Requiem for a Dream (2000)

WTF. Of het boeiend is dat ligt aan jou, maar het word geweldig gebracht.

Ik was zeer onder de indruk van deze film.

Hij is behoorlijk heftig, zo'n type film zal ik niet in korte tijd vaker willen zien.

Goed verhaal, camerawerk, muziek en naar mijn mening goede acteerwerk. De personages waren erg geloofwaardig, vooral Ellen Burstyn speelde haar rol erg goed vond ik.

@ AGE-411 Trainspotting gaat helemaal niet over 'blijf van de drugs af'.

En dat is het moraal van deze film ook niet

Ik had het gevoel dat ik naar Tik-Tak zat te kijken.

^^De adult versie denk ik dan wel, met drugs snuiven en spuiten

Zo'n oneliner klinkt koel, maar wou je ontkennen dat deze regisseur talent heeft?

Neen. Ik zei enkel dat ik er niets aan vind.

Ik kan er wel inkomen dat sommigen het wel flashy vinden.

Wat een beest van een film. Een sloopkogel tegen je harses. Stilistisch een bijna unieke film, waarbij ik alleen Pi van dezelfde regisseur als referentiepunt zou kunnen noemen. Soundtrack, net als in Pi, intens en passend. Acteerwerk niet van iedereen top, maar met de rol van Ellen Burstyn vergeet je al gauw hoe middelmatig bijv. Connelly was. Want die Ellen Burstyn, ze is voor mijn tijd. Ik had haar nog niet eerder gezien, maar nu ben ik wel erg benieuwd geworden naar ander werk van haar. Ik heb het niet vaak dat iemand me tranen en huiveringen tegelijk bezorgd. En dan natuurlijk het thema. Veel mensen hebben het hier, terecht, over de verslavingen. De gevolgen van drugsgebruik, want dit is ook een centraal punt in de film. Wat ik echter minder tegen kom, en persoonlijk nog iets interessanter vind, is een steeds terugkerend thema in de films van Aronoffsky. Zowel in Pi, als in The Wrestler, als in deze film zien we hoe de hoofdpersonages zichzelf zowat vernietigen om een bepaald doel te bereiken. Totaal geobsedeerd met een idee, vergeten ze voor zichzelf te zorgen waardoor het doel, wanneer bereikt, al lang zijn goede smaak verloren heeft, en er vooral een gênant sfeertje ontstaat. In deze film ervoer ik dat nog sterker dan in Pi. Tegen het einde van de film is het op televisie komen van Sara Goldfarb iets wat ergens vaag, als in een droom, op de achtergrond nog bestaat. Iets wat al lang niet meer realistisch is en waarvan we ons afvragen of het niet nooit bestaan heeft. . Ondanks alle lof voel ik hetzelfde als veel andere gebruikers alhier. Ik denk niet dat ik deze film snel nog eens zal kijken. Dit is een horrorfilm in vermomming. Het maakte me misselijk. Het voelde zo intens en was op momenten te tragisch om naar te kijken. Ik keek dit met m'n vriendin op bed en na afloop gingen we zonder nog heel veel te zeggen onder de veren. Pas de volgende avond was ik mentaal klaar om iets zinnigs te zeggen over Requiem for a Dream.

Goede film.

Niet meer dan dat.Ik vind het persoonlijk niet bijzonder.Het verhaal is heel slap.Maar voor mensen die niet weten wat verslavingen met mensen kan doen is dit waarschijnlijk een hele openbaring.Het is een inkijk in hoe je bent als je totaal verslaafd bent.Waarschijnlijk denkt ook elke drugsgebruiker bij deze film zelf even na over zijn eigen gebruik en of ie zelf ook al in die fase verkeert.Het wordt wel goed gebracht dit redt de film.Reggie is dus gewoon heel goed acteerwerk is ook heel goed maar het verhaal is te voorspelbaar.

