Requiem for a Dream (2000)

2,5 op 5 is voor mij althans niet duidelijk onvoldoende;)

De eerste keer dat ik Requiem for a Dream zag was ik toch wel een beetje ontdaan door hetgene wat ik in de 100 min. daarvoor had gezien.Ik vond het echter niet echt een meesterwerk.Ik had van deze herziening erg veel verwacht, maar helaas heeft Requiem het niet waar kunnen maken.Hij was mij zelfs wat minder bevallen dan de eerste keer.

Requiem for a Dream is visueel een fantastische film.Alles wordt fantastisch in beeld gebracht.De split screens, de time-laps shots de camera's die aan de acteurs vastzitten en de momenten met de flitsten als ze weer een "shotje" nemen.Alles wordt geprobeerd om de kijker adio/visueel de film in te trekken.Bij mij is dat half gelukt.Ik werd integenstelling tot vele anderen hier niet mee de film ingezogen.Het verhaal vond ik over het grootste gedeelte niet erg interessant, iets waar ik de vorige keer niet echt zo op gelet had.De karakters deden mij helemaal niets en er was dan ook een bepaalde afstand tussen de personages en mij.Ze konden mij niet echt boeien.Dan heb ik het vooral over Leto, Connelly (hoewel ze er wel weer erg mooi uitzag) en Wayans.Dat gezeur van vooral Leto dar hij de kou weer eens in moest.Je kiest er toch zelf voor om dat spul in je arm te spuiten, zeur dan ook niet zo!Het karakter van een geweldige Burnstyn vond ik 10 keer interessanter dan die andere 3.Hier wordt ook perfect laten zien dat er naast bijv. Heroine en Coke ook andere drugs zijn waaraan je verslaafd kunt raken.Dieët pillen en tv oa.

Toen het hele gebeuren af was gelopen voelde ik ook bar weinig.Ik had de hele beleving als het ware niet meebeleefd.Erg jammer want ik had zoveel van deze herziening verwacht.Ik had de juiste verwachtings patronen, ik was helemaal in the mood en had me er helemaal op ingesteld maar helaas heeft het niet mogen baten.

Visueel fantastisch en erg overweldigend, een geweldige Ellen Burnstyn en de fijne muziek maken dat het nog een kleine voldoende is, maar het kan mij jammergenoeg niet meeslepen.

3*

PRECIES!

Super hoe beeld en geluid samen zijn verwerkt in deze film. Vanaf het begin van de film zat ik er in en werd ik meegetrokken door het verhaal.

Overduidelijk 5*

Erg ijzersterke film die wat weg moet hebben van oa Trainspotting. Maar dan veel serieuzer, rouwer en zieker. Ik heb meerdere keren gehoord dat deze film absoluut geen feel-good movie is en ook erg genadeloos is. En dat was inderdaad waar. Alles werd op zo'n misselijkmakende, drukke wijze gefilmd. (split-screens, camera die recht voor een personage's gezicht staat terwijl ie loopt of rend, die oog scenes en al die behoorlijke drukte eromheen. Alles word heerlijk chaotisch in beeld gebracht. Ook vooral die Bad Trips en gedachtes enz. En het innemen van drugs in een soort röntgefoto formaat. Ook de personelijke gedachtes die altijd in beeld komen.

De personages deden het voor mij ook erg goed. Zo hebben we harry als een zware junk met als gevolg met die erg smerige heroine arm van hem aan het einde. En zijn televisieshow verslaafende moeder die op dieet wil en daar pillen voor krijgt en blijkt dat de dokter haar gewoon ongemerkt LSD-pillen geeft. Iedereen heeft zo zijn eigen ding in de film. Ook die Marion, de vriendin van Harry vond ik goed en die Tyrone had ook een mooie bijrol. Die hele stille droom-scenes met die pier vond ik ook best eng voor de eerste keer. Aangezien je steeds verwacht dat als die Marion zijn gezicht omdraait of dat die Harry achteruitloopt er iets engs gaat gebeuren.

Ook de muziek was erg druk (of rustig) en mooi gekozen. Zo ben ik toch wel achtergekomen waar "dat bepaalde muziek" wat ik eens gehoord had in een spotje of een trailer nou vandaan kwam. Ook vroeg ik me al jaren af waar dat chaotische violen-synphonie vandaan kwam.

