Civil War (2024)

Vermakelijke film, net geen 4☆. Deed me beetje denken aan Salvador (Film, 1986) - MovieMeter.nl van Oliver Stone

Hoe realistisch is civil war ?volkskrant.nl

Een behoorlijk angstaanjagende roadmovie, door de ogen van een paar journalisten die een burgeroorlog in Amerika vastleggen. Alex Garland slaagt er zonder twijfel in om je mee te sleuren in deze trip door een aantal prachtige shots bijv. de scene dat ze in de nacht door het brandende bos rijden begeleid door Sturgill Simpson. Ook de sound effects van de oorlog zijn fantastisch en een aantal geweldige needle drops (oa Suicide en De La Soul). Jesse Plemons steelt ook weer de film met één fantastische scene

Heel erg goed, en wat zou het zonde zijn als dit echt de laatste film is die Alex Garland regisseert.

Angstaanjagende Topfilm! Heel goed

De film is waarschijnlijk geïnspireerd door de polarisatie en de aanval op het Capitool door Trump-aanhangers en kan worden gezien als een waarschuwing waartoe dit kan leiden, maar de uitbeelding van de resulterende burgeroorlog lijkt vooral geïnspireerd op het bekende Hollywood-thema van de zombieapocalyps zonder zombies omdat de film nauwelijks politiek is. De film gaat vooral over oorlogsjournalistiek en ook die wordt weinig genuanceerd uitgebeeld: de journalisten zouden vooral worden gedreven door de adrenalinekick (pas bij doodsangst besef je dat je leeft) en hun postmoderne wereld waarin de juiste foto – het beeld – belangrijker is dan de werkelijkheid die wordt afgebeeld. De film is op een wat vreemde manier ook een soort coming-of-age-verhaal van een meisje dat nieuw is in het vak maar door veel bloed, lijken en doodsangst snel opgroeit tot een routinier die de wat traag of minder gretig geworden oude rotten voorbijstreeft.

Al met al heeft de film minder diepgang of gelaagdheid dan ik had gehoopt en moet de film het hebben van een paar enigszins spannende momenten waarop de journalisten soms vrijwillig en soms onvrijwilig in een situatie komen waarop hun eigen leven direct op het spel staat.

Terzijde: de muziekkeuze valt op en bevat onder meer liedjes van Silver Apples en Suicide die in hun tijd de aandacht trokken als poppioniers in de elektronische muziek.

Sterke film, maar wel anders dan ik vooraf had gedacht. Want Civil War is zeker geen echte actiefilm, maar de trailer liet ons wel dat idee krijgen. De grootschalige actie is bijna geheel afwezig, op het laatste stuk van de film na dan. Dus voor iedereen die denkt voor een strakke actiefilm naar de bios te gaan, think again. Het is ook een A24 film, die vooral in de alternatieve hoek zitten en dat zie je in deze film ook terug. Gelukkig is het wel veruit hun beste film geworden, want ik heb weinig met hun titels.

Civil War volgt een groepje persfotografen die midden in een Amerikaanse burgeroorlog zijn beland en een interview met de president af willen nemen en hiervoor een road trip door het land maken. Het is een perfect concept, want road trips zijn altijd interessant door de variatie aan omgevingen en personages. Dat is hier niet anders. Het begin allemaal nog redelijk kalm, maar dan volgen toch al snel zaken als massagraven, openlijke moordpartijen, grote branden en uiteraard de belegering van Washington DC. Dit alles volg je door de ogen van onbewapende fotografen (prima rollen van de 4 hoofdrolspelers) die hun camera gebruiken om de wereld te willen vertellen wat er zich afspeelt. De film wil je als kijker niet alleen vermaken, maar ook informeren en waarschuwen en dat lukt best aardig zonder belerend te zijn.

