Oldeuboi (2003)

Wat kan Koreaanse cinema toch fucking irritant zijn.

Hebben ze een leuk concept, goeie acteurs, prachtige locaties met fantastische kleuren ... wat doen ze ermee. Niks dus.

Waarom staat elke Koreaanse film bol van de zogenaamd shockerende inhoud (je weet wel, masturbatie, eet eens een octopus levend op, veel toiletscenes etc etc), en ziet elke Koreaanse film eruit als een gelikt commercieel van de band gerold Hollywood filmpje (ach, net iets beter) ? Waarom evolueert Oldboy naar een derderangs melodrama, en zit er op de score enkel opgeblazen klassieke muziek ? Stijlvol ? Niet echt. De enige indruk die Oldboy achterlaat is dat ze heel hard geprobeerd hebben, en hopeloos mislukt zijn. Volgens het boekje, maar ze hebben de passie gemist. Niet de eerste keer dat ik dit merk.

Verder nog wat inferieur knip en plakwerk van enkele Japanse films. Plotse stroom van mensen waar het hoofdpersonage in tegengestelde richting doormoet, met dank aan Shunji Iwai. Freeze en klein animatietje hoe een geweldadige scene zich gaat afspelen (niet meer dan een stippenlijn hier) met dank aan Miike (DoA 2, veel beter), iemand die z'n tong uit z'n mond knipt, met dank aan Miike maar weer.

Geef mij maar de Japanse cinema. Heel wat rauwer, minder fake cool, heel wat intenser.

Voor dit ding, 1.5.* Begon goed, aftakelingsproces was pijnlijk.

PS: was het niet voor Ki-duk Kim, er zou geen Koreaanse film meer binnenkomen bij mij.

Er zijn films die op voorhand bekend of berucht worden vanwege het aanwezige geweld dankzij trailers en previews. Veel mensen gingen naar, of bleven weg bij Fight Club in de veronderstelling dat ze een vechtfilm tegemoetgingen, om uiteindelijk een mindfuck te ontvangen of mis te lopen.
Oldboy slaagt erin het verontrustende geweld totaal te laten verbleken in vergelijking met iets pijnlijkers.

Net als Park's voorgaande films is het niet duidelijk uitgestippeld wie uiteindelijk de werkelijke pro- en antagonisten zijn. De 'rechtvaardigheid' van de daden van de verschillende karakters zijn allen afhankelijk van hun overtuiging, die per figuur geloofwaardig wordt neergezet zodat we zowel afgunst als sympathie kunnen opbrengen. In Park's wereld is niemand dus echt 'slecht'.

Werd je beeld op de Noord-Koreanen in JSA uiteindelijk nog enigszins [positief] bijgesteld,
kreeg je sympathie voor beide wraakengels in Sympathy for Mr. Vengeance;
In Oldboy is het niet anders. Daesu's brutaliteit, moordende instinct en vooral zijn dubbelzinnige grijns brengen zijn karakter en akties in een totaal ander daglicht, als uiteindelijk de aap uit de mouw is.
De 15 jaren hel kan zonder moeite geplaatst worden in Park's terugkerende thematiek. Er zijn twee kanten aan het verhaal;
Daesu's confrontatie met zijn kwelgeest Woo-jin, waar zijn 'liefje' Mido nog voor bad dat Woo-jin knielend voor zijn leven moest gaan smeken, maakt van Daesu een schim van zijn voormalig zelf, de brute monster.
Een monster die Woo-jin zelf creëerde en ook uiteindelijk kapotmaakt.
Een wraakfilm, inclusief alle woede, onbegrip en frustratie, maar met de benodigde substantie. Er zijn dus totaal geen knipoogjes.

Wat maakt Oldboy dan exceptioneel?
Het is een bijna-perfecte cinema-beleving.
Formeel, vakkundig neergezet. Sommige shots zijn bijna artsitiek te noemen.
Inhoudelijk gezien; een interessant gegeven, een boeiend verloop en uiteindelijk de sterke en compromisloze conclusie.
Een film die je empathiseert met de karakters, om je dan bij je strot te grijpen en je vol afschuw achterlaat en in je hoofd blijft spoken.
En dat zonder enige cheap thrills.