Maar verder een hele rauwe, bikkelharde film die je niet moet kijken als je depri bent.

4,0*

Fijn dat hij beviel.

Een film die me opzadelde met een enorm slecht gevoel aan het einde maar die ongelooflijk goed is.

4,5*.

Schitterende film, hou er nog steeds trauma's aan over!

Zeker niet onvoorbereid kijken. Weet wat je te wachten staat!

5*

Zieke, zieke film.

De tandjes....

Sicke shit! Dit was het eerste wat ik dacht toen de film was afgelopen. Veel aan deze film is gewoon heel goed. Het verhaal, het acteren, de beelden en alle muziek erbij. Het past allemaal in het plaatje en zorgt voor een harde, rouwe film.

Wegens griep heb ik al veel films gezien deze week, allerlei verschillende maar deze film is de enige die tot nu toe in mijn hoofd blijft spoken. Daarvoor zeker de credits! De film kwam wel langzaam op gang want het duurde even voordat ik er echt in zat. Hij stevende ook af op een niet zo bijzonder filmpje. Na verloop van tijd werd de film harder en kwam je er meer in te zitten.

Wel stel ik mezelf de vraag na het zien van deze film of dat ik nou echt genoten heb. Want als kijker zien we iets wat helemaal niet plezierig is. Realistisch, dat is het wel het woord wat hier gepast is denk ik.

4.5* ster krijgt de film van mij qua uitvoering, verhaal, cast, muziek, enz. Op dit gebied is het gewoon een sterke film. Dat sommige hem saai vinden is denk ik dat het genre ze helemaal niet interesseert. Het is ook niet mijn type filmpje, maar ik wil mijn filmhorizon verbreden Bovengenoemde dingen zitten wel goed in deze film!

Toch krijgt de film nog 1.0* aftrek omdat ik niet helemaal genoten heb. Saai zeker niet, schokkend zeker wel, maar niet helemaal tevreden.

Een hele 'goed gestoorde' film... man man wat kreeg ik een kippenvel op het laatst zeg... heel realistisch gemaakt...

Heel geloofwaardig gebracht, een schitterend verhaal verfilmd tot een waar kunstwerk. Heel triest en zo meelijwekkend, je kunt je echt in de hoofdpersonen verplaatsen.

Nog maar eens gezien, dit maal voor studiedoeleinden, maar RfaD blijft gewoon ongekend ruw en hard. Details maken deze film telkens de moeite om hem te blijven kijken.

Gaat van #3 naar #2 in m'n top 10.

Dikke toffe film..

alleen als je de soundtrack al luistert krijg je kippenvel en denk je weer terug aan de film, terwijl het toch al 3/4 jaar geleden is dat ik hem voor het laatst heb gezien.

De enige film waarvan ik later echt dacht:"' wow jezus, pff..eeuhh"'.

Dit is nou echt een film waar je in blijft zitten, de film blijft je boeien je wordt er helemaal door ingezogen...

zeer goede film dit..

net gekocht, vanavond na een dikke joint maar eens kijke

Nou wat een trip was deze film...

echt geweldige film.
acteurs tillen de film naar een hoger niveau.

de scene met de ijskast GRU-WE-LIJK
de scene in de gevangenis en het afzetten van de arm MEESTERLIJK

deze film heeft dus echt een plek in me top tien in weten te nemen...

dikke klasse

Het verhaal krijgt een 3.5.

De beelden krijgen 4.5.

En het Acteren een kleine 3.

Krijgt van mij in totaal dus 3.75 Ong. Maar dat rond ik bij deze af naar 3.5.

Zeer knappe film van Darren Aronofsky.

De eerste twee punten die me opvielen was de knappe visuele stijl, de versnelde beelden die perfect past in de film en de mooie muziek die de spanning erin moet houden. Vier mensen die hun verslaving niet onder ogen willen zien en er langzaamaan ten onder aangaan.

Net zoals vele mijn ratings niet snappen snap ik de rating niet voor deze film.

Dat waren echt verspilde 102 minuten. Dat er een boodschap is de film zit, duidelijk, dat is de enige reden dat ik tot 2 sterren kom.

Voor de rest, irritant camera werk, verkeerde muziek, irritante montage.

Nr 30 in de top 250 vind ik het absoluut niet waard.

Gelukkig verschillen meningen, want alle 'slechte' punten die jij noemt, vinden een hele hoop mensen juist erg sterk.

