust.

Leg eens uit...

Ten eerste zie ik niet in waarom het voor het verhaal belangrijk is dat pitt en norton dezelfde zijn.. overgecompliceerd geblabla voor mij, maakt voor de plot en de bedoeling van de film verder niets uit namelijk

Verder gaat het om een aanklacht tegen het luie consumentisme, tsja.. big deal. Dat heb ik ook wel eens eerder gezien in een film. Er zijn zoveel films die "tegen het systeem" strijden in wat voor vorm dan ook. Ik vond het weinig opzienbarend in elk geval.

En er gebeuren allerlei dingen die ik hetzij volstrekt ongeloofwaardig vond, hetzij onnodig voor de plot. Zo gaan de mannen nog naar hun wekelijks knokpartijtje, zo heeft norton opeens al een hele militia om zich heen verzameld (daar zakt die film voor mij echt in een soort.. "owww ja, huhuh") en is hij (of is het pitt? wie weet het nog en wie kan het ene zak schelen?) bezig bevelen te geven om het systeem pootje te lichten.

Die relatie met dat maffe mens vind ik ook al totaal lachwekkend, zo ligt ze soppend bovenop hem, zo negeert ze hem straal. Right! Onnodig gekunstel en ingewikkeld doenerij om een film die verder matig is nog wat inhoud proberen mee te geven.
Alleen het begin vond ik sterk, met al die zelfhulpclubjes, toen beloofde het nog wat

We zijn met meer hoor

Nou, is toch ongeveer de helft van het verhaal...Hoofdpersoon draait door en ontwikkeld onder invloed van insomnia een alter ego. als je dat weghaalt blijft er een stuk minder over....



Maar qua vormgeving en teksten was het een heerlijke kijkervaring. Zeker in het begin, toen jij de film nog aardig vond.



Het plot/point draaid om anti-consumentisme, deze hele sequence werdt er een sekte uit de grond gestamt - een fight club tegen het consumentisme - lijkt mij niet overbodig voor een film die Fight Club heet.



Dat had te maken met het alter ego plot wat volgens jou niet nodig was, maar wel de helft van de film maakte. Maar jij had de film misschien liever wat eenvoudiger gehad, kan... smaken verschillen.

Het blijft voor mij een dubbele film.

ik word zwaar depressief als ik de film zie, naargeestige sfeer, zwartgallige humor met een naargeestige boodschap. Kortom niet prettig om naar te kijken.

Anderzijds blijft deze film je wel bij en zijn de Pixies op het eind natuurlijk prachtig.

Niet mijn favoriet, maar toch 3,5 *

Hier zeg je dus precies wat ik bedoel! De film ontbeert een echte ziel, dus wat doen we? We vullen dat een beetje aan met een subplot over een schizoide karakter, dan valt het niet zo op







Fight Club kan ook slaan op de wekelijkse bijeenkomst van de stoeiende halfnaakte mannen
Die sequentie vond ik in ieder geval het zwakst en daarmee knakt de film helemaal om naar oninteressant voor mij. jammer..




Tsja, dat kun je nu wel zeggen, maar dat haalde ik er dus totaal niet uit! Sowieso wordt die relatie op een rare opgefokte manier weergegeven die mij totaal niet overtuigde of kon boeien..

En ik hoef geen simpeler films hoor (zo complex is deze trouwens niet), maar als je met twists e.d. gaat strooien als regisseur, zorg dan dat het een functie heeft!!!!
De helft van Finchers capriolen slaat gewoon nergens op in deze film en dient alleen maar als opvulling voor een mager verhaal, zo zie ik het.

Ik denk niet dat we elkaar gaan overtuigen in ieder geval, even goede vrienden hoor

alsjeblieft zeg, het is een verfilming van een boek. Fincher strooit niet met twists maar met briljant camerawerk en adembenemende cinematografie!

Als ik jou was zou ik eerst even nadenken voordat je wat zegt, lees bijvoorbeeld het boek... Het verhaal is donker en vertelt een aparte, maar 'unieke' kijk op de maatschappij. Het is een grote satire op ons consumers en vertelt dat dit niet de oplossing/het doel is. "If you could be either God's worst enemy or nothing, which would you choose?"

"Self-improvement is masturbation. Self-destruction might be the answer" is tylers motto en geeft aanleiding tot escapisme aan de maatschappij. Fight Club is meer dan een 'vechtclubje waar halfnaakte mannen met elkaar stoeien', het is een plek waar 'the middle children of history' elkaar vinden.

Self-destruction en escapisme, beetje laffe instelling helaas, dat is een beetje het probleem van het boek.

waarom een probleem, het belicht inderdaad onze maatschappij van die kant, maar wel op een serieuze en indrukwekkende manier. Je kunt het een laffe instelling noemen, maar je kan het ook van de andere kant bekijken: wie niet het dieptepunt opzoekt is laf en durft zich niet te verzetten tegen de nutteloosheid van het consumer-zijn.