In conclusie is Oldboy niet een film voor iedereen.
Naast de drempel van de gewelddadige aard van de film, is er alsnog een barriere van psychologische terreur waar overheen gestapt moet worden.
Maar zoals met de meeste briljante, maar eigenzinnige films, wel één die door de beleving en vervoering alleen al, dik aangeraden kan worden.

Met een Grand Prix op zak krijgt het absoluut de erkenning die het verdiend en dat zal de [film]wereld weten ook.

Ondanks het nogal vergezochte verhaal (mild uitgedrukt), is dit toch wel een coole, originele en vooral erg mooi gemaakte film.

De film zit vol met prachtige scenes, maar als geheel vond ik het toch wat minder, vooral door de verhaallijn en een ietwat suffe ontknoping.

3,5 ster kan er toch wel af vind ik.

Erg sfeervolle film met een aantal bijzonder sterke momenten (vooral het gevecht tussen Oh en de gangsters in de hal), maar ik had de hele tijd het gevoel dat Chan-Wook Park er iets te nadrukkelijk op uit was om te choqueren. Ik vraag me dan ook af of de thema's van de film niet sterker naar boven waren gekomen als hij het wat subtieler had aangepakt. Want uiteindelijk zijn het verhaal en de ontknoping op zich al sterk genoeg.

Verder vond ik het wel een erg fascinerende film, prachtige gefilmd, met uitstekende muziek en erg intens geacteerd door Min-sik Choi. Maar toch kon ik maar weinig medeleven of sympatie opbrengen voor de personages, en 'voelde' ik de hele film door maar weinig. Boeiend was het in elk geval wel, maar tegelijk ook een beetje leeg.

3.5 sterren.

Hier ben ik het grotendeels mee eens. Om deze redenen vond ik het eerste uur zo sterk.
In het tweede uur komt er een slap speurtocht verhaaltje, met kitscherige flashbacks en overdreven symboliek. Ook was ik net als Onderhond de rariteiten zat. Vanaf het moment dat iemand met een doormidden gebroken cd vermoord wordt, begon ik het een vervelende 'gimmick' te vinden. Zo van; wat zullen we nu eens voor extreems bedenken.
Maar goed, het schijnt dus op een manga gebaseerd te zijn? Daar passen die overdreven dingen natuurlijk wel bij.
De klassieke muziek bij de flashbacks vind ik behoorlijk misplaatst.
Gemengde gevoelens dus over deze film, maar toch zeker 3,5 sterren
De vorige film van Chan-wook Park, Sympathy for Mr. Vengeance, had ook al zo'n opmerkelijk kwaliteitsverschil tussen het eerste uur en de rest van de film. Die startte ook goed, maar die film zakte finaal in. Bij Oldboy is het verschil niet zo enorm en die blijft tot het einde aan op z'n minst vermakelijk.
Zoals iemand al zei; Chan-wook Park heeft een goed scenario nodig, en hij maakt nog eens een meesterwerk.

Ik had moeten stoppen met kijken toen die kerel voor het oog van de camera een levende inktvis naar binnen slurpte.

Wat volgde was een vieze bende met de tandartsscènes, handen, tongen. Een verhaal met een leuke wending, en allemaal erg vakkundig en stylistisch gefilmd, degelijk geacteerd, maar wel een smakeloze vertoning.

En dan die knakker die zijn tong eruit knipt om maar de waarheid niet uit te laten komen; een waarheid die kennelijk in Korea wat zwaarder weegt dan in Hollywood of Europa. In Goede Tijden Slechte Tijden komen dergelijke situaties met regelmaat voor.

Ik begin de Aziatische cinema stukje bij beetje te waarderen (heb recent veel Kitano films en wat Koreaanse politiethrillers gezien), maar deze film is niet echt mijn ding.

