Requiem for a Dream (2000)

Ik las net iemand die de film juist steeds minder vond worden, bij mij gold het tegenovergestelde.

Het eerste kwartier/half uur vond ik moeilijk door te komen en gaf me nog geen duidelijk beeld van waar de film nou uiteindelijk heen wou gaan. Ik ben toch blijven zitten en werd op gegeven moment vast gepakt om met een zware indruk achter gelaten te worden. Deze film was erg zwaar en indringend, maar heeft absoluut mijn respect. De manier van filmen, rare camera angles, rare shots, ze maakten me in t begin in de war en half misselijk, maar toen de film verder kwam kreeg ik inderdaad het gevoel wat dit teweeg moest brengen bij het publiek en zag ik er de functie wat in.

Ben nog steeds zeer onder de indruk.

Een must-see als je van de zwaardere dramatische films houdt met een sterke twist, al had ik een ander tijdstip gekozen om em te kijken als ik dit van tevoren had geweten (geen ideale film of vlak voor het uitgaan te kijken ivm je mood).

toch jammer dat deze film voor een groot deel leunt op de cameratrucjes.

Dat had je al lang moeten weten imho.

Had gehoopt duidelijk te maken dat je opmerking zonder onderbouwing compleet onzinnig en irrelevant is.

Zeker als na zoveel positieve commentaren een bericht zó stellig het tegenonvergestelde beweert.

Dus:

Beste BorW, zou je ons kunnen vertellen waarom je Requiem for a Dream een compleet overhypte film, die helemaal niet zo goed is vind?

zeer goedkoop trouwens, om een succesvolle film 'overhypt' te noemen. Ik ga nu ook niet zeggen dat hij onderschat wordt, maar je kan moeilijk ontkennen dat dit een pareltje is naast de honderden andere, steeds matige hollywoodfilms.

Iedereen z'n eigen mening natuurlijk. Persoonlijk vind ik de film ook wel prachtig, en dat komt vooral door de sfeer. Als de sfeer je niets zegt, schiet er natuurlijk niet meer zo superveel over. Want qua verhaal, dialogen, ... moet deze film toch wel duidelijk onderdoen voor bvb. Trainspotting!

Superfilm!!! Paar jaar geleden voor t eerst gezien, sindsdien nog vaak bekeken en hij blijft indrukwekkend en beklemmend.. voel me altijd enigszins depri als ie afgelopen is.

Goed camerawerk, goede muziek, goede acteurs.

Mijn favoriete film ever, 5 sterren.

Het gaat niet om zijn mening, maar hoe hij die (niet) verwoordt. Overhypt is een erg makkelijke term om mee te smijten bij een film die alom gewaardeerd wordt. Maar het kan zijn dat hij het écht een slechte film vindt, we wachten dan ook nog steeds op zijn argumentatie.

Daar heb je wel gelijk in, Requiem staat of valt met de sfeer.

De film vergelijken met Trainspotting is niet zo evident lijkt me. Het gaat alle twee wel over drugs, maar via een andere kijk. Trainspotting gaat vooral over drugsgebruikers en de gevolgen daar aan. Requiem for a dream gaat deels ook over de gevolgen, maar vooral over de groei van een verslaving. Verslaving in alle vormen trouwens: pillen, tv, drugs, ... en wat mensen er voor over hebben om hun droom (de droomwereld die ze met die genotsmiddelen geschapen hebben) te blijven behouden. Een droom die steeds verder lijkt, omdat ze via de verslaving in die droomwereld komen en dat niet zo'n ideale wereld lijkt te zijn, waarop ze de verslaving moeten verheffen naar een hoger level. Meer pillen, meer afhankelijk van de tv, meer drugs, ... De film toont ook aan dat die verslavingen klein beginnen. 1 pilletje, leuke quiz op tv of even experimenteren met wat drugs. De titel zelf zegt het al: requiem for a dream... de ondergang voor een droom. Hoe het smachten met genotsmiddelen naar die droomwereld kan leiden tot een complete ondergang.