Voorspelbaar? Voor een hollywood productie vind het verhaal juist totaal niet voorspelbaar. Ik had eerder een happy end of enigzins een vorm van hoop verwacht aan het einde. Maar het tegendeel is waar. Dit is gewoon een rollercoaster die alleen maar down-Hill gaat en gewoonweg dramatisch eindigt. Dit gaat in tegen de reguliere vorm van film maken uit Amerika.

Spoilers misschien?

deze film is zo mooi hij word zo goed overgebracht dit is echt een van de weinige films die ooit een impact op mij heeft gehad gewoon echt dat einde echt heftig 5*

Ik ben benieuwd, las van de week dat 'ie op de BBC2 komt, wel een beetje laat maar ik ga het wel kijken!!

Wil je dat een beetje knap kunnen brengen, moet je toch wel enigszins talent hebben.

eindelijk is jared leto kunnen zien optreden in plaats van zingen in 30 secs to mars.

maar goed ffkes on topic blijven, het is dus een aanradar deze film ik ga m zeker kijken morgen

Na de black swam besloten om toch ook deze film te kijken, aangezien veel mensen deze film benoemen als de beste film van deze regisseur. Ik moet zelf zeggen dat ik het niet een geweldige film vond, het verhaal is op zich interessant en er werd erg goed geacteerd. Echter vond ik de manier van filmen en het gebruik van geluiden erg onrustig en vaak zelfs vervelend.

Ass to ass

Aparte scène vond ik dat. De beelden en de manier waarop er gefilmd werd sprak mij wel. Visueel vond ik het dus erg mooi. De muziek vond ik ook mooi (komt mij overigens erg bekend voor). Tevens vond ik het acteerwerk, en dan vooral van Jennifer Connelly, erg sterk. Alleen het verhaal vind ik zeer matig. Iedereen wordt verslaafd en wordt een junkie. Kortom, zeer depressieve sfeer in de film. Niet echt mijn ding. Toch heb ik mij vermaakt de volle 102 minuten, alhoewel ik de laatste 15 minuten aanzienlijk minder vond in vergelijking met de rest van de film.

Voor Black Swan had ik nog nooit van Aronofsky gehoord. Deze film had ik wel eens horen noemen, maar niet veel aandacht aan besteed omdat de samenvatting me niet echt aansprak. Black Swan was een goeie film, dus deze ook maar eens gaan kijken...

De muziek is echt een zwak punt van de film - de geluiden passen op zich wel in de stijl van filmen en vullen de timing van de beelden ook wel goed aan, maar als geheel werkt de soundtrack bij mij als nagels op een schoolbord. Vooral het gehark op de viool is echt heel irritant. Iets anders wat me echt tegenstaat is het te vaak herhaalde trucje met de beeldsegmenten - de tv-show en de ogen. Een keer was echt genoeg geweest, daarna wordt het te flauw.

Wat dan weer echt heel goed gedaan is is de manier waarop het hele verhaal in beelden uitgewerkt is - bijvoorbeeld het verval wordt perfect uitgewerkt, Sara, Harry en Marion gaan er gedurende de film steeds zieker en beroerder uitzien. Gelukkig is er niet geprobeerd om er een happy end aan te breien.

Ook opmerkelijk is dat de acteurs in deze film heel goed spelen - dat zal ongetwijfeld iets met de regie van Aronofsky te maken hebben. Ellen Burstyn wordt daar vooral vaak bij genoemd, maar ook Jared Leto en Jennifer Connelly vallen op. Jennifer Connelly had ik tot nu toe staan in het lijstje erg mooie, maar niet beslist heel goede actrices - maar in deze film acteert ze wel erg goed.

Al met al een bijzondere film. Wat ik me wat af blijf vragen is of hij bij herzien niet wat tegen gaat vallen - en dan maak ik me vooral zorgen over de beeldtrucjes en de muziek.

Goede film ,maar geen meesterwerk.