Toch had ik net wat meer van de film verwacht, soms lag het tempo wel erg laag en had je niet het gevoel in een land aanwezig te zijn vol oorlog en ellende. En ik ging me ook wel vragen stellen. Waarom verdedigde het leger niet wat feller het Witte Huis en de president? Je hebt het beste leger in de wereld en slechts een deel van het land is in oorlog met je. Waarom bleef de president tot het einde in Washington? Ook het verhaal van Jessie en Lee is wel een beetje voorspelbaar, zeker op het eind in het Witte Huis. Het is ook een beetje een coming-of-age verhaal van een jonge journaliste die een snelcursusje volwassen worden krijgt.

Ik heb trouwens wel nog iets over het geluid te zeggen. De effecten waren echt fantastisch, van de wapens, de voortuigen of juist momenten van totale stilte. Maar het toevoegen van hele luide aanwezige muziek in zware actiemomenten vond ik echt enorm misplaatst en storend. Het verpestte voor mij enkele momenten. Visueel is de film wel weer schitterend, met een paar zeer fraaie shots. Neem de auto die door het brandende bos aan het rijden is, wow.

Eigenlijk is 4 sterren net wat te veel, maar 3,5 weer net te laag. Ik ben dan maar gul en rond omhoog af.

4*

Al met al best realistisch.

Als dit de laatste film die Alex Garland regisseert dan doet hij dat met een knal.

Civil War was heftig, schokkend, verfrissend. De trailers waren grotendeels misleidend. Je verwachte een grootschalige oorlog tussen Amerikanen, dat zie je deels, het gaat uiteindelijk om de journalisten, en dan degene die de foto's maken in het oorlogsgebied. Wat verfrissend om het van hun kant mee te maken. Geen cliché verhaal over een familie dat gescheiden wordt door een gebeurtenis en dat elkaar moet/gaat terugvinden. De foto journalisten/protagonisten kunnen wel tegen schokkende gebeurtenissen, en dan met name Lee, gespeeld door Kirsten Dunst. Ze lacht bijna niet ze is versteend door haar ervaring en dat is zo goed gespeeld van Dunst. Tegenover komt Dunst een beginnend foto journalist tegen en in het begin wil ze niks met haar te maken hebben, maar beetje bij beetje ziet ze een jongere versie van haar en wil ze haar koste wat kost beschermen. De regie van Alex Garland is weer absolute top. Hij weet de kijker met bijna elke scene te grijpen. De scene die mij het meest is bij gebleven is de scene met acteur Jesse Plemons, die geweldige cameo heeft. Het simpel opgezet maar zo intens en zo heftig. Civil War is een ware nagelbijter met verbluffende regie.

'Alex don't stop making movies'

Eens met alle positieve recensies. Ik heb deze film vrijdagavond (in een bijna lege bioscoopzaal, wat ik de afgelopen weken vaker heb gemaakt) gezien. En wat een belevenis. Dunst is echt briljant in deze film, maar eigenlijk zijn alle acteurs voortreffelijk. Spaeny gaat een grote toekomst tegemoet, maar ook Henderson als ouwe rot met zijn stokje is sterk op dreef. Plemons met zijn rode brilletje steelt de show in 1 scène.

Naast het acteerwerk is ook de score de grote kracht van de film. Sowieso de geluidseffecten. Tegen het einde zit er een scène in de film met veel helikopters, en die krachtige geluiden hoor en voel je diep van binnen. Garland laat veel aan je eigen interpretatie van het verhaal over, en niet iedereen zal dat kunnen waarderen. Maar ik vond het een gewaagde en geweldige keuze. Geen good guys vs. bad guys verhaal, maar gewoon twee legers die op elkaar inhakken. Met de oorlogsfotografen die er middenin zitten.

That's pretty much it. En dat vond ik, inderdaad, ook zo verfrissend werken bij deze film.

