Airplane! (1980)

Na al die jaren is de humor eigenlijk best nog wel leuk. Het valt op hoe veel grappen er in zitten en dat het een genre is dat weinig evenaart is. De grote troef is dat het een groot tempo aan humor heeft met hier en daar parodieën, maar je moet als kijker goed opletten om niets te missen. En een verschil met andere ietwat gelijkaardige komedies (ik denk aan de eerdere films van Mel Brooks) is dat de acteurs hier niet zelf de hele tijd staan te lachen. Er zijn elementen van film noir in, wat nog meer opvalt in de Naked Gun. Een klassieker in een genre dat het sowieso al moeilijk heeft om tussen de klassiekers serieus te worden genomen. Maar Airplane is best de moeite.

Slapstick is denk ik niet zo aan mij besteed. De meeste films in dat genre vind ik maar weinig grappig; alleen Symbol vind ik echt geweldig en ik snap eigenlijk nog steeds niet waarom die film wel.

Misschien is het toch dat die film meer verrast dan een film als Airplane, waar sommige grappen misschien voor mijn geval te makkelijk zijn, door bepaalde woorden letterlijk te nemen. Even goed toch nog wel leuke momenten, met als hoogtepunt de Shirley grap, maar schaterlachen wordt het nergens. Tel daarbij de vervelende flashbacks op en het wordt toch een erg matige film. 1,5*.

Wel leuk.

Typische film die perfect in het thema The Naked Gun past. Vooral slapstick achtige humor waar je wel een beetje van moet houden. Als Leslie Nielsen erbij zit weet je ook wel een beetje wat je kan verwachten. Hij zag er overigens niet lelijk uit toen.

Sommige scenes springen er inderdaad wat uit, maar de film pakte me dan weer niet echt. Soms had ik serieus moeite met verder kijken omdat ik hem soms wel heel kinderachtig vond maar vaak gebeurd er wel iets dat een glimlachje op je gezicht tovert.

Kort samengevat, humor waar je van moet houden, als je niet van slapstick of andere rare fratsen houd dan kan je deze productie gerust overslaan. Leuke scene trouwens in het begin, mooie referentie naar Jaws.

Als een komische film je van begin tot eind prikkelt met een spervuur aan humor en je als reactie een grote grijns en een herhaaldelijke schaterlach produceert, dan is de comedy geslaagd te noemen. Airplane is een fantastische comedy.

Het trio achter de film te weten David en Jerry Zucker en Jim Abrahams is verantwoordelijk voor veel meer moois op comedygebied. Men denke aan Top Secret! (1984) en The Naked Gun: From the Files of Police Squad! (1988).

Net als deze Airplane! hebben bovenstaande films een parodische inslag en is de toegepaste vorm van humor dezelfde. Een hele herkenbare en typische vorm van humor. Die van de overdrijving, de absurditeit, de droge letterlijkheid en slapstick. Heerlijk.

Voorstelbaar is wel dat de spervuur aan grappen die wordt uitgespuwd, leidt tot grapmoeheid. Het is immers veel van hetzelfde laken een pak. Weinig variatie in het type grap en dat ook nog eens onophoudelijk en in een moordend tempo. Dat kan vervelen of concentratieproblemen opleveren. Bij mij is dat niet het geval. Ik kan er uren van genieten.

Prettige personages vormgegeven door prima acteurs. Een aardige lijst trouwens. Lloyd Bridges, Julie Hagerty, Leslie Nielsen, om er maar een paar te noemen. Acteurs, die elke uitzinnige situatie met ernstige gelaatsuitdrukkingen tegemoet treden en bij elke onzinnige dialoog de serieuze toon vasthouden. Knap en ontzettend grappig. Zelfs de flauwere grappen zijn op die manier goed te pruimen. Comedy van niveau gaat hier hand in hand met comedy zonder niveau. En dat werkt hilarisch.

Vermakelijk dankzij de absurde en droge grappen. Het acteerwerk is niet goed, maar in dit soort films maakt dat niet uit. Zonder Leslie Nielsen zou ik denk ik maar 2.5* geven. Hoe hij zo serieus praat in zo'n onserieuze rol is echt mooi . Er worden wel erg veel grappen achter elkaar gemaakt, hierdoor was ik af en toe een beetje klaar met lachen. Misschien konden er iets minder grappen gemaakt worden zodat je bij elke grap harder moet lachen (mijn mening dan weer). Als je dronken deze film kijkt denk ik dat je aan het einde dood bent van teveel lachen.

Ik kan niet zeggen dat ik geen enkele keer heb moeten (glim)lachen, maar over de gehele linie is het wel echt veel te flauw. Men probeert te veel grappen in een (te) korte tijd te brengen, waardoor het effect wat verloren gaat. Veel grappen zijn te melig of gedateerd.

Afgelopen week na een periode van ik denk wel 20 jaar weer eens herzien. Toen ik deze film voor de eerste keer zag kon ik hem niet zo waarderen. Hij had zo z'n momenten, maar als ik mijn recensie van toen nalees, vond ik hem destijds behoorlijk flauw.

Dat is nu wel anders. Heb me de helft van de tijd suf gelachen om alle oneliners en slapstick momenten. Het trio Jim Abrahams, Jerry Zucker en David Zucker gaven met deze film hun handelsmerk af.

