White Noise (2005)

Beetje een tegenvaller. Vooral jammer dat de film nergens spannend is en men nergens echt het interessante aspect uit het verhaal weet te halen. Het blijft allemaal maar voortkabbelen en had geregeld moeite mijn aandacht erbij te houden, het is een nogal sfeerloze bedoeling. Ook de personages waren alles behalve interessant. Acteerwerk is in orde, maar nergens bijzonder. En zo is de hele film eigenlijk. Het is niet barslecht, maar het blijft gewoonweg niet hangen. Een typische film die je na een paar uur weer vergeten bent. En dat terwijl het uitgangspunt en de sfeervolle teaser veel meer deden verwachten. Jammer.

Vooruit, 2,5 sterren.

Een leuk concept, dat hoe belachelijk ook nog best voor wat sfeer zorgt aan het begin, maar waar uiteindelijk waardeloos van gebruik wordt gemaakt. Er worden nog wat schimmen bijgeflikkerd, een paar schrikeffecten die je al veel eerder langs hebt zien komen (dichtbij een tv zitten, waar zagen we dat eerder?) en teveel clichés om op te noemen. Daarnaast vloekt de film met zijn eigen logica.

1,5*

Compleet mislukte kruising tussen Frequency en The Ring, dat zich aan het einde helemaal belachelijk maakt. Bovendien wordt er niks uitgelegd: hoe werkt het white noise nu, hoe kunnen mensen die nog niet dood zijn toch met Jonathan communiceren, wie waren de 3 mannen die steeds terug kwamen en wat was nu de rol van de ontvoerder? In plaats van zich te concentreren op een sluitend verhaal hebben de makers er wat schrikmomenten in gegooid, die dan ook nog eens niet zo spannend zijn.

1*.

Leuk idee, waardeloos uitgewerkt. De film kende weinig schrikmomenten, maar dat hoeft geen probleem te zijn als de sfeer en het verhaal goed zijn. In dit geval echter was het verhaal zo baggerslecht, met een moordenaar die je 2 seconden in beeld ziet en daarom net zo goed een willekeurig ander persoon had kunnen zijn. Er is helemaal niks dat in de richting van deze man wijst en ook degenen die de moordenaar zouden hebben gedwongen blijven totaal onbekend. Er is geen plan, geen lijn in het verhaal, alles kabbelt voort en ineens is het afgelopen. Dus blijf ik steken op 2,5*.

Nou, zo te lezen in bovenstaande berichten zijn de meesten slimmer als mij, want ik bleef met een aantal vragen zitten, waardoor ik de film maar een klein zesje geef. Ik vond het wel een mooi concept, leuk idee en het was ook wel spannend, omdat je verwacht op de vragen die tijdens de film opkomen een antwoord te krijgen. Die antwoorden heb ik niet gevonden.

1. Op het einde blijkt dat die man die bij de lift stond de moorden heeft gepleegd. Dit in opdracht van die drie 'geesten' o.i.d. die je gedurende de film een aantal keren vaag in beeld krijgt. Wat is zijn motief? Deze man heb ik niet leren kennen tijdens de film. Niets wees erop dat hij er wat mee te maken had en er komt geen uitleg.
2. Wie zijn die 'geesten' en wat is de reden dat bepaalde mensen gedood moeten worden.
3. Hoe kan het dat de beelden en geluiden die ze (Jonathan, en eerder die dikke) binnenkrijgen uit de toekomst komen.

Als iemand hier een verklaring voor heeft hoor ik het graag.
Als deze punten beter waren uitgewerkt had ik hier wel eens een hoog cijfer voor kunnen geven, maar het is allemaal zo vaag....

Ik durfde deze film een tijdje niet te bekijken omdat ik bang was dat deze wel heel erg spannend zou zijn. Maar nu ik het uiteindelijk aangedurft heb, valt het me best mee.

Het is zeker een spannend verhaal maar ik heb ook niet vanachter mijn bankstel zitten kijken. Gewoon een degelijk goede thriller. Maar ze hadden wel veeeeeel meer met dit verhaal kunnen doen dus een beetje gemiste kans is het wel. Maar toch wel waar om te kijken *3,5.

Vond dit best een goede film en hij was ook nog eens zeer origineel.

Het verhaal is goed, spannend en verrassend. Michael Keaton doet het uitstekend in deze film. Het einde van de film is daarentegen weer wat minder maar de eerste 90 minuten zijn meer dan voortreffelijk.

Ik vond het concept van de film behoorlijk creapy en beangstigend. Zeker met het idee dat EVP gewoon bestaat. Of het ook kan wat je in de film zag is weer een 2e, maar dit soort onderwerpen vind ik altijd boeiend en dat zag ik gelukkig ook in de film terug.

