Oldeuboi (2003)

Deze film vind ik net wat minder dan running wild.

De film boeide niet genoeg en was te dramatisch.

Op zich is het verhaal goed verzonnen en acteurs proberen er wat leuks van te maken.

3,5 ster

Erg harde, maar vooral ook goede film. Goed verhaal, mooie sfeer en weinig aan te merken op de film. Het einde was dan ook adem inhouden en kijken. Er wordt rustig de tijd genomen, maar dat komt de film alleen maar ten goede. Wanneer al die puzzelstukjes dan eindelijk bij elkaar zijn gevonden en alles duidelijk is... Onbeschrijfelijk moment. Ik wist (en weet nog steeds) niet wat ik ervan moest denken. Was het nou mooi? Raar? Ontroerend? Onrecht? Tja...
En dan die eindmuziek.

Uitstekende "wraak"film en dit was zeker geen miskoop.
4,0*

Geweldige film. Bij vlagen heerlijk over-the-top, meeslepend en vermakelijk gebracht. Vakkundig geregisseerd, met een sterke cast en goede muziek. Heb genoten.

Ik wist niet echt wat ik kon verwachten, maar dit viel me niks tegen. Bijzondere film. Stlijvol en mooi geschoten, een aantal memorabele scénes en quotes, een vreselijk cool hoofdpersonage en een opbouw naar een indrukwekkende ontknoping.

En die hakt er aardig in; het openen van de doos door Oh Dae-su zorgde voor het nodige kippenvel. Sterke scéne. De 1e helft is geweldig; de opsluiting is mysterieus, krankzinnig en spannend. Wat en waarom? De jaren strijken voorbij, de langzaam afbrokkelende muur en weer terug bij het begin op het dak. Mooi gemaakt. Op deze manier blijf je écht kijken.

Ben wel bang dat deze film bij een tweede kijkbeurt niet zo indrukwekkend meer zal zijn, anders had ik wel een halfje meer gegeven - kan immers ook altijd nog na een evt. herziening. Voor de rest is het op audiovisueel vlak constant genieten geblazen en blijft deze Oldboy de kijker trakteren op geweldige scénes; dat gevecht in die hal is echt één van de enorme hoogtepunten. Indrukwekkend en bijzonder mooi gemaakt weer.

Vond het verhaal ook best sterk; het werkte voor mij vanaf het begin tot het eind. En ik heb ook een paar keer goed gelachen! Ja, geslaagde missie dit. Dikke voldoende.

Heerlijke film die ik te lang genegeerd heb!

Had hem namelijk al een tijdje in bezit maar om een of andere reden kon ik er me nooit toe aanzetten.

Blij dat ik hem toch gezien heb want blijkt een geweldige film te zijn die zowel op visueel als op narratief vlak bijzonder sterk in elkaar zit. Wel een behoorlijk zware film. Visueel dus erg sterk, met als summum dat prachtige gevecht!

En dan dat verhaal: eentje om kippevel van te krijgen. Heel de gedachtegang dat de vijftien jaar lange opsluiting niet eens de echte wraak is, maar dat die nadien pas volgt is een schitterend gegeven. En wordt ook prima uitgewerkt. Door uit te zoeken wie en vooral waarom hij werd vastgehouden zorgt Oh Dae-su voor de ultieme wraak... op zichzelf. Heerlijk ook om te zien dat zelfs de ergste martelingen soms niet opwegen tegen een paar onschuldige foto's!

Uitstekende film!

Ik vond het een hele goeie film!!!

Zeker een aanrader voor fans die houden van Q. tarrantino films.

