Oldeuboi (2003)

Gisteren weer eens opnieuw gekeken en ik blijf het toch een hele goeie film vinden. Het acteren vind ik ook van hoog niveau. Ja die Koreanen weten wel films te maken. Ik ben heel benieuwd hoe de remake van Spike Lee zal worden.

Snap er werkelijk geen ruk van (probleem bij meer mensen schijnbaar). Was blij dat hij afgelopen was (gelukkig op het eind nog wel de prachtige muziek van Yeong-Wook Jo, waarvan ik aanvankelijk dacht dat het een klassiek stuk was!).

Heel veel moeilijk gedoe naar mijn mening (hoewel er denk ik wel een goed verhaal inzit).

Laten we hopen dat de remake er een samenhangend geheel van weet te maken (oei, vloeken in de kerk).

Oldeuboi stond misschien al zo'n twee jaar op de toch al zo lange watchlist. Met de remake in de bioscoop moest het er dan toch maar van komen en ondanks dat ik er nooit werk van had gemaakt hem eerder te zien waren de verwachtingen hoog. Helaas kwam ik bedrogen uit.

Ik vraag me ook af waar de film haar status aan verdiend. Want hoewel de film erg sfeervol is wist het me niet te pakken. Het gevangenschap van Oh Dae-su is goed uitgewerkt en de waarom vraag pakt je als kijker wel direct. Echter gaat het vanaf het moment van zijn vrij laten bergafwaarts en zijn het de gewelddadige uitspattingen die de film interessant houden. Want het plot dat erg zijn best doet om ingewikkeld te zijn is voor een simpele ziel als ik maar lastig te volgen. In grote lijnen is alles wel duidelijk, maar ik bleef wel met wat vragen achter. Wat dat betreft is een remake natuurlijk geen slecht idee...

2,5*

Ik heb heel veel films gezien, maar dit slaat alles. Wat een achterlijke film is dit.

Het verhaal wat gebaseerd is op de Japanse Manga, is zeker wel een sterk uitgangspunt voor een film als deze. Het blijft hoe dan ook een sterk verhaal, waar je als filmmaker veel mee kunt. In tegenstelling tot de remake, is deze film meer drama en meer theater. Dat is iets typisch Aziatisch wat het aan de ene kant mooi maakt, en waar je van de andere kant wel van moet houden. De gecomponeerde muziek en de setting zijn prachtig verzorgd.

Niet helemaal mijn genre die manga. Sommige scenes kijk toch even weg van het scherm. Ook zijn de karakters vrij plat. Maar desondanks dat blijft de film wel hangen. De eigenzinnige opzet van de film, met veel sterke scenes in en een goed plot maken heel veel goed. Maar voor mij is het vooral de briljante soundtrack die het verschil maakt.

Te hoog gewaardeerd naar mijn mening.

Eén van de beste films ooit. Deze film boeit direct vanaf de eerste seconde en laat je niet meer met rust tot aan de aftiteling. Als de aftiteling aan je voorbij gaat zit je nog steeds in de film en vraag je je af of je het allemaal wel goed hebt gezien, of je niets gemist hebt en of het allemaal zo moest zijn. Dus kijk je hem nog een keer en nog een keer. Ondanks het feit dat de film een ongelooflijk sterk plot heeft, blijft de film keer op keer boeien. Een combinatie van een uitzonderlijk script, fantastisch acteerwerk en zeer sterke regie maakt deze film een klassieker van zeer hoog niveau.

Al langer op mijn to watch list van Netflix, maar maakt mijn verwachtingen niet geheel waar.

Dit is er gewoon zo'n een die je moet liggen. Mij ligt ie niet helemaal. De film is zeker behoorlijk knap gemaakt, een sterk verhaal, sterke regie en sterk acteerwerk. Maar dan het verschil in leeftijd tussen de 2 jongens waar het om draait. Die zouden met elkaar op de high school hebben gezeten. De ene is net 20 en de andere al 45. Beetje ongeloofwaardig maargoed.

De clou van het verhaal is best goed. Sfeer wil ik ook nog wel even benoemen, want dat heeft de film zeker. Mooie cinematografie: jazeker.

Maar zoals ik al aangaf, deze moet je liggen. Liep me vaak te storen aan het Koreaanse taaltje. Tja kun je niks aan doen.

Doe mij maar een andere, Amerikaanse misdaadfilm.

3.5* niet geheel goed gevallen dus.