2 sterren

Be it a grain of sand or rock

In water they sink as the same

Als in de ongelooflijk mooi gefilmde flashback blijkt wat die woorden betekenen... één van de mooiste scenes van de laatste jaren.

Wat een prachtige stijlfilm is dit zeg. Totaal onbekend met de strips of het verhaal ben ik deze gaan kijken, eigenlijk alleen omdat hij zo hoog staat bij IMDB. Schitterende muziek en een fascinerend verhaal. En wat een acteerwerk! De wending greep me echt naar m'n keel... geweldige film bij gebrek aan betere woorden.

4*.

Niks voor mij dit. Jammer dat ik dat van tevoren niet zag aankomen. Visueel is het wel goed, maar erg chaotisch. Grootste manco is toch het b-verhaal: gooi wat martelen, vechten en seks door elkaar en draaien maar. Dat werkt dus niet, al is het alleen al omdat de personages geen moment weten te overtuigen. 2*

Echt een hele gave en coole film Oldboy! Deze pakt je vanaf de eerste seconde bij je kl@%#$ en neemt je vervolgens mee over een prachtige doldwaze cinematografische achtbaanrit.

Thematiek en plot deden me nergens, ook niet in de verste verte aan een hollywoodfilm denken. Personages zijn niet echt sympathiek te noemen, het acteren gaat regelmatig over de top, de humor is vrij grof met een zwart randje en de waarschijnlijkheid is met enige regelmaat ver te zoeken.

En toch MOEST ik als kijker weten waar deze film me uiteindelijk zou laten uitkomen. Ware het niet dat ik tussendoor ontzettend moest piesen anders had ik de twee uur in een keer ademloos uitgekeken. Heb gebiologeerd zitten kijken en luisteren (want de film heeft naast prachtige beelden ook dito muziek en geluid). De filmische draaien om de oren die de regisseur uitdeelt heb ik dan ook met veel plezier ontvangen.

Het begin is allemaal nogal warrig, de film heeft een moordend tempo en voor ieder antwoord krijg je minimaal 10 nieuwe vragen terug. Hierdoor blijft het mysterie en het verlangen naar een oplossing intakt. Wat volgt is een controversiële climax die voor mij de film helemaal compleet maakt. Prachtig waanzinnig en finaal over de schreef, het laat je achter in opperste staat van verwarring. Wat is goed, wat is slecht of valt daar zowiezo niet tussen te kiezen? Die vraag blijft toch nog wel een tijdje bij je na het zien van de film. Zeker met recht een echt hoogtepunt

Na het zien van de film dacht ik gelijk, modern meesterwerk! Weer eens lang geleden dat een film me zo in zijn greep had, spanning, sensatie, opwindende film, een wraakverhaal zoals er maar weinig zijn. Dat moet bekroont worden met een mooie score natuurlijk; 4.5*

Zwaar overschatte film. Ik kon hier niks mee.

2,5 * voor die levende octopus.

Meeslepend! Wat een bijzondere film! Op zich lijken sommige elementen ook een beetje op die uit andere films (zoals Fight Club en Memento), maar dat realiseerde ik me achteraf pas, en het stoort me helemaal niet.

Het mooie is ook dat het waarom totaal niet te verzinnen valt. Bij veel films heb je al een indruk, of zijn er slechts een aantal mogelijkheden. Gelukkig hebben ze hier wel aan opbouw voor de onthulling gedacht, want als het nou zo in ene pats-boem naar voren zou komen, zou het veel te ongeloofwaardig zijn.

Goed acteerwerk, de muziek paste goed, mooie beelden, mooie sfeer en de zuigkracht verhaal, dat op zich al meeslepend genoeg is, wordt door voorgenoemde elementen alleen maar versterkt.

Lager dan een vier kan niet. Na herziening is de waarschijnlijkheid van het verhogen van het puntentotaal aanzienlijk groot!

