Civil War (2024)

De filmmaker kiest juist geen partij en zegt ook niet wie wie is. Er zijn hier ook drie stromingen. Dus sowieso gaat elke directe vergelijking mank.

Sterk.

Zeer toffe film, behoorlijk volwassen en intelligent aangepakt. Vooral het niet kiezen van democraten vs. republikeinen is een goede keuze en maakt de film sterker. Ik zou het zelfs bijna realistisch vinden; enfin, de manier waarop de burgeroorlog aan bod komt, lijkt mij niet volkomen uit de lucht gegrepen.

Ik had op voorhand een iets andere film verwacht - ik was er ook weer blanco ingegaan. Minder drama en meer actie, maar de balans zit zonder meer goed. Actie krijg je trouwens in de finale - echt tof en goed in beeld gebracht. Het enige waar ik me dan aan ergerde was de manier waarop de fotografen zonder al te veel poespas mee de frontlinie in (mogen) lopen. Geen idee hoe dat in het echte elven gebeurd. Verder de beste film van 2024 die ik tot dusver gezien heb, zonder twijfel. En ik vermoed ook dat eind december deze hoog zal eindigen in mijn toplijst voor dit jaar.

4

Ik ben vorig jaar naar een expositie over het leven van fotograaf Chas Gerritsen geweest, die heeft oa in Vietnam, Cambodja en tijdens de militaire coupe in Chili gefotografeerd en met name in Azie ging hij mee op oorlogspad en stond hij in extreem gevaarlijke situaties te fotograferen, dus ik denk dat het niet eens zo onrealistisch is wat je in deze film zag.

Denk dat zowel Salvador als Under Fire er een goed beeld van geven. Vaak ga je onder begekeiding van een van de partijen mee. Vanaf daar is het aan jezelf hoeveel risico ke neemt. Hier was het toch wel iets over het randje voor mijn gevoel. De commando troepen in het voorste front zitten niet te wachten op pottekijkers die in de weg lopen. Maar goed, ik ben natuurlijk wel een leek.

Lees dit boek maar eens, prachtige waargebeurde avonturenroman. Als je goeie foto’s wil maken moet je ook wel eens vooraan staan en dat kon in Azië.

Het wonderbaarlijke en vreemde leven van Chas Gerretsen | Gerretsen | 9789024434473 | Boom

Op zich leuke film, maar sleept in het begin een beetje aan zonder noemenswaardige momenten. Vooral het laatste stuk komt het lekker op gang.

Verwachtings patroon lag heel hoog en ik heb rijkhalzend naar deze "Civil War" uitgekeken.

Uiteindelijk was het enigzins teleurstellend. Niet dat de film bar slecht is maar het is een beetje los zand verhaal. Rommelig. Het draait allemaal om een groepje journalisten die gezamelijk optrekken richting Washington om verslag te doen van de staatsgreep op de zittende president. Blijkbaar is deze vreselijk fout.

Maar waarom de beste man de slechterik is, en wat hij heeft misdaan, we zullen het nooit weten.

Ook de conflicten onderweg met diverse groeperingen zijn een raadsel. Je weet simpelweg niet wie nu precies wat vertegenwoordigd en wie nu precies wel of niet de president aanhangt.

En zo blijf je met een leeg gevoel achter en met het idee waar heb ik in Godsnaam naar gekeken?

De lokatie en actie scenes zien er overigens wel goed uit en op momenten is de film lekker bruut.

Maar verder viel het mij uiteindelijk toch behoorlijk tegen.

2.5*/3*

"There has to be some mistake. We're American, right?”
"Okay. What kind of American are you? You don't know?”

Waanzinnig vette film was dit man. Toen ik de trailer van deze film al zag was ik behoorlijk hyped, dit soort thema's spreken mij namelijk echt ontzettend erg aan. Toen we gisteravond in de thuisbioscoop van een maatje zaten en we deze film opzette wist ik eigenlijk niet wat me overkwam. Er gaat werkelijk een wals over je heen met emoties, en daar draagt eigenlijk alles wel een steentje bij mee. En het is enigszins wel beangstigend natuurlijk, films als dit. Er zit natuurlijk gewoon wel een kans in dat ooit zoiets kan gebeuren, en dan? Ik hou me er verder politiek buiten, al zie je natuurlijk hedendaags best wel wat spanningen in de samenleving, en deze film schetst prachtig was er kan gaan gebeuren, en daar worden zeker geen doekjes om gebonden.