Net een account aangemaakt om deze vraag te stellen:
Is het iemand opgevallen dat Oh Dae Su helemaal niet verantwoordelijk is voor zijn misdaad? Zowel hij als zijn dochter werden gehypnotiseerd, dus hun seksuele act gebeurde onder dwang en buiten de vrije wil van beide personen. Ze zijn dus beiden niet verantwoordelijk voor hun incestueus gedrag. Ook verkeren ze beiden in complete onwetendheid! Toch interessant dat dit feit blijkbaar irrelevant is voor de Aziatische cultuur: het loutere feit dát het gebeurt is, de 'schande', maakt de tragedie.

Tegelijkertijd is het ook enorm straf dat blijkbaar de oplossing voor de tragedie, 'the happy end', niet zozeer het stopzetten van de incestueuze relatie is, maar louter het verwijderen van het 'geheim', de kennis ervan. Een schandelijke act mag dus voortgezet worden als beide actoren er geen kennis van hebben.

Nu mijn vraag: staan deze twee bevindingen niet in complete tegenspraak tegenover elkaar?
De eerste bevinding claimt dat de tragedie gekenmerkt wordt door het stellen van de incest act, ook al was er noch kennis van, noch verantwoordelijkheid. Echter, ditzelfde feit wordt ook aangereikt als ultieme oplossing! Wat vinden jullie hiervan?

Lees de vraag alstublieft niet als je de film niet gezien hebt want het is echt wel een major spoiler

Geweldige film waarin een man er probeert achter te komen waarom hij 15 jaar opgesloten heeft gezeten. Een originele wraakfilm met een uitstekende wending en een rauwe sfeer. Visueel sterk met prachtig camerawerk en een paar onvergetelijke scenes. Ook een onderhoudende en intrigerende plot.

Aparte (wraak)film. Het concept waar deze film op bouwt heb ik al te vaak gezien: ergens wakker worden en niet weten wat er is gebeurd om vervolgens uit te pluizen hoe men daar terecht is gekomen. Doet ook wat denken aan Memento. Het behoort moet ik zeggen niet tot de concepten die ik tegenwoordig het meest interessant vind binnen de filmwereld, en ik heb het ook beter uitgewerkt gezien. Ook de misdaadstijl uit deze film zit tegen aangezien mij dat niet zo ligt.

Voor mijn gevoel duurde het erg lang voor de film op gang kwam. Ik vind het een beetje zonde dat het eenvoudige begin (man zit opgesloten) zo uitgerekt wordt. Daarna pas begon het interessant voor me te worden en trekt de film wel bij, al moet het zoals zovaak binnen dit subgenre hebben van de twists, door de ontknoping werd ik ook niet weggeblazen, vond het eerlijk gezegd nogal slap (al die moeite om iemand in bed te krijgen met zijn dochter ).

Aardig om een keer gezien te hebben, maar geen meesterwerk. Van de Amerikaanse remake heb ik zojuist even de trailer bekeken, die sla ik maar over 3*

Zeer verstandig. Die Spike heeft niet alleen een misbaksel afgeleverd, maar blijkt ook domweg de hele sfeer van het origineel niet te begrijpen. Anders had hij nooit zoiets over zijn hart kunnen verkrijgen.

Er is maar een goed woord voor deze film: bizar. Prima acteerwerk, bizar verhaal en een zeer apart sfeertje! Het eerste uur is verwarrend en redelijk vaag, maar tegen het einde aan valt alles op z'n plaats. Zuid-Korea bevestigt hier opnieuw mee dat ze, naast horror, ook uitstekende thrillers kunnen produceren.

De ontknoping van het bizarre plot vond ik ongeloofwaardig worden (waar blijkt dat de hoofdpersoon verliefd is op zijn dochter, zijn tong afsnijdt en zichzelf als minderwaardig monster gaat zien).

Ingewikkeld en moeilijk te volgen verhaal en overdreven geweld. Dit is tenminste wat ik zag bij mijn eerste kijkbeurt. Of ik niet in de goede mood was of de film is niks voor mij, ik weet het niet. Ik wil hem later nog wel eens een kans geven omdat er vast een kern van genialiteit in zit.

Uiterst frappante film..

Zo nu en dan kom je een film tegen waarbij je achter denkt: WAT? Dit was er weer eentje. Soms onnavolgbaar, saai, geweldig, emotioneel, traag en ongelofelijk. Maar wat en verhaal. Wanneer je duidelijk wordt wat de betekenis van het verhaal is en welke bedoeling de film heeft, slaat het om in bewondering. Door de soms wat dode punten halverwege de film en de moeilijkheidsgraad in sommige stukken kan ik helaas niet meer geven dan 3,5*.