Aardige film,

Alleen jammer dat de dramatiek wat de overhand nam. Naar aanleiding van het lezen van het script verwachtte ik een wraakverhaal waarbij alle remmen los zouden gaan, 15 jaar in gevangenschap gaat immers niemand in de koude kleren zitten.
Maar uiteindelijk bleek het verhaal niets meer om het lijf te hebben dan een constante zoektocht naar de daders van de moord op Oh - Dae - Su `s vrouw. Veel gepraat tussendoor en eigenlijk te weinig vloeiende actie - momenten. Bij momenten best ranzig dat wel.

Qua visuele stijl ziet de film er wel mooi uit. Mooi gebruik van kleurtjes en een best wel mooie score. Alhoewel wel wat overvloedig gebruikt, vooral omdat ik steeds meer dacht aan een groot bal waarop op deze muziek gewalst werd. Het moment waarop Oh Dae - Su daadwerkelijk zijn vrouw bij de hand nam terwijl zij bungelt boven de rivier en een laatste foto van zichzelf schiet was dan wel weer prachtig.

Aangenaam om te kijken maar de film mist wat vloeiende actiemomenten en de impact om op emotioneel vlak echt mee te kunnen dingen. 3,5*

Valt er nou echt niemand over het gekunstelde, aanstellerige kijk-mij-eens kapsel van de oudere jongere Dae-su Oh?

Film gezien alle lovende reacties toch nog maar een tweede keer bekeken en ik blijf me irriteren aan de heer Park.

Na een 1:37 gaat de alles onthullende doos open - ring ring Se7en - big shock. Vervolgens wordt die shock 15 lange minuten lang uitgemolken alsof de heer Park zelf - een modieus mes pronkt in zijn rug - nog druk aan het vechten is met imaginaire filmkijkers om ze - geholpen door de eindeloze sequensen van Vivaldi, eveneens met dubieus kapsel - helemaal knock out te slaan met.....niets.

Uit het Lady Vengeance topic:

Hollywood-remake lijkt me een goed idee: leuk "dom" wegkijk thrillertje, zonder gekunstelde, aanstellerige kijk-mij-eens attitude die ook Mr Vengeance en Cut (Three Extremes) ontsierden.

Ik weet niet echt wat ik nou precies van deze film vond. Aan de ene kant was ie op sommige momenten best saai en aan de andere kant boeide de film ook wel. Alleen komt alles wel een beetje traag op gang vind ik. De hoofdrolspeler vond ik wel goed en de flashbacks ook. Mooi verzonnen vond ik die scene dat Oh zijn jaren afteld in de gevangenis en dat je dan 2 beelden krijgt Bv: dan is het 2001 en dan zie je op de ene beeld dat Oh in de cel zit en de andere beeld bv de aanval op de WTC. Prima verzonnen.

Sommige scenes waren wel vrij hard. BV die klauwhamer scene's maar toch had er wel wat meer in gekunt. Best wel jammer eigenlijk.

Toch een 3,5* tot nu toe.

Heerlijk, hemels stukje film waarbij je begeleid wordt door euforische muziek.

Al dansend beweegt deze film zich voort, op naar dat grote moment, het hoogste torentje.

Fantastisch sprookje.

4*

Bah, wat een afknapper.
Een film die veel poogt, maar in mijn ogen op alle vlakken faalt. Zwarte humor? Heb maar zelden kunnen lachen, dan kijk ik wel een Miike. Drama? Tja, daarvoor voelde ik te weinig mee met het apathisch gespeelde personage. Muziek? Lachwekkend slechte kitch ja... Shock? Daarvoor komt Old Boy 25 jaar te laat. Een levende inktvis opeten en een tong afsnijden is inmiddels al dertien in een dozijn.
En voor de rest veel oeverloos getater, vooral storend, maar nergens interessant genoeg. Het hele wraakverhaaltje dat aan het personage opgehangen wordt is te simplistisch en te braaf uitgevoerd. Niet gewelddadig genoeg in elk geval, iets wat in dit genre toch wel een publiekstrekker zou moeten zijn.
Het enige positieve tot dusver is de fotografie. Enkele mooie shots, fraai kleurgebruik, ... maar daar blijft het helaas bij. Net zoals in veel Aziatische films (die ik al gezien heb) wordt op het einde alles nog eens uitgebreid en met veel dramatiek verklaard. Tja, zo heeft Old Boy wel erg veel weg van een zedenlesje.

