Civil War (2024)

Ik weetvtoch vrij zeker dat had ik m thuis gezien dat ik 0,5* lager was uitgekomen. Dat laatste half uur was echt onwijs indrukwekkend DANKZIJ de beelden en geluidsband. Inhoudelijk was het best wel zwak.

Dat is een halfje. Natuurlijk weegt geluid mee. Maar je krijgt er geen totaal andere ervaring van als je thuis gewoon een geluidssetje hebt staan.

Een halfje, maar een vol punt op een schaal van 1-10. En het verschil tussen een 8 en een 9 vind ik wel behoorlijk.

Maar een topfilm is thuis niet plots een middelmatige film door iets minder geluid.

Thuis heb je ook goed geluid als je een beetje kan investeren.

Ik heb thuis fantastisch geluid. 7.1 full range atmos en een 4k beamer. Maar dat haalt het gewoon niet bij een grote bioscoopzaal. Zo eerlijk moet ik xijn. Laat staan dat je met een soundbar in de buurt komt.

En een topfilm wordt misschien nirt minder thuis, maar op een echt groot scherm wordt die wel beter. Je ziet veel meer en kijkt ook anders. Ipv naar een beeld te kijken, kijk je naar verschillende plekken in het beeld. Je wordt erdoor omgeven. Dat is nu net het hele idee van Imax en Dolby zalen.

Intense, nachtmerrie-achtige roadtrip door een Verenigde Staten verscheurd door burgeroorlog. De beklemmende sfeer is knap getroffen door regisseur Alex Garland en visueel is de film bijzonder indrukwekkend. De prima cast is ook een pluspunt. Het einde is mij iets te cynisch en voor de hand liggend, maar tot die tijd is dit eersteklas.

Als fanatiek audiofiel kan ik je verzekeren dat ik wat betreft beeld en geluid niet bepaald zuinig ben geweest bij de aanschaf van mijn apparatuur en dat ik daar een aparte kamer van 4 bij 12 meter voor heb met de daarbij horende stoffering. Dat moet ook wel want hier in Thailand ga je niet voor je plezier naar de bioscoop.

Het is natuurlijk niet de grote zaal beleving maar krakkemikkig is het ook niet.

Maar het ging me bij mijn mening niet om de techniek maar om de inhoud van de film, jammer dat je daar aan voorbij gaat en het accent verlegt naar de weergave techniek.

Dank voor je toelichting. Op inhoudelijk vlak ben ik het met je eens dat het journalisten verhaaltje wat symplistisch is, maar de film gaat inhoudelijk (voor mij) ook meer om het kaleidoskopische beeld van een burgeroorlog die Garland schetst, (hetgeen zij waarnemen) waarbij de dreiging van de huidige explosieve situatie in de USA constant voelbaar is. De journalisten brengen ons de beelden. Daarom vind ik hun eigen verhaal van ondergeschikt belang. Meer een soort mcguffin om het echte verhaal (dat van de burgeroorlog) voort te stuwen.

Ik verlegde het accent bewust naar het audio visuele omdat film voor mij vooral een audio visuele kunstvorm is. De fotografie prachtig, de montage sterk en de soundtrack laat de hele biosheerlijk op z’n grondvestendoet schudden (en er wordt natuurlijk geweldig gebruik maakt van De la Soul).

Juist op dat vlak schuilt een groot deel van de kwaliteit van deze film voor mij. Iets wat je thuis (ben blij dat je dat erkent), gewoon veel minder meekrijgt.

Ik was totaal onvoorbereid op wat zou komen.

"Ah, Kirsten Dunst, leuk. Pas nog gezien, maar waar ookalweer?" (Was Marie Antoinette trouwens.)

Ik had verwacht een gezellige zinloze actiefilm te zien a la Olympus Has Fallen ofzo, maar in ieder geval iets totaal fictiefs en over the top.

.

In plaats daarvan een behoorlijk heftige en serieuze film, die extra binnenkomt omdat deze wereld toch wat dichterbij komt dan zomaar een oorlog in fictief verweggistan uit een ver verleden.

Een sterk verhaal is het niet persé. Zelfs het plot is eigenlijk minder relevant.