Ik heb um net gekeken, en het is er eentje die even in je hoofd blijft spoken, en dat komt uiteraard door het plot

Meesterlijk ziek gewoon :D:D

Op papier lijkt Oldboy heel vergezocht, door de vele gebeurtenissen die een voorval teweeg kan brengen. Maar dit blijkt in z'n minst niet waar. In tegenstellingen tot de meeste westerse landen (Amerika), filmt de Aziaat niet alleen het fysieke aspect van de mens, maar ook het mentale gedeelte van nou juist de sleutel van onze acties en emoties is. Oldboy is hier een goed voorbeeld van. De emoties zijn realistisch en de actie is niet geheel overbodig. Qua Soundtrack valt niks te klagen, er wordt elke scène goede klassieke en moderne muziek gedraaid.

Met dit allemaal bij elkaar, verdient Oldboy niet minder dan een 4.5

'' Even though I'm no more than a monster - don't I, too, have the right to live? ''

Ik ben erg blij dat ik deze film aan mijn collectie heb toegevoegd. Ik ben geen voorstanders van Aziatische werkjes. Ik ken er niet veel, en ik voel een grote drempel om ze te gaan kijken. De taal vormt op een of andere manier een barrière voor me, en ik ben lange tijd te eigenwijs geweest om ze een kans te geven. Gelukkig deed ik dat wel met 'Old Boy', want anders had ik mezelf iets moois onthouden.

Het verhaal is steengoed. Het zou je maar gebeuren, van straat worden geplukt om vervolgens jarenlang opgesloten te zitten, niet te weten waar je bent, waarom je er zit en of er ooit nog een kans is om er uit te raken. Als je dan plots, na 15 lange jaren, weer 'vrij' bent hoort een wereld voor je open te gaan, maar wat moet je dan doen? En hoe? Je zou dan knettergek geworden moeten zijn. Min-sik Choi zet dan ook een ge-wel-di-ge rol neer vol overtuiging, waardoor het levensecht aanvoelt.

Fijn dat sommige dingen buiten beeld gebeuren, dat houdt het mysterieus en laat nog iets aan de verbeelding van de kijker over. Het wordt krachtig ondersteunt door de klassieke muziek waardoor de beelden aankomen als een mokerslag.

Visueel gezien is dit een pareltje. Veel mooie shots, geweldige cinematografie, goede spanningsopbouw en het overtuigende acteerwerk maakt het tot een fantastisch geheel. Dat verdient een 4,5*.

Was met redelijk hooggespannen verwachtingen deze film ingegaan. Nouja - t'is geen slechte film, echt niet. Maar het verhaal komt toch echt niet bij me aan - een volstrekt overdreven wraakscenario vind ik het, te absurd voor woorden, en in details ook hier en daar volkomen ongeloofwaardig.
Meest opvallende daarvan is, als Lee Woo-jin al zo lang bezig is met zijn wraak, waarom laat-ie Oh Dae-su op het eind dan zo makkelijk een soort van happily-ever-after in gaan? Zou me toch logischer lijken als hij dan door zou draven - dat doet hij de hele tijd al tenslotte, een redelijk mens zou het trieste lot van zijn zus niet na een jaar of twintig nog steeds aan Oh Dae-su nadragen.
Daarmee kan ik deze film nou toch niet echt het meesterwerk vinden dat het hier af en toe opgestempeld krijgt. De enige waarde die ik erin kan ontdekken is dat het best lang spannend blijft hoe het nou in elkaar zit - maar dat maakt het verhaal niet tot iets goeds als je de clou een keer te zien hebt gekregen.

Acteren is ongetwijfeld geweldig - maar als ik weinig met het verhaal kan doet dat weinig ter zake. De beelden zijn ook best goed - maar daar geldt hetzelfde voor, een boek waarvan het verhaal me niet boeit bewaar ik niet omdat het lettertype nou zo mooi is. Kortom, hoe hoog de rating dan ook is hier en welke top-250 notering dan ook, bij mij gaat-ie gewoon de prullenbak in, ik hoef dit niet nog eens te zien. Er zijn nog films genoeg die wat mij betreft mijlen boven deze uitsteken - en dat geldt vast ook voor een heleboel films die ik nog ga zien. Klaar, af door de zijdeur.