Civil war is een film die je bij momenten op het puntje van je stoel laat zitten omdat het alle cliche’s in dit genre aan de kant zet. Ik raad mensen aan om deze te gaan kijken in Imax, de ‘oorlogsgeluiden’ zijn hier namelijk levensecht en zorgen ervoor dat je vanaf minuut 1 aandachtig aan het kijken bent.

Hele vernieuwende shots en er wordt op een gewaagde manier beschreven wat er zich afspeelt.

Het enige minpunt van Civil War is het overmatige gebruik van saaie, standaard dialoog. Hierdoor valt de film af en toe stil. Achteraf hebben veel van deze momenten weinig invloed op het verloop van de film.

In dit tijdperk van niet originele films die gemaakt worden, is Civil War zeker een uitblinker.

3,5 ster

Het is allemaal best origineel en ook beangstigend omdat het niet eens zo ongeloofwaardig is wat in deze film gebeurt. Helaas is hij ook wel erg voorspelbaar. Wat er in de laatste 10 minuten gebeurt zie je al een uur aankomen.

Werkelijk? Is echt voor het eerst dat ik lees dat iemand geen fan is van A24. Toch al jaren de enige Amerikaanse producent die zich niet enkel stort op remakes en IP. Hebben echt fantastische films uitgebracht. Spring Breakers, Uncut Gems, Climax, Under the Silver Lake, Ghost Story, Lighthouse, Men, VVitch, Hereditary, Midsommar, X, Pearl, Ex Machina, Good Time, Free Fire, Love Lies Bleeding, Beau is Afraid…. Die zijn toch in merendeel niet erg alternatief….

Werkelijk ja. Ik vind het te arthouserig en hipsterig. Bodies Bodies Bodies is vreselijk. Midsommar is serieus 1 van de kutste films ooit gemaakt. Hereditary minimale voldoende. Spring Breakers, bah. En zo zijn er nog wel meer van hun werken waar ik niks mee heb. Civil War is gelukkig geslaagd, maar ook daar valt hun sausje aardig overheen. Niet mijn ding. Heb overigens niet al je titels gezien hoor.

Dat het meer arthouse is lijkt me een pré. Je kunt toch niet je hele leven in Marvel en Mission Impossible of Fast and the furious achtige films blijven hangen.

Jammer dat je zo'n antwoord meteen weer afdoet met een denigrerende opmerking. Nodigt niet uit voor een dialoog terug. Volgens mij zit er nog wel flink wat tussen arthouse en Marvel.

Ja, daar zitten Mission Imposdible en F&F tussen…en nog wat meer uitgemolken IP. Maar met Bodies, Bodies noem je ook een van de zwakste A24 producties.

Een film waar ik zonder enige voorkennis naartoe ging. Een fictieve Amerikaanse burgeroorlog en een journalist, dat was het enige wat ik wist. En man wat een film!

In de eerste plaats is het een road movie waarbij je de personages enigszins leert kennen. Hoewel dit goed is gelukt kon het geen kwaad als de film een half uur langer zou hebben geduurd om ze nog beter te leren kennen en een diepere inzicht te krijgen in de innerlijke conflicten. Maar dit is geen punt van kritiek; ik kon ook in dit tijdsbestek goed in de karakters komen en met hen meeleven. De gebeurtenissen tijdens de tocht zijn verrassend, hard en realistisch. (onbewust zat ik ook een beetje te wachten op een zombie die uit de bosjes kwam ) .

En dan de laatste 20 minuten: wauw! Echt... wauw! Zo'n scene zag ik niet aankomen. Zeer knap gefilmd en verrassend spectaculair. Ook bijzonder om te zien hoe zelfs de journalisten (en dan in het bijzonder Jessie) zichzelf verliezen in de waanzin van de oorlog. Veel elementen kwamen samen en ik zat de volle twintig minuten op het puntje van mijn stoel.

Als ik dan toch een puntje van kritiek heb, is het de keuze van de muziek. Ik snap de keuze ergens wel en het blijft subjectief. Maar ik behoor toch tot het soort filmkijker die bij pittige scenes liever een zware symfonische soundtrack hoort (a la Children of men) ipv. de keuzes die ik in deze film langs heb horen komen.

