Salò o Le 120 Giornate di Sodoma (1975)

Mooi uitgangspunt toch? Dit soort prikkelingen of 'mixed emotions' zijn een mooie basis om zelf verder over de zaken door te denken (of filosoferen). Simpel, mwah, het leven en je eigen denkbeelden zijn niet zwart-wit (hoop ik).

Nee hoor

Maar ik had het over de film die vond ik gewoon niet goed maar dat kan toch of niet soms ??

Dat kan, je bent niet de enigste. Ik kan me goed voorstellen dat de uitwerking in de film niet werkt (dat is ook waar de grote discussie om draait). Waar ik kritiek op lever, is het niet kunnen/willen begrijpen, het zwart-wit denken, het niets doen met 'mixed emotions', de 'laissez-faire' houding, etc. En dat wordt dan door een aantal opgevat als 'een persoonlijke aanval'.

Nou niet door mij hoor, als het aan mij ligt even goed vrienden

Hij ligt nu overal te koop !

't is gelijk dat die film nu ineens overal opduikt terwijl ik jaren heb moeten zoeken welke vreselijke film ik zag toen ik tiener was.

Vreemd

Ach ja naar dit soort films is vaak veel vraag.

Wat dat betreft is het nuttig om het Stockholm-syndroom even aan te halen; een soort van mentale omschakeling waarbij slachtoffers sympathie gaan krijgen voor hun overheerser, paradoxaal genoeg.

Heb zo ooit eens een boek gelezen over seriemoordenaars en hun achterliggende psyche. Eén van de gevallen ging over iemand die al jaren opgesloten en geterroriseerd werd in een kist onder de grond. Na lange tijd kreeg de vrouw van haar ontvoerder de mogelijkheid om bij haar familie langs te gaan om hen te gaan groeten. Het eigenaardige was dat ze achteraf uit vrije wil terugkeerde naar haar ontvoerder in plaats van te schuilen bij haar familie en de politie te verwittigen. Een voorbeeld van hoe fysieke en emotionele mishandeling een slachtoffer volledig kan hersenspoelen zodat van normaal gedraag en normale emoties geen sprake meer is.

Waarom niet, emotionele hersenspoeling is toch ook wat er gebeurt in dit soort omstandigheden?

Helsinki-syndroom is een alternatieve naam, maar Stockholm-syndroom is de officiële benaming. Lijkt me verder wel van toepassing om dezelfde reden die Mug al aangaf.

Een paar weken terug kocht ik de Kreatief met Kurk deel 2 box. Daar zit een pracht van een parodie op deze film in.

Dit is de film waar ik een slapeloze nacht aan overgehouden heb. (Bericht voor mezelf achtergelaten. Fraaie berichten hoor bij deze film. Als er destijds in het omroepblad had gestaan horror had ik hem niet eens gezien). Filmtechnisch toch 3.0

De kans bestaat dat je nog een slapeloze nacht tegemoet gaat.

Van alle films van de regisseur Pier Paolo Pasolini, vond ik dit toch wel de beste, maar Arabian Nights zit er ook niet ver vanaf.

Gisteren was het dan zo ver, ik had eindelijk besloten om de film te bekijken, ik weet eerlijk gezegd niet zo geod wat ik er van moet vinden. Ik heb toch wel met gemengde gevoelens naar deze film gekeken, hier en daar was ie inderdaad te ranzig om naar te kijken, maar aan de andere kant viel het ook wel weer mee.

Het einde van de film vond ik nogal raar, ik had op een andere eind verwacht. Verder is het een film die je niet te vaak moet zien.

Met alles geef ik deze film toch wel een 3,5 *

Wat mijn grootste bezwaar is tegen deze film is dat volgens Pasolini de wreedheden zoals in deze film wordt getoond alleen maar konden komen van de fascistische machthebbers, Rooms Katholieke kerk en de kapitalisten. Van de wreedheden begaan door de communisten (Stalin, Mao) ja daar had Pasolini natuurlijk nog nooit van gehoord want hij was zelf een marxist. Eindelijk jammer dat hij kort hierna vermoord werd want hierdoor heeft hij er geen getuige van kunnen zijn van wat Pol Pot's Rode Khmer in Cambodja had aangericht, want deze massaslachting was nog maar net begonnen toen Pasolini vermoord werd. Je zou haast zeggen dat Pol Pot zijn film gezien had en als blauwdruk moest dienen voor zijn Killing Fields

Neen, door het maken van deze film heeft Pasolini voor mij een groot deel van zijn reputatie verloren. Saló is de meest nutteloze film die hij gemaakt heeft. Een wanprodukt!