Het concept dat is denk ik voor iedereen wel bekend, en dat kun je ook wel overal van af lezen. Het plot drukt de stempel er ook nog eens op en dan weet je als kijker wel wat je kunt gaan verwachten. De burgeroorlog in Amerika, begint eigenlijk met live-action beelden van bepaalde rellen, het gaat er al best heftig aan toe en Garland houdt het eigenlijk niet rustig. Neem vooral het ‘rellen’ bij een watertank, waarna je een suicide bomber ernaartoe ziet rennen met een enorme vlag. Zo open je nog eens een film als dit, en je had ons eigenlijk direct te pakken. Garland neemt daarna wel wat meer tijd en ruimte voor character development en dan houdt de film het toch wat rustier maar, duidelijk is wel dat de setting schrijnend moet zijn.

De film zet een duidelijk doel. De pers crew willen een hit scoren, en bedenken om een interview te plannen met de president van Amerika. Ze gaan op reis naar Washington D.C. en komen onderweg natuurlijke verschillende dingen tegen. Dat begint al tussen een één op één gevecht tussen verschillende soldaten, en zelfs een executie van drie soldaten. En hier trekt de film de stempel al door van de beginscène met de bom waar ook heel veel verschillende lijken zag liggen. De executie gaat weer een stap verder, en eigenlijk blijft de film strooien met deze scenes (zo ook met dode lijken op de weg etc.) en uiteraard ook het grote massagraf. En ik ben best wel te spreken over deze scenes want dit zorgt er toch wel voor dat mijn mond open bleef staan van verwondering.

Het slotstuk zet ook een grote stempel op deze film en vond ik heel vet. Actievol volgen we de weg naar het einde, en wanneer het doel bereikt is in de film stopt Garland ook netjes, en gaat niet te lang door. En misschien vond ik dat toch wel jammer, dat de film was afgelopen. Ik heb al lang niet meer gehad dat ik het echt klote vond dat een film klaar was, en dat gevoel zegt misschien wel genoeg over wat voor een indruk deze film achter heeft gelaten.

Toch kan ik niet het volledige cijfer geven. Soms is de film toch wat rommelig qua scenes, en zitten we soms wel iets te afgekapt in bepaalde scenes. Ook het einde vond ik toch wat ongeloofwaardig als cameraploeg, het lijkt me niet dat zo'n team wat op punt staat de president te vermoorden ook zin heeft om ook zo'n team achter hun aan te hebben. Goed, daar weet ik verder niks van maar, dat was soms wel wat twijfelachtig tijdens het kijken van deze film.

Maar toch, deze film is echt heel vet en ik heb een waanzinnig gave filmavond gehad. Deze scoort hoog bij mij, en komt hoog in mijn lijst te staan, ik weet nu al wel dat dit één van de beste films van dit jaar gaat zijn. Waanzinnig.

Ik had hier eigenlijk veel meer van verwacht, maar toch vond ik 'Civil War' helemaal geen slechte film. De film wist me toch constant te blijven boeien. Ik denk dat ik deze film nog eens op mijn gemak opnieuw moet kijken. Dat kan volgens mij helemaal geen kwaad.

Had hier echt zoveel meer van verwacht en dan loert teleurstelling al snel om de hoek.

Het begint met geweldadige protesten/rellen en vooral het geweld vd ordediensten wordt in de verf gezet. Deze straatprotesten eindigen abrupt door een enorme explosie, met waar slachtveld langs beide kanten.
Waarbij we kennismaken met de jonge fotografe/journaliste Jesse (Cailee Spaeny), die geraakt wordt tijdens de rellen en door de zeer ervaren journaliste Ellie (Kirsten Dunst) gered wordt.

Er zat wel een zekere vaart in rond het verhaal van een groepje journalisten die richting Washington DC verslag willen uitbrengen vd staatsgreep op de huidige Amerikaanse president, die blijkbaar een foute man is, maar hier krijg je als kijker weinig duiding bij, waarschijnlijk moet je ervan uitgaan dat het om soort extreemrechts dictator zou gaan?

Ik vind het vooral met momenten nogal rommelig en je krijgt weinig info over verschillende personages wat hun achtergrond is, hun functie en doel. De soldaten enzo moorden erop los voor de president. Zo zie je twee soldaten lijken dumpen in een waar massagraf, worden zij die niet Amerikaans genoeg zijn koelbloedig neergeschoten.

Ik vond het desondanks niet giga boeiend en vond Kirsten Dunst als Ellie echt irritant. Wat maakt dat ik dit geen top kijkervaring vond, eerder mwaaah.

Jua I know, ze zagen er alvast zo uit, heb ik me indd verkeerd uitgedrukt. 't Is indd survival of the fittest.

Off topic berichten verwijderd. En ook al ligt het onderwerp mogelijk dicht bij de Amerikaanse politiek, het blijft fictie. En louter politieke discussies zijn niet toegelaten op moviemeter. Dus graag terug over de film zelf.

