Oldeuboi (2003)

Het einde maakt deze film wel helemaal...

Bizar verhaal, enigszins ongeloofwaardig misschien maar wel zeker origineel. Zag het in ieder geval allemaal niet aankomen.

Had deze al eens gezien, maar was er toen niet kapot van. Nu dus opnieuw bekeken en onverdeeld positief ben ik nog steeds niet. Want vanaf ongeveer een half uur van het eind wordt Oldboy nogal vervelend wat mij betreft. Het intrigerende uitgangspunt verwatert steeds meer naargelang de reden duidelijk wordt gemaakt en de melodramatische scènes zich beginnen op te stapelen. Op het moment dat Oh Dae-su als een bezetene rondkruipt op de vloer om uiteindelijk ... zijn tong af te snijden, was de ergernis bij mij totaal.

En da's jammer, want deze film doet ook genoeg dingen goed. De charismatische acteurs bijvoorbeeld komen erg sterk voor de dag. Vooral Oh Dae-su zelf, maar ook zijn nemesis en zijn love interest/dochter overtuigen. Ook op visueel vlak mag deze prent er best wezen. Niet over de gehele lijn even geslaagd, maar er passeren zeker een aantal knappe scènes de revue. Dat gevecht in de gang!

Voor veel mensen een geweldige film, maar voor mij persoonlijk had er meer ingezeten met zo'n sterk basisidee.

3*

Heerlijk bizar deze film. Het kostte mij enige moeite er bij te blijven, omdat mijn huisgenoot meende dat het de moeite waard zou zijn, bleef ik maar kijken. Het einde had zo een verafschuwend effect op mij, dat ik daarom de film hoog gewaardeerd heb. Het gebeurt niet vaak dat een ontrafeling zo een effect op mij kan hebben. Je gaat terug denken aan al die scenes, al die scenes die je zo doodnormaal zat te bekijken als elke andere sex scene, zonder te weten hoe afschuwelijk het was, net zoals dat de personen het zelf ook niet wisten en dan gaan de rillingen je over de rug!

Voor het overige, tsja, realistisch is de film niet te noemen, het is best wel far fetched. Maar dat is het vaak met Aziatische films, ze gaan tot alle lengten om het wraakaspect zo goed mogelijk neer te zetten.

hehe en wanneer je aan de seks scenes denk is het via de speakers te horen dat was echt geniaal.

Een heerlijke wraakfilm! En "Ohhhh.." wat een plot!

Beste Koreaanse PsyThriller ooit imo.

Je moet wel een film liefhebber pur sang zijn om deze film uit te zitten én te begrijpen maar buiten dat, wat een ronduit geniaal verhaal.

Ontzettend mooi hoe iets moeilijk realiseerbaar toch begrijpelijk neer gezet kan worden waarbij je tot aan het eind eigenlijk niet goed weet hoe het zal aflopen.

Ronduit vervelende film. Acteerwerk van de hoofdpersoon deed me weinig, zelfde geldt eigenlijk voor de meeste overige personages. Hierdoor kon ik ook weinig met de personages. Sommige scenes waren ook erg overdreven. Hij werkt zich door een gang met tegenstanders heen, alsof het The Matrix is.

Verhaal was matig en de film kon mij echt nauwelijks boeien. Toen de reden waarom Oh Dae-Su gevangen werd gezet duidelijk werd, en de uitgebreide wraak van Lee uiteen werd gezet, leefde de film even een klein beetje op. Daarvoor en zeker ook daarna was het gewoon langdradig.

Het plot van de film was voor mij cruciaal om tot 4 sterren te komen. Wat een geweldige film was dat zeg!

Toen ik alle recensies las was ik huiverig om aan de film te beginnen en ook tijdens de film vroeg ik me af en toe af of ik door moest kijken. Gelukkig heb ik de juiste beslissing gemaakt. Op de één of andere manier hield de film je wel geboeid. Ik denk dat dit met name kwam door de geweldige acteerprestaties van de acteurs en door de mystieke sfeer die werd neergezet.

Echt een aanrader!

