Requiem for a Dream (2000)

Ik heb 3 pogingen gedaan om de film te zien en in alle drie gevallen haakte ik af. Vandaag was het mijn 4de poging en heb het met tegenzin afgekeken. Behalve het feit dat ik de film erg voorspelbaar vind (wat aan de ene kant niet erg hoeft te zijn), vond ik de film te langdradig. Niets mis met het acteerwerk, maar al die snelle camerabeelden en bewegingen spraken mij niet aan. Onnodig allemaal. Het verhaal zelf heeft me ook niet echt kunnen boeien en zeker niet mijn nieuwsgierheid kunnen wekken.Deze film is te zwaar gewaardeerd.

Vanwege het goede acteerwerk, met name die van Ellen Burstyn, krijgt de film 2.5 sterren.

wat vond je er precies voorspelbaar aan dan?

gewoon benieuwd hoor

ik vond het iig een erg sterke film! enorm intens! ik denk dat dat woord het beste past: intens. Wayan acteerde erg goed, wat jammer dat hij niet vaker dit soort films doet, ipv comedy (waar hij natuurlijk wel goed in is, maar dat is minder mijn genre). Ellen Bursteyn was ook erg goed, vooral die scene over eenzaamheid! ik spiegelde mijn eigen leven er meteen bij, erg netjes gedaan dus. verder zijn er zo ontzettend veel mooie scenes! bijvoorbeeld de laatste paar scenes waar iedereen in foetus-houding kruipt, meesterlijk! waarom Leto btw niet? of heb ik gemist dat hij het wel deed? verwachtte trouwens wel gedurende de hele film dat minstens 1 vd 4 dood zou gaan, maar gebeurde niet! geweldig, dat maakt de ellende alleen maar groter! de dood was 'veel te makkelijk' geweest om het maar ff raar te zeggen

4,5* en misschien een toppertje

Dit is een film die je direct moet aanspreken en waarvan je de dramatiek moet voelen. Begrijpen kan je dit soort films niet. Waarschijnlijk moet je zelf vergelijkbare situaties hebben meegemaakt om deze film te waarderen. Het gaat over hoop, desillusies, verwardheid, de machteloosheid van de mens. het noodlot en noodlottige liefde....

Precies, Het is allemaal zo onnodig al die afschruwelijke truckjes, gewoon misselijkmakend.

Stel ik maak een film over het menslijk lichaam en ga een halfuur lang in een kleine draaimolen zitten met de camera aan. Wat denk je dat de meeste mensen hiervan gaan vinden? Of gaan we dan ook zo lovend doen over de cameratechniek en hoe intens het wel niet is Nou goed, ik heb er een duidelijk mening over, het is gewoon pure bagger, dan heeft het al een heel groot gedeelte van de film voor mij verziekt. Verder kon de film ook geen enkel moment indruk op mij maken. Hopelijk dat ik zoiets nooit meer hoef mee te maken.

Ga Irréversible eens kijken christian, echt een film voor jou.

Of Tetsuo (1989)

Een overdonderend meesterwerk staat er op de doos van de dvd. Daar sluit ik me volledig bij aan. Al diverse malen gezien en nog steeds heel erg indrukwekkend. Een in en in triest verhaal over verslaving aan drugs. Dat moet toch iedereen van drugs af houden zou je zo denken, na het zien van deze film. Erg goed geacteerd en een sterk verhaal. Maar daarnaast geven de fantastische muziek en het hele bijzondere camera en vooral montage-werk echt de perfecte finishing-touch aan deze film. Heel knap !!

Geniale film!! die sfeer, de muziek, die snelle korte shots. deze film beleef je gewoon als een trip. hele overdonderende sfeer. telkens zwaar onder de indruk als ik deze kijk. van 4.5 naar 5.0

Kan misschien helpen maar toch ben ik het daar niet echt me eens. Ik heb nooit iets als dit meegemaakt en toch kon ik deze film erg waarderen.

nee, klopt maar maakt je wel wat ontvankelijker voor dit soort films.

Je hoeft natuurlijk niet zelf aan de drugs gezeten te hebben, maar je moet wel enigzins gevoel hebben voor het zoeken en verlangen van deze mensen om de dramatiek volledig te voelen

Kan me voorstellen dat er mensen zijn die dit niets vinden omdat ze zich totaal niet kunnen verplaatsen in wat deze mensen allemaal overkomt; wordt dan ervaren als te extreem, of te onwaarschijnlijk of iets dergelijks

Compleet overdonderd gisteravond, wou eigenlijk vanmiddag al een stukje schrijven maar er kwam gewoon niks uit, de film blijft maar door mijn hoofd spoken en zal dat nog wel een tijdje doen.

