White Noise (2005)

Mooi verhaal, in het midden zakt hij een beetje af maar tegen het einde laait hij weer helemaal op..

Ik geef deze film een 4.

ik vond hem niet zo leuk..

Want er zat niet echt een goed verhaal in, deel 2 is beter.

de film had wel iets....

Heb er nog hoofdpijn van dat schrapende geluid. Wilde maar niet echt spannend worden. Einde maakt hoop goed. Intrigerend thema.

Saai saai saai. Ik vond hier echt werkelijk niets aan.

Op het einde word het hoofdpersonage ., geen ide hoe die heet is me niet blijven hangen. Een soort superheld achtig geval dat al bij de plaats van onheil is voor dat er iets gebeurd. Nou leuk.

niet dus een vervolg hoeft van mij dan ook echt niet .

Had verwacht dat dit een spannende en akelige film zou zijn maar dat was hij eigelijk maar pas op het einde. Dit is zo'n film waarbij je je afvraagt of het nog wel de moeite is om te blijven kijken en er dan iedere keer iets gebeurd waardoor je toch blijft zitten.

Ik denk niet dat ik hem nog eens ga bekijken als hij op tv is mede doordat hij zo voorspelbaar is.

-------->3* en dat is voor het goed bedachte verhaal en natuurlijk de goede acteerprestaties.

Ik vond hem niet goed. Het verhaal is niet zoals het moet laten we het zo stellen ze konden het veel spannender maken

Ik geloof in het bovennatuurlijke, en ik geloof ook in evp, en dus zag ik de film voor geen drol in de winkel liggen, dus ik neem de gok.

Het verhaal sprak me aan, en leek door het hele evp fenomeen genoeg spanning in te zitten...... Tja en dat viel wel heel erg tegen.

Toen dringde het pas tot mij door dat er feitelijk ook niet heel veel spannende dingen mee te doen zijn, ik bedoel stemmen op een taperecorder thats it.

En dat is precies wat de makers ten uitvoer brengen, je zit feitelijk anderhalf uur naar een man te kijken die luistert naar ruis.

Om over het belachelijke einde nog maar te zwijgen.

Dus in het kort: White Noise = een treurende man die naar sneeuwende tv kijkt, en ruis beluisterd.

Misschien een idee om een film over glaasje draaien te maken, daar valt denk ik meer spanning uit te putten.

Wel een leuke film, meer niet. 2.5 sterren.

Beetje jammer van het einde, voorderest wel een redelijke film

ik vond hem echt goed..

tot het einde, wat een kut @#$%!? film werd het hierdoor

micheal keaton maakt deze film het kijken waard, maar van het verhaal moeten ze het niet hebben..

inspiratie op, ofzo?

zet hem halverwge uit en bedenk zelf wat leuks, inplaats dat je hem afkijkt.

Goede film, met een sterk verhaal, en een orgineel gegeven dat voor de nodige spannende momenten zorgt.

Verder bevat de film een aantal goede schrikmomenten, maar kent de film ook een aantal saaiere momenten.

Michael Keaton doet het prima in de hoofdrol en het einde is goed uitgewerkt.

3***

goed 3*

Ik durfde deze film een tijdje niet te bekijken omdat ik bang was dat deze wel heel erg spannend zou zijn. Maar nu ik het uiteindelijk aangedurft heb, valt het me best mee.

Het is zeker een spannend verhaal maar ik heb ook niet vanachter mijn bankstel zitten kijken. Gewoon een degelijk goede thriller. Maar ze hadden wel veeeeeel meer met dit verhaal kunnen doen dus een beetje gemiste kans is het wel. Maar toch wel waar om te kijken *3,5.

Ik heb hem gekeken toen ik klein was. Ik vond hem best wel eng alleen begreep ik niet echt alles. Vooral het eind niet.

ik vond hem toch wel spannend,,maar dat komt vooral omdat ik lang lang geleden toen kopspijkers nog leuk was en op de vara,,,,had jack spijkerman een keer een gast die dus dit ook deed,,,zo van praten met doden door white noise....still creeps de poep out of me

juist het was behoorlijk spannend en je zat er helemaal in.