Toen ik deze film gisteren weer zat te kijken bedacht me ineens dat het "Briljante wraakplan van de gepikeerde antagonist" nog wel in de soep had kunnen lopen: Als Oh Dae Su net uit de nor komt en iets besluit te gaan eten bij z'n lieftallige dochter had hij best makkelijk kunnen stikken in die levende inktvis zodra zijn dochters hand de zijne raakte. dag meesterplan

Het viel me op dat de samenvatting hierboven niet helemaal juist is, er staat dat Oh Dae Su uit is op wraak omdat hij na zijn gevangenschap hoort dat in zijn afwezigheid zijn vrouw is vermoord, dit wist hij al veel langer omdat hij het op TV had gezien toen hij net een tijdje opgesloten zat. Hij wist ook dat hij de hoofdverdachte was en dat is ook voor het publiek de reden van zijn verdwijning, zodat ze hem niet vermisten.

Deze al veels te lang niet meer gezien. Ik keek deze film toen als 13 jarige met de roze bril op, maar ik denk dat er toch wel veel meer achter zit dan alleen een bijzonder verhaal en mooie beelden.

Eerste aanraking voor mij met de koreaanse secu aziatische film. Bijzonder zeg ik maar. De film had ik vooraf verwacht als een film met allerlei wraakacties en wellicht splashy kills. Maar hey deze film gaat mooi even anders. Het begin vond ik interresant, het midden wat saai en het einde bracht mij wel naar het puntje van mijn stoel. Ik vond de scene waarin hij door die school loopt als jongen en als man echt superbriljant in beeld gebracht MAAR ik ga deze film eerst eens rustig laten bezinken en later nog eens herkijken om hopelijk tot een oordeel te kunnen komen. En dan kan deze film misschien wel in mijn top 25 terecht komen. Een typische groeien in de waardering film, en ik denk dat deze nog groot gaat worden.

Wauw!

Dit vind ik echt een goede film, apart leuk verhaal om bij na te denken, ik vind het persoonlijk ook intressant om te zien hoe iemand opgesloten word voor een aantal jaar op een hotel kamer met een televisietje wat het met eens mens doet (in een film) het roept vragen bij de kijker op, waarom zit hij daar en door wie en daar kom je achter ook, het enige wat verwarring op roept bij mij is dit: Oh Dae-su en dat mannetje met het vissershoedje (met het zwakke hart) zaten bij elkaar op school en zag hij hem met zijn zus maar als oh dae-su vrij komt ziet hij er veel ouder uit (rimpelig en voor mij ziet ie er uit in de 40) terwijl ze even oud moeten zijn of lijkt dat maar zo door ze ongewasse behaarde koppie?

4,5 sterren

Film niet bedoeld voor emoboys/girls. Het is een beetje gewelddadig.

Clive Owen in beeld voor Oldboy | Spitsnieuws

Oh mijn god hollywood gaat deze mooie film verkrachten, vrees ik.

Kunnen Amerikanen nu echt geen ondertitels lezen?

Oke, hoe kan ik dit goed zeggen? Hmm even denken....oke ik weet het al: MEESTERWERK!!!

Spike Lee als regisseur en Josh Brolin in de hoofdrol lijkt me niet verschrikkelijk ik heb er vertrouwen in dat het geen gedrocht wordt in ieder geval. Er waren eerst geluiden dat Will Smith de hoofdrol zou vertolken, dat had ik toch een stuk minder interessant gevonden...

Deze film weer eens voor de derde keer bekeken. Het blijft een mooie film met een geniaal plot en een prachtige soundtrack maar de film bevat echter twee scènes waarbij ik toch even de andere kant op moest kijken. Die smakeloze scène waarin Dae-su een levende inktvis opat en die gruwelijke scène waarin Dae-su bij zichzelf de tong afknipte. Ik ga hier toch twee halve puntjes voor aftrekken.

4,0* na herziening

Het plot van deze film is zoals velen al hebben vermeld geniaal. Kan me alleen moeilijk voorstellen hoe bepaalde keuzes worden gemaakt door de hoofdpersoon. Misschien dat de cultuur van het betreffende land dermate anders is dan hier. Vind bepaalde scènes ook wel erg overdreven (de tong, de inktvis). Veel dingen die inhoudelijk niet veel toevoegen, maar de 'horror'-factor van de film opschroeven waar dat niet nodig is.

Sterk verhaal, maar over de top. Een 3,5.

Me eens aan deze gewaagd en hij is me goed bevallen. De film begint mysterieus, maar langzaam maar zeker vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Het einde was dan ook verrassend. Hij kon me dan ook tot het einde boeien. Voor de rest deed de cast het goed en viel er genoeg te beleven.

