Oldeuboi (2003)

Goede film , iets minder dan I saw the devil die ik iets beter vond ?

Een uiterst origineel concept dat me deed denken aan de wanhoop van Memento, knap gefilmd en bijna betrokkenheid eisend van de kijker... totdat er hypnose-hocus-pocus bijkomt en er een plot duidelijk wordt waar zóveel tijd, zóveel voorbereiding en zóveel onwaarschijnlijkheid bij komt kijken dat ik afhaak. Het is een mindfuck, zeker, maar de hele set-up (dus wat uiteindelijk het plan van de kwade genius blijkt te zijn geweest) is zó verwrongen en zó vergezocht dat de film mij kwijtraakt. (Neemt overigens niet weg dat ik de reputatie van deze film wel kan begrijpen – #66 in de huidige IMDb-top-250, #153 bij MovieMeter.)

Vanwege het hoge cijfers kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen. Heb ik nu spijt van.... Zonde van je tijd. Als je de eerste 10 minuten niks vindt, stop dan met kijken, het wordt echt niet beter!

Bijzondere film. Ik verwachtte echt vooral een gewelddadige wraakfilm, en dat is de film ook nog wel, maar de dromerige en fragmentarische manier waarop alles verteld wordt maakt dit toch vooral een soort literaire arthouse en moeilijk te vergelijken met andere wraakfilms, laat staan de meer conventionele. Wel een arthousefilm waarin vertelstructuur en stijl belangrijker zijn dan het verhaal zelf.

Al kon ik de zeer dramatische en opgeblazen ontknoping in het penthouse wel waarderen. Ondanks het wat groteske verhaal weten Park en Choi (met een krankzinnig toegewijde rol) wel de juiste gevoelens op te wekken. Sterke vechtscènes ook, vooral die waarin Oh Dae-su het in een gang tegen een grote groep tegenstanders opneemt. Lekker maf hoe rommelig dat gevecht is. Typerend voor de film. 3.5*.

Bizar.

Koreaanse cinema vind ik stukken beter dan Japanse en Chinese cinema. Train to Busan behoort tot een van mijn favoriete films. Tijd voor nog een Koreaanse topper dan. Jammer dat Oldboy mijn redelijk hoge verwachtingen niet helemaal waar heeft gemaakt.

Ik verwachtte een erg harde wraakfilm. De film schuwt op sommige momenten ook geen hard geweld, en het camerawerk is subliem gedaan. Visueel helemaal top. Maar het verhaal pakte me gewoon niet. Ik vond het bizar en sommige types gingen me toch echt op mijn zenuwen werken na enige tijd. Zoals die Mido.

Toch wel een toffe film op visueel gebied, en krijgt daarom een voldoende. Maar het verhaal wist me niet echt te grijpen of mee te nemen waardoor ik snel het een en ander mistte.

Vanwege de hoge waarderingen met de nodige nieuwsgierigheid aan begonnen en hoewel ik niet wist wat ik moest verwachten, had ik toch zeker niet iets als dit verwacht. Een bizarre ervaring is het op zijn zachts gezegd.

Het verhaal, de uitwerking en het plot doen licht Memento-achtig aan maar gaan nog even een stapje verder. De stijl en verteltrant doen erg arthouse-achtig aan. Visueel ziet het er overigens allemaal super strak en gaaf uit. Vooral het begin wanneer de hoofdpersoon opgesloten zit jaar na jaar en hoe dat in korte scenes in beeld gebracht wordt. Van rede tot wanhoop, van normaal tot zelfmoord poging aan toe. Ik had overigens verwacht dat dit gedeelte, de opsluiting langer zou duren. Als hij daar vervolgens binnen valt, een gang vol lui in elkaar slaat en de baas martelt met een klauwhamer heb je opeens weer een hele andere stijl. De film wisselt continue van stijl/genre. Van misdaad naar drama, naar arthouse, naar wraak, naar over the top aziatische vechtscenes. De muziek is overigens zoals wel vaker in Aziatische films, van hele behoorlijk passende stemmige muziek tot veel te aanwezige en/of vrolijke muziek.


Al met al een hele bijzonder film en ervaring. Nog niet helemaal kapot van. Binnenkort maar weer eens proberen.

Oldboy stond al eventjes op het lijstje, maar het kwam er nooit van. Een bevreemdende ervaring die me wat doet denken aan het werk van de Japanse regisseur Miike. Wraak staat centraal in de film, maar de film is een minder rechttoe rechtaan verhaal dan dat je in dit genre zou verwachten. Nu niet dat de film zo colplex is om te volgen, maar je moet er toch je gedachten bijhouden omdat de scènes elkaar in een sneltempo opvolgen. Ook de snelheid van uitvoering en cameratechniek zorgt ervoor dat je in een rollercoaster terechtkomt.