Toch bijzonder indrukwekkend en gaat zeker binnenkort eens herzien worden.

Dunst is fantastisch, mede door haar realistische looks. Wagner Moura vond ik lastiger, maar niet storend.

Mooie beelden, mooi geluid. 4*

Daar verschillen we dan al enorm van mening. Voor mij is film een medium, dat gebruikt kan worden door kunstenaars. Maar om te doen alsof elke film een kunstwerk is? Alsof elke filmmaker een kunstenaar is? Het overgrote merendeel is gewoon amusement, entertainment, en in het beste geval gemaakt door vakmensen.

Heel af en toe zit er een kunstenaar tussen die vakmensen.

Ook voor amuzement film zijn veel artistieke keuze nodig om tot een film te komen. Ik geef toe, bij dommige franchises liggen veel van die jeuzes min of meer vast, maar de Dop, Art director (what’s in the name), regisseur, acteurs, sound designer, sfx designer etc. zijn in primcirpe allemaal kunstenaars die samenwerken om tot een artistiek eind product te komen.

Maar goed, je bent zeker niet de enige die daar weinig oog voor heeft en lang niet alle kunstenaars zijn goede kunstenaars. Maar Garland is dat zeker wel.

Beide zaken liggen ook wel in elkaars verlengde, maar de vorm wordt doorgaans bepaald door een ondeliggend idee. Maar goed, ik kan ook erg van ‘mooifilmerij’ in een wat lichtzinnige context genieten.

Je zou eens naar de audio commentaren van Cronenberg kunnen luisteren. Die is erg sterk in het toelichten van zijn beweegredenen en keuzes op het artistieke vlak.

Verwacht geen spannende actiefilm! Weer eens zo'n film die door de zogenaamde kenners hoog wordt gewaardeerd. Omdat er van alles wordt bijgehaald waarvan het nog maar de vraag is of het zo bedoelt wordt. M.a.w.verzin er van alles bij dan wordt de film van zelf top.

Ik zeg natuurlijk niet dat film geen kunst kan zijn. Cronenberg is wel iemand die er dicht tegenaan zit, of er zelfs kunst van maakt.

Maar Johan Nijenhuis maakt ook films. Heb je hem wel eens naar zijn artistieke keuzes gevraagd, en wat zei hij toen?

Of Steven de Jong, ook zo'n kanjer.

Ach, je er is natuurlijk een verschil in kwaliteit en moeilijkheidsgraad van die keuzes, maar ook in hun films worden keuzes gemaakt over de look van de film (idd meer estethisch) maar ken z’n werk verder totaal niet, dus kan daar verder niet op ingaan. Maar ze werken in princiepe voor een groot deel met dezelfde mensen samen die ook voor Terstall, Jean vd Velde of Van Warmerdam werken. Zijn ze dan plots kunstenaar af?

Overigens vond ik die Elfstedentochtfilm van De Jong wel een mooie productie.

Rustig maar, Basto, rustig maar. Als je de tijd neemt, en fatsoenlijk ademhaalt, dan is je tekst samenhangender en gespeend van een overdaad aan spel- en schrijffouten.

Ik beweer enkel dat niet alle muziek door kunstenaars gemaakt wordt, dat niet alle tekst door kunstenaars geschreven wordt, dat niet alle films door kunstenaars geschoten worden. Kunst is ondefinieerbaar, daar ben ik van overtuigd, maar dat een medium als tekst, fotografie, film, muziek... niet geclaimed kan worden als "kunst", ook dáár ben ik van overtuigd.

En om terug te komen op Civil War: Nee, dat zie ik niet als kunst. Ik zie het als een geslaagde poging op weergave van een mogelijk toekomstbeeld.

De vorige van deze regisseur, "Men", dat voelt veel meer aan als kunst.

Maar denk er gerust anders over.

Edit: het grote mankement aan de botte ondoordachte stelling: "film is kunst" is dat dan alle kopschopfilmpjes, alle kattenfilmpjes, alle vakantiebeachfilmpjes, werkelijk alle filmpjes, dan ook opeens kunst zijn. En dat mag hoor, maar dan is niets meer geen kunst.

