Requiem for a Dream (2000)

Je snapt em niet, verkeerde muziek betekend niet dat ik de muziek slecht vindt, ik vind het gewoon niet passen bij deze film

Ik vond dan weer dat het een perfect geheel vormde

(zoals bij alle films van Aronofsky eigenlijk)

Wow

Ik had al zoveel positiefs over deze film gehoord maar dit had ik nu ook weer niet verwacht. Samen met The Ususal Suspects zal dit een van de indrukwekkendste films zijn die ik tot nu toe gezien heb: prachtige acteerprestaties, geweldige filmmuziek, benauwende sfeer - alleen jammer dat ik de personages bij momenten wat minder vond, hun bedoelingen zijn dan ook weer niet de minste.

Dit moet ik meerdere keren gezien hebben, ik begin alvast met 4,5* -

Gisteren deze film voor het eerst gezien, ongelofelijk gewoon...

die eindscene.... !

Brrr, wat blijft dit toch een nare film. Vanaf het begin voorspelbaar tot op het bot, maar daarom des te beter. Juist door de zekerheid van de ellende laat ik me meevoeren in de spiraal van pijn en lijden en als we dieper en dieper wegzakken in de beerput ga ik me meer en meer vebazen over de mate waarop ik me erbij betrokken voel.

Vooral Ellen Burnstyn is fenomenaal. De scène in het televisiegebouw is de meest trieste ooit en wat acteert zij daar sterk zeg.... I'm gonna be on television.... Ik kreeg zowaar mistige ogen.

De manier waarop we alles voorgeschoteld krijgen is daarbij zeer ingenieus en treffend. Het is natuurlijk repetetief om in te gaan op de montage en cinematografie, maar dit blijft een genot om naar te kijken (zeker op het einde!). De muziek is verder niet minder dan geniaal. Ik had de film al enige tijd niet meer gezien en was eerlijk gezegd wat huiverig voor de vijf sterren, maar die blijven fier overeind.

Toen ik hem voor de eerste keer zag vond ik de film echt gruwelijk. Voor de tweede en 3e x gezien te hebben geef ik hem toch 4,5 * ipv 5

Geweldige en eigenlijk ook heel nare film. Ik vind dat Requiem for a dream toch ook wel bij de beste films ooit hoort. Een geweldige sfeer en ik wordt nog steeds helemaal meegezogen in de personages. Het eerste wat ik dacht na het kijken van de film was: WOW.

Sterke cast, geweldige muziek.

Onder de titelposter is een drop-down menu waar de tekst 'mijn stem:' voor staat.

ik zou deze nog eens moeten herbekijken, ik heb hem lang geleden gezien en toen vond ik het echt een brolfilm, maar misschien was ik toen nog te jong voor dit soort film (was toen ik hem zag een jaar of 13, en heb hem een stem gegeven op basis van een vage herinnering)...

Want een 0.5 lijkt me veel te weinig voor deze film

Een 0,5 voor deze film.. Buiten elke proportie, foei!

Nee hoor helemaal terecht

Geen zin om het te argumenteren zeker?

nou nou...0.5 is inderdaad wel heel erg weinig voor dit meesterwerk hoor. Voor de muziek alleen al zou ik 4 geven. Maar goed, ieder zijn mening natuurlijk

ooh, dat is geen probleem.

Ik vind dat een film je niet hoort te ergeren, maar deze film spant toch wel de kroon. Bijna de hele film door was het 1 grote ergenis trip. De vreselijke geluiden en mzuiek die gebruikt werden en de paranoide manier van filmen. Ik kan echt geen 1 plus punt verzinnen voor deze beroerde film. 1 van de slechtste films die ik in me leven gezien heb.

We Have A Winner

Visueel echt een supersterke film. Het geluid mag er ook zeker zijn!
De ellende van de personages is echt te zien en te horen.
Ik leefde wel wat minder mee met de hoofdpersonen, maar misschien heb ik dat te danken aan mijn verslaving voor experimenteel camera-gebruik. Ik wist namelijk soms niet waar ik moest kijken. De levende koelkast, tv-personages die rondlopen in de huiskamer, gedistorte stemmen die door middel van trillingen van het scherm in beeld gebracht zijn en natuurlijk de overweldigende aftakeling! Dat boorgeluid dat telkens terugkwam... terwijl je bleef hopen dat de nachtmerrie snel voorbij zal zijn.

Erg sterk allemaal.
*4,0

Wat is er buiten elke proportie? 't is toch gewoon een fijn drugsfilmpie.

Wauw, wat een film! Meesterlijk, één van de betere ooit!