Behoorlijk beklemmende film. Je schrikt niet elke minuut, maar de momenten dat je schrok waren ook hele goede momenten. Het was gewoon een sterke film. Jammer dat het einde niet zo geweldig was. Maar dat neemt niet weg dat ik de hele film echt in spanning zat.

3,5*

Hierzien, maar evengoed geen 2,5 waard. Vond hem dit keer beter en boeiender. De spannende momenten waren toch wel erg goed. En Michael Keaton maakte er ook iets goeds van.

4,0

Het leek me een zeer sterke film die realistisch leek door het E.V.P. en wat er over werd gezegd in het begin van de film. De film is inderdaad ook overrated. Hij was niet eng genoeg. Ik had meer spanning verwacht. Hij is zeker niet slecht, maar viel me toch tegen. Mooie cover trouwens vind ik.

3 sterren.

Verrassend goede film over een thema dat iedereen die een dierbare in z'n leven heeft verloren wel zal aanspreken. Mooi evenwicht tussen drama en horror ook, dat gebeurt niet vaak. White Noise heeft de potentie om je een paar keer flink te doen schrikken. Het verhaal op zich is minder beangstigend, eerder hoopgevend. Tot op het einde ... want dan schakelt de film een versnelling hoger. Een beetje ongepast wel als je het mij vraagt, met name de slotfase. Ik had het liever wat soberder en minder doorsnee gezien. Maar het zij zo... Me binnenkort eens wagen aan het vervolg.

Baggerfilm.

• Dertien in dozijn-verhaal: vrouw en man houden van elkaar, vrouw vertrekt en komt om. Goh, intrigerend uniek. Man en overgebleven zoontje groeien uit elkaar door onvermogen man verdriet plaats te geven. Snurk.
• De ‘spannende drie’ blijven ongedefinieerd.
• Keaton sterft. I couldn’t care less.
• Eindscherm: 1 op de .. geesten zijn kwade. Dat is de grondslag van de f? Uiterst magere onderbouwing van 101 minuten weggegooide tijd.

Gekocht voor 1 eurie (Blokker, 5 voor 5€); niet waard.

Film, die in zijn geheel erg tegenvalt. De film kent een vrij traag begin en de eerste 40 minuten is er vrij weinig te genieten en van echte spanning is totaal geen sprake. Daarna komt de film wel een beetje op gang en kent een paar aardige schrikmomenten, maar het eind van de film is wel weer zo lachwekkend slecht dat je je als kijker afvraagt hoe ze dit in hemelsnaam verzonnen hebben. Er zijn veel betere films in dit genre, die een stuk spannender en vermakelijker zijn. Dit is eens maar nooit meer wat mij betreft.

1,5*

Vond het eigenlijk eerlijk gezegd wel een aardige film. Had er wel iets meer van verwacht, maar qua spanning vond ik hem vrij aardig, omdat het een type film is die je niet vaak ziet. Toen het eenmaal allemaal duidelijk werd, was hij niet meer spannend, en had hij net iets sneller afgelopen mogen zijn

2,5 * dus

Erg mooie film met soms een aantal creepy momenten.
De film is vrij mooi in beeld gebracht en het apparatuur waarmee gewerkt wordt is ook goed doordacht.

Het enige wat ik een beetje jammer vind is wanneer Jonathan het vermiste meisje gaat opzoeken en verslinderd wordt door de kwade geesten maakt het voor mij de film nogal nep.

Hm.. ik snapte de bedoeling niet echt want hij was niet eng en veel vaart zat er ook niet in.

De geluiden die hij hoort kan van alles zijn en er zijn al zoveel neppe ''gheestgeluiden en pratende doden'' gemaakt op tapes waardoor ik het niet echt indrukwekkend vond.

Ik vind het gedurft om zo'n film te maken en toch waardeer ik 'm daar ietsjes meer door.

Mooie cover.

- 2,5 -

The line separating the living from the dead has been crossed

Ik kende White Noise van titel en had gehoord dat het niet zo'n fantastische film was maar voor 1€ bij de Blokker kon ik het toch niet laten om hem mee te pakken. Gisteravond dan toch maar eens opgezet om te zien of de commentaar terecht was.