Fijne film, met een wat grauwe sfeer die langzaamaan wel went en zo ook niet meer onprettig is als in het begin. Soms allemaal wat vreemd en zeker het einde was niet helemaal mijn smaak, maar vaak is dit gewoon lekker om te zien. Mooi beelden, goede muziek, behoorlijk spel en een plot die blijft boeien, ondanks alle chaos. 3,5*.

Langzamerhand de IMDB top 250 aan het kijken. Vond deze nogal tegenvallen. Het verhaal kon me weinig boeien en werd nogal ingewikkeld gemaakt had ik het idee. De sfeer en cinematografie waren wel dik in orde, maar heb me eigenlijk enkel echt vermaakt met de vechtscenes, die een soort manga/comic gevoel hadden.

Wat een film zeg. /Mindblown

Ik mag hopen dat deze film anders is dan de andere films uit de wraaktrilogie, want die vielen geen klein beetje tegen.

Oldboy is totaal anders als ik had verwacht. Ik had een soort wraakfilm verwacht met jakuza-gansters en geweld dat het midden heeft tussen de films van Quentin Tarantino en de Hong Kongse-cinema. Het is echter meer een Mystery/Thriller met als thema wraak en dus totaal geen Misdaad-film.

Oh Dae-su wordt 15 jaar lang in een kleine kamer opgesloten, hij heeft geen idee waarom. Op een dag wordt hij vrijgelaten en blijkt dat zijn vrouw is vermoord. Hij zweert wraak en gaat samen met een vrouw die hij in een Sushi-restaurant heeft ontmoet en een oude klasgenoot opzoek naar degene die hem heeft vastgehouden.

Mijn derde Koreaanse film alweer. Eerder al JSA van Chan-wook Park gezien en mede daarom had ik niet verwacht dat Oldboy zo'n aparte film zou worden. De film is gebaseerd op een Manga, hetgeen de maffe komische momenten enigszins kan verklaren. Het rauwe van Oldboy en de harde actie sprak mij wel aan en ook de melancholische sfeer van de tweede helft van de film vond ik erg geslaagd.

Hoewel de realiteit in de film niet echt in het geding is (het is geen Sciencefiction) is het wel een film in het rijtje van Abre Los Ojos, Memento en Inception. De ontknoping is het zelfde concept als van Brian De Palma's Obsession waar ook blijkt dat een man verlieft is geworden op zijn eigen dochter. Waar Micheal Courtland in Obsession nog blij is dat hij zijn dochter heeft teruggevonden is het voor Oh Dae-su de grootste marteling die hem had kunnen overkomen. Het allerlaatste shot van de film zorgde ervoor dat ik ging twijfelen of de hypnose wel was gelukt.

Oldboy is bijzonder goed geschoten. Bij JSA bleek al dat Park groot talent had voor mooie composities, maar hier krijgen we nog veel meer mooie shots voorgeschoteld. Split-diopter-shots, splitscreens en bizarre overgangen. Een aantal CGI-shots waren een beetje overbodig, maar opzich ook niet heel erg storend. De muziek van Yeong-wook Jo vond ik erg sterk, zowel tijdens de actie-scènes als tijdens de melancholische scènes. Het gebruik van (blije) klassieke muziek tijdens de tand-en-hamer-scènes gaf een lekker maf contrast.

Overigens grappig dat ze in Korea Katholieke scholen hebben. Ik heb het even opgezocht en blijkbaar is ruim de helft van Zuid-Korea atheïstisch. De andere helft is half boeddhistisch en half christelijk. Van de christenen is de helft Protestants en de helft Katholiek. In tegenstelling tot Japan (waar het maar 1% is) is er dus nog een grote Katholieke minderheid in Korea.

Opzich had ik er meer van verwacht en perfect is Oldboy zeker niet. De humor vind ik niet altijd goed overkomen en de film is soms wat te apart. Het beginstuk had ook beter en mysterieuzer gemogen. Het einde en de sfeer maken het de film toch bijzonder waard. Veel beter dan de andere Koreaanse films die ik tot nog toe heb gezien vond ik de film niet en daarom snap ik de top 250-notatie niet helemaal. Al met al is Oldboy zeker een bijzondere film.