4 sterren

Jonathan Rivers verliest op een dag zijn vrouw en hij is uiteraard radeloos van verdriet. Al snel ontmoet hij een man die zegt contact te kunnen maken met de doden en ook met de vrouw van Jonathan. Vol overgave stort zich Jonathan zich op het proberen vast te leggen van de stem van zijn vrouw, maar hij komt erachter dat hij niet alleen de stem van zijn vrouw te horen krijgt en niet iedere overledene is even aardig te noemen. Na het zien van de trailer van White Noise denk je als kijker te maken te hebben met de zoveelste geestenfilm die de laatste tijd uit Hollywood komen. Toch is deze film niet echt een enge horrorfilm te noemen, maar meer een drama met wat thriller invloeden. Dit is wel jammer te noemen, want na het kijken van de film blijft het idee hangen dat er meer van te maken viel. Het idee achter de film is namelijk wel erg interessant en had enkele enge scènes op kunnen leveren. Nu moeten we het doen met enkele schaarse schrikmomenten. De DVD is goed verzorgd en heeft een uitstekende beeld en geluidskwaliteit. ( Dit is de recensie die op dvd.nl staat over de film en daar sluit ik mij helemaal bij aan) Kortom ik geef de film 3,5*

Ik vond het niet echt een goede film.

Het belachelijk einde maakte het ook niet goed, en in de film zelf gebeurt er ook niet veel, behalve een man die naar het scherm kijkt en geluiden hoort.

Af en toe heb ik wel moeten schrikken, maar dat is meestal bij zulke films.

2*

Welk een filmisch wangedrocht...
Hangt louter aan elkaar door een aantal schrikmomenten:
Jonathan komt dicht bij het beeldscherm om Anna een kus te geven en net op het moment dat hun lippen elkaar zouden raken zijn er freaky beelden te zien... *gaaaaaap*
De acteerprestaties waren ronduit lachwekkend. Men had toch op z'n minst het belachelijke concept meer potentie kunnen geven door een degelijk script en dito acteurs toe te voegen...
Nérgens is spanning voelbaar.
Pretentieus tot op het bot, zou het (nog meer aangedikt) beter doen als flauwe comedy.
Het einde heb ik zelfs twee maal gespeeld omdat ik de eerste keer domweg in slaap viel.
Hoewel het onderwerp uiteraard volkomen onzinnig is, had hier veel meer in gezeten. Het gegeven is namelijk vrij origineel voor een thriller.
Zelfs na het roken van een dikke joint wist de film niet meer bij me op te wekken dan een paar flauwe glimlachjes.
Doodzonde van de 3 euro die ik er gisteren aan heb besteed...

1 ster... voor de moeite....

Onzinnig? Misschien onbekend.

Parapsychologie wordt vaak beschouwd als een vage wetenschap; Sterker nog, velen beschouwen het helemaal niet als wetenschap, maar een pretensieuze liefhebberij. Hoe dan ook, in 1959 maakte cineast en kunstschilder Friedrich Jürgenson opnamen van vogelgeluiden. Hij was ook een enthousiast amateur ornitholoog. Bij het beluisteren van de bandopnamen hoorde het tussen het getjilp door vreemd geruis, wat hij niet had gehoord tijdens het opnemen. Na vele malen de bandjes afgespeeld te hebben, kwam hij tot de conclusie dat het om menselijke stemmen ging. Eén ervan identificeerde hij als die van zijn overleden moeder, die zei: "Friedl, mijn kleine Friedl, kun je me horen?"

Het schijnt zelfs dat Thomas Alva Edison al in de jaren 1920 de wens had om een apparaat uit te vinden om contact te kunnen leggen met doden. In 1936 zei de beroemde Britse Fysicus Sir Oliver Lodge: "Eens zullen we een apparaat weten te vinden waarmee we de stemmen van overledenen hoorbaar zullen kunnen maken!"