Gister heb ik hem maar weer eens gekeken, en ik heb weer geweldig genoten. Wat acteert Ellen Burstyn toch fantastisch!
Een paar scenes vond ik er echt uitspringen. Onder andere Harry bij haar op bezoek komt en zij een paar keer ronduit zegt hoe eenzaam en alleen ze is.
Ook de scene dat Sara langsgaat bij de tv-studio en inmiddels is veranderd in een op het eerste gezicht onzin brabbelend oud vrouwtje (dat vind ik juist zo ontroerend, dat het voor die mensen lijkt alsof ze maar wat onzin brabbelt, maar dat wij als kijkers begrijpen wat ze bedoelt) vind ik erg aangrijpend, net als de scenes daarna als ze elektroshocks krijgt toegediend.
Maar meest heftige en aangrijpende scene vind ik toch vooral als haar twee vriendinnen/buurtgenoten bij haar op bezoek gaan op de psychiatrische afdeling. Van Sara is dan echt weinig meer overgebleven, zowel fysiek als geestelijk. Het is best schokkend om haar dan te zien, en om de heftige reactie van de twee vrouwen op wat er van hun vriendin is geworden te zien.
De allerlaatste scene, wanneer je in een soort van droom ziet dat Sara in tv-quiz zit, precies zoals ze uit had willen zien, en dat ze dan haar zoon Harry 'wint' is ook zeer emotioneel en mooi. Een van de mooiste filmeindes ooit wat mij betreft.

Ik zei "bijvoorbeeld Trainspotting". Gewoon omdat Trainspotting ook over drugs gaat. Maar ik bedoelde natuurlijk eigenlijk simpelweg elke film met een beter verhaal, dialogen e.d., want dat ontbreekt toch wel een beetje bij deze film...

Dialogen zijn er idd niet veel omdat de film vooral visueel is. Qua verhaallijn is dat wel zeer stevig. Het aantonen van beginnende verslaving tot complete afhankelijkheid is duidelijk in beeld gebracht. 't Is uiteraard te bezien wat je van een verhaal verwacht.

Heb ik ook al gezegd. Dat maakt veel goed, maar natuurlijk niet alles.

Klink misschien raar, maar er had iets MINDER structuur in gemogen (meer wendingen en zo). Zou beter passen bij de chaotische sfeer van de film. Je weet al in het begin hoe het gaat eindigen en tijdens het kijken wordt dit door de opbouw steeds bevestigd. Al moet ik wel zeggen dat ik de climax geweldig vond

Is en blijft een domme overschatte film

Dat ben ik echt zo totaal niet met je eens,

Vanaf het begin van de film weet deze film gewoon echt hard te boeien. Ik kan me zelf en anderen er wel eenigzins in herkennen. Acteurs leveren topwerk en daarom heeft requim for a dream haar sterren zeker verdient!

4,5*

Ga je het nog toelichten ook ?

Heb deze film dus gezien en, ja het eerste half uur had ik de neiging om hem af te zetten, toch maar niet gedaan en daar ben ik blij om! Ik voelde me echt zo verdrietig na het zien van deze film. De dialoog tussen moeder Sara en haar zoon Harry op het einde van de film raakte me. Voor de rest vond ik de ijskast een beetje akelig .

4 *

Wat een sfeer in deze film! Soms voelt hij zoooo leeg aan, dat het bijna beangstigend is. Verslavingen maken de mens leeg, dat heeft darren goed verfilmd!

Echt een topfilm!

4,5

Tegenvaller. Cliche vicieuze cirkel verhaal, eenzijdig, situaties en personages lijken karikaturaal.

Ik snap niet hoe deze film indruk kan maken op iemand. Wat een nepsfeer zeg. Het had net zo goed een anti-drugs reclamespotje kunnen zijn.

Laat je niet voor de gek houden. 2 sterren.

ik snap niet hoe deze film Geen indruk kan maken..

Hij zegt toch duidelijk waarom...

Geweldige film. Maakte diepe indruk op me. De combinatie filmtechniek - muziek - acteerprestaties klopt gewoon helemaal. Depri? Ja, zeker, maar dat betekent dat de regisseur geslaagd is in zijn missie. OVerigens hoor ik vanalles over Marlon Wayans als slechte keuze. Nu moet ik juist toegeven dat ik aangenaam verrast was door zijn acteerprestaties. Laat hem juist maar meer van dit soort films doen. Beter dan die gare shit die hij met zijn broer opneemt...

Dat is dan wel weer waar .

ik verkondig ook alleen mn mening dacht dat dat wel duidelijk was.

"waarom je er niet in moet trappen"

Jezus, wat een onzin. Alsof dit een valstrik opgezet door de regisseur is: nu maar hopen dat al die mensjes geraakt worden door deze volledig neppe film, dacht Darren Aronofsky

Dat is cru gezegd .

Wat ik echter wel denk is dat zijn bedoeling vanaf het begin was puur op het gevoel van mensen in te spelen. En deze motivatie wordt mij helaas wat te duidleijk tijdens het kijken.

= film.

Film is inspelen op gevoel EN verstand, dus ik begrijp wel wat nckos bedoelt. Maar ik vond deze film dan ook een drammerige, sentimentele, en redelijk lege draak. Hoe vaker je hem ziet, hoe slechter hij wordt, net als bij dead poets society...:-)