Bijzonder intense ervaring deze film. Intens, ja dat is denk ik wel het goede woord, de meningen doorbladerend zie ik dat dat woord al vaak gevallen is, ik denk dat dat woord de film wel goed omschrijft. Het begint rustig, hier en daar een vreemd effectje maar het lijkt allemaal redelijk gewoontjes. Er wordt echter zéér bewust naar een onafwendbare climax toegewerkt, en die climax mag er wezen. Naarmate de hoofdpersonen verder wegzakken in hun problemen wordt je ook steeds dieper de film ingetrokken. Het laatste half uur is één grote trip waar eigenlijk nauwelijks meer dialoog aan te pas komt en die zonder pardon op een climax afstevent.

zei ik een tijdje terug bij American Beauty. Deze film bevestigd dat, hoe toepasselijk. Waar je bij American Beauty echter een soort vrolijk gevoel eraan overhoud laat deze film je achter met een heel ander gevoel. Een nogal vreemd, lastig te omschrijven gevoel, het lijkt welhaast of je zelf wat fout hebt gedaan.

Zeer bijzonder camerawerk. Met name de zogenaamde ''Snorricam'' vond ik erg goed gedaan. Dat is die camera die aan iemands lichaam vastgemaakt is waardoor het lijkt of de achtergrond beweegt en de hoofdpersoon niet. Erg mooi was ook het gebruik van een splitscreen, bijvoorbeeld toen twee hoofdpersonen naast elkaar in bed lagen, ze liggen gewoon naast elkaar maar door die splitscreen ziet dat er zeer bijzonder uit.

Fenomenale soundtrack ook, volgens mij zijn er weinig films waarvan de soundtrack later zo veel gebruikt wordt. Half YouTube heeft de main theme als achtergrond muziek en een filmpje over 9/11 zonder dat muziekje op de achtergrond is haast niet te vinden. De muziek is niet alleen op zich zelfstaand zeer goed maar draagt ook enorm bij aan de manier waarop de kijker deze film beleefd. Muziek kan een film maken, muziek kan iets redelijks normaals maken tot iets betoverend moois. In het geval van Requiem for a Dream is de muziek haast de drug zelf, vooral dat deuntje dat het laatste halfuur/ drie kwartier speelt.

Bijzonder ontevreden over deze recensie, maar vind het bij deze film erg lastig onder woorden te brengen wat ik precies bedoel. Voor nu 4.5*, begin was nog een beetje saai en het einde een pietsie teleurstellend, verhoging na een herziening zit er echter dik in.

...dus toch niet zo onnodig, wil het misselijke gevoel in je maag juist een intentie zijn van de maker. Waardeer je enkel cinema waarbij je met vlinders in je buik de bios verlaat, kun je deze best achterwege laten inderdaad.

Onlangs herzien, en hoewel de kracht van de film en met name de audiovisuele aspecten ferm overeind blijven, vertoont de film toch wat zwaktepunten.

Zo blijft de uitwerking van de chemie tussen Leto en Connelly redelijk oppervlakkig. Waardoor ook de teloorgang ervan nèt niet de emotionele impact veroorzaakt die het zou kunnen hebben. Het acteerwerk van beide ontstijgt in deze scènes zelden het niveau van een lokale toneelgroep. Niet slecht ofzo, maar meeslepend is anders.

Ook jammer dat de film enigzins ontspoort in de scènes met de televisieshow, al zorgt dat visueel voor enkele aantrekkelijke vondsten.

Verder echter weinig aan te merken op deze film, die bombastische geluidseffecten en score perfect samensmeedt met een strak tempo en scherpe editing. Zelden is een neerwaartse spiraal zo overtuigend in beeld gebracht. En voor wie een negatief gevoel achteraf niet te snel verwart met een negatieve waardering, is het bewonderenswaardig dat een film dergelijke impact kan overbrengen.

4,5*

Ja, supervet is dat!. Zie het tegenwoordig wel vaak.. In The Hangover ook als ik het me niet vergis . Zag het overigens ook al in Mean Streets uit de jaren 70.

Ik snap niet waarom deze film zo favoriet is bij de meeste mensen....

Wat is er nou leuk aan om naar een paar ''low-life'' junkies te kijken en een gekke oude oma?

Wat er gebeurde gebeurt elke dag, daar is niets spannend aan als je het al met eigen ogen gezien hebt.

Ik zeg niet dat deze film niet in de top 250 hoort, maarja iedereen zijn eigen smaak natuurlijk.

2.5 voor het keiharde acteerwerk!