In 1964 publiceerde Jürgenson een boek gtiteld Rösterna fran rymden (Stemmen uit het heelal). Op basis van dit boek startte dr. Konstantine Raudive (1909-1974) zijn experimenten. Hij maakte evenals die kerel uit deze film, vele bandopnamen. Hij verzamelde tot aan zijn dood ruim 120.000 verschillende stemmen. Ook publiceerde hij twee boeken over dit fenomeen.

In deze film is het natuurlijk allemaal een beetje over the top en zijn de stemmen wel zeer duidelijk, wat meestal niet het geval is. Toch zijn er nog veel mensen bezig met het opnemen van stemmen van overledenen. Er zijn zelfs hele websites, waar ik niet naartoe link, omdat sommige mensen het eng vinden, aan dit fenomeen gewijd. Op deze sites kun je ook echte opnames horen. Of het allemaal echt is en of het geruis daadwerkelijk stemmen zijn van doden, weet ik niet. Maar het is in ieder geval een geaccepteerd item binnen de parapsychologie, alleen het het oorspronkelijk geen white noise, maar Electronic Voice Phenomenom (EVP).

Al met al levert het best wel een leuk filmpje op.

Mijn interesse in de parapsychologie reikt(e) erg ver, ook EVP vond ik als puber ontzettend interessant.

Gelukkig heb ik een substantieel deel van mijn naïeve veren weten af te schudden en ben ik (zoals ook een wetenschaper betaamt) een stuk sceptischer geworden. Daarmee beweer ik uiteraard niet dát ik een wetenschaper ben, maar dat terzijde.

Dat er ruis optreed tijdens het opnemen van geluiden/beelden is een uiterst natuurlijk fenomeen, daar een taperecorder bijvoorbeeld ook het geluid opneemt dat deze zelf produceert. Zeker wanneer deze gevoelig staat afgesteld (zoals vaak het geval is met EVP)

Ook het feit dat een aantal mensen deze ruis interpreteert als zijnde stemmen van overledenen is vrij eenvoudig te verklaren.

Het ligt immers in hetzelfde straatje als het gezicht op Mars, gezichten in de rookwolken van 9/11, een afbeelding van Maria in een watervlek en koekjes in de vorm van Mickey Mouse.

Ergo, mensen zijn geneigd visuele informatie te interpreteren vanuit hun referentiekader.

Het brein zoekt automatisch naar reeds bekende patronen.

Dit gaat op voor rotsformaties, etc... maar zeer zeker ook voor geluiden.

De parapsychologie als (pseudo)wetenschap heeft vooralsnog geen bewijzen kunnen vinden voor welk 'bovennatuurlijk' fenomeen dan ook.

De beloning van (naar ik meen) één miljoen pond voor degene die wat voor 'bovennatuurlijk' fenomeen dan ook kan aantonen, ligt nog steeds te wachten op een eigenaar.

Totdat dit het geval is (en zo dus ook wat betreft EVP) houd ik me liever bezig met zaken die er echt toe doen.

Op basis van de huidige gegevens kan ik namelijk net zo goed geloven in het bestaan van Calimero.

Toch vind ik het wel cool om iets te horen in die ruis, ook al sta ik tegenover elk paranormaal verschijnsel enorm sceptisch. En natuurlijk weet ik waar die ruis vandaan komt, alleen geluid van een opname-apparaat klinkt net even wat duffer dan stemmen van doden.

Beter dan het tweede deel, een schitterend einde al zeg ik het zelf. Ik kon er niet van slapen.

Zeer matige overgewaardeerde horrorfilm, die zowel qua verhaal, horror en acteerwerk benden peil is.

Het is geen eens een Horror

Leuke film, maar het einde viel tegen, ben benieuwd naar deel 2!.

Aardige film, al vond ik het einde tegenvallen. En de hele tijd zat ik te denken: wanneer zou hij nou z'n Batman outfit aantrekken? M.a.w. ik zou hem niet voor deze rol gecast hebben.

2,5*

ja vind ik ook. Misschien een idee voor een white noise 3??

Klein was??? Dan moet je nu nog klein zijn, want zo oud is deze film nog niet..