Want een filmpje maken kunnen we allemaal. Daarom stel ik dat film een medium is. Ook als dat professioneel wordt beoefend. Het blijft een medium. Ook niet elk boek is literatuur, en zeker niet elke foto is een kunstobject.

Wil je waarde geven aan kunst, noem dan niet alles kunst.

van de week deze film gezien en was best onder de indruk, groots opgezet en toch heel persoonlijk, vond het vaak een beetje deprimerend.

Moest een beetje denken aan de film Contagion uit 2011 die een groot voorspellend vermogen had met betrekking tot corona. Deze film zou zo maar waar kunnen worden na de volgende presidentsverkiezingen waar 1 kandidaat al voor de verkiezingen aankondigt dat als hij verliest het doorgestoken kaart is.

Maar eens gekeken, gedreven door de hoge scores oa hier. Maar zo bijzonder vind ik het niet. Enige aardige is dat dit zomaar eens de nabije toekomst kan zijn, als we kijken hoe de wereld het momenteel vergaat.

Maar ik mis toch meer spanning of meer verhaal in deze film. Goed idee, uitvoering niet super

3*

Op zich een veelbelovend onderwerp, Amerika in een burgeroorlog; lekker actueel met 6 Januari 2021 nog vers in het geheugen, maar het staat en valt natuurlijk met hoe overtuigend je rellen, urban warfare en oorlogsjournalistiek kunt uitbeelden.

Op zich is dat aardig gedaan. Hier en daar wat opzichtige CGI, maar de sets (met name de stedelijke) kunnen er over het algemeen zeker mee door. Ik lees dat het A24's duurste film tot nu toe is, maar soms vond ik het net even tekort schieten en low-budget aanvoelen.

Het wereldje van de oorlogsjournalistiek is wel overtuigend weergegeven. Hoewel het een beetje aanvoelde als een te fanatiek groepje dat het teveel voor de kick doet (het leek soms Twister wel), niet zozeer vanuit journalistiek besef, kon ik er wel in meegaan.

De vertelstijl vond ik wat minder. Soms te mijmerend, soms te artsy, en soms iets te veel gepijnigde blikken van Kirsten Dunst.
Wat mij het meest stoorde was de totaal niet passende muziek die af en toe gebruikt werd om scènes 'on the road' te begeleiden. Rustige country-muziek OF hiphop, te contrasterend voor een film die draait om hectiek, onzekerheid en civiele onrust. Vaak moest ik terugdenken aan het veel betere Children of Men, daar was de spanning nagenoeg constant voelbaar, het tempo hoger, het camerawerk nog sterker.
Dit voelde meer als een soort coming-of-age verhaal (van Jessie als beginner) verpakt in een burgeroorlog-setting, met Lee als de doorgewinterde 'seen-it-all-before' ouwe rot. En dat soort verhalen hebben we inderdaad al eens vaker gezien.

Dat Jessie uiteindelijk het lef vindt om de randen van het gevaar op te zoeken, en beloond wordt met het 'money shot' van de vermoorde president is dan wel prima. Beginner's luck weliswaar, maar vooruit.
Dat Lee in een cliché moment last-minute nog doodgeschoten wordt bij de reddingspoging van Jessie vond ik onnodig.

Wat is dat trouwens met het totaal niet bieden van medische hulp aan collega's? Sammy lieten ze gewoon doodbloeden achterin de auto (eerste hulp anyone?) en ook bij Lee checkten ze niet even of ze uberhaupt nog leefde. Ze gunden haar geen blik waardig. De regisseur ging waarschijnlijk voor het dramatische effect ("Jessie begrijpt nu eindelijk dat er geen plaats is voor emotie in the heat of the moment") maar het kwam heel raar over.

3,5*

Sterke film wat gaat over een groepje van journalisten/fotografen die tijdens een burgeroorlog in Amerika verslag ervan doen. En dat word zeker mooi in beeld gebracht met een prima spelende cast en mooie CGI voor infeite een kleine film met een budget van 50 miljoen. Zeker een kijkbeurt waardig en ook best wel eng met alles wat er nu in de werled speelt.

