Requiem for a Dream (2000)

Dat had ik nou juist vooral met Fear and Loathing in Las Vegas.

Ook.

Magnifieke film. Ellen Burstyn zet een van de beste vertolkingen neer die ik ooit gezien heb als de hopeloze Sara Goldfarb.

De andere rollen zijn ook heel goed tot redelijk goed ingevuld, al heb ik nogal moeite om die doorgedraaide wietroker uit Scary Movie een serieus personage te zien vertolken. Jennifer Connely zet ook perfect een hatelijk personage neer.

Manier van filmen is apart en je moet het kunnen appreciëren, maar voor mij één van de sterkste films die ik ooit gezien heb. Burstyn had die Oscar moeten winnen, jammer dat ze die erkenning niet kreeg.

Ondanks het zeer sterke optreden van de acteurs/actrices, het goede camerawerk en een aardig verhaal, wist deze film me toch niet helemaal te bekoren. Misschien had ik iets té hoge verwachtingen door alle lofuitingen.

Een voorbeeld van irritatie was de weergave van een moment dat de personages aan de drugs gingen. (Die korte shots van cellen, coke,spuit etc.) Dit was zeer goed bedacht, maar na een keer of 10 herhalen begon het me meer te irriteren. Hetzelfde geldt voor het terugkomen van die TV-show.

Tuurlijk, het geeft je als het ware een kijk in het brein van een verslaafde. Maarja, maakt het voor mij net iets minder aantrekkelijk om te zien.

Desalniettemin is het zeker geen slechte film, integendeel. Door alle lovende kritieken had ik er gewoon iets meer van verwacht

Prima film, maar hij kon mij niet zo bekoren als de meerderheid hier!

Ellen Burstyn was voor mij het groooooote pluspunt in deze film. Gewoonweg briljant geacteerd! De verhaallijn van haar personage was sowieso goed uitgewerkt.

Verder is de film natuurlijk goed in het laten zien en voelen van de ellende. Zeer indringende, beklemmende beelden!

Helaas kon de film me allen maar boeien met de verhaallijn van Sara Goldfarb. Jared Leto en Marlon Wayans speelden compleet inwisselbare karakters en verschrikkelijk banale stereotypen van drugsverslaafden. Het personage van Jennifer Connelly (die ook sterk speelde overigens) maakte het hier en daar nog wel goed, maar die kon het ook niet dragen.

Een erg mooie film waarvan je nog een tijd lang over zult nadenken, over wat je net gezien hebt. Toch vraag ik me af waarom Harry niet meteen wordt geopereerd als hij in het ziekenhuis komt. Waarom gaat direct naar de gevangenis met een arm die er zo uit ziet? Kan iemand dit uitleggen?

Zoo hard mee eens !

IK vind deze film niet leuk, ik hoef niet te weten hoe een junk zich voelt. zie liever een feel good movie. Dat deze film zo hoog staat in de top250 snap ik eigenlijk niet, er spelen geen grote acteurs in deze film, en regiseur ken ik ook niet.

2*

leuk was ook niet echt de intentie waarmee de film gemaakt is

een kritische kanttekening wel

Vaag. Dus als je de regisseur wél had gekend, kon het maar zo zijn dat je de film ook beter had gevonden? Das toch..vaag?

dat is inderdaad geen reden om een film niet goed te vinden.
ikzelf ging blank in deze film, hiervoor had ik the wrestler gekeken, die ik zeer goed vond. gezien het korte lijstje van regiseur Darren Aronofsky, dacht ik even nog een filmpje te kijken van Aronofsky.
Nou ik heb het geweten, in het begin ff wennen, de film is dan ook bijna 10 jaar oud, daarna was ik niet meer vd buis (eh flatscreen) weg te slaan. superfilm!
ga alle aronofsky's kijken

Prachtig meesterwerk waar er niet veel van bestaan als deze !

Een prachtige Ellen Burstyn in haar beste rol ooit.
Ik denk om in zo een rol te duiken dat je toch dik talent moet hebben, want als je kijkt hoe het personage op het einde er helemaal aan toe is heb ik zo iets van: WAUW ! hoe doet mevrouw Ellen Burstyn het?!