Bij vlagen een hele aardige film. Ik had van tevoren bij dit verhaal wat meer actie verwacht, met een aantal scènes waar de hoofdrolspeler helemaal door het lint zou gaan na vijftien jaar gevangenschap. Dat viel achteraf reuze mee, omdat de nadruk in deze film wat meer het drama ligt.
Op zich niets mis mee, want het wordt wel op een mooie manier gebracht. Het kleurgebruik van de film is apart, maar geeft de film mijns inziens wel iets extra’s mee. Ook visueel zit de film goed in elkaar met af en toe hele goede shots, al vond ik juist de actiescènes er wat minder overtuigend uitzien. Ook de muziek vond ik goed gekozen en fijn om te horen. Niet te overdreven bombastisch, zoals je vaak in andere films ziet, maar juist iets rustiger en goed passend bij de film.
Het verhaal is goed te volgen, al had ik in eerste instantie niet direct door dat er afgewisseld werd tussen heden en verleden. Wel goed gedaan trouwens, want het geeft de film op sommige momenten net wat meer diepgang.
Tenslotte is de film op sommige momenten nog best goor om te zien. Vooral de scène waarbij Oh Dae-su zijn eigen tong afhakt staat me nog erg goed voor de geest. Brrrr..........
Prima kijkvermaak dus!

Dikke 3,5*

Fraai geschoten wraakfilm die goed word ingeleid door de gevangenschap waarin Oh Dae verkeert.Qua expleciet geweld vond ik het het eingelijk wel meevallen alhoewel ik wel moeite had om naar het tandarts moment te kijken.Je ziet bijna niets maar het is de verbeelding zoals ook in een opvolgende scène wordt uitgelegd die het hem doet.Hetzelfde geld voor de tonguitsnij scène .De film gaat in een razend tempo door het verhaal heen, alleen vond ik het in de laatste scènes allemaal net iets te lang doorzetten, iets te veel uitleg al zal mij die ontknoping toch wel lang bijblijven.Het laatste shot is ook prachtig.De kleuren en hoe het gefilmd is mogen er ook zeker zijn.Toch niet het meesterwerk wat ik verwacht had, in het begin soms te snel en tegen het einde iets te langdraderig.

Had het einde iets korter geweest dan waren het zeker 4*, maar nu blijf ik hangen op,

3.5*

Uitstekende film. Bij vlagen keihard, maar over de linie vaak opvallend subtiel. Absoluut geen film die de harde scenes nodig heeft voor de aandacht.

4*

Visueel verbluffend, geweldig verhaal, en bijzonder sterk geacteerd.

Verhaal is op het eerste gezicht niet bijster origineel, wraak is een thema dat al vaak in een film is vertolkt, maar hier gaat het duidelijk dieper, het word een spel, één die tot het einde onvoorspelbaar is en erg sterk in elkaar steekt.

Met die prachtig geschoten scenes, ik noem maar die aan één stuk door gefilmde vecht-scene, erg mooi.

Acteerwerk dik in orde, je ziet het personage echt veranderen, emotioneel en sociaal helemaal kapot gemaakt.

Ik snap alleen het nut niet van die laatste 10minuten, die hadden zonder probleem weggelaten kunnen worden in mijn ogen.

Al met al een dikke 4.5*, ik heb genoten.

Meevaller. Na gister het Sympathy for Mr. Vengeance gezien te hebben waren mijn verwachtingen vrij laag, al hoorde ik al van bepaalde users dat deze een stuk beter was. Om die reden ben ik maar gaan kijken. En hij overtrof mijn stoutse verwachtingen.

Harde wraakfilm waarbij het gewoon onmogelijk is om de aandacht te verliezen. Mede door het sterke plot met de scherpe wendingen vandien. De scene's met het uittrekken van tanden en het afsnijden van de eigen tong waren hoogtepunten, een beetje jammer dat de camera wegdraaide. Het mannetje dat Dae-Su na zijn vrijlating op het dak tegenkwam was trouwens hilarisch. In Mr. Vengeance liep er ook al zo'n raar typetje rond.