wat een rare film. aan de ene kant zit ik me te ergeren aan de overdreven zaken, aan de andere kant blijf ik toch geinteresseerd zitten kijken. beste voorbeeld is die scene in de hal. toen die begon dacht ik, 'hij zal toch niet...', maar jawel, ze vielen bij bosjes met zijn zelfgeleerde trappen en meppen. hij verslaat ze allemaal! soms kruipen ze nog omhoog, maar hij zal ze hebben! mes in je rug of niet. zuchtend keek ik de scene door, om mezelf erop te betrappen dat ik op het einde daarvan het stiekem best vet vond: een echte cult-scene!
de (reden van) opsluiting en de vorm van het spelletje wat gespeeld wordt slaat eigenlijk nergens op. gelukkig zijn er voldoende momenten waarop de film zichzelf niet serieus wil nemen, waardoor je dergelijke dingen beter voor lief neemt. de scene van het bladeren in het familieboek was huiveringwekkend. ondanks dat je ondertiteling hebt, is het toch vreemd een zuid-koreaanse film te kijken (met die taal en al die namen) en zorgt vanaf het begin voor meer afstand dan bij een engelstalige film.
ik ben door deze film verveeld, verbaasd maar uiteindelijk denk ik toch vooral vermaakt. maar het is en blijft een raar ding.

Had deze al eens gezien, maar was er toen niet kapot van. Nu dus opnieuw bekeken en onverdeeld positief ben ik nog steeds niet. Want vanaf ongeveer een half uur van het eind wordt Oldboy nogal vervelend wat mij betreft. Het intrigerende uitgangspunt verwatert steeds meer naargelang de reden duidelijk wordt gemaakt en de melodramatische scènes zich beginnen op te stapelen. Op het moment dat Oh Dae-su als een bezetene rondkruipt op de vloer om uiteindelijk ... zijn tong af te snijden, was de ergernis bij mij totaal.

En da's jammer, want deze film doet ook genoeg dingen goed. De charismatische acteurs bijvoorbeeld komen erg sterk voor de dag. Vooral Oh Dae-su zelf, maar ook zijn nemesis en zijn love interest/dochter overtuigen. Ook op visueel vlak mag deze prent er best wezen. Niet over de gehele lijn even geslaagd, maar er passeren zeker een aantal knappe scènes de revue. Dat gevecht in de gang!

Voor veel mensen een geweldige film, maar voor mij persoonlijk had er meer ingezeten met zo'n sterk basisidee.

3*

Ronduit vervelende film. Acteerwerk van de hoofdpersoon deed me weinig, zelfde geldt eigenlijk voor de meeste overige personages. Hierdoor kon ik ook weinig met de personages. Sommige scenes waren ook erg overdreven. Hij werkt zich door een gang met tegenstanders heen, alsof het The Matrix is.

Verhaal was matig en de film kon mij echt nauwelijks boeien. Toen de reden waarom Oh Dae-Su gevangen werd gezet duidelijk werd, en de uitgebreide wraak van Lee uiteen werd gezet, leefde de film even een klein beetje op. Daarvoor en zeker ook daarna was het gewoon langdradig.

Het plot van de film was voor mij cruciaal om tot 4 sterren te komen. Wat een geweldige film was dat zeg!

Toen ik alle recensies las was ik huiverig om aan de film te beginnen en ook tijdens de film vroeg ik me af en toe af of ik door moest kijken. Gelukkig heb ik de juiste beslissing gemaakt. Op de één of andere manier hield de film je wel geboeid. Ik denk dat dit met name kwam door de geweldige acteerprestaties van de acteurs en door de mystieke sfeer die werd neergezet.

Echt een aanrader!

Me eens aan deze gewaagd en hij is me goed bevallen. De film begint mysterieus, maar langzaam maar zeker vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Het einde was dan ook verrassend. Hij kon me dan ook tot het einde boeien. Voor de rest deed de cast het goed en viel er genoeg te beleven.