Jared Leto heb ik al eerder in Lord Of War zien acteren, en vond hem daar ook super goed in, net als hier, alleen hier NOG beter, en zijn groep 30 Seconds To Mars is ook zeer zalig.

Jennifer Connelly vond ik ook zeer geslaagd, en kwam prachtig realistisch over.

Het plot is wel intressant om te zien hoe zo een mensen zich voelen, en hoe hun leven is, en deze film laat dat echt prachtig over komen, en geeft het juiste zicht toch wel volgens mij.

Een zeer aangrijpende schokkende scenes waar ik toch denk ik heel de film door denk ik 2 keer even me achteruit liet gaan van een vies gevoel te hebben.
Vooral bij de ranzige laatste scenes (De arm)

Prachtige theme heeft de film zo zeker wel ! (heb hem meteen gedownload)
En ook de hele muziek dat de film draagt is meesterlijk.

één van de beste films ooit !
4,5

De mokerslag van Aronofsky?

Voelde soms wel zo. Fantastisch hoe hij een climax ook werkelijk zo over weet te brengen. Uiteindelijk voelt deze film waarschijnlijk meer aan als een trip dan die zooi die in de film gebruikt wordt. Aronofsky brengt een buttload aan visuele trucjes mee en weet van bijna elke scène een kunstwerkje te maken. Ik zeg bijna omdat als je de film af hebt gezien het lijkt of Aronofsky zich iets inhoudt in het begin (summer).

Erg mooie soundtrack ook die steeds precies de juiste toon weet te raken. Acteerwerk is sterk zonder dat dit continu naar de voorgrond gebracht wordt. Alles staat in dienst van de klap. En terecht.

Hele dikke 4.5

Ongelofelijk heftige film, die op de een of andere manier erg dichtbij komt. Af en toe werd het gewoon bijna té. zelde een film gezien die zowel visueel, als qua soundtrack zo indringend is. Ik heb hem een keer gezien en dat is voorlopig genoeg. De drempel om hem weer te gaan kijken is erg hoog, aangezien het weinig vermakelijk of leuk te noemen is. ik was tijdens en na de film gewoon lichtelijk ziek. Maar echt een meesterwerk ongelofelijk sterk in elkaar gezet.

even kijken hoor, jij kent de namen die iets met deze film te doen hebben niet en daarom is het vreemd dat deze hoog in de top250 staat.

dat het je niet intresseert hoe een junk zich voelt alla. Maar een 2* geven omdat dat je niet intresseert is een ander verhaal..

Requiem for a Dream

Requiem for a Dream is een ontzettend vermoeiende film, niet vervelend maar juist inspannend, dat bewees de diepe zucht van mij bij het zien van de aftiteling wel. Heftig dus!

Aronofsky dropt je er middenin en laat je langzaamaan meeleven met de vier hoofdpersonages, die allemaal iets met Harry te maken hebben. Leto vond ik goed spelen evenals Connoly wat ik van beide wel verwacht had, Burstyn was verreweg het beste en Wayans wist me te verbazen, zoiets had ik nooit van hem verwacht.

Het verhaal is dik in orde, ze maken het van kwaad tot erger, één grote puinhoop. Vooral de angstaanjagende obsessie voor materiële behoeften en het niet kunnen erkennen van een probleem en hun onwetendheid komen goed naar voren als hoofdreden voor hun dalende spiraal.

Visueel heel indrukwekkend, zet je aan het denken, veel negatieve gevoelens die er op een verkeerde manier uitkomen, perfecte score, Lux Aeterna...prachtig gewoon. Een vooral ontroerende reis door het leven van vier mensen, want zo beeld Aronofsky ze zo goed af, als mensen en niet als junks, wat de film zo meesterlijk maakt.

Wow, gisteren voor de 2e keer gezien en ik was nog meer onder de indruk. Wat een rol van Burstyn zeg! Verhoging naar 4,5*

YouTube - Lux Aeterna - Requiem For A Dream

Deze soundtrack zorgde er voor dat ik nog meer onder de indruk van deze film werd.

En de scéne tussen Harry en Sara????

Wauw, wat een film.