Puik acteerwerk, pakkende muziek en montage.

Ga kijken en vergeet niet meer!

Zkr interessante film met vele goeie kanten waaronder muziek bepaalde effecten zoals het versnelt achter elkaar plakken van shots en een zeer dramatisch verhaal. De film deed zkr wat met mij waardoor ik aan het einde van de film even met mijn mond wijdt open zat. Ik had hem al een aardig tijdje op mijn lijstje staan en ben blij dat ik hem gezien heb maar moet wel zeggen dat dit onderwerp (de drugswereld) niet hoog op mijn lijstje staat. Maar desondanks best van genoten

een van de beste films ooit ja..

vooral als je wil afkicken oid.

Het laat gewoon zien dat je niet aan die shit moet zitten!

In de meeste drugsfilms komen ze er zeer goed vanaf, deze film laat de harde realiteit zien!

Waarom is deze film realistische omdat het slecht af loopt met gebruikers? Loopt het altijd slecht af met gebruikers?
Ik denk dat men (de anti drugsbrigade, zoals cda en co) je graag willen laten geloven dat het zo is. Alleen is de realiteit helaas anders.
Zo, word je niet direct verslaafd aan heroïne en is er goed af te kicken van heroïne.Niet elke drugsverslaafde eindigt in de goot en "steelt de tv van zijn moeder". 90% heeft gewoon een normale baan en weet men vaak niet eens van dat ze verslaafd zijn.

De film laat juist op een hele subtiele manier een dubbele moraal zien. De kleine hintjes naar een dubbel moraal zijn prachtig verweven in het verhaal (zoals: de seksverslaving van van de dealer. De narcistische idealisatie van de moeder, wat zich uit in een vorm emotionele isolatie). Deze dubbele morele aspecten worden centraal gesteld in de relaties die de hoofdpersonen hebben. Drugs is de katalysator wat de ondragelijke emotie van de individuele maatschappij in stand houd voor de hoofdpersonen. Alle vier bewandelen ieders hun eigen individuele weg. Op dit pad worden ze opgeslokt in een extreme vorm van eenzaamheid en isolatie. Aronofsky laat de maatschappij van de film als een reflectie van op het leven van de vierterug zien. de broeder die gokverslaafd is etc
De 'gezonde' maatschappij is net zo hard en kil als het leven wat de hoofdpersonen lijden. Aronofsky laat dit heel mooi zien met grauwe scene's en bijv: botte verpleegkundigen. Er ontstaat er een parallel tussen de hoofdpersonen en bijfiguren.
Hierdoor functioneren de hoofdpersonages ook als een reflectie voor de maatschappij. Hun aftakeling laat het kille emotionele klimaat van de wereld zien. Er is een splitsing gaande: Een wereld met drugs of zonder drugs. De vraag is alleen waar ben je "beter af'....... Een ding laat Aronofsky heel duidelijk zien: "de wereld is vol verleiding en verslavingen".

Requiem of a dream is een prachtig surrealistische drama, met een diep gevoel voor dubbele morele kwesties en uitkomsten.

heb je wel eens heroine gebruikt dan, dat je weet hoe verslavend het wel niet is?

Damn, wat een deprimerende film. Een zeer aangrijpend en indrukwekkend meesterwerk. 5*

Dan heb je met je ogen dicht gekeken. Als het niet je smaak is, oke. Maar wanneer je deze film een 0.5 geeft snap je er dus blijkbaar helemaal niks van, beperk je dan liever tot je spiderman collectie.

wat heb ik niet begrepen dan over deze film?

Jezus wat een goede film,

Die sfeer is ongelofelijk.

Die eindscene ook steen goed.

Echt een film wat je bij blijft.

WOW.

Dat was het eerste wat ik dacht toen de film afgelopen was.

In het begin had ik het gevoel dat ik naar een gewone drama film aan het kijken was, soms zelfs nog met een zwart komische noot.

Maar hoe verder de film vordert, hoe verder niet alleen de personages, maar ook ikzelf 'misselijk' werd van de ellende.

Je wordt hier echt meegesleept door het verhaal. Indrukwekkend.

En dan het einde... Hierna ben je toch wel even stil.

MEESTERWERK.

wow... prachtige film, muziek is top, goede sfeer, kippenvel.

een film die iedereen gezien moet hebben.

Meesterwerk.

En nu één ster. Waarom van mening veranderd?

Een 0,5 vind ik buiten elke proportie voor een film als deze, bedoelde ik. Maar dat is natuurlijk ieders eigen keuze.

En het is inderdaad zo'n lekker drugsfilmpje waardoor je er zelf zin in krijgt.