Het uitgangspunt van de ontvoering en jarenlange opsluiting door een onbekend wraaklustig individu is intrigerend. De manier waarop met de gevangene wordt omgegaan - slaapgas en voeding via een luikje - is mensonterend. Als er later nog een spel uit voortvloeit met een hoge inzet, dan is het helemaal te gek voor woorden.

Neem daarbij nog een aantal erg expliciete en voor sommigen creepy scènes zoals de octopus en de tandartsmomenten, dan weet je het wel dat je niet zomaar naar een doorsnee filmpje aan het kijken bent. Het verhaal eindigt met een plottwist die niet zo verwonderlijk is, maar wel knap verwerkt is in de film.

Visueel en auditief is de film bovengemiddeld en ook de acteurs doen het goed. Maar een echte topper vond ik het niet. Degelijk, maar ook niet meer dan dat. Qua verhaal verwacht ik net iets meer waarbij ik nu eerder het gevoel had van slordig en rommelig.

Niet veel woorden aan verspillen aan deze film denk ik, onsamenhangend geheel met enkele leuke stukken , toch meer van verwacht, begrijp hoge scores niet echt.

Ik vond Min-sik Choi geweldig in 'I saw the Devil' en in 'The Tiger: An Old Hunter's Tale'.

Dus had ik hoge verwachtingen van deze film, gezien dit in het algemeen als zijn beste wordt beschouwd.

Dat viel eerlijk gezegd behoorlijk tegen. Dat ligt beslist niet aan Min-sik Choi, maar de film is domweg niet de topper zoals die andere twee dat beslist wel voor mij waren.

Ik snap iets niet. Heeft Mido pacemaker? Oh Dae-su heeft de afstandsbediening van zijn ontvoerder en drukt op een knop zodat de pacemaker van de ontvoerder verstoord wordt maar het gebeurt niets. Ineens riep Mido van pijn. Ze leeft toch nog?

En voor de tweede keer gezien, wat ik overigens iedereen aan kan raden en wie hem mocht gaan kijken: verwondert u. Dat is de beste instelling voor deze film.

Leuk is ie, en beter is hij zeker de tweede keer, vooral omdat je dan minder met het verhaal bezig bent. Toch blijft de vraag: wazig en vermakelijke pulp of een onbegrepen meesterwerk? Wie het weet mag het zeggen.

Doe dan toch maar het laatste. Voor pulp vind ik hem persoonlijk iets te intelligent in elkaar zitten.....

Beide! Maar hoezo onbegrepen? De film (en regisseur) wordt doorgaans toch hoog gewaardeerd.

Ik spreek in die zin dan ook niet helemaal voor mezelf met de term onbegrepen. Het is allemaal een beetje vaag en anders, en daarom zouden mensen het ontoegankelijk kunnen vinden. Dan zit je nog met cultuur en taal die het hele fenomeen weer naar iets tillen dat voor Europese begrippen anders is. Dat bedoel ik met dat de film voor sommigen mensen wel eens onbegrepen/ontoegankelijk kan zijn.

Vandaag moeten wij Belgen, gaan stemmen. Maar eerst het echte, serieuze werk. Mijn stem voor Old boy. Na lang twijfelen geef ik 3.5. De trailer beloofde een 'thrilling ride'. En ja, het is een puur cinematografisch genot, een visuele expressie om duimen en vingers van af te likken maar weinig inhoud. Het groteske in plot en scenes schept afstand. Deze film heeft (in tegenstelling tot de politiek) zijn belofte waargemaakt. Graag gezien maar het heeft weliswaar niet de impact van een meesterwerk. Na afloop had ik onmiddellijk zin om een nieuwe film te zien.

Meest brilliante film ooit.

(te brilliant voor de bezoekers hier die denken dat ze een recensie kunnen schrijven, echter niets begrijpen noch iets zien)

niet mijn ding eigenlijk ondanks de goede start.

Nog eens opnieuw bekeken met een nieuwe blik. Oldboy is een ruwe film met iets meer dan enkel wraak. Het is meer een Griekse tragedie geworden. Een cultfilm dat een bepaald publiek wel zal aantrekken (ik kan wel inkomen waarom) maar niet het grote publiek zal bereiken. Niet dat dit onbekend is natuurlijk. Mooi is de film niet, maar die ruwe stijl hoort er wel wat bij. Al is de film wel wat lang voor wat het wil vertellen en komt er al wat sleur in na een tijd. Min-sik Choi is best wel goed in de hoofddrol, de rest valt nog mee. Muziek is wel de moeite. Door het ruwe karakter en de lange tijdsduur is dit eerder een film die ik wel kan waarderen dan er echt van genieten.

Interessante twist op Koning Oedipus, in een Zuid-Koreaans jasje. De film liet me eigenlijk koud totdat het mysterie uit de doeken werd gedaan.

Wat is de Arrow blu ray mooi zeg! Prachtige uitgave. Herziening was een feestje. Prachtige film!