Visueel was de film inderdaad knap en ook de muziek vind 'k het vermelden waard.

De moeite om te bekijken.

Wat ik bijvoorbeeld aan Aziatische films interessant vind, maar anderen waarschijnlijk 'irritant' of juist 'moeilijk' om naar te kijken is hoe Aziaten anders met hun 'emoties' omgaan; die opgewondenheid, of die zogenaamde stoerheid.

Hebben wij door onze westerse Christelijke bakermat, opvoeding en cultuur geleerd om op een bepaalde genadevolle manier met elkaar om te gaan (onszelf en de ander te moeten willen vergeven), er vloeit ook uit voort dat we onze emoties op een andere manier zijn gaan uiten: in de Aziatische cultuur ligt het blijkbaar anders, je ziet in de films hoe mensen hun emoties anders reguleren als het te spannend wordt: gaan lachen bijvoorbeeld, als er niets te lachen valt.

En dan is het einde van die film wel een langdradige zit, en een bittere pil voor de 'westers voelende' mens: de plaatjes zijn mooi; maar wat een geklooi, wat een drama, er komt geen verlossing, geen genade, zelfs de dood lijkt geen genade te schenken.

Dit aspect: die enorme ingehoudenheid van die emoties, en daarna weer die heftigheid, die extreme emoties: dat is in deze film op alle close ups echt goed gedaan. Dit is juist wat me heel erg charmeert in deze film en het verhaal: dat extreme smeken, die leidmotieven met die hond, die man die maar door het stof gaat, het houdt maar niet op aan het einde, ik lees dat anderen dat de keel uit hangt, maar ik kan er geen genoeg van krijgen, dit is juist wat deze (Aziatische) film zo boeiend maakt, dat 'niet Christelijke'.

Een aantal kameraden hadden me deze film aangeraden en na lang aarzelen heb ik deze film dan toch eens bekeken. Ik ben niet zo'n groot liefhebber van Aziatische films, maar deze film kon me toch bekoren.

Het verhaal is sterk en er zitten knappe wendingen in. Net als Film Pegasus had ik wel een wraakscène verwacht waarbij Oh Dae-Su Woo-Jin dood. Voor mij blijft Woo-Jin de ultieme antagonist, maar de filmmakers willen ons blijkbaar doen geloven dat Oh Dae-Su net zo slecht, zo niet, nog slechter is. Dat vond ik zeer vreemd, maar dat is misschien te verklaren bij de Koreaanse cultuur? Daarnaast zaten er ook een aantal stukken in de me niet konden boeien en de rit doorheen deze film minder interessant maken en ik had ook weinig voeling met de personages. Nergens werd ik echt in hun levensverhaal meegezogen.

Mijn conclusie is dat ik het geen film vind die de top 250 waardig is en ik hem niet snel uit eigen beweging zal herbekijken. Langs de andere kant heb ik geen spijt dat ik dezen film eens bekeken heb.

Deze film in een paar woorden? Overdaad schaadt.

Poeh... Wat moet ik nou van Old Boy vinden? Ik kan niet anders zeggen dat het plot bizar is. Zonder al teveel te verklappen is deze film dan ook niet aan tere zieltjes besteed. Toch weet het controversiële verhaal, uitstekende cinematografie en prima acteerwerk mij niet continu bij de les te houden. Met én zwarte humor én surrealistisch drama én bruut geweld én controverse is het wellicht allemaal teveel van het goede.

3,5 *

Vreemde vleug.

Aparte en stijlvolle wraakfilm, waarbij het mysterie dusdanig intrigeert en kippenvel veroorzaakt dat de kijker behoorlijk geboeid blijft. Tegen het einde kun je de makers makkelijk betichten van wat overdaad, maar die past prima bij de vreemde vleug die de film bedekt.

Zeer goed.