3* en een klein beetje hoop voor het derde deel van de trilogie, ook al denk ik de beste Park met Oldboy gehad te hebben.

Hier ben ik het geheel mee eens, één van de vele prachtige scène's in deze topper van een film. Oldboy is ontzettend heftig, maar zit heel goed in elkaar. Zag het einde, waarin bleek dat hij een relatie met zijn dochter had, absoluut niet aankomen.. Voor mij één van de betere actiefilms die ik ooit heb gezien! Maar is het echt zo dat hier een re-make met Will Smith van gemaakt wordt? Persoonlijk hoop ik toch echt van niet...

4,5*

Wow, heb deze film vorig jaar met Koninginnedag gekocht, maar had eigenlijk nooit zin om hem te kijken. Onterecht dus, want wat is dit een geweldig sterke drama. Het verhaal is heel erg interessant en blijft tot het eind uiterst boeiend. En de twists zijn natuurlijk super, zeker dat Mi-do zijn dochter is had ik niet verwacht, al is het wel een beetje voor de hand liggend als je er achteraf over gaat nadenken

De film is verder ook erg mooi gefilmd, veel mooie beelden en bijzonder gave actiescenes, met als toppunt natuurlijk de scene in de gang. Ook de muziek is echt te briljant voor woorden, zeker één van de mooiste en bijpassende scores die ik heb gehoord.

Verder een uitstekende cast, met voor mij natuurlijk enkel onbekende mensen omdat ik vrij weinig Koreaanse films heb gezien. Min-sik Choi steelt natuurlijk de show, maar ook de overige acteurs zijn uitstekend.

4.5*

IJzersterke film, in het begin denk je dat je naar de wraak gaat kijken. Maar naarmate de film zijn einde nadert, ontspint het in een Drama. De genre info klopt bij deze film dan ook helemaal.

Het middenstuk was soms wat langdradig, nooit saai maar soms wat te uitgerekt. Dat is dan ook zowat mijn enigste minpunt.

Acteerprestaties waren top, Min-sik Choi speelt geweldig, om over Ji-tae Yu nog maar niet te spreken. Wat een rol zet hij neer. Zijn uitstraling zorgt ervoor dat de rol als een huis staat. Goed gecast dus.

Het einde blies me dan al helemaal omver. Alhoewel toen hij het pakketje opende en ik die familie foto zag wist ik het dezelfde seconde nog.Het einde met de hypnotiseur maakt het helemaal af. En de tong was naar mijn idee gewoon super bedacht, en zou ik zeker niet weglaten.

Ik verwachtte iets compleet anders, maar dit was waatschijnlijk even mooi. En mischien zelfs beter.

4.5*

Edit: Ik was even wat terug aan het lezen op dit forum, en ik zag een paar mensen die zich stoorden aan de score, ik daarintegen vond de muziek goed. En toen Woo-jin Lee ook nog ging meeneuriën

Zeer vermakelijke film! Het ontvouwde zich niet alleen als een spannende film (na de denkbeeldige training in het complex dacht ik dat dit een hele ordinaire kungfu film ging worden oid, gelukkig niet!), maar ook de nodige drama ontbrak niet. Het verhaal staat als een huis!

De muziek vind ik ook heel sterk. Daarnaast was de rol van Lee Win-joo ook goed gespeeld!

4 sterren.

Wat een geweldige film was dit ik had nooit gedacht dat een wraak film zo vet kon zijn. De film begon wat vaag maar het eerste half uurtje wist ik de draad op te pakken old boy is gewoon een film die iedereen moet zien

Fijne film wel. Beter dan Mr. Vengeance (vooral consequenter, Oldboy heeft niet zo'n ineenzinking halverwege). Al valt het echte einde ook hier wel een beetje tegen Een totale uitleg met beelden en verklaringen volt altijd wat makkelijk in dit soort films, ik krijg daar soms een soort Baantjer-aan-tafel gevoel van. Al werd het gelukkig ook niet al te braaf.. Visueel best mooi en ik vond de klassieke soundtrack wel tof. Het valt wel op dat Koreaanse films er vaak glossy en gelikt uitzien. Een stuk glossier dan andere Aziatische film en ook deze film heeft dat. En dat is niet helemaal mijn ding.