Echt een tegenvaller. Het verhaal boeide me voor geen enkele seconde eigenlijk. Blijkbaar een hervertelling van een Griekse tragedie als ik de commentaren hier boven lees. Nou, dat was A Killing of a Sacred Deer ook. Nog zo'n film die me geen enkel moment kon bekoren. Misschien over een paar jaar als ik toegekomen ben aan de boeken van Stephen Fry.

Omwille van de soundtrack en de visuals is het nog net uit te zitten maar verder zie ik niet in waarom dit zo hoog scoort. Ronduit vervelend en faalt in het shockeren. Veruit de slechtste Koreaanse film die ik heb gezien.

Na de berichtgeving n.a.v. de Oscarwinnaar 2020 voor beste film, de Zuid-Koreaanse Gisaengchung (2019), heb ik deze Oldeuboi uit datzelfde land toch ook maar eens bekeken.

Helaas, niet mijn ding. Filmtechnisch misschien een meesterwerk, qua verhaal (en de uitwerking daarvan) kon deze Oldboy me absoluut niet boeien en vind ik Parasite tig keer beter.

Zo briljant inderdaad, om met met in je rug, vlak naast het ruggemerg, gewoon te kunnen doorvechten en het er winnend vanaf brengen (tegen een man of 17). Ook briljant om je tong af te snijden en niet dood te bloeden.

Oké, ik geef toe, ik ben niet intelligent genoeg om deze film briljant te vinden. 3,5 sterren van mij.

Echt waar joh? Ik kan het er met de beste wil van de wereld niet in herkennen. Leg eens uit.

Tjonge wat zijn die wraakfilms van Park deprimerend. Oldboy is zo goed en sterk in beeld gebracht dat het moeilijk is om onder de 3,5* uit te komen, maar het vergezochte en redelijke absurde plot maakt het ook moeilijk om er meer aan te geven. Ik had moeite om er in te geloven, zeker wanneer het hele hypnosegedoe aan bod komt. Je zou het een "neo-exploitation" kunnen noemen, best brutaal en provocerend, maar ook weer niet zo schokkend omdat Park niet zoveel toont en bijna alles aan de verbeelding overlaat. Neemt niet weg dat dit een film door het geweld en de negatief geladen sfeer voor een verwittigd publiek blijft. Vind ik iets beter dan Sympathy for Mr Vegeance.

Rare film.

Hij heeft wel iets, maar ik en Koreaanse films, dat zal nooit samen gaan.

Deze er ook nog eens bijgepakt, is toch alweer enige tijd geleden. Er zitten tussen die Koreaanse films wel wat zaligheden, ben ik daarom meteen een fan van de Zuid-Koreaanse film, met name het wat donkerdere en hardere werk? Goh, dan ben ik ook fan van de Italiaanse, Franse, Amerikaanse, Japanse,...film. De Asian horror, vooral dan uit de 90s en vroege 2000 was gewoon vaak sterk en om van te smullen en Zuid-Koreanen leveren toch vaak dat ietsje meer, een soort bizarheid waar ik van hou, zo ook deze Oldboy, geen horror, maar harde misdaad-drama, zoals ik ze graag heb, heerlijk gewoon, zoals je ze wel minder en minder vindt. Al is deze Park Chan-wook, wel iemand die juist recenter topwerk heeft afgeleverd. Maar goed dat we een ruime filmcollectie hebben, van de meest ranzige rioolcinema tem verloren pareltjes. Zet ik liever zulke film nog eens op, soms voor de zoveelste keer, in plaats van al die recente brol, denk aan de 90% flutfilms op al die streamingsdiensten, veelal dezelfde voorgekauwde brol, een Netflix maakt dit dan nog ruim goed door vette series af te leveren, maar een Amazon prime en hier in Vlaanderen Play More/Streamz+, dat is gewoon een triestig aanbod, een maandje een abo nemen voor bepaalde serie of enkele films en dan zit je halverwege die maand al door het aanbod, zeg je voor enkele maanden weer op. Netflix is dan de enige streamingsdienst die non-stop doorgaat, soit ik wijk uit M'n 9/10 voor deze Oldboy blijft sterk gerechtvaardigd.

Van begin tot einde is het een bruisende en intense wraakfilm waarin van alles gebeurt en wordt getoond waarbij het iets van Nolans Memento, het pulpgeweld van Tarantino, de hectiek van een Ritchie-film en het surrealisme van Lynch heeft en de film ook wel bewust wat verwarrend is om de kijker te kunnen verrassen met onverwachte wendingen maar het verhaal toch wel duidelijk blijft. Uiteindelijk blijkt de film een dubbele wraakfilm met verboden seks als motief. De film is in wezen een pulpfilm maar het verhaal is goed en de veelheid van ingrediënten houdt de film onderhoudend.