Oldeuboi schijnt vrij bekend te zijn, maar tot voor kort had ik er nog niet van gehoord. Gelukkig is de film zeer goed bevallen, mede door het bizarre verhaal. Het begon al sterk met de 15 jaar lange gevangenschap van Oh Dae-su en de gevolgen daarvan als hij vrij komt. Maar daarna ontspint er toch wel een vrij weird verhaal dat eindigt met een gigantische climax op het einde met zijn dochter. Sterk gevonden en overtuigend gebracht. Helemaal omdat de film geweld niet schuwt. Dat levert soms vreemde stukken op, zoals Oh Dae-su die een mannetje of 25 in elkaar ramt (lekker over de top, maar wel sterk), maar ook het vrij smerige afsnijden van zijn tong.
Verder viel me op dat de film (audio)visueel erg goed in elkaar steekt. Sfeervol.

Ik ga deze film over een tijdje denk ik nog eens herkijken, benieuwd of het vanaf de eerste minuut al een logisch geheel is.

4*

Ik had deze film heel lang geleden eens gezien met een paar vrienden en met de aankomende remake van Spike Lee leek me het een goed moment om me hier nog eens aan te wagen. Helaas is dat wel een beetje een teleurstellende bedoening geworden. De climax zat nog in mijn achterhoofd, wat op zich geen slecht teken hoeft te zijn, maar die voorkennis zorgt er wel voor dat je snel door het schokeffect heen prikt en inziet dat het nogal gammel is allemaal. Ik bedoel, met extreem geweld, tongen die worden afgesneden en incest heb ik niet eens zoveel problemen, maar de hoeveelheid hypnose die eraan te pas moet komen om dat goed te praten is toch wel overdreven. Ik zat tegen het eind gewoon te lachen om de absurditeit van alles. Het zal het cultuurverschil wel zijn, dan. Maar toch, ook andere punten knelden: de muziek voelt goedkoop aan en de montage is af en toe schandalig. Zo'n übercoole vechtscène in de gang maakt veel goed, maar te weinig om dit filmpje nét boven een goeie middenmotor uit te trekken. Leuk, maar ik hou meer van de snackbar dan van de Chinees.

Prachtige film. De beste niet-engelse film die ik ken. Fantastisch verhaal, ontzettend absurd (de eerste keer zul je niet alles begrijpen) en zeer goede acteurs. Toen ik hem voor het eerst zag was ik onder de indruk maar ik had bepaalde dingen niet mee gekregen. Toen ik erachter kwam dat Mido zijn dochter was en dat Woo-Jin lee met zijn zus in dat klaslokaal zat (ik dacht eerst Oh Dae Su) was de tweede kijkbeurt heel anders. Nog veel beter. Wat een kracht zit er in deze film. Woo-Jin Lee is misschien wel een van de allervetste bad-guy's ooit. Zijn dood is een meesterlijk moment. De vechtscene in de hal die in 1 shot opgenomen is.... geen woorden Ook het stuk daarna waarin Oh Dae Su over straat loopt... Wat mooi, wat mooi.

5*

Nadat ik Oldboy jaren geleden voor het eerst zag, kon ik me enkel het begin en het eind nog wat voor de geest halen. En gisteravond bij herziening begrijp ik ook precies waarom. Oldboy heeft duidelijk drie aktes, waarvan de opening en climax redelijk staan als een huis, maar de tweede akte op den duur erg begint te slepen. De opening en het gedeelte rondom de opsluiting van Oh Dae-su wordt interessant verteld, maar is eigenlijk nog te kort. Want als Oh Dae-su wordt vrijgelaten, begint het veel te lange en warrige onderzoek naar de waarheid. Uiteraard gaat dit gepaard met een paar erg amusante en vooral visueel sterke scènes (het gevecht in one-take, bijvoorbeeld), maar over het algemeen duurt het allemaal te lang en lijkt de film soms stil te staan. De vrij memorabele sequenties, aardige stijl en tamelijk origineel uitgangspunt tillen de film gelukkig wel naar een iets hoger niveau.

3,5 sterren.