Eerlijk gezegd, White Noise is wel wat ondergewaardeerd. Het concept van EVP is op zich interessant genoeg om de gehele film te blijven boeien en op zich wordt het allemaal wel redelijk goed uitgewerkt. Het is alleen jammer dat de film het soms zich te makkelijk maakt. Wanneer het over iemand onbekend gaat zie je praktisch nooit een gezicht in de ruis maar wanneer het over Sarah gaat zie je overduidelijk haar gezicht en hoor je haar ook duidelijk iets zeggen. Een beetje consequentie mag gerust wel maar anders was de dramatische scène waar Sarah exact hetzelfde zegt als op het computerscherm wanneer ze in het ziekenhuis ligt helemaal niet zo 'spannend' geweest. Over het algemeen allemaal erg vermakelijk maar alleen naar het einde toe slaat de film een beetje los. Als er één ding is dat ik haat is dat de dader opeens een personage blijkt te zijn dat amper is geïntroduceerd. Wederom een gemakkelijke oplossing maar ach, het werkt wel. Qua effecten zit het bij White Noise ook wel goed. De schrikeffecten zijn ontzettend standaard, je kunt perfect voorspellen wanneer er iets gaat gebeuren maar toch lijdt de vermakelijkheidsfactor er niet onder. Ik denk dat ik gewoon een zwak heb voor dit soort filmpjes. Alleen de laatste 10 minuten waren qua effecten een beetje teleurstellend. De drie geesten, gedurende heel de film lekker mysterieus en angstaanjagend maar wanneer ze aanvallen zien ze er iets te slecht uit. Veel te kitscherig ten opzichte van de rest van de film. Voor de geoefende horror liefhebber zal dit allemaal veel te standaard zijn maar mij stoort het hoge cliché gehalte niet echt.

Gedurende heel de film zat ik me af te vragen vanwaar ik die Deborah Kara Unger toch kende. Op de hoes stond in koeien van letters haar rol in The Hurricane maar het was te lang geleden dat ik die had gezien tot ik opeens op Imdb zag dat ze ook in de derde Highlander heeft meegespeeld. Een dikke 10 jaar geleden dus maar ik moet wel zeggen dat ze er toen ook wel een pak beter uit zag. Gelukkig is ze qua acteren nog altijd van hetzelfde niveau gebleven. Ook Michael Keaton is wel lekker op dreef. Ik kende hem alleen maar van zijn sterke rol als BeetleJuice en zijn mindere rol als Batman maar hier is hij wel goed. De langzame krankzinnigheid, hoewel je het nu niet echt zo kunt noemen, wordt netjes door hem opgebouwd en alleen naar het einde toe blinkt de film uit in idiote keuzes die hij maakt zoals langs een werkbank passeren zonder iets mee te pakken waardoor hij dus zonder wapen een ontvoerder gaat aanpakken... Ach, ik heb mensen al stommer dingen zien doen in horrors. Ian McNeice was trouwens hilarisch in de rol van Raymond Price. Jammer dat hij al zo snel het loodje legt.

Vermakelijke horror met een aantal goed gelukte schrikmomenten. White Noise heeft qua plot wel wat potentie en in het algemeen wordt het allemaal wel wat deftig uitgewerkt maar de film verliest zich toch wat naar het einde toe. Toch wel een dikke voldoende want ik heb me gisteren wel geamuseerd.

3.5*

Zwakke griezelfilm.

Een paar voorspelbare schrikmomenten en een angstaanjagend gegeven kunnen geen scenario verbloemen dat behoorlijk zwak is en uiteindelijk volledig door de mand valt met het belachelijke einde. Niet dat het voorgaande ook maar enigszins kippenvel opwekt of goed in elkaar steekt.

Matig.

Matig thrillertje.

Het verhaal is niet bijster sterk, en het einde erg onduidelijk (wie of wat zijn nu die 3 schimmen, wie is de liftmonteur en wat zijn zijn beweegredenen?)

Eng wordt het nergens, en de spanning werkt vaak niet. Als je de schrikeffectjes weghaalt, blijft er verder ook niet zo veel over.

Vond de personages net wat te bordkarton om me goed te kunnen inleven, ook door het acteerwerk dat over het algemeen wat matig is. Keaton doet het dan nog vrij goed.

Een vrij vermakelijk en vlot filmpje, maar gebrek aan echte spanning, sfeer en een goede verhaallijn houden deze van een voldoende. Een 5.