Deze film al meerdere keren gezien, en blijf het één van de beste Aziatische films vinden die ik heb gezien. Het verhaal is soms wat lastig te volgen, maar dat is eigenlijk altijd wel het geval bij Aziatische films, met name door de wat vreemde opbouw en scènes. Dit stoort me echter niet, het acteerwerk is uitstekend en het verhaal (en de plotwending) is meeslepend.

4,5*

9/10 (IMDB)

Geweldige film. Maakte enorme indruk 1e keer en heeft zich flink ingegraven in mn hoofd. Hoort bij top van Azië en zeker van Zuid-Korea.

Oldeuboi was een film die ik een beetje op de lange baan had geschoven doordat ik bang was dat de film afbreuk deed aan de andere films die ik van de regisseur heb gezien. Gelukkig was dit niet het geval! De film was enorm anders dan ik ervan verwachtte. En gaat over: wat zal het met je doen als je op een dag van de straat wordt geplukt en in een appartement wordt gezet waar je niet meer uit kan. Je krijgt dagelijks eten door een luik. Je hebt geen idee waarom je er zit en hoe lang je er nog zal zitten. Dagen worden weken, weken worden jaren. Pas na 15 jaar wordt je vrijgelaten. En wat dan? Dae-su Oh (Min-sik Choi) overkomt het en hij is dan ook zeer gedreven om uit te vinden wie hier achter zit? Wat resulteert in opnieuw een prachtig juweeltje van regisseur Chan-wook Park. Deze heeft een studie in filosofie afgerond maar koos ervoor om de menselijke moraliteit vast te leggen op film i.p.v. boeken. Mede daardoor zijn films van hem dan ook zo goed. Naast dat er dan natuurlijk ook briljante cinematografie en prachtig camerawerk en acteerwerk te zien is. Wat verder vooral opvalt aan ‘Old Boy’ is de schijnbare achteloosheid waarmee gruwelijkheden en geweld in beeld worden gebracht. Echter is het achterhalen van het antwoord op de vraag ‘waarom?’ veel relevanter dan het voltrekken van die wraak. Wat niet wil zeggen dat de regisseur de vaart er gedurende de gehele film niet goed in houd! En ook het verhaal komt nooit in de buurt van oppervlakkigheid. Een knappe prestatie van zowel de regisseur als de acteurs.

Na eerste kijkbeurt beetje zelfde reactie als anderen hier: Verwachting hoog, maar viel een beetje tegen, hoewel niet slecht, ook een beetje 'raar' soms. Wat gemengde gevoelens.

Na tweede kijkbeurt (en raar genoeg ook al beginnend voor de tweede kijkbeurt) veel meer overtuigd: Straffe film, sterk verhaal, sterk gebracht, het acteren (zeker de laatste cruciale scènes) stoorde mij de eerste keer wat, maar als je dat anders benadert, is dat al veel minder het geval.

Een film die je beter en beter begint te vinden naarmate het langer geleden is dat je hem hebt gezien, is vaak een goed teken! (had hetzelfde bij bv. Raging Bull) De tweede kijkbeurt bevestigde dus eigenlijk hoe goed ik hem ondertussen was beginnen vinden.

En dan die slotscène met het prachtige inleidende thema op de klarinet. Subliem.

Net geen 4,5* voorlopig.

Oldeuboi

Absurde en spijkerharde film. Oldeuboi heeft een aantal onvergetelijke momenten en de acteurs zijn weergaloos. Choi, Yu en Kang, respect voor hun waanzinnig sterk acteerspel. Complimenten ook voor de muziek, met vooral op het laatst een serieus kippenvel moment. De inktvisscene, de schitterende gechoreografeerde vechtpartij, de brug-scene op het laatst etc. Oldeuboi heeft veel memorabele momenten. Maar ze staan natuurlijk in de schaduw bij het fotoalbum moment, een scene waar ik nog vaak aan zal terugdenken.

Waarom ik Oldeuboi toch niet zo hoog beoordeel is omdat al die momenten op zichzelf sterk zijn, maar als geheel stoorde ik me vooral aan het rommelige verhaal (wat op zich simpel in elkaar steekt maar onnodig gecompliceerd wordt) en de warrige regie van Park. Scènes lijken wel zonder logische volgorde aan elkaar geplakt en het verhaal springt van de hak op de tak. Vooral in het middengedeelte had ik het gevoel dat er wat mis was gegaan in de montagekamer. Het einde is wel indrukwekkend en de laatste scene is geweldig.

Moet deze nog zien , kan ik deze film qua sfeer vergelijken met I saw the devil ?

Want die vond ik erg goed .