Ik heb heel veel films gezien, maar dit slaat alles. Wat een achterlijke film is dit.

Het verhaal wat gebaseerd is op de Japanse Manga, is zeker wel een sterk uitgangspunt voor een film als deze. Het blijft hoe dan ook een sterk verhaal, waar je als filmmaker veel mee kunt. In tegenstelling tot de remake, is deze film meer drama en meer theater. Dat is iets typisch Aziatisch wat het aan de ene kant mooi maakt, en waar je van de andere kant wel van moet houden. De gecomponeerde muziek en de setting zijn prachtig verzorgd.

Eén van de beste films ooit. Deze film boeit direct vanaf de eerste seconde en laat je niet meer met rust tot aan de aftiteling. Als de aftiteling aan je voorbij gaat zit je nog steeds in de film en vraag je je af of je het allemaal wel goed hebt gezien, of je niets gemist hebt en of het allemaal zo moest zijn. Dus kijk je hem nog een keer en nog een keer. Ondanks het feit dat de film een ongelooflijk sterk plot heeft, blijft de film keer op keer boeien. Een combinatie van een uitzonderlijk script, fantastisch acteerwerk en zeer sterke regie maakt deze film een klassieker van zeer hoog niveau.

Al langer op mijn to watch list van Netflix, maar maakt mijn verwachtingen niet geheel waar.

Dit is er gewoon zo'n een die je moet liggen. Mij ligt ie niet helemaal. De film is zeker behoorlijk knap gemaakt, een sterk verhaal, sterke regie en sterk acteerwerk. Maar dan het verschil in leeftijd tussen de 2 jongens waar het om draait. Die zouden met elkaar op de high school hebben gezeten. De ene is net 20 en de andere al 45. Beetje ongeloofwaardig maargoed.

De clou van het verhaal is best goed. Sfeer wil ik ook nog wel even benoemen, want dat heeft de film zeker. Mooie cinematografie: jazeker.

Maar zoals ik al aangaf, deze moet je liggen. Liep me vaak te storen aan het Koreaanse taaltje. Tja kun je niks aan doen.

Doe mij maar een andere, Amerikaanse misdaadfilm.

3.5* niet geheel goed gevallen dus.

Geweldige film waarin een man er probeert achter te komen waarom hij 15 jaar opgesloten heeft gezeten. Een originele wraakfilm met een uitstekende wending en een rauwe sfeer. Visueel sterk met prachtig camerawerk en een paar onvergetelijke scenes. Ook een onderhoudende en intrigerende plot.

Aparte (wraak)film. Het concept waar deze film op bouwt heb ik al te vaak gezien: ergens wakker worden en niet weten wat er is gebeurd om vervolgens uit te pluizen hoe men daar terecht is gekomen. Doet ook wat denken aan Memento. Het behoort moet ik zeggen niet tot de concepten die ik tegenwoordig het meest interessant vind binnen de filmwereld, en ik heb het ook beter uitgewerkt gezien. Ook de misdaadstijl uit deze film zit tegen aangezien mij dat niet zo ligt.

Voor mijn gevoel duurde het erg lang voor de film op gang kwam. Ik vind het een beetje zonde dat het eenvoudige begin (man zit opgesloten) zo uitgerekt wordt. Daarna pas begon het interessant voor me te worden en trekt de film wel bij, al moet het zoals zovaak binnen dit subgenre hebben van de twists, door de ontknoping werd ik ook niet weggeblazen, vond het eerlijk gezegd nogal slap (al die moeite om iemand in bed te krijgen met zijn dochter ).

Aardig om een keer gezien te hebben, maar geen meesterwerk. Van de Amerikaanse remake heb ik zojuist even de trailer bekeken, die sla ik maar over 3*

Uiterst frappante film..