toch wel een enge film, ik krijg de kriebels van dat communiceren

met gene zijde via teevee of radio, boeboe, zoals het Zwarte Gat jaren terug op de radio

ook zo griezelig, achtergrondmuziek was een drama

misschien liepen daarom ook wel de rillingen over mijn rug

en simpel camera technisch, het had er allemaal wat fraaier, mooier en nog

spannender uit kunnen zien

3,5 spookjes

Een zeer intrigerend uitgangspunt met twee fijne acteurs in de hoofdrollen (hoewel Michael Keaton volgens de IMDb-trivia-pagina schuld bekende aan " 'phoning in' some of his scenes"), maar vanaf het moment dat Keaton de overledenen gaat helpen verliest de film z'n interessante focus, en dan krijg ik gewoon te veel tijd om te beseffen dat RuudC helemaal gelijk heeft wanneer hij op 4 april 2012 schrijft dat "Geesten blijven flauwe wezens trouwens. Altijd maar opduiken wanneer de persoon net niet kijkt." De laatste tien minuten zijn wel lekker creepy, maar dat er dan opeens een menselijke dader bijkomt èn dat zijn identiteit tamelijk onvoorspelbaar is halen daar wel een beetje de angel uit. Toen ik deze film indertijd bij de videotheek huurde had ik hoge verwachtingen die maar zeer ten dele werden ingelost, en nu ik hem nog maar eens opnieuw heb geprobeerd (en bijna de hele plot was vergeten) is het niet anders. Jammer, maar gelukkig is het geen straf om naar Deborah Kara Unger te moeten kijken.

Geweldige thriller.

Nou is EVP een vaker gebruikt onderwerp in films, maar Sax geeft er zijn eigen draai aan. In het begin was het even schrikken toen hij koos voor een moordgerelateerd plotje, maar i.c.m. de bizarre en angstaanjagende monitorbeelden wordt de spanning enorm opgevoerd. Richting het einde wordt het ietwat banaal, maar dan heb je er al een ijzersterke 80 minuten op zitten.

Ruime 3,5*

Best tof.

Helemaal geen verkeerde film, waar ik vooraf weinig van had verwacht. Des te meer verrassend dat dit 1 van de leukere paranormale thrillertjes zou zijn die ik ben tegengekomen. Dat ligt vooral aan een staaltje knappe regie tussendoor.

Keaton is altijd wel een prima acteur geweest. Hij heeft wel altijd een beetje een boze, sarcastische uitstraling. Het feit dat hij hier een wat serieuzere rol heeft, is dus soms wat moeilijker serieus te nemen. Ook McNiece maakt best indruk hier.

Maar wat de film vooral naar boven helpt is de regie. En dan vooral op visueel gebied. Er is duidelijk veel aandacht naar enkele leuke trucjes gegaan. Vooral sommige shots zijn heel gaaf, cameragebruik is in het algemeen erg top.

Maar ook de scenes met EVP zijn allemaal best sfeervol. Er is soms wel wat onschuldig gegriezel aanwezig, dat natuurlijk beperkt blijft (met de kijkwijzer) maar uiteindelijk best sfeervol uitpakt. Het is vooral te danken aan de regie dat de boosaardige poppetjes vaak maar heel even in beeld zijn.

Het had allemaal wel wat enger en uitdagender gemogen, maar Sax houd het vooral op kwaliteit hier. Dit zorgt voor enkele zeer sfeervolle scenes, en in het algemeen een erg vermakelijke thriller, dat soms even tegen de horror aan ketst.

Tegen het einde lijkt de film even de rust te verliezen en daarbij een wat stijve landing te maken, maar uiteindelijk in de allerlaatste scenes weet de film zich weer even te herpakken. Enkele sterke keuzes met de regie helpen hierbij. De film had soms wel net iets enger gemogen, maar in het algemeen is dit best een tof filmpje.

Blijf bij mijn eerste mening, geen topper, maar wel de moeite waard om eens te bekijken.

Destijds al wat matig ontvangen als "slaapverwekkend beeldbuisgestaar" maar ik heb me er toen in de bios toch mee kunnen vermaken door het mysterieuze sfeertje. De speelduur is efficient en Keaton en Unger voegen met hun spel genoeg toe. Er blijven wel wat zaken onbeantwoord zoals waar die dikke nu aan dood ging. Er had misschien nog wel wat meer opbouw van spanning in kunnen zitten en wat meer beloning. Er was nu net te weinig uitgewerkt, iets te gemakzuchtig allemaal.

Ben wel benieuwd naar het vervolg, helaas zonder Unger of Keaton, maar Katie Sackhoff en Nathan Fillion pruim ik ook wel.Er zijn ook wel betere films in het genre zoals Stir of Echoes of misschien The Dead Zone. Maar ik mag dit soort werkjes graag zien, ook al geloof ik niets van EVP. Volgens mij is dat een gevalletje zien wat je wil zien net zoals het met verstoorde radiootjes horen is wat men denkt te horen.

Overigens kun je wel heel duidelijk Lenny Bruce en Wim Sonneveld horen van gene zijde, terwijl die al lang dood zijn. Het is immers niet zo dat als je dood bent, dat je dan denkt, laat maar waaien, die ziel:
Jiskefet - Gene Zijde