Waardering 1*, maar eigenlijk is dit nog te veel.

Dus als ik een film over de wandaden van de Duitsers tijdens WO2 maak, ben ik fout bezig, omdat ik de wandaden van de pruimenpoters in Zwahili buiten mijn film laat? Vreemde kritiek.

Deze vergelijking slaat nergens op. Het marxisme, het maoisme was een mode onder diverse filmregisseurs in die tijd. Behalve bij Pasolini ook bij regisseurs als Godard en Bertolucci. Voor de wandaden van de communisten/maoisten sloot men gewoon de ogen, zo verblind was men toen. Al het kwaad kwam van rechts. Dat wilde Pasolini beogen met het maken van deze film.

Dit is mijn mening.

Maar goed, laten we de politiek dan even buiten beschouwing laten en het hebben over het esthetische van deze film:

Deze film is voor mij een walgelijk mislijkmakend product. Je wilt me toch niet zeggen dat het eten van stront niet walgelijk is!? Voor mij komt het over dat Pasolini zijn eigen perverse fantasiën heeft willen verfilmen. Zijn geweldadige dood kan eigenlijk nauwelijks een toeval genoemd worden.

En dan te bedenken dat hij voor dit wanproduct zo'n mooi drieluik heeft gemaakt over het leven; zoals "Decamerone", "I raconti di Canterbury" en "Il fiore delle mille e una notte".

Hoe een groot regisseur diep kan vallen!

Ik wil geen mening over de intenties van de man zien, maar feiten. Speculeren op de beurs dit. Ik wil bronnen!

Nooti geprobeerd, maar het lijkt me inderdaad niet smakelijk

Weer speculeren: boeiend!!!!

Ik ben na Decameron afgehaakt. Aardig, maar niet meer dan dat.

@ Ramon K

Ja, misschien heb ik wel gespeculeerd. Maar wat doet het er toe? Ik vond het - ik zeg het nogmaals - gewoon een verschrikkelijk walgelijke film en Ik kan en ik wil niet niet inzien wat het nut is om dit soort films te maken.

Einde discussie!

Mja wibro, ik vind je kritiek ook vreemd hoor, eerlijk gezegd. Uiteraard staat het je vrij deze film walgelijk en misselijkmakend te vinden (lijkt me trouwens nog een compliment voor Pasolini, want dat bewijst dat hij in zijn opzet is geslaagd), maar de film verwijten dat hij slechts één regime bekritiseert, vind ik kort door de bocht.

Als je die redenering doortrekt is bijvoorbeeld Schindler's List een slechte film, omdat er met geen woord gerept wordt over de genocide in Rwanda. Ik bedoel maar, een film mag zich gerust focussen op een welbepaald probleem of thema zonder noodzakelijkerwijs de volledige context te bespreken.

Zeer volwassen voor iemand van jouw leeftijd!

Dit is toch een discussiesite? Ik vind het best dat je de film niets vindt, maar je politieke kulargumenten zijn gewoon helemaal niets waard zonder een onderbouwing of enige bronvermelding. En dan op zo'n manier een nog aan te vangen discussie eindigen. Zeer triest! Zo kun je wat van elkaar opsteken ja.

@ Halcyon

Als deze film moest dienen als aanklacht tegen het fascisme - de republiek van Saló vormde het laatste restant van de fascistische republiek van Musolini - dan heeft Pasolini bij mij de plank volledig misgeslagen. Er zij wel betere manieren om de wreedheden van het fascisme of nationaal socialisme aan de kaak te stellen. Iemand die dat uitstekend heeft gedaan is de russische regisseur Elem Klimov met zijn film "Idi i smotri" of "Come and see". Deze film heb ik pas gezien en die heeft bij mij een verpletterende indruk achtergelaten.