Zo nu en dan kom je een film tegen waarbij je achter denkt: WAT? Dit was er weer eentje. Soms onnavolgbaar, saai, geweldig, emotioneel, traag en ongelofelijk. Maar wat en verhaal. Wanneer je duidelijk wordt wat de betekenis van het verhaal is en welke bedoeling de film heeft, slaat het om in bewondering. Door de soms wat dode punten halverwege de film en de moeilijkheidsgraad in sommige stukken kan ik helaas niet meer geven dan 3,5*.

Fijne film, met een wat grauwe sfeer die langzaamaan wel went en zo ook niet meer onprettig is als in het begin. Soms allemaal wat vreemd en zeker het einde was niet helemaal mijn smaak, maar vaak is dit gewoon lekker om te zien. Mooi beelden, goede muziek, behoorlijk spel en een plot die blijft boeien, ondanks alle chaos. 3,5*.

Oldboy is totaal anders als ik had verwacht. Ik had een soort wraakfilm verwacht met jakuza-gansters en geweld dat het midden heeft tussen de films van Quentin Tarantino en de Hong Kongse-cinema. Het is echter meer een Mystery/Thriller met als thema wraak en dus totaal geen Misdaad-film.

Oh Dae-su wordt 15 jaar lang in een kleine kamer opgesloten, hij heeft geen idee waarom. Op een dag wordt hij vrijgelaten en blijkt dat zijn vrouw is vermoord. Hij zweert wraak en gaat samen met een vrouw die hij in een Sushi-restaurant heeft ontmoet en een oude klasgenoot opzoek naar degene die hem heeft vastgehouden.

Mijn derde Koreaanse film alweer. Eerder al JSA van Chan-wook Park gezien en mede daarom had ik niet verwacht dat Oldboy zo'n aparte film zou worden. De film is gebaseerd op een Manga, hetgeen de maffe komische momenten enigszins kan verklaren. Het rauwe van Oldboy en de harde actie sprak mij wel aan en ook de melancholische sfeer van de tweede helft van de film vond ik erg geslaagd.

Hoewel de realiteit in de film niet echt in het geding is (het is geen Sciencefiction) is het wel een film in het rijtje van Abre Los Ojos, Memento en Inception. De ontknoping is het zelfde concept als van Brian De Palma's Obsession waar ook blijkt dat een man verlieft is geworden op zijn eigen dochter. Waar Micheal Courtland in Obsession nog blij is dat hij zijn dochter heeft teruggevonden is het voor Oh Dae-su de grootste marteling die hem had kunnen overkomen. Het allerlaatste shot van de film zorgde ervoor dat ik ging twijfelen of de hypnose wel was gelukt.

Oldboy is bijzonder goed geschoten. Bij JSA bleek al dat Park groot talent had voor mooie composities, maar hier krijgen we nog veel meer mooie shots voorgeschoteld. Split-diopter-shots, splitscreens en bizarre overgangen. Een aantal CGI-shots waren een beetje overbodig, maar opzich ook niet heel erg storend. De muziek van Yeong-wook Jo vond ik erg sterk, zowel tijdens de actie-scènes als tijdens de melancholische scènes. Het gebruik van (blije) klassieke muziek tijdens de tand-en-hamer-scènes gaf een lekker maf contrast.

Overigens grappig dat ze in Korea Katholieke scholen hebben. Ik heb het even opgezocht en blijkbaar is ruim de helft van Zuid-Korea atheïstisch. De andere helft is half boeddhistisch en half christelijk. Van de christenen is de helft Protestants en de helft Katholiek. In tegenstelling tot Japan (waar het maar 1% is) is er dus nog een grote Katholieke minderheid in Korea.

Opzich had ik er meer van verwacht en perfect is Oldboy zeker niet. De humor vind ik niet altijd goed overkomen en de film is soms wat te apart. Het beginstuk had ook beter en mysterieuzer gemogen. Het einde en de sfeer maken het de film toch bijzonder waard. Veel beter dan de andere Koreaanse films die ik tot nog toe heb gezien vond ik de film niet en daarom snap ik de top 250-notatie niet helemaal. Al met al is Oldboy zeker een bijzondere film.