Al met al een zeer kwalitatief, verrassend stukje cinema.

Ik heb de film gezien. Ik vond het een tegenvaller. Ja er zitten een mooie shots in en het geluid klinkt ook heel goed. Zelf hou ik echter meer van een verhaal en het liefst waar wat spanning in zit. Dat miste tot het eind volledig. Ook het statische chagrijnige gezicht van de hoofdrolspeelster heb je op een gegeven moment wel een keer gezien. Het heeft mij in elk geval niet emotioneel aangegrepen (wat ik wel een meerwaarde vind aan een film). De lovende recensies hier verbazen me. Hoger dan 2,5 ster kan ik echt niet gaan..

Maar wat heeft hij een verfijnde filmsmaak hè?

Dank je wel.

En wat is er mis met arthouse? Hipsterig ben ik het niet mee eens. Vooral omdat ze zich ook wel eens op het horrorpad begeven. Daar is weinig hipster aan. Dan denk ik toch eerder aan grote maatschappijen die woke proberen te doen.

Spring Breakers. Wist niet eens dat dit a24 was. Die film is al zo oud en lang geleden, geen idee waar je die zo opeens vandaan tovert. Google gebruikt? Je hebt zonder dat je het zelf doorhebt denk ik veel meer A24 films gezien dan deze vreemde combinatie van films. Vooral omdat 2 ervan van 1 regisseur zijn, de andere ook van een vreemde dude en uit 2014 en een Nederlandse regisseuse. Noem dan hun megahit Everything Everywhere all at once of zo. Hun grootste hit toch wel.

Ik prijs zulke filmmaatschappijen die gokjes durven te wagen met onderscheidende regisseurs. Ik zie overigens vooral bepaalde regisseurs bij films die je noemt. Niet perse A24. Hereditary, Midsommar en Beau is Afraid zijn vooral Ari Aster films. A24 is er voor de centen en de distributie.

Die titel noemde Basto op he. Ik heb daarna even gegoogeld, ik ken niet al hun films.

Ik heb ook veel A24 films gezien, vond er alleen weinig echt goed en veel gewoon klote. Bodies Bodies Bodies en Midsommar vind ik enorm hipsterig. Ik krijg echt jeuk van zulke films en hoop ze nooit meer te hoeven zien.

Everything was ook totaal niet mijn ding. Minimale voldoende, that's it. En dat wint dan bizar genoeg ook een Oscar.

Civil War is de eerste die bij mij een hele dikke voldoende scoort. En ik denk dat ik hoger had gegeven als het geen A24 was geweest. Heb me enorm gestoord aan die irritante muziek bij belangrijke delen.

Ik heb overigens niks tegen A24 hoor, inderdaad prima dat ze out of the box denken, Het spreekt me alleen zelden aan met de uitwerking.

Dit zijn toch stuk voorstuk allemaal alternatieve films? Waarvan de helft me goed smaakt en de helft ronduit ruk is. Maar dit zijn toch geen mainstream films? Nee, ook Spring Breakers (kut) en Uncut Gems (geweldig) niet.

Civil War stelt zeker niet teleur. Alex Garland maakt aparte films en dit is toch wel zijn meest toegankelijke film. Toch zorgt hij ervoor dat Civil War niet clichématig aanvoelt en omzeilt hij grotendeels door de invalshoek van de journalistiek de valkuil dat dit een Republikeins of Democraten product wordt. Californië en Texas die samen een alliantie vormen? Erg effectief om zulke tegenstrijdige staten in hetzelfde kamp te gooien.