Acteurs Leslie Nielsen en Lloyd Bridges kregen dankzij deze film een nieuwe carrière boost. Voorheen waren ze vooral bekend als serieuze acteurs, maar met name Nielsen maakte hierna furore als komisch acteur. Hij steelt ook hier de show!

De hoeveelheid grappen in Airplane! zijn enorm, en ze zijn ook niet allemaal even sterk, maar vrijwel het merendeel is geslaagd. Met name de vele oneliners springen eruit. Sommige grappen zouden in deze tijd ook niet meer kunnen, zoals de scène met dat jongetje in de cockpit en die piloot die op z'n zachtst gezegd nogal aparte vragen begint te stellen.

Looks like I picked the wrong week to quit sniffing glue.

Volgens mijn Moviemeter data heb ik Airplane voor het laatst eind 2009 gezien, dus het werd tijd dat er eens een nieuwe kijkbeurt zou volgen van een van mijn favoriete komedie. Het is zó lastig om een echt leuke komedie af te leveren, helemaal in het spoof-genre die zeker begin deze eeuw overstroomde met vreselijk ongrappige films, bijna allemaal eindigend op ''Movie''. Scary Movie 1 was leuk, maar daarna volgde 10 jaar lang veel ellende. Dan verlang je toch terug naar de tijd van Brooks, Zucker en Abrahams die echt grappige films af wisten te leveren zonder dat daar steeds poep en plashumor voor nodig was. Ik ga dan ook de komende tijd diverse klassiekers uit dit genre nog eens weer opzetten, zoals de Airplane films, maar ook Top Secret en de Hot Shots films.

Ik heb ook nu weer enorm genoten van Airplane. Ja, niet elke grap is even geslaagd, maar de film vuurt er zoveel op je af (zowel in dialoog als op de achtergrond) dat ik geregeld weer hardop zat te lachen. Zeker als grote held Leslie Nielsen erbij komt wordt het echt wel geestig, maar ook Ted Striker is gewoon een prima hoofdpersoon waar ik genoeg lol om heb gehad. De film kent zoveel quotes die ook al jarenlang online een hit zijn zoals de 'don't call me Shirley'' kreet, maar ik vind ook de vele beeldgrappen gewoon heerlijk, zoals dat vliegtuig uit Israël met een baard of de non met een kindermagazine en een kind met een nonnenblad. En zo'n scène dat het halve vliegtuig die vrouw mept was ook briljant. En de gitaar spelende stewardess en...nouja, mijn punt is wel duidelijk. Vaak gelachen. Een hoop grappen zouden tegenwoordig met al die hypergevoelige sneeuwvlokjesfiguren niet meer kunnen, maar gelukkig zijn films tijdloos.

4* blijven staan

Mijn hemel, Airplane. Dat was lang geleden dat ik die eens gezien had, en ik kan daar vast bij zeggen dat Leslie Nielsen humor, Naked Gun dus, niet mijn ding is. Zo banaal en flauw, en dat vreesde ik eigenlijk ook een beetje van deze Airplane. Het is sowieso humor die ik vergelijk met ramptoerisme, je weet dat het flauw is en die je niet echt leuk vindt, maar toch kan je het niet laten om te blijven kijken.

En hoewel ik toch wel weer eens wat nieuwsgierigheid gekweekt had hoe erg dit ook al weer was vreesde ik even het ergste gedurende het half uur. Want de beginfase is echt vreselijk flauw met het gekibbel van de vliegveld omroepers en de terugblik van Ted op zijn relatie. Dit is toch slechter dan ik dacht denk ik regelmatig. Het zal vast ook humor zijn dat er constant het geluid van een propellervliegtuig onder het straalvliegtuig gemonteerd zit, net als de tweede wereldoorlog gevechtsbeelden terwijl Ted duidelijk niet oud genoeg is....tja...Hagerty vind ik ook maar een irritant wijf trouwens.

Maar dan toch zit er een aardige turn around in de humor op het punt wanneer men ziek begin te raken. De aanwezigheid van Leslie Nielsen voorspelt eerst nog niet veel goeds maar gelukkig houdt hij zich aardig koest en komen de grappen hoewel nog steeds flauw nu wel aan en zijn wel gevat. De grap met de namen van de piloot, co piloot en radioman is dan wel weer leuk net als Ted's drinking problem en het vliegen op 'instrumenten'. En zo is het toch weer een potje turven tussen geslaagd en niet geslaagd.

Maar uiteindelijk valt Airplane toch wel mee en was zeker de laatste drie kwartier geen vervelende zit met deze comedy klassieker.

Oei, niet te best eigenlijk. Zo'n slapstick vind ik bij momenten wel eens leuk. De Naked gun franchise bijvoorbeeld vind ik wel geestig. Maar dat gevoel had ik niet bij "Airplane!". Nog nooit gezien overigens. Vooral het eerste deel van de film is erg flauw. Die flashbacks van Ted waren oersaai en geheel niet grappig, flauw zelfs.

In dergelijke films kan je niet goed doen voor iedereen. Flauwheid en spitsvondigheid liggen soms dicht bij elkaar en elkeen reageert er telkens anders op. "Roger" vond ik nog één van de leukere dingen. Het angstzweet van Ted is er dan weer grandioos over. Tja, moeilijk dus.

Hier en daar een glimlach, maar in zijn geheel voor mij persoonlijk te weinig om van een geslaagde slapstick/komedie te spreken.