Op naar het derde deel. Tot nu toe zeker geen vervelende reeks maar echt diepe indruk maakt het ook niet.

3.5*

Ik heb in het begin vooral met verbazing gekeken. Je komt in het begin niet al te veel dingen te weten, de eerste helft ging voor mijn gevoel dan ook wat sneller. De tweede helft ging wat trager. Dit hebben ze misschien expres gedaan zodat je al de informatie goed in je op kunt nemen en na kunt denken over wat er allemaal gebeurd. Het camerawerk was echt top.

De vecht scene op verdieping 7,5 vond ik vooral opvallen. Door de camera leek het net op een soort 2D vecht scene, erg leuk gedaan.

Erg goed doordacht verhaal over een psychopaat die zijn wraak wilt hebben, kosten wat het kost. En het lukt hem.
Mijn gezicht vertrok wel even bij de scene dat Oh Dea-su zijn tong eraf ging knippen. Dit wordt ook weer zo'n film om nog eens te bekijken. Denk dan nog een aantal dingen op zullen vallen.

Na het erg teleurstellende Sympathy for Mr. Vengeance, die ik eigenlijk het liefst zo snel mogelijk wil vergeten. Toch maar aan deze film begonnen en mijn verwachtingen naar beneden gesteld.
Gelukkig na het zien van de openingsscène wist ik dat het goed zat, die Dae-Suh zag er best wel bad ass uit en ik leefde me helemaal in hem in om te kijken hoe hij wraak zou nemen op zijn gijzelnemer.
Maar wat er daarna volgt is niet te beschrijven, het is juist de gijzelnemer die wraak neemt op Dau-Su.

Een erg sterke film die sterk opent, in het midden wat inzakt, maar om op het eind sterk terug te komen als een bliksemflits bij heldere hemel.

Scènes die erg indruk op mij maakten waren: het massale gevecht in de flat, deed me aan side scrolling fighting game denken en uiteraard de eind scène waarin Dae-Suh zich compleet vernederde om de waarheid maar niet naar buiten te laten komen.

Het is inderdaad zo: "Laugh and the whole world laughs with you. Weep and you weep alone."

4, 0 Sterren voor één van de beste Aziatische films die ik heb gezien. Kan hoger worden na een herziening.
Nu op naar Sympathy for Lady Vengeance.

Toen ik bij een vriend op bezoek kwam, werd deze opgezet, dus ja dan kijk je. Had niet erg hoge verwachtingen, maar het viel uiteindelijk niet tegen.

Verhaaltje kon niet heel erg boeien, was in het begin misschien een beetje warrig, maar uiteindelijk wordt het behoorlijk uitgekauwd. Leuk dat de uitgebreide vechtscene in één take werd genomen, al was de choreografie niet heel erg super. Verder een aantal scènes die me aan Miike deden denken, zoals met de tanden en met de tong, maar lang niet zo expliciet als Miike, wat jammer is. De octopussscène kwam meer in de buurt, al heb ik geen flauw idee wat de regisseur daarmee wilt zeggen. Lijkt niet echt in relatie te staan met wat eerder gebeurde.

De muziek was niet heel super, wat klassiek ertussen en dat vind ik meestal wel leuk, maar dit was Vivaldi, niet bepaald mijn favoriete componist.

Wat het sterke punt van de film is, zijn de beelden die bij tijd en wijle erg geslaagd waren. De kleuren groen en rood domineerden in een aantal scènes, hetgeen ik mooi vond, maar vooral de scènes op school waren erg mooi. Maakt dat ik nog op een voldoende uit kom. Erg zitten twijfelen tussen 3* en 3,5*, maar ik geef de film de voorkeur van de twijfel.