De eerste keer dat ik deze film zag (na middernacht op BBC) kon ik de slaap niet goed meer vatten omdat het verhaal me zo aangreep. Deze film laat de rauwe realiteit zien van mensen die ontsporen in drugsgebruik, en het word op geen enkele manier mooier neergezet dan het is. De manier van filmen vond ik geweldig, hoe elke stap van een proces in shots werd gefilmd: oog, naald, arm etc. Echt heel bijzonder. Ik vond het een hele slimme manier om het verhaal beeldend te maken voor de kijker en om het nog meer over te brengen.

De scene dat Harry tegen zijn moeder zegt dat ze op moet passen dat ze geen drugsverslaafde wordt omdat ze zo met haar tanden knarst is me vooral bijgebleven. Hij zit zelf precies in hetzelfde proces en gaat zijn moeder de les lezen. De pijn en ontkenning tussen alle personages in de film vond ik erg aangrijpend. De acteurs en actrices weten dit bijzonder goed neer te zetten. Gedurende de hele film vind ik de sfeer erg natural overkomen en je voelt als kijker erg mee met de personages.

Deze film is op vele vlakken bijzonder omdat het voor de verandering eens niet een prachtig Hollywood eind heeft. Deze film heeft werkelijk wat te melden en het zet mensen aan tot nadenken.

Gisteren deze film gezien en er vandaag bijna de hele dag depressief van geweest. Op zich een indrukwekkende film, maar deze raakt wel de vraag waarom je - voor je plezier - naar films kijkt. In ieder geval niet een film om nog eens te zien. Vanavond kies ik maar voor een gezellige romantische komedie denk ik.

Hmm. Je vond het saai? Ik vind de beoordelingen soms erg grappig, ook in dit geval. Een film als The devil wears prada hoger beoordelen dan Requiem for a Dream..

Ik kan begrijpen dat mensen de film niet mooi vinden, maar verkeerde muziek? Ik vind dit et afstand de sterkste soundtrack ooit. En ik ben daarin niet alleen. De muziek wordt vanwege de grote impact tegenwoordig voor bijna elke trailer gebruikt.

Ik vond het 10x niets.

Knap dat ze zoveel onsamenhangende bagger van doorgedraaide mensen in 1 film krijgen.

klaar

Requiem for a dream bezorgde me een koude rilling over de rug en een uur lang stilte tussen mij en mijn vriendin. Geschokt en overrompeld door de geweldige cameravoering en muziek leek het alsof we zelf net uit een bad trip gestapt waren.

Dit is de eerste film waarvan ik het verhaal dun vind, maar de inhoud overweldigend. Tevens is dat de meest vreemde constatering die ik bij me zelf de afgelopen tien jaar gemaakt hebt.

Persoonlijk snap ik niet dat deze film door sommige in één adem genoemd wordt met irritant camerawerk, muziek en montage. Ik denk dat als je deze film op een andere manier zou brengen hij stukken minder zou overkomen of misschien wel helemaal niet.

Had net hetzelfde gevoel. Is één van de weinige films waar ik echt niet goed van was, en een film die zó op je gemoed kan spelen kan niet anders dan geweldig zijn. Prachtige muziek ook, om kippevel van te krijgen!

Ik hoorde voor het eerst over deze film toen ik me aanmelde bij MM. Ik kwam hem tegen in de top 250 op nr 30 maar had er nog nooit van gehoord. Ik vind het een mooie film met een aantal bizarre scene's. De flitsende shots en afgewisseld met de rustige liefdesscenes volgen elkaar snel op.Ik was erg verbaast dat Jennifer Connelly zich aan het eind van de film zo liet zien.

Aan deze film zit voor mij alleen een nadeel en dat is het verhaal zelf.het loopt met alle vier de hoofdpersonen slecht af. de een verliest een arm de ander komt in de bak, de volgende belandt in de prostitutie en die arme moeder draait door en ontvangt meteen een shocktherapyHet was allemaal een beetje vergezocht. En was het thema dan ook "drugs are bad'"?

Ik kreeg een beetje een klote gevoel na deze film te hebben gezien.

ik moet zeggen dat ik het nou weer net niet zo bijzondere film vond dat ik hem een top cijfer geef. 3,5 *

Nog zeker een uur na de film een raar gevoel aan overgehouden. Wat een indrukwekkende muziek en beelden