Visueel was de film inderdaad knap en ook de muziek vind 'k het vermelden waard.

De moeite om te bekijken.

Oldboy! Mindf*ck van de bovenste filmplank.

Wat een film. Het bizarre einde zie je, althans ik, van heine en verre niet aankomen en dat maakt deze film toch wel heel bijzonder. Naarmate het einde naderde, zakte ik wel wat verder onderuit in mijn stoel en wist deze film mijn aandacht nog maar net te behouden. Het einde zorgde er echter voor dat ik weer rechtop in mijn stoel schoot.

Samen met een paar sterke actiescènes, met als hoogtepunt de one-shot-take scene in het appartementencomplex waar Oh Dae-Su 'r flink op los hamert, zorgt dit voor een vermakelijke en bovenal unieke film.

Het gedeelte, waar Oh Dae Su zijn tong afknipt en als een hond over de grond kruipt, stoorde mij overigens niet en vond ik allerminst overdreven. Het is immers niet een doorsnee prank wat hem tot deze waanzin drijft.

4* voor deze film.

In het kader van 'herzieningen in 2012' dit jaar begonnen met Oldeuboi. Gekeken of ik dat extra halve sterretje erbij kon doen.

Dat is helaas niet het geval, maar heb wederom enorm genoten van Min-sik Choi, de waanzinnige dromerige passende muziek en de schitterende beelden, spannende en grappige scenes. Deze film is echt van alle ingrediënten voorzien en daarom ook zo goed.

Ik blijf de scene in die hal waarin Oh Dae-su 30 man knock-out slaat enorm slecht vinden, maar verder verdient deze film alleen maar lof. Die top 250 notering is wat mij betreft ook nog altijd meer dan terecht!

De opening scene op het politie bureau is trouwens echt schitterend. Lig direct weer dubbel als Choi de dronken man moet uithangen. Wat doet hij dat toch goed

Waanzinnig mooie kijkdoos! Hoe langer en vaker je kijkt hoe duizeliger je wordt. Wat zie je nu precies? Zie je nu werkelijk wat je ziet? Of zie je wat anders? En wat moet je nu voelen?

Ik heb de film twee keer gezien: en het effect van al die plaatjes en die geluidjes ebde nog dagen lang na, maar waar gaat het nu over? gaat het over incest, of over wraak, over een anti held, over hypnose, wie is wie, voor wie moet ik sympathie voelen, voor wie antipathie?

Een kunstwerk

Wat ik bijvoorbeeld aan Aziatische films interessant vind, maar anderen waarschijnlijk 'irritant' of juist 'moeilijk' om naar te kijken is hoe Aziaten anders met hun 'emoties' omgaan; die opgewondenheid, of die zogenaamde stoerheid.

Hebben wij door onze westerse Christelijke bakermat, opvoeding en cultuur geleerd om op een bepaalde genadevolle manier met elkaar om te gaan (onszelf en de ander te moeten willen vergeven), er vloeit ook uit voort dat we onze emoties op een andere manier zijn gaan uiten: in de Aziatische cultuur ligt het blijkbaar anders, je ziet in de films hoe mensen hun emoties anders reguleren als het te spannend wordt: gaan lachen bijvoorbeeld, als er niets te lachen valt.

En dan is het einde van die film wel een langdradige zit, en een bittere pil voor de 'westers voelende' mens: de plaatjes zijn mooi; maar wat een geklooi, wat een drama, er komt geen verlossing, geen genade, zelfs de dood lijkt geen genade te schenken.

Dit aspect: die enorme ingehoudenheid van die emoties, en daarna weer die heftigheid, die extreme emoties: dat is in deze film op alle close ups echt goed gedaan. Dit is juist wat me heel erg charmeert in deze film en het verhaal: dat extreme smeken, die leidmotieven met die hond, die man die maar door het stof gaat, het houdt maar niet op aan het einde, ik lees dat anderen dat de keel uit hangt, maar ik kan er geen genoeg van krijgen, dit is juist wat deze (Aziatische) film zo boeiend maakt, dat 'niet Christelijke'.

… en hoe tegelijkertijd onder die oppervlakte van emoties alles toch weer heel herkenbaar is.