Redelijk actie drama. Het verhaal is eenvoudig en is een soort roadtrip door een in burgeroorlog getroffen Amerika. Eigenlijk is het niet meer dan dat we de journalisten van plek naar plek volgen waarbij ze iedere keer in bepaalde conflict situaties belanden en zich veilig moeten zien te stellen tijdens hun werk. Daarbij maken ze honderden foto's van individuen waarbij je je kunt afvragen of er daadwerkelijk eentje geschikt is om de voorpagina te halen. Buiten dat is het een vermakelijke en harde film, waarbij het voor de journalisten op het eind pas echt interessant wordt. Helaas ontspoort de film daar wat. Visueel verder mooi geschoten en prima acteerwerk. 3.5

De film liet me met een ongemakkelijk en wansmakelijk gevoel achter. Het laat zien waar mensen toe in staat zouden kunnen zijn. de Oekraïners maken dit helaas dagelijks mee.

Bezijden het gepalaver van sommigen vond ik het geen fijne film om naar te kijken.

Halve ster leek me eigenlijk al teveel.

de kick of war! heeft de potus geen geheim gangetje naar buiten? Over een trip door USA waarin een aantal legers elkaar bestrijden. Je hebt als kijker geen idee wie nou wie is maar dat zal ook wel de bedoeling zijn want in een burgeroorlog is dat vast onduidelijk. Je weet ook nauwelijks wat er aan de hand is totdat blijkt dat de Cali-Texas alliantie (WL) DC gaat binnenvallen waar de fascistische potus schuilt. Het einde: persoonlijk zou ik als ouwe fotograaf me niet per se opofferen voor een beginneling als die zulke risico's neemt. Wat is het idee erachter, 40 jarigen moeten plaatsmaken voor 20 jarigen???? Dat was wel even storend. Maar het gevecht in DC is echt verpletterend. Bizarre sound ook. Die kogels!!! brrr

Civil War

Tijdens een burgeroorlog in de Verenigde Staten besluit een groep journalisten richting Washington D.C. te gaan om daar een interview af te leggen met de President. Tijdens de rit maken ze van alles mee en zien ze de meest verschrikkelijke dingen.

Ik wilde eigenlijk een volledige review schrijven, totdat ik de reactie van N00dles las. En zijn mening deel ik volledig.

Door het gegeven, A24 en Alex Garland had ik er toch wel wat meer van verwacht.

Ja het begint allemaal wel aardig, en het ziet er allemaal prima uit, maar de cast met uitzondering van Dunst is echt een beetje misplaatst en het hele middengedeelte is echt veel te weinig bijzonder en daardoor te lang.
Het is maar een beetje harken richting het onvermijdelijke einde in D.C. .
Laatste half uur is danwel weer prima.

Ook nog een klein pluspuntje voor de begin en eindmuziek (Suicide!)

Het was me eigenlijk lange tijd niet duidelijk wie tegen wie was en waarom. Volgens mij hadden beide partijen een leger en was er geen duidelijk onderscheid te maken. Bijvoorbeeld wanneer ze Jesse Plemons tegenkomen. Bij wie hoorde hij? Volgens mij was het ook de bedoeling van deze film om stemming te maken onder de Amerikanen met het oog op de komende verkiezing, maar dat zal wel weer complot denken zijn. Zie het dan maar als een film met verzonnen staten als Texas en Californië en in een denkbeeldig land dat Amerika heet en een president heeft.

??? De film kiest juist expres geen partij en toont het juist 3 niet bestaande kampen om stemmingmakerij uit de weg te blijven.

Het geeft enkel een waarschuwing af aan beide kampen in Amerika dat verdere polarisatie niet tot een fijne toekomst leidt. Lijkt me dat je daar zelfs aks complotdenker mee moet kunnen instemmen.

Herzien (wederom in de bioscoop) met andere verwachtingen en dat hielp. Het actiegeweld is waanzinnig indrukwekkend op audiovisueel vlak en komt in de finale geweldig tot z'n recht, waardoor ik toch overstag ga voor een halfje extra. Nog altijd kan ik het zeer waarderen dat Alex Garland geen kant kiest en eerder naar het einddoel kijkt dan de weg ernaartoe.

Ik zou willen stellen dat deze film geheel ‘aan de weg ernaartoe’ is geweid.