Vond het maar een matige film, helaal vanwege de hoge score heb ik er gewoon iets teveel van verwacht

Eigenlijk gewoon niet zoveel aan

2*

Civil War is een journalistiek heldendicht waarbij we een groepje persmuskieten door Amerika volgen op weg naar de president. Hoewel men een beeld van chaos en oorlog ensceneert, blijkt de wetteloosheid niet van dien aard dat journalisten het werk verhinderd wordt. Ze lopen eigenlijk voortdurend regeringstroepen en milities voor de voeten, maar die lijken daar geen erg in te hebben. Bizar.

Kirsten Dunst ziet er misschien minder fris en fruitig uit, ze acteert wel sterker dan ooit en zet een zeer overtuigende geharde, taaie tante neer. Wel verfrissend om eens een echte vrouwelijke veertiger te zien in een film in plaats van een botox-bimbo. Klasse van de casting. Minder leuk dan de nihilistische Ellie was haar collega, Jesse. Niet dat Cailee Spaeny slecht acteert, maar haar personage is vreselijk irritant, onbezonnen en brengt de hele groep in gevaar. Eigenlijk hadden ze haar bij de eerste gelegenheid uit de auto moeten gooien. Dat nalaten, bekoopt Ellie uiteindelijk met haar leven. Een boodschap die kan tellen.

De verhaalontwikkeling is moeilijk te voorspellen. Ze rijden maar wat en komen van de ene situatie in de andere, sommige interessant en andere nogal onnozel. Wat te denken van die scène waar ze onder vuur genomen worden vanuit dat huis? Ze stuiten daar op een soort transmilitie met roze haar en nagellak en gaan dan weer voort. Echt nutteloos opvulsel. Het tempo zit meestal wel snor, maar echt genieten is het pas in Washington. Meesterlijke cinematografie naar de ontknoping toe. Voorts is ook de sound opvallend goed.

Over de oorzaken van het conflict komen we eigenlijk niks te weten. Velen hadden gehoopt dat het weer om rednecks en yankees zou gaan, maar ik denk niet dat dat een langspeelfilm kan opleveren. De ene partij heeft tenslotte wapens en de andere speciale voornaamwoorden.

Waarom gebruik je de term persmuskieten? Het is een term die doorgaans voor paparazzi (zoals die achter Diana aan joegen) wordt gebruikt, maar toch moeilijk van toepassing is op oorlogsfotografen die hun eigen leven in de waagschaal gooien. Geeft me een indee van misplaatste vooringenomenheid.

Correct.

En waar komt die vandaan?

Heel de speelduur lang, en nu nog steeds, heb ik nagedacht over wat voor film dit nu eigenlijk was. Het wordt al vrij snel duidelijk dat de de civil war zelf niet per se onderwerp is door het gebrek aan context over het conflict zelf, dus dan gaat het blijkbaar over de fotojournalisten en hoe zij een oorlog vastleggen? Toch lijkt dat tijdens de film niet het hele verhaal te zijn.

Wil de film ons een of andere cynische boodschap voorhouden over oorlog danwel de media? Fotojournalisten die losgezongen zijn van het onderwerp en alles doen voor de scoop (maar toch kampen met een soort van PTSS)? Laten zien dat het niet uitmaakt wie eigenlijk wie is in een dergelijk conflict? Of zijn de journalisten gewoon een vehikel om ons zo dicht mogelijk op het vuur te laten zitten (vond het aan de onrealistische kant hoe ze er telkens letterlijk met hun neus bovenop (mogen) staan).

Moet wel zeggen dat ik liever een ‘normale’ film over een burgeroorlog in Amerika met wat meer context en achtergrond had willen zien. En dat gefotografeer heel de tijd, het leek soms wel een aflevering van Het Perfecte Plaatje.

Tijdens één scène in het bijzonder met ineens hiphopmuziek en coole slowmotion weet je zeker dat dit geen straightforward oorlogsfilm is (dat hij van A24 is zegt je van tevoren eigenlijk al genoeg), persoonlijk vond ik het vrij raadselachtig wat de film daar wilde doen.

Het door oorlog verscheurde landschap waar ze doorheen trekken doet denken aan een hoop andere films en series die we al hebben gezien over oorlog en dystopieen (onder andere 28 Days Later van Alex Garland zelf), maar het is mooi geschoten en boeiend om te zien, zeker tegen het einde in D.C. levert het allemaal erg mooie scènes op. Ook houdt de film zich niet in met rauwe gruwelijkheden, maar wel allemaal op een 'mooie' manier gedaan.

Weet nog niet hoe ik hem beoordeel.

PS. Hoe klein zijn rol ook was, die gekke Jesse Plemons zet weer eens de sterkste rol van allemaal neer als triggerhappy asshole.

PPS. Was deze film zo’n 15 jaar ouder geweest dan was (toen nog) Ellen Page zeker weten gecast in de rol van Jessie.

Wat een vervelende pief, paf, poef film.