Nu had Pasolini al een behoorlijke reputatie als filmregisseur. Heeft prachtige films gemaakt zoals "Il vangelo secundo Mateo", altijd nog zijn beste film. Omdat hij die reputatie had kon hij met zo'n film als Saló de aandacht trekken. Maar ik ben ervan overtuigd dat als Saló zijn eerste film geweest zou zijn dan was die film gelijk bij de hard-porno terechtgekomen en dan had nooit iemand verder van Pasolini gehoord.

Het punt Ramon K is dat jij gewoon gelijk wilt hebben. Ik heb zoeven jouw berichten met andere gebruikers gelezen en wat mij opviel is dat jij eindeloos door blijft gaan. Kijk als jij Saló een meesterwerk vind - dan neem ik aan - dan vind ik dat prima. So what? Maar waarom zou ik het dan geen wanproduct mogen noemen?

En wat de onderbouwing van mijn argumenten betreft. Stel je voor dat ik het helemaal mis zou hebben, dacht je dat ik dan niet zou walgen van een film als Saló? Walging is voor mij een zaak van het gevoel. Daar komt geen logica bij. En wat ik voel dat is voor mij de waarheid.

Gelukkig maar...dan...

Wat mij betreft is er haast geen andere manier om een boek van de Sade te verfilmen.

Als je door je walging, (of voor andere personen, verzadidiging) heen kan kijken, zie je een eerlijk verslag van hoe ver macht en de wil tot macht (links of rechts, revolutionair of koningsgezind) kan gaan. Tuurlijk is het walgelijk. Hoe wil je dan dat het verfilmd word?

Met een vijgeblad tussen de liezen?

Dat het tegelijkertijd een sneer naar het fascisme is, is tijd gebonden, maar de inhoud staat nog steeds. De notabelen die hier neergezet worden, komen in alle regimes en tijden voor.

Zeer volwassen voor iemand van jouw leeftijd!

Oh ja, je kunt vinden van mijn argumenten wat je zelf wilt, maar jouw opmerking over mijn leeftijd slaat natuurlijk helemaal nergens op. Ik mag raden hoe jij over de heren politici denkt in Den Haag, veelal ook mensen op leeftijd en áltijd bereid om te discussieren, niet!??

Maar goed, wij gaan nu off topic.

Ik heb mijn naam en leeftijd opzettelijk vermeld in mijn profiel en waarom? Omdat ik gewoon niets te verbergen heb. Film is voor mij net als de muziek een kunstvorm, is daarom subjectief en is dus niet leeftijdgebonden. En als je mij voor iemand van mijn leeftijd - ik ben 59 jaar, voor de gebruikers die het nog niet weten - onvolwassen gedrag verwijt omdat ik de discussie met jou beëindig, dan zou je andere gebruikers die de discussie met jou beëindigen ook onvolwassen gedrag moeten verwijten, en wel omdat ze hun leeftijd niét vermelden.

Zo, dit moest ik even kwijt.

Het punt is toch wel dat je een discussie op die manier niet eenzijdig kan beëindigen. Je kan dit enkel doen door niet meer te reageren. Reageren op een commentaar en dan zeggen "einde discussie" is een flauwe manier om het laatste woord af te dwingen, en de ander de kans niet meer geven op je laatste argumentatie te reageren. Je verwijt Ramon "eindeloze discussies". Het is echter zo dat je altijd minstens met 2 moet zijn om "eindeloze discussies" te hebben.

Wat je hier zegt, daar geef ik je zonder meer gelijk in, maar ik was gewoon een beetje pissig gisteravond, ik was erg moe, vandaar mijn nogal botte reaktie aan Ramon K.

Ik hoef geen gelijk te hebben. Dat is een rare conclusie die je hier trekt. In het geval van Salo ben ik zo ongeveer de enige op MM die af en toe eens wat tegengas geeft. Het is verre van een populaire film. Ik vind het ook niet erg als men dit als wanproduct betitelt, maar dan wel met geldige argumenten, en niet met gespeculeer over de intenties van de regisseur. That's all.

Enkel een geirriteerde reactie op een voor mij volkomen uit de lucht vallende geirriteerde opmerking van jouw kant. Laten we het hele gedoe maar vergeten.