Deze film van de week besteld op bol.com na het lezen van de overweldigende recensies op moviemeter. Nadat ik m binnenhad diezelfde avond nog liggen kijken. Ik wist dat het een harde film zou zijn maar het was nog een stuk heftiger dan dat ik van te voren had verwacht.

De rollen kwamen op mij erg overtuigen over en kreeg van deze film een naar gevoel. Het visuele vlak vond ik erg intressant en was naar mijn mening een kunst opzich,

Deze film staat nu zeker op mijn nummer 1.

Dit is een film waar ik van de ene kant niet blij van wordt, maar mij toch wist te boeien. Raar eigenlijk, maar zo een aangrijpende film heb ik sinds jaren al niet meer gezien. De film kwam voor mij alleszins op een heel overtuigende manier over. Dat kwam meerendeels tot zijn recht door het toch wel uitstekende camerawerk en enkele geslaagde behoorlijk schokkende effecten. Ik was na het bekijken van de film dan ook daadwerkelijk van mijn sokken geblazen. Requiem for a Dream is zeker een sterke film in zijn opzet, en daar slaagt het ook zeker in. Maar toch, ik denk niet dat deze film voor iedereen is weggelegd. Het einde is trouwens ook een treurig gebeuren geworden, daarom dat de film zo een grootse impact op mij had. Al bij al vind ik het toch wel een meesterwerkje dat een plaats in mijn top 10 heeft verdiend.

Moest aan deze film denken toen ik Eden Lake net gezien had.

De verhalen hebben niets met elkaar gemeen hoor, maar het was de enige andere film die ik ooit gezien heb, naast deze, die mij met een enorm leeg en donker gevoel achterliet.

Heb ook niet de behoefte één van beide binnenkort te gaan kijken

Dit is de film die mij het meest heeft weten te raken en ook al is het verhaal tragisch vond ik het toch een fantastische ervaring

Niet mee oneens hoor, vandaar de 4 sterren

Absoluut niet aangrijpend, wel indrukwekkend, intens, soms spannend en altijd interessant.

Waarom niet aangrijpend? Wat kan mij het schelen hoe de toch al verrotte levens van de low-life hoofdpersonen in één rechte lijn naar verdoemenis lopen? Juist, niets. Dat was meteen het enige minpunt. De film liet mij niet zozeer zien wat drugs met je doet, maar bevestigde veel meer mijn vooroordelen over drugsverslaafden. Ik had, met andere woorden geen positieve band met de personages. Zodoende deed mij hun lijdensweg niet veel in emotionele zin. Jammer dat een film over drug weer op de proppen komt met slechts complete mafklappers, in plaats van eens een keer normale huis-tuin-en-keukenfiguren.

Maar verder? Briljante film. 4*

Ik vond juist omdat de 'low-life hoofdpersonen' zo goed als mensen naar voren kwamen, deze film me wel wist te ontroeren. Net alsof het leven van een (drugs)verslaafde waarde núl heeft.

Oh nee, dat had ik dus precies niet. Mensen maken foute keuzes, maar de personages in deze film maken het wel heel bont. Daardoor kreeg ik als kijker eerder een afkeer van hen dan begrip voor hun situaties. En de ontroering was bij mij ver te zoeken, terwijl ik 'in het echt' helemaal niet zo'n gevoelloos zwijn ben

Mooie film met met een duidelijke boodschap: Drugs maken meer kapot dan je lief is. Vooral de laatste scene is ontroerend. De kracht van een verslaving wordt in deze film heel duidelijk vertaald. Het minpunt zijn de soms duizelingwekkende, drukke beelden en geluiden.

Dit is lastig....hoe waardeer je een film die overduidelijk op een indrukwekkend wijze een verhaal vertelt, maar die tegelijk niet past bij je smaak?

Ik hou nu eenmaal van feelgood movies en Requiem for a Dream laat je niet echt goed voelen. Wat ik ook wel mis dat ik geen sympathie ontwikkelde voor de hoofdpersonen. Wellicht dat teveel van hun handelingen te abject en egocentrisch zijn ogv van hun drugsbehoefte om nog veel medelijden op te wekken. In dat opzichte is het afglijden van de hoofdpersonen dan ook zeer goed in beeld gebracht.