Ik zeg niet dat ik het met die visie eens ben, maar het is wel degelijk interessant en boeiend. De uitspraken gemaakt in het boek en uiteraard ook in de film zijn intrigerend.

laf of niet, het blijft - voor mij - een meesterwerk.

LOL

Briljant camerawerk, adembenemende cinematografie... In dat morzige regenachtige decortje van hem? Met die rechttoe rechtaan shots in een bevlekt oud pand waar af en toe wat kakkerlakken overheen rennen.. komaan! Kijk eens wat meer films voordat je iets begint te verheerlijken
Alles wat hij hier doet heeft hij trouwens cinematografisch al eerder gedaan in se7en, en stukken beter trouwens.

Voor vernieuwende cinema kan je beter naar Von Trier of Noe kijken, daar heeft Fincher echt geen kaas van gegeten..



Klinkt een beetje zoals het huiskamer gefilosofeer uit allerlei andere films, zoals trainspotting, american psycho of the matrix.. prima hoor, maar ik hoef echt niet eerst een boek te lezen om een film goed te vinden Meestal geen sterktepunt ook.
Bovendien heb ik al zoveel films gezien waarin tegen het systeem (fuck the system!) wordt gestreden met vergelijkbaar sentimenten van het individu. Het geeft ook nog steeds geen antwoord op de vragen die ik had (waarom moet het een gespleten persoonlijkheid zijn voor deze plot, wat doet dat wijf erin..).

Ik zeg ook helemaal niet dat je het boek moet lezen voordat je de film goed kan vinden, integendeel. Ikzelf heb eerst de film enkele malen gezien en daarna pas het boek aangeschaft.

En welke thema is nog niet gebruikt in een film, juist de betere films onderscheiden zich van derest.

Boek: Tyler wordt gecreëerd omdat diep in hem een verlangen is om bij Marla te zijn. Eigelijk is het een 'romantisch' verhaal verkapt in een sterke drang naar, ja..., betekenisvol zijn?

Ik heb ook eerst de film twee of drie keer ('k geloof twee keer) gezien voordat ik 't boek las, maar ik had liever dat het andersom was geweest. Niet dat een van beide er slechter door is geworden, hoor !

Ik heb best wat film gekeken en vind het in combinatie met de soundtrack ook brilliant.



Trier heeft nog geen goede film gemaakt IMO, allemaal mislukte experimenten. Noë is ok, maar spreekt me persoonlijk minder aan dan Fincher.




Welke films? Ik ben benieuwd en altijd geïnteresserd in tips.

En wat je op het plot aan te merken heb, waarom niet beginnen met de aftiteling ter voorkoming van al het mogelijk overbodige...

Krijg op het begin bijna zelf insomnia van deze film, zo vet vond ik hem. maar na later terug kijken vond ik hem toch minder.

3*

Ik vond de soundtrack ook niet erg opzienbarend.. qua vormgeving en camerawerk zie ik dingen terug van David Lynch, blade runner (vooral de regenachtige duistere omgeving), en bovenal taxi driver (en soortgelijke films die ik niet allemaal ga noemen). Maar uit laatstgenoemde is veel van de sfeer en morzigheid ontleent voor deze. In taxi driver vind ik die sfeer oprecht en het camerawerk prima. In fight club vind ik het gekunsteld en eerder een truukje.

Jouw mening, Von Trier is wel vernieuwend in ieder geval, veel meer dan deze regisseur die gewoon allerlei dingetjes als truukje verwerkt en ook nog eens larger than life personages neemt die totaal ongeloofwaardig zijn, terwijl Von Trier tenminste échte mensen probeert te casten (en daarin slaagt m.i.)

Maar ik kan ook Aronofsky, Chan-wook Park of Kieslowski noemen, stuk voor stuk mensen met een unieke visie.

Trainspotting behandelt dit thema ook, op een andere wijze. Verder denk ik aan office space (veel leuker), american psycho, the wanderers, falling down, en de genoemde taxi driver.. ongetwijfeld nog wel wat waar ik even niet opkom.

Je laatste opmerking begrijp ik niet, hoe bedoel je aftiteling?

Hij blijft goed, gister weer gezien en genoten!

Geweldige film zeg. Uitstekend verhaal met ook nog een mooi einde. Kan eigenlijk niks negatiefs betekenen. 5 verdiende sterren dus.

Ik bekeek even wat stemmen en de 2 van Queto viel mij op, even zijn beredenering gelezen en daar ben ik het niet mee eens.
De hele film wordt namelijk door het karakter van Norton, een schizofreen verteld. Alles wat je ziet is dus subjectief en daarom kunnen sommige dingen vreemd overkomen.