Net als van Seul Contre Tous verwachtte ik van Requiem for a Dream een erg deprimerende, harde film. Nou hard is het soms wel (alleen de seksscènes dan) maar het had niet echt een deprimerend effect op me. Misschien omdat ik de hoofdrollen een beetje een stel domoren vind. "Laten we wat drugs proberen" "Ja, waarom ook niet!". Gevolg: een verslaving. Je ziet 't gewoon aankomen.

De vreemde camerahoeken en filters waren ook raar maar wenden wel en hadden uiteindelijk wel positief effect. Met uitzondering van het splitsen van het beeld. Toen die jongen met z'n vriendinnetje in bed lag bijvoorbeeld. Ik verwachtte soms ook iets visueel indrukwekkends of beklemmends maar het is vooral het anti-drugs verhaal en de erg goede acteerprestaties (Ellen Burstyn ) die de film sieren. De film vliegt letterlijk voorbij, ik keek de film midden in de nacht en ik was doodsmoe maar de film bleef me boeien en liet me wakker houden. Wat ik alleen maar goed kan vinden.

Goede anti-drugs film Aronofsky is een interessante regisseur, ik zal binnenkort Pi van hem eens kijken en als Black Swan op DVD is het ook uitproberen.

*3.5

Manier van filmen vond ik echt geweldig.

Je moet er van houden.

Zeker een indrukwekkende film.

Wel erg hyper.. de manier van filmen.. dat was wat vervelender.

Toch doorgezet.. benieuwd hoe het af zal lopen...

En wattttt een eind! Shokerend.. ik moest er echt van bijkomen.

Nadat ik Black Swan gezien had (love it!) wilde ik graag meer van hem zien.

Pi wil ik ook nog gaan zien.

na deze film denk je wel 2 keer na voor je drugs gaat gebruiken

Mwah ik denk dat roken veel slechter voor je gezondheid is dan (matig) drugs gebruiken. Ik kan 't weten ik rook lang genoeg. Als ze die verslavende rommel echt willen uitbannen dan zou je je pakjes peuken alleen nog bij de de apotheek kunnen halen. Maar ja de rook-lobby is sterk (tel uit je winst, en accijnzen voor de overheid!) dus dat zal zo snel nog niet gebeuren.

Sterker nog sinds roken op TV min of meer uitgeband is wordt er weer veel meer gerookt in films heb ik 't idee, dat is geen toeval, dat is gewoon een verschuiving van de marketing-budgetten van de sigaretten-fabrikanten. Miljarden-industrie zoekt nieuwe klanten, wie hapt?

Wat een fantastische film is dit. Met stip op nummer 1 in mijn top 10.
Ik had er al wel veel over gehoord, en vanmiddag heb ik deze prachtfilm bekeken.
Het camerawerk, de muziek, het acteerwerk, alles valt prima samen en vormt een dramatisch, maar vooral meeslepend geheel. Ik ben zeer onder de indruk van hoe het leven van de vier hoofdpersonen wordt neergezet en vertolkt wordt door de acteurs. Vooral Ellen Burstyn zet een prima acteerprestatie neer. Hoewel haar rol vrij verknipt en hysterisch is, zorgt zij dat het heel geloofwaardig overkomt. Vooral in de scène waarin zij met haar zoon Harry aan tafel zit en vertelt over haar eenzaamheid en haar desillusie dat ze iemand is en dat iedereen haar aardig zal vinden, wanneer zij op TV in de quiz verschijnt in haar rode jurk en daarmee haar eenzaamheid verdwijnt , vind ik hartverscheurend.
Goede film, waar je na afloop zeker nog even over nadenkt. Briljant einde. Dus niet de standaard Hollywood happy-ending.

Ik keek deze film ooit de nacht voordat ik zou vertrekken naar een tropische bestemming voor een welverdiende vakantie.

Ik ging met een zwaar depressief gevoel slapen. Werd met een depressief gevoel wakker en liep op schiphol richting vliegtuig nog steeds met zeer down gevoel rond door deze indrukwekkende film.

Deze film pakt je beet en laat je niet snel los. Een herziening zit er sindsdien even niet meer in.