Gaat niet om het gegeven, maar om de uitwerking. Die was bij deze film briljant.

sowieso, hoe hij de verslaving visueel naar het scherm weet te toveren en de personages laat afdalen in een afschuwelijke nachtmerrie is heel sterk camerawerk. Je kleeft werkelijk op de huid van de personages.

Daar ben ik het wel volledig mee eens, het camera werk was ook formidabel, vooral met die ene scene dat Tyrone uit die auto rende en dat camera werk toen, oh magnifique!

Prachtig camerawerk. Dat is wat deze film maakt wat hij is. Ik vond het geen absolute topfilm maar het is er wel eentje die ik niet meer vergeten zal voorlopig. Alles werd zo intens op me overgebracht door de setts, de acteurs en het camerawerk.

Een waarlijk kunsttukje

Goede film! naar deze film gezien te hebben raak je geen drugs meer aan:p

echt zo goede film. de soundtrack prachtig

wat een afschuwelijke film. misschien interessant voor hen die hier mee te maken hebben. en dan blijft het toch een zeik-film, en zeker niet geschikt voor mensen die niet goed in hun vel zitten, want die raken nog meer in de put. bah bah bah. eigenlijk geen enkel puntje waard.

Hmm, zo kan je elke feel-bad film afbreken.

Typisch, dat heb ik nou precies hetzelfde bij De gelukkige huisvrouw...

Het is inderdaad een feel bad meesterwerk, enkel te genieten as je zelf vrolijk bent.

Gisteren gezien en ik moet zeggen dat ik er nog steeds over aant nadenken ben. Rustige opbouw, maar op het laatste als alles samenkomt krijg je echt wel een klap voor de kop. Komt meteen mijn T10 binnen.

Heb ik deze draak eindeljk weer herbekeken.

Had deze film lang geleden gezien en ik vond er toen niets aan. In tegenstelling tot de meeste films die ik toen niets vond ben ik deze niet gaan waarderen.

Het eerste is het verhaal. Totaal niet boeiend en geheel oninteressant gebracht.

Daarboven is de moraal van het verhaal veel te stiefmoederlijk gebracht. "Blijf van den drugs, kijkertjes" was het enige wat er aan ontbrak. Andere films hebben dit al veel beter voor gedaan (Beste voorbeeld is 'Trainspotting')

Het hele verloop kwam me ook nogal ongeloofwaardig over en is het best te vergelijken met een aflevering van Thuis. Enkel de verhaallijn van wat uiteindelijk het sekssletje wordt is interessant.

De personages komen zelf nogal voor als wandelende cliché's. Beste voorbeelden zijn Arnold en Tyrone. Ook de moeder had ik bij momenten al eerder gezien.

De oscarnominatie van Burstyn is met momenten te begrijpen. Want hoe vervelend haar personage ook is, ze speelt het meestal zeer goed en met zeer veel overtuiging. Op andere momenten is te zien dat ze bij de opnames van bepaalde scène's een slechte dag had.

Dialogen kunnen in films een grote opsteker zijn voor mij. Maar naast de verhaallijn zijn de dialogen ook hier van het soap-niveau. Spijtig.

De "tic-tac" manier van filmen kan dan in het begin tof zijn. Na 15 minuten heb je het al gezien. Ook omdat ze dat ene beeld wel 100 keer opnieuw tonen.

Wanneer ze naarmate het einde vordert meer en meer chaotische beelden gebruiken wordt het al helemaal irritant.

De soundtrack is totaal ongepast en sfeerloos en lijkt op bepaalde momenten uit een nog te schrijven sequel van Alien te komen.

Ik wil wel nog kwijt dat de andere films van de regisseur me interessanter lijken kwa verhaal. Ik vermoed dat die meer op hun pootjes terecht komen met dezelfde sfeer, muziek en manier van filmen van deze film.

1,5*

Wat een onvoorstelbaar mooie films is dit. Alles klopt aan deze film. Visueel prachtig, schitterende montage, door merg en been gaande muziek en sterk acteerwerk. Je raakt volledig overdonderd door dit meesterwerk.

Kan me een aantal 'klachten' van Age nog wel indenken, ook al deel ik het totaal niet, maar om de muziek sfeerloos te noemen is onbegrijpelijk. Ken zelf geen sterkere score. Werd ook niet voor niets in de trailers van de LotR films 'geleend'. Smaken verschillen blijkbaar enorm.

Maar heb toch het idee dat de film ergens een verkeerde snaar raakt bijnAge en hij een beetje te ver door draaft.

Het sfeerloos noemen van de muziek kan er bij mij ook niet in. Een betere score heb ik nog nooit gehoord. Die is geniaal.