Ja, het is totaal fictie, en mist dan ook iedere connectie met de werkelijkheid.

Een kind dat fotograaf wil worden blijft maar plaatjes schieten terwijl ze midden in de vuurlinie staat in een zogenaamde idioot verzonnen burgeroorlog waarvan je dan zou moeten kunnen denken: Tja, dat zou zo maar kunnen gebeuren in werkelijkheid. Kom nou toch....

Oh ja, ik mis de diepere achter gelegen bedoeling van de filmmaker? Je moet door het slappe verhaaltje heen kijken? An me hoela.

Ik heb de film met moeite uitgekeken waarbij ik dacht: zal ik het afkijken of zal ik wat anders gaan doen?

Ik begrijp best dat er mensen zijn die zich vermaken met deze film, ik niet.

1 sterretje voor de moeite.

Bericht aangepast. Hoe lastig ook bij deze film: probeer het bij de film te houden. En complottheorieën over wie dan ook worden per direct verwijderd.

De soundtrack van deze film en de manier waarop die is gebruikt is waanzinnig . Ook mijn verwachtingen waren ook iets te hoog , maar toch wel voor een groot deel ingelost .
Geen moment verveeld en tot mijn verbazing was er een scare jump toen Aziatische journalisten uit het niets werden neergeschoten .En dat had wel impact .
De Quote op het einde was geniaal .
En verder in interview stuk met offerman liet hij duidelijk dat alles in het midden wordt gehouden, hij zei : 'Iedereen is boos op die andere klootzakken, en deze film overstijgt dat. Het gaat over ons allemaal. En daar ben ik zo dankbaar voor.” Volgens Offerman zou de film gemakkelijk analogieën kunnen maken, "maar op de een of andere manier zou je de helft van je publiek verliezen." In plaats daarvan wordt het publiek gevraagd om “de richting die we uitgaan” te heroverwegen. Samenvattend: het gaat niet over nu , het gaat over de toekomst , maar ook… over ons, nu.
Dikke 4 * Top film .

Ik vond dit echt een deprimerende film. Misschien ook wel omdat je je zo kan voorstellen dat het deze kant op kan gaan met de USA. Als populisme uitgespeeld raakt is het in de historie vaker op oorlog en ellende uitgelopen. Narratief gezien gebeurt er weinig maar zon film is het niet. Er is geen verhaal nodig om het spannend te houden. De pure doodsbedreiging zorgt hier wel voor.

Het is een nare film die lomp is maar ook subtiel is in het persoonlijke drama dat zich gelijktijdig met grote gevechten tentoonspreid. Tja verplichte kost om te kijken.

Is ook een film voor op het grote doek en niet een of andere stream met krakkemikkig geluid.

Wat is er dan zo specifiek "voor het grote doek" aan deze film? Lijkt me een prima film voor een stream met goed geluid. Dat krakkemigge verzin je er, bij gebrek aan argument, zelf maar bij.

Fotografie is prachtig en de geluidsmix fenomenaal en indrukwekkend. Dat ga je thuis never nooit reproduceren. Ook niet met de 4k UHD. Dus ja, elke download of stream heeft naar mijn maatstaf krakkemikkig geluid. Bovemdien, mensen die een set up hebben die in de buurt komt van de Atmos bioscoop beleving gaan geen download rips kijken. Die leggen dan liever 20 euro neer voor iets behoorlijks.

Als een film alleen maar goed is in een dolby atmos imax huppeldepup zaal, en thuis op goede apparatuur niet, dan is het een kutfilm.

Dat ben ik totaal oneens. Film is een audiovisuele kunstvrorm waarbij er vaak veel talent, tijd en geld gestoken wordt in de juiste look van de film en het geluidsontwerp. Dat krijg je enkel in de bioscoop goed mee. Thuiskijken is toch een slappe kopie daarvan.

Je zou het kunnen vergelijken met een kopie van de Nachtwacht in (vergeelde) poster of kalendervorm. Omdat zo’n afbeelding niet zo indrukwekkend is, is de Nachtwacht toch niet plost een kut schilderij.

Maar goed, de meeste mensen hebben daar geen of weinig oog voor. Die kijken filns enkel voor het plot half achter hun telefoon verscholen en missen al het moois.

Je hebt gewoon gelijk ja. Kijk, niet op je telefoon kijken of op een laptopje in de achtertuin, maar als je gewoon een goede 4K tv hebt en een geluidssetje dan heb je thuis een prima ervaring. Maar Basto is altijd van het overdrijven in het belachelijke. Je moet het op zoveel mm kijken met dit geluid en anders snap je het niet.

Wat wel zo is is dat bepaalde films gewoon veel beter tot z'n recht komen in de bios op groot scherm met loeihard geluid. Avatar bijvoorbeeld. Maar het is thuis ook prima te kijken en te beoordelen.