Als je hier toch rekening mee hebt gehouden en je neemt nog onwerkelijkheden waar, dan ben ik één en al luisterend oor.

Redelijke film. Hij verviel in herhaling toen er net op tijd een enigszins verrassende wending in het verhaal kwam. Er zaten iets te veel voorspelbare clichees in: de scene in de auto, dat hij zich moest overgeven, de scene dat hij zich in zijn hoofd schiet om Tyler kwijt te raken. Het verhaal was dan wel weer interessant. Edward Norton vond ik goed acteren, Brad Pitt maar matig. Over het algemeen best een goede film: 3,5 ster.

Meervoudige persoonlijkheidsstoornis bedoel je dan, neem ik aan? Tja, vanuit die optiek kun je alle mogelijke gaten in het script wel goedpraten natuurlijk (a la 'het was allemaal een droom'), maar laat ik het er dan op houden dat het gegeven van MPS hier flauw en makkelijk vind uitgewerkt. Er zijn teveel scenes die strijdig zijn met de basale principes van MPS (over in ieder geval de algemene perceptie daarvan), zoals de 'ontmoeting' tussen de persoonlijkheden (met dat kaartje en dat telefoonnummer), de gevechten tussen Norton en Pitt, het op twee verschillende plaatsen tegelijk zijn van de twee personages, etc.

En natuurlijk kun je een film maken over een specifiek geval van MPS (want er is vrij veel onzeker over MPS), of voor mijn part over een specifieke, niet nader genoemde aandoening (want de hele term MPS valt nergens) - maar dit is geen film over een aandoening. Fight Club pretendeert een inhoudelijke maatschappij-kritische film te zijn. Nu vind ik die kritiek om te beginnen al simplistisch en oppervlakkig, met een heel gebrekkige onderbouwing (bruut geweld als symbool voor het zuivere menszijn, dat tegenover de consumptiemaatschappij staat?), maar de aandoening wordt dan opeens een dramaturgisch plotelement.

En op dat moment worden al die vreemde scenes wel een probleem, omdat daardoor de hele aandoening niet meer serieus te nemen is. De eigenschappen en voorwaarden worden niet gedefinieerd, en lijken niet eens consequent: de aandoening is een heel rekbaar gegeven, dat zich steeds zodanig aanpast dat de plot er verder mee komt (al zijn er desondanks nog wel een aantal zijwegen, die dan komisch bedoeld schijnen te zijn). Misschien zijn het dan geen harde 'fouten' in het script, omdat er vanuit het idee dat het een aandoening is, en/of dat het Nortons fantasie is, met korte of lange uitleg allemaal wel ergens recht te praten is, maar het maakt de film inhoudelijk onovertuigend, en dat is wat ik Fight Club kwalijk neem.

Ik ben het geheel met Queto Yurlunyur eens!

Deze film zit echt volgestouwd met goedkope truukjes om het gebrek aan echte inhoud maar vooral te camoufleren. Waren die truukjes nou nog overtuigend, maar dat zijn ze volstrekt niet

Bij mij komt dit ook niet hoger dan 1*

Join the club

Definieer 'echte inhoud'.... ? Volgens mij zit de film boordevol ideeen (veel meer dan de meeste films), wat wil je nog meer als het om inhoud gaat?

Er zit welgeteld één idee achter deze film die de moeite is: mensen zijn de parasitaire consumptiemaatschappij meer dan zat en geven hun eigen invulling van een schop daartegen. Helaas verstrand dat idee verder volkomen doordat het niet aan de oppervlakte kan komen. Door onder meer dat volstrekt onnodige en ongeloofwaardige gezemel over twee persoonlijkheden, wat in een willekeurige B-film nog beter wordt verfilmd en die rare liaison met dat vage wijf wat op geen enkele manier iets toevoegt aan het verhaal, idee of whatsoever, behalve dat ze een irritant blasé wijf is wat ook alleen maar afgestompt is en op geen enkele manier geïnteresseert lijkt in Norton's personage... Maar zo kan ik nog wel wat dingen opnoemen die deze film volstrekt oninteressant maken en geen verdere kijkbeurt waard.

Laten we het maar op een verschil in persoonlijke interpretatie houden okee?

stem even verhoogd met een 1/2 ster. ik heb hem op 4,5 ster. echt een hele sterke film zeg.

Ben ik even blij dat de term MPS niet is gevallen. Dan zou de verrassing(die er voor mij in ieder geval wel was) er volkomen af zijn.
Overigens begrijp ik je standpunten wel, al kan ik me er totaal niet in vinden... Maar het zou pas een saaie maatschappij zijn als iedereen de zelfde mening zou hebben...