De film is bij vlagen heftig en de actie dringt door tot in de poriën. Het sound design en de score helpen hier ook bij. Je zit continu op het puntje van je stoel en de onderhuidse spanning is altijd aanwezig. De totale anarchie en wetteloosheid die het groepjes journalisten meemaken op hun reis richting D.C. is ijzingwekkend. Dat is het mooie aan deze film. Het laat juist zien wat een burgeroorlog doet met mensen waarbij normen en waarden vervagen.
Dat de focus dan ook op het groepje van Dunst ligt kan ik ook prijzen waardoor je met ze meeleeft, zonder dat er een duidelijke antagonist in de film zit. De Winter Wonderland sequence toont dit perfect aan. De totale gekkigheid van de op hol geslagen samenleving.
Er zitten een paar plotelementjes in de film waarbij je gelijk al weet dat de puur voor de film erin zitten. Je weet natuurlijk gelijk dat als ze die vrienden in de auto tegenkomen dat ze eraan gaan.
Dat mag verder de pret niet drukken. Deze film gaat 100% aangeschaft worden.

Het is niet echt main stream idd. Maar het is wel een duidelijk portfolio. Maar we dwalen af haha

Ik had liever dat er een goed verhaal had in gezeten, tegenvaller.

Er zit wat mij betreft nog een flink gat tussen alternatieve films en mainstream. Lighthouse, Beau os Afraid en EEAAO zou je alternatief kunnen noemen, maar ik zie weinig verschil tussen Hereditary en The Invisible Man of tussen Ex-Machina en Bladerunner 2049 waar het gaat om toegankelijkheid.

A24 maakt gewoon commerciële arthouse. Zijn ook erg succesvol. Staat even los van je persoonlijke smaak. Ik vond Spring Breakers juist hun beste en Moonlight niet veel aan.

Teleurstellend.

Een film met goede kanten maar die kanten zijn al te raden voordat je de film ziet. Oorlog is nutteloos. Maar ja dat weten we al. Probleem van de film is dat het saai is, nu is oorlog ook saai, je wacht en wacht en dan is er actie en dan is het weer wachten. Dat is best goed gedaan in deze film.

Wat jammer is, is dat er totaal geen achtergrondverhaal is in deze film. Hoe heeft dit nu allemaal kunnen gebeuren? Dat zou juist de film wat interessanter maken. Wat is de rol van de president in deze film? Geen idee. Daardoor krijg je een film met hier en daar aparte scenes maar je begrijpt de scenes niet helemaal, de rollen niet helemaal want er is gewoon geen inhoud. De fotografen zijn ook eigenlijk maar irritante mensen en Kirsten Dunst is de hele film lang chagrijnig. Dat is misschien wel realistisch alleen de film heeft de hele film lang een 'wat kan mij het schelen' vibe dat soms gecombineerd wordt met aparte muziekkeuzes waar je de betekenis niet van kan inzien. Zelfs als Dunst wordt neergeschoten op het einde kan het mij niks schelen. Het zou beter zijn als het jonge meisje wordt neergeschoten dan zou het emotioneler meer impact maken.

Er wordt veel gesproken over een burgeroorlog in Amerika, over verschillen die niet te overbruggen zijn maar in deze film komt dat allemaal niet ter sprake. Wie is wie en waarom? Is gewoon allemaal onduidelijk.

Deze film lekker gekeken in een lege bioscoopzaal en ik verveelde me gewoon. Het geluid was knetterhard. Zet dat geluid wat zachter man! Dat maakt de film ook niet beter. Ik ben een fan van Garland maar niet van deze film.
Alles waar Garland heeft geregisseerd kun je een tweede keer kijken maar niet deze film. Voor geen goud zou ik deze film nog een keer willen zien.

Dat is voor mij en velen met mij juist de kracht van de film. Meer achtergrond (zijn het de republikeinen of de democraten?), had de film enkel politiek gemaakt. Nu laat het juist zien dat burgeroorlog enkel verliezers kent ongeacht je standpunt of politieke kleur.

Verder kun je het ook prima zelf invullen met